ईयोब

 ४ मी जर खरोखर चूक केली असेल,

तर मी शिक्षा भोगायला तयार आहे.

 ५ जर तुम्ही स्वतःला माझ्यापेक्षा श्रेष्ठ समजत असाल;

माझा झालेला अपमान योग्यच आहे, असा दावा करत असाल,

 ६ तर लक्षात ठेवा, देवानेच मला फसवलंय,

त्यानेच मला त्याच्या जाळ्यात पकडलंय.

 ७ ‘अन्याय! अन्याय!’ असं ओरडूनही कोणी ऐकत नाही;+

मी मदतीसाठी हाक मारत राहतो, पण मला न्याय मिळत नाही.+

 ८ त्याने माझा मार्ग भिंतीने अडवलाय, मला पुढे जाता येत नाही;

माझ्या मार्गांवर त्याने काळोख पसरवलाय.+

 ९ त्याने माझं वैभव हिरावून घेतलंय,

माझ्या डोक्यावरचा मुकुट त्याने काढून घेतलाय.

१० मी कोलमडून पडेपर्यंत, तो चारही बाजूंनी माझ्यावर घाव घालतो;

तो माझी आशा एखाद्या झाडासारखी उपटून टाकतो.

११ त्याचा क्रोध माझ्यावर भडकतो,

तो मला आपला शत्रू समजतो.+

१२ त्याचं सगळं सैन्य येऊन मला वेढा घालतं;

ते माझ्या तंबूभोवती छावणी करतात.

१३ माझ्या भावांनासुद्धा त्याने माझ्यापासून दूर केलंय,

मला ओळखणाऱ्‍यांनी माझ्याकडे पाठ फिरवली आहे.+

१५ घरातले पाहुणे+ आणि माझ्या दासी मला परकं समजतात;

त्यांच्या दृष्टीने मी परदेशी आहे.

१७ माझ्या बायकोला माझ्या श्‍वासाचीही किळस येते,+

माझ्या भावांना मी दुर्गंधीसारखा झालोय!

१८ लहान मुलंही मला तुच्छ समजतात,

मी उठलो, की ते माझी टिंगल करतात.

२० माझी हाडं दिसू लागली आहेत,+

मी मृत्यूच्या तावडीतून अगदी थोडक्यात वाचलोय.

२१ दया करा माझ्या मित्रांनो, माझ्यावर दया करा,

कारण देवाच्या हाताने मला तडाखा दिलाय.+

२३ जर माझे शब्द लिहून ठेवण्यात आले असते;

पुस्तकात नोंदवून ठेवण्यात आले असते, तर किती बरं झालं असतं!

२४ लोखंडाच्या लेखणीने कोरून आणि शिसं ओतून,

ते दगडावर कायमचे लिहिण्यात आले असते, तर किती बरं झालं असतं!

२५ कारण मला सोडवणारा*+ जिवंत आहे, हे मला माहीत आहे;

तो नंतर येईल आणि पृथ्वीवर* उभा राहील.

२६ माझ्या त्वचेचा असा नाश झाल्यावरही

मी जिवंतपणी देवाला पाहीन.

२७ मी स्वतः त्याला पाहीन;

इतरांच्या नाही, तर स्वतःच्या डोळ्यांनी पाहीन.+

२९ पण तलवारीचा धाक असू द्या,+

कारण अपराधांसाठी तलवारीने शिक्षा मिळते;

सर्वांवर एक न्यायाधीश आहे,+ हे लक्षात ठेवा.”