प्रकटीकरण
११ मग, वेतासारखी एक काठी* मला देण्यात आली आणि असे सांगण्यात आले: “ऊठ आणि देवाच्या मंदिराचं* व वेदीचं माप घे व त्यात उपासना करणारे किती आहेत ते मोज. २ पण मंदिराच्या* बाहेर असलेलं अंगण सोड, त्याचं माप घेऊ नकोस, कारण ते विदेश्यांना देण्यात आलं आहे; ते पवित्र नगरीला बेचाळीस महिने पायांखाली तुडवतील. ३ मी माझ्या दोन साक्षीदारांना पाठवेन आणि ते गोणपाट घालून १,२६० दिवस भविष्यवाणी करतील.” ४ पृथ्वीच्या प्रभूसमोर उभी असलेली जैतुनाची दोन झाडे आणि दोन दीपस्तंभ त्यांना सूचित करतात.
५ त्यांना कोणी इजा करण्याचा प्रयत्न केल्यास त्यांच्या तोंडातून आग निघून त्यांच्या शत्रूंना भस्म करून टाकते. जो कोणी त्यांना इजा करण्याचा प्रयत्न करेल त्यांना अशाच रीतीने ठार मारले जाईल. ६ त्यांच्या भविष्यवाणी करण्याच्या दिवसांत पाऊस पडू नये म्हणून आकाश* बंद करण्याचा अधिकार त्यांच्याकडे आहे; तसेच, पाण्याचे रक्त करण्याचा आणि वाटेल तितक्या वेळा पृथ्वीला सर्व प्रकारच्या पीडांनी पीडित करण्याचाही त्यांना अधिकार आहे.
७ त्यांचे साक्ष देण्याचे कार्य संपल्यावर, अथांग डोहातून वर येणारा जंगली पशू त्यांच्याशी लढाई करेल आणि त्यांच्यावर विजय मिळवून त्यांना ठार मारेल. ८ आणि जिला लाक्षणिक अर्थाने सदोम आणि मिसर* म्हटले जाते आणि जिथे त्यांच्या प्रभूला वधस्तंभावर* खिळण्यात आले, त्या मोठ्या नगरीच्या मुख्य रस्त्यावर त्यांचे मृतदेह पडून राहतील. ९ आणि अनेक जाती, वंश, भाषा व राष्ट्रे यांतील लोक साडेतीन दिवस त्यांचे मृतदेह पाहत राहतील आणि ते त्यांचे मृतदेह कबरेत ठेवू देणार नाहीत. १० आणि पृथ्वीवर राहणारे लोक त्यांच्याबद्दल आनंद साजरा करतील आणि एकमेकांना भेटी पाठवतील; कारण, या दोन संदेष्ट्यांनी पृथ्वीवर राहणाऱ्यांना यातना दिल्या होत्या.
११ मग, साडेतीन दिवसांनंतर देवापासून असलेली जीवनशक्ती त्यांच्यामध्ये आली,* तेव्हा ते आपल्या पायांवर उभे राहिले आणि ज्यांनी त्यांना पाहिले ते फार घाबरले. १२ आणि त्यांना आकाशातून एक मोठा आवाज ऐकू आला, जो त्यांना म्हणाला: “इथे वर या.” मग, ते ढगातून वर आकाशात गेले आणि त्यांच्या शत्रूंनी त्यांना पाहिले.* १३ त्याच वेळी एक मोठा भूकंप झाला आणि त्या नगरीचा दहावा भाग कोसळला; भूकंपामुळे सात हजार लोक मारले गेले आणि बाकीचे लोक घाबरले व त्यांनी स्वर्गाच्या देवाचा गौरव केला.
१४ दुसरी विपत्ती होऊन गेली आहे. पाहा! तिसरी विपत्ती लवकरच येत आहे.
१५ सातव्या देवदूताने आपला कर्णा वाजवला, तेव्हा स्वर्गात मोठ्या घोषणा ऐकू आल्या: “जगाचं राज्य आता आपल्या प्रभूचं व त्याच्या ख्रिस्ताचं झालं आहे, आणि तो सदासर्वकाळ राजा म्हणून राज्य करेल.”
१६ तेव्हा देवासमोर आपल्या राजासनांवर बसलेल्या चोवीस वडिलांनी देवाला नमन करून त्याची उपासना केली; १७ ते म्हणाले: “हे सर्वसमर्थ यहोवा* देवा, तू जो आहेस आणि जो होतास, त्या तुझे आम्ही आभार मानतो, कारण तू आपलं महान सामर्थ्य हाती घेतलं आहे आणि राजा म्हणून राज्य करण्यास सुरुवात केली आहे. १८ पण, राष्ट्रे क्रोधित झाली आणि तुझा क्रोध प्रकट झाला; मेलेल्यांचा न्याय करण्याची आणि तुझ्या दासांना अर्थात संदेष्ट्यांना, पवित्र जनांना व तुझ्या नावाची भीती बाळगणाऱ्या लहानमोठ्यांना प्रतिफळ देण्याची आणि पृथ्वीचा नाश करणाऱ्यांचा नाश करण्याची नियुक्त वेळ आली.”
१९ तेव्हा, स्वर्गात देवाचे मंदिर* उघडले आणि मंदिरात* त्याच्या कराराचा कोश दिसला. मग विजा चमकल्या, मोठे आवाज व ढगांचे गडगडाट ऐकू आले, भूकंप झाला आणि मोठमोठ्या गारा पडल्या.