ईयोब

 २ “मी बोलतोय ते लक्ष देऊन ऐका;

इतकं केलंत तरी माझं सांत्वन होईल.

 ३ धीर धरा आणि माझं ऐकून घ्या;

मग माझी वाटेल तेवढी चेष्टा करा.+

 ५ चकित होऊन माझ्याकडे बघा

आणि आपल्या तोंडावर आपला हात ठेवा.

 ६ आठवण आली, की मी बेचैन होतो,

माझ्या सगळ्या अंगाचा थरकाप उडतो.

 ९ त्यांची घरं सुरक्षित असतात, त्यांना कसलीही भीती नसते,+

देव त्यांना शिक्षा करत नाही.

१० त्यांचे बैल निष्फळ होत नाहीत;

त्यांच्या गायींचे गर्भपात होत नाहीत, त्या वासरांना जन्म देतात.

१२ ते डफ आणि वीणा* घेऊन गातात

आणि बासरीच्या सुरांनी त्यांना आनंद होतो.+

१३ ते समाधानाने आयुष्य घालवतात

आणि शांतीने* कबरेत* जातात.

१७ दुष्टांचा दिवा विझून गेला;+

त्यांच्यावर संकट कोसळलं;

किंवा देवाने आपल्या रागात त्यांचा नाश केला, असं किती वेळा होतं?

१८ वाऱ्‍याने उडणाऱ्‍या गवताच्या काडीसारखी,

सोसाट्याच्या वाऱ्‍यासोबत उडून जाणाऱ्‍या भुशासारखी, कधी त्यांची दशा होते का?

२० त्याने आपल्या डोळ्यांनी आपला नाश पाहावा,

आणि सर्वशक्‍तिमान देवाच्या क्रोधाचा घोट त्याने स्वतः प्यावा.+

२१ कारण त्याच्या आयुष्यातले महिने जरी कमी करण्यात आले,+

तरी आपल्यानंतर आपल्या घरादाराचं काय होईल, याची त्याला काय पर्वा?

२३ एखादा माणूस धडधाकट असताना;

अगदी सुखासमाधानात असताना त्याचा मृत्यू होतो;+

२४ त्याच्या मांड्या भरदार असतात

आणि त्याची हाडं मजबूत असतात.

२५ पण दुसरा एखादा कोणत्याही चांगल्या गोष्टींचा आनंद न घेता,

दुःखी आयुष्य जगून मरतो.

२६ ते दोघंही मातीला मिळतात,+

आणि दोघांनाही किडे खाऊन टाकतात.+

२७ तुम्ही काय विचार करत आहात,

आणि मला त्रास देण्यासाठी* कोणत्या योजना करत आहात,+

हे मला चांगलं माहीत आहे.

३० म्हणजे तुम्हाला कळेल, की संकटाच्या दिवशी दुष्ट माणूस सुखरूप बचावतो,

आणि क्रोधाच्या दिवशी त्याची सुटका होते.

३२ त्याला दफनभूमीकडे नेलं जाईल,

तेव्हा त्याच्या कबरेवर पहारा ठेवला जाईल.

त्याच्या आधी जसे असंख्य लोक कबरेत गेले,

तशीच त्याच्या नंतरही सर्व माणसं जातील.*+