ईयोब

४ मग अलीफज+ तेमानी याने उत्तर दिलं:

 २ “कोणी तुला काही सांगण्याचा प्रयत्न केला, तर तू वैतागणार तर नाहीस?

कारण आता मला बोलल्याशिवाय राहवत नाही.

 ३ हे खरंय की तू बऱ्‍याच जणांना शिकवलंस

 ५ पण तीच वेळ तुझ्यावर आली तेव्हा तू खचून गेलास;*

संकट तुझ्यावर येताच तू घाबरून गेलास.

 ६ देवावरच्या श्रद्धेमुळे तुला हिंमत मिळत नाही का?

तुझ्या खरेपणामुळे+ तुला आशा मिळत नाही का?

 ७ विचार कर, निर्दोष माणसाचा कधी नाश झाला आहे का?

किंवा सरळ मार्गाने चालणारे कधी नाहीसे झालेत का?

 ८ मी तर हेच पाहिलंय, की जे वाइटाची नांगरणी* करतात

आणि जे त्रासाची पेरणी करतात, ते त्याचीच कापणी करतील.

सगळीकडे शुकशुकाट होता. मग मला एक आवाज ऐकू आला:

१७ ‘नाशवंत माणूस देवापेक्षा नीतिमान असू शकतो का?

तो आपल्या निर्माणकर्त्यापेक्षा शुद्ध असू शकतो का?’

१९ मग मातीच्या घरात राहणाऱ्‍यांबद्दल काय बोलायचं!

त्यांचा पाया तर धुळीत आहे+

आणि ते किड्यांसारखे* सहज चिरडले जातात.

२० सकाळपासून संध्याकाळपर्यंत ते पूर्णपणे चिरडले जातात.

ते कायमचे नाहीसे होतात, तरी कोणाच्या लक्षात येत नाही.

२१ ते दोरी काढून घेतलेल्या तंबूसारखे नाहीत का?

मरेपर्यंत त्यांना शहाणपण* येत नाही.