गीतरत्न

 २ “आपल्या ओठांनी माझं चुंबन घे,

कारण तुझं प्रेम द्राक्षारसाहून गोड आहे.+

 ६ माझा रंग सावळा आहे म्हणून माझ्याकडे अशा एकटक पाहू नका,

कारण माझी त्वचा उन्हाने काळवंडली आहे.

माझे भाऊ माझ्यावर रागावले होते,

त्यांनी मला द्राक्षमळ्यांची राखण करायला सांगितलं.

 ७ माझ्या प्राणसख्या, मला सांग,

तुझ्या कळपांना तू कुठे चरायला नेतोस?+

तुझ्या मित्रांच्या कळपांमध्ये,

मी स्वतःला ओढणीने* झाकणाऱ्‍या स्त्रीसारखी का फिरू?”

 ८ “हे सर्वात सुंदर मुली, तुला माहीत नसेल,

तर कळपाच्या पाऊलखुणांमागे जा

१० दागिन्यांनी* तुझे गाल,

आणि मण्यांच्या माळांनी तुझा गळा, किती सुरेख दिसतो.

१२ “राजा आपल्या मेजाजवळ बसला असताना,

माझ्या अत्तराचा*+ सुगंध दरवळतो.

२ मी तर साधं रानफूल,*

खोऱ्‍यातलं भुईकमळ.”+

 २ “सगळ्या मुलींमध्ये माझी सखी,

जणू काट्यांतलं भुईकमळ.”

 ३ “रानातल्या झाडांमध्ये जसं सफरचंदाचं झाड,

तसा तरुणांमध्ये माझा सखा आहे.

त्याच्या सावलीत बसायला माझं मन आतुर झालंय;

त्याचं फळ मला गोड लागतं.

 ४ त्याने मला मेजवानीच्या घरात* आणलं,

त्याचं माझ्यावरचं प्रेम सर्वांना दिसलं.

 ५ मला मनुके+ आणि सफरचंद द्या,

म्हणजे माझ्या जिवात जीव येईल,

कारण मला प्रेमरोग झालाय.

 ६ त्याचा डावा हात माझ्या डोक्याखाली आहे,

आणि उजव्या हाताने त्याने मला मिठी मारली आहे.+

 ७ यरुशलेमच्या मुलींनो, तुम्हाला शपथ आहे;

रानातल्या हरणांची+ आणि हरिणींची तुम्हाला शपथ आहे:

पाहा, तो भिंतीमागे उभा आहे,

खिडक्यांमधून डोकावतोय,

जाळीतून पाहतोय.

११ बघ! हिवाळा* सरलाय,

पावसाचे दिवस निघून गेले आहेत.

१२ रानात फुलं उमलली आहेत,+

द्राक्षवेलींच्या छाटणीची वेळ झाली आहे,+

ऐक! पारव्याचं गाणं ऐकू येतंय.+

१३ अंजिराच्या झाडाची पहिली फळं पिकली आहेत;+

द्राक्षवेलींना बहर आलाय, त्यांचा सुगंध दरवळतोय.

खडकांमागून,+ कडेकपारींतून बाहेर ये,

मला तुझं रूप पाहू दे, तुझा आवाज ऐकू दे.+

१५ “कोल्ह्यांना पकडा,

कारण द्राक्षवेलींना बहर आलाय,

आणि त्यांची पिल्लं द्राक्षमळ्यांची नासधूस करत आहेत.”

वारा वाहण्याची वेळ होण्याआधी;* सावल्या नाहीशा होण्याआधी;

आपल्याला वेगळं करणाऱ्‍या या पर्वतांवरच्या* हरणासारखा;+ हरिणीच्या पाडसासारखा+ परत ये.

३ रात्री अंथरुणावर पडलेले असताना,

मला माझ्या प्राणसख्याची आठवण आली.+

 २ मी उठून शहरात जाईन,

गल्लीबोळांत आणि चौकांत त्याला शोधीन.

 ४ त्यांना सोडून पुढे जाताच,

मला माझा प्राणसखा भेटला.

शेवटी, मी त्याला माझ्या आईच्या घरी आणलं;+

जिने मला जन्म दिला, तिच्या आतल्या खोलीत मी त्याला आणलं.

 ५ यरुशलेमच्या मुलींनो, तुम्हाला शपथ आहे;

रानातल्या हरणांची आणि हरिणींची तुम्हाला शपथ आहे:

 ८ त्या सगळ्यांच्या म्यानात तलवार आहे,

ते युद्धकलेत निपुण आहेत.

रात्रीच्या धोक्यांपासून संरक्षणासाठी,

प्रत्येकाच्या कमरेला तलवार आहे.”

लबानोनच्या वृक्षांपासून तयार करून घेतलेली,+

ही शाही पालखी आहे.

१० तिचे दांडे चांदीचे,

पाठ सोन्याची,

आणि बैठक जांभळ्या लोकरीची आहे.

११ “सीयोनच्या मुलींनो, जा,

शलमोन राजाला पाहा.

त्याच्या लग्नाच्या दिवशी;

त्याला मनापासून आनंद झाला त्या दिवशी,

जो लग्नाचा मुकुट त्याच्या आईने+ त्याच्यासाठी बनवला होता, तो त्याने घातलाय.”

तुझे केस गिलादच्या पर्वतांवरून खाली येणाऱ्‍या,

बकऱ्‍यांच्या कळपासारखे आहेत.+

सगळ्यांना जुळी आहेत,

एकीनेही आपलं मेंढरू गमावलेलं नाही.

 ३ तुझे ओठ गडद लाल रंगाच्या धाग्यासारखे आहेत,

तुझं बोलणं किती गोड आहे!

तुझ्या ओढणीमागे तुझे गाल,

डाळिंबाच्या फोडीसारखे आहेत.

त्यावर हजार ढाली;

शूरवीरांच्या गोलाकार ढाली+ लटकवलेल्या आहेत.

 ५ तुझे स्तन, हरिणीच्या पाडसांसारखे;

भुईकमळांमध्ये चरणाऱ्‍या,

हरिणीच्या जुळ्यांसारखे आहेत.”+

 ६ “वारा वाहण्याची वेळ होण्याआधी;* सावल्या नाहीशा होण्याआधी,

मी गंधरसाच्या* पर्वतावर;

उदाच्या* टेकडीवर जाईन.”+

 ७ “माझ्या सखे, तुझं सौंदर्य परिपूर्ण आहे,+

तुझ्यात काहीच दोष नाही.

 ८ माझ्या वधू, लबानोनहून माझ्यासोबत चल,

आपण लबानोनहून निघून जाऊ.+

अमानाच्या शिखरावरून, सनीरच्या शिखरावरून,

हर्मोनच्या शिखरावरून आपण खाली उतरू.+

एकाच नजरेने; तुझ्या हारातल्या एकाच मण्याने,

तू माझं मन जिंकलं आहेस.

१४ जटामांसी+ आणि केशर, वेखंड* आणि दालचिनी,+

सर्व प्रकारचा ऊद,* गंधरस* आणि अगरू*+ यांची झाडं

१५ तू बागेतला झरा आणि गोड्या पाण्याची विहीर आहेस;

तू लबानोनहून वाहणाऱ्‍या ओढ्यांसारखी आहेस.+

५ “माझ्या बहिणी, माझ्या वधू,

मी आपल्या बागेत आलोय.+

‘माझ्या बहिणी, माझ्या प्राणसखे,

माझ्या कबुतरा, माझ्या परमसुंदर सखे, माझ्यासाठी दार उघड.

माझं डोकं दवाने ओलं झालंय,

माझे केस रात्रीच्या दवबिंदूंनी भिजले आहेत.’+

 ३ मी आपली वस्त्रं बदलली आहेत,

ती पुन्हा कशी घालू?

मी पाय धुतले आहेत,

ते पुन्हा कसे मळवू?

 ४ माझ्या सख्याने दारातल्या झरोक्यातून हात काढून घेतला;

तेव्हा माझं मन त्याच्यासाठी आतुर झालं.

 ५ माझ्या सख्यासाठी दार उघडायला मी उठले;

माझे हात गंधरसाने ओले झाले होते,

माझ्या बोटांवरून गंधरसाचं तेल,

दाराच्या अडसरावर ओघळलं.

 ६ मी माझ्या सख्यासाठी दार उघडलं,

पण तो तिथे नव्हता, तो निघून गेला होता.

जर तुम्हाला माझा सखा दिसला,

तर त्याला सांगा, मी त्याच्या प्रेमासाठी तळमळत आहे.”

 ९ “हे सर्वात सुंदर मुली, आम्हाला सांग,

तुझा सख्यात असं काय आहे, जे इतरांमध्ये नाही?

१० “माझा सखा तेजस्वी आणि देखणा* आहे;

तो दहा हजारांमध्ये उठून दिसतो.

११ त्याचं डोकं सगळ्यात उत्तम सोन्यासारखं आहे,

त्याचे केस डोमकावळ्यासारखे काळेभोर आहेत;

त्याचे कुरळे केस हवेत तरंगणाऱ्‍या खजुराच्या फांद्यांसारखे* आहेत.

१२ त्याचे डोळे झऱ्‍याकाठी बसलेल्या कबुतरांसारखे आहेत;

तुडुंब भरलेल्या तळ्यांजवळ*

१३ त्याचे गाल सुगंधी फुलझाडांच्या ताटव्यांसारखे;+

सुवासिक वनस्पती लावलेल्या उंचवट्यांसारखे आहेत.

६ “हे सर्वात सुंदर मुली,

कुठे आहे तुझा सखा?

 २ “माझा सखा त्याच्या बागेत;

त्याच्या सुगंधी वनस्पतींच्या ताटव्यांजवळ गेलाय.

 ४ “माझ्या सखे, तू तिरसा*+ नगरीसारखी सुंदर;+

यरुशलेमसारखी रूपवान आहेस.+

 ५ माझ्याकडे अशी पाहू नकोस,

कारण तुझी नजर+ मला कैद करते.

सगळ्यांना जुळी आहेत,

एकीनेही आपलं मेंढरू गमावलेलं नाही.

 ७ तुझ्या ओढणीमागे तुझे गाल,

डाळिंबाच्या फोडीसारखे आहेत.

 ८ मला ६० राण्या,

८० उपपत्नी आहेत.

मुली तिला पाहून, तिचं कौतुक करतात;

राण्या आणि उपपत्नी तिची प्रशंसा करतात.

१० ‘पहाटेसारखी उजळ,

चंद्रासारखी सुंदर

११ “खोऱ्‍यातली हिरवीगार झाडंझुडपं पाहायला,

मी अक्रोडच्या बागेत गेले.+

द्राक्षवेलींना कळ्या आल्या* की नाही,

डाळिंबांच्या झाडांना मोहर आला की नाही, हे पाहायला मी गेले.

१३ “हे शुलेमच्या मुली, ये ना, परत ये ना,

ये ना!

७ “हे चारित्र्यवान मुली,

जोड्यांमध्ये तुझे पाय किती सुंदर दिसतात!

तुझ्या सुडौल मांड्या दागिन्यांसारख्या;

कारागिराने घडवलेल्या अलंकारांसारख्या सुरेख आहेत.

 २ तुझी नाभी गोल प्याल्यासारखी आहे,

ती नेहमी द्राक्षारसाने भरलेली राहो.

तुझं पोट म्हणजे गव्हाची रास,

त्याच्या सभोवती भुईकमळं आहेत.

 ३ तुझे स्तन, पाडसांसारखे,*

हरिणीच्या जुळ्यांसारखे आहेत.+

 ६ प्रिये, तू किती सुंदर, किती रूपवान आहेस;

मनाला सुख देणाऱ्‍या सगळ्या गोष्टींपेक्षा तू श्रेष्ठ आहेस!

तुझे स्तन द्राक्षांच्या गुच्छांसारखे राहोत,

तुझ्या श्‍वासातून सफरचंदांचा सुगंध दरवळत राहो.

“हा द्राक्षारस माझ्या सख्याच्या ओठांतून अलगद उतरो,

त्यामुळे गोड झोप लागते.

१० मी माझ्या सख्याची आहे,+

त्याला माझीच ओढ लागली आहे.

आपण रानात जाऊ;

मेंदीच्या झाडांमध्ये विसावा घेऊ.+

द्राक्षवेलींना कळ्या आल्या* की नाही,

त्या फुलल्या की नाही,+

डाळिंबांना बहर आला की नाही, हे पाहू.+

१३ दूदाफळांचा*+ सुगंध दरवळतोय;

दारांजवळ सगळ्या प्रकारची उत्तम फळं;+

जुनी आणि नवी फळं आहेत.

मग तू मला रस्त्यात भेटल्यावर मी तुझं चुंबन घेतलं असतं,+

आणि कोणीही मला नावं ठेवली नसती.

 २ मी तुला माझ्या आईच्या घरात नेलं असतं,

जिने मला शिकवलं, तिच्या घरी मी तुला नेलं असतं.+

मी तुला चांगला द्राक्षारस,

डाळिंबांचा ताजा रस प्यायला दिला असता.

 ३ त्याचा डावा हात माझ्या डोक्याखाली असता,

आणि उजव्या हाताने त्याने मला मिठी मारली असती.+

“तुझ्या आईने तुला जिथे जन्म दिला,

जिथे तिला प्रसूतीच्या कळा आल्या,

त्या सफरचंदाच्या झाडाखाली मी तुला जागं केलं.

 ६ मला आपल्या हृदयावर मुद्रेसारखं* ठेव,

तुझ्या हातावरच्या मुद्रेसारखं* मला ठेव.

माणसाने प्रेमाच्या मोबदल्यात आपली सगळी संपत्ती जरी दिली,

तरी तिला* कवडीमोल लेखलं जाईल.”

 ८ “आमची एक लहान बहीण आहे,+

तिला स्तन नाहीत. *

 ९ “जर ती भिंत असेल,

तर आम्ही तिच्यावर चांदीचा बुरूज बांधू,

पण जर ती दारासारखी असेल,

तर आम्ही देवदाराच्या फळीने तिला बंद करू.”

माझा सखा पाहू शकतो,

की माझं मन शांत आहे.

१३ “बागांमध्ये राहणाऱ्‍या मुली,+

माझे सोबती तुझा आवाज ऐकण्यासाठी थांबलेले आहेत.

१४ “माझ्या प्राणसख्या, लवकर ये,

सुगंधी वनस्पतींच्या पर्वतांवरून

हरणासारखा,+

हरिणीच्या पाडसासारखा धावत ये.”