ईयोब

मी माझ्या तक्रारी बोलून दाखवीन;

माझं भयंकर दुःख मी व्यक्‍त करीन!

 ३ तू माझ्यावर अत्याचार करतोस;

आपल्याच हाताच्या निर्मितीला+ तुच्छ लेखतोस,

आणि दुष्टांचा सल्ला मान्य करतोस,

असं करून तुला काय मिळेल?

 ५ तुझे दिवस मनुष्यांच्या दिवसांसारखे;

किंवा तुझी वर्षं मानवांच्या वर्षांसारखी आहेत का?+

 ७ मी निर्दोष आहे हे तुला माहीत आहे;+

आणि कोणीही मला तुझ्या हातून सोडवू शकत नाही.+

 ८ तू स्वतःच्या हातांनी मला आकार देऊन घडवलंस,+

आणि आता तूच माझा सर्वनाश करणार?

 ९ तू मला मातीपासून घडवलंस हे कृपा करून विसरू नकोस;+

मग आता तूच मला पुन्हा मातीत मिळवणार?+

११ तू मला मांसाने आणि त्वचेने झाकलंस;

हाडांनी आणि स्नायूंनी मला एकत्र जोडलंस.+

१२ तू मला जीवन आणि एकनिष्ठ प्रेम दिलंस;

मला सांभाळून, माझ्या जिवाचं* रक्षण केलंस.+

१४ मी पाप केलं असतं, तर तुझ्या नजरेतून ते सुटलं नसतं,+

तू माझ्या अपराधाची क्षमा केली नसतीस.

आणि मी निर्दोष असलो, तरी मान वर करून चालू शकणार नाही,+

कारण माझं जीवन अपमानाने आणि दुःखाने भरलं आहे.+

१६ मी मान वर केली, तर तू सिंहासारखा+ माझा पाठलाग करतोस

आणि पुन्हा माझ्याविरुद्ध आपली ताकद दाखवतोस.

१७ तू माझ्याविरुद्ध नवीन साक्षीदार उभे करतोस,

आणि माझ्यावर आणखी संतापतोस.

१९ म्हणजे मला जन्मताच कबरेकडे नेण्यात आलं असतं,

मी कधी अस्तित्वातच नव्हतो, असं झालं असतं.’

२० माझे थोडेच दिवस उरले आहेत ना?+ मग त्याने मला सोडून द्यावं;

त्याने माझ्यावरून आपली नजर हटवावी, म्हणजे मला थोडा तरी आराम मिळेल.*+

२२ तो घोर अंधकाराचा;

काळोखाचा आणि गोंधळाचा देश आहे.