धीराने वागू या

१. ज-गी सा-ऱ्‍या म-हा-न,

ना-व य-हो-वा दे-वा-चे.

क-लं-क ना-वा-वर-चा,

मि-टा-वा त्या-ला हे वा-टे.

थां-ब-ला प्रे-मा-खा-तर,

ज-री तो सा-म-र्थ्य-वान.

गे-ली व-र्षं ह-जा-रो,

पा-ह-तो त-री वाट.

अन-मो-ल वा-टे त्या-ला,

जी-व मा-न-वा-चा प्र-त्येक.

ता-रण व्हा-वे स-र्वां-चे,

म्ह-णून तो धी-र दा-ख-वे.

२. धीर दे-ई म-दत आ-म्हा,

आ-शे-ने पु-ढे पा-ह-ण्या.

म-ना-ला कर-ण्या शां-त,

नि क्रो-धा-ला आ-व-र-ण्या.

र-त्नां-सा-र-खे गु-ण,

इ-त-रां-चे पा-ह-ण्या,

आ-ली दुः-खं त-री गीत

आ-नं-दा-चे गा-ण्या.

श-क्‍ती-ने य-हो-वा-च्या,

धी-रा-चा गु-ण वा-ढ-वू.

दा-ख-वू तो जी-व-नात,

नि त्या-ची ले-क-रे शो-भू.