കാപ്പി​യോ ചായയോ അതോ ഗ്വാരാ​നാ​യോ?

ബ്രസീലിലെ ഉണരുക! ലേഖകൻ

“എന്താ കുടി​ക്കാൻ എടു​ക്കേ​ണ്ടത്‌? കാപ്പി​യോ ചായയോ അതോ ഗ്വാരാ​നാ​യോ?” സുസ്‌മേ​ര​വ​ദ​ന​യായ ആതിഥേയ ചോദി​ച്ചു. ബ്രസീ​ലി​ലെ സത്‌കാര വേളക​ളിൽ സാധാരണ കേൾക്കാ​റുള്ള ഒരു ചോദ്യ​മാണ്‌ ഇത്‌. എന്നാൽ വിദേ​ശീ​യ​രായ അതിഥി​കൾ ചോദ്യം കേട്ട്‌ ഒന്ന്‌ അമ്പരന്നു. ഉടനെ ആതിഥേയ ഒരു കുപ്പി​യെ​ടുത്ത്‌ അതിഥി​കളെ കാണിച്ചു. ചുവന്ന നിറത്തി​ലുള്ള മൂന്നു ചെറിയ പഴങ്ങളു​ടെ ലേബ​ലോ​ടു കൂടിയ ഒരു കുപ്പി. അതിഥി​കൾക്ക്‌ ആശ്വാ​സ​മാ​യി. തങ്ങൾ കരുതി​യ​തു​പോ​ലെ ഗ്വാരാ​നാ എന്നത്‌, ഇഗ്വാ​നയെ പോലെ ഒരു ജീവി​യു​ടെ പേരല്ല പകരം അത്‌ ഒരു റെഫ്രി​ഷെ​റാ​ന്റി​യു​ടെ അഥവാ ലഘു പാനീ​യ​ത്തി​ന്റെ പേരാണ്‌ എന്ന്‌ അവർക്കു മനസ്സി​ലാ​യി.

ഗ്വാരാ​നാ​യെ കുറിച്ചു നിങ്ങളും ഒരുപക്ഷേ കേട്ടി​ട്ടി​ല്ലാ​യി​രി​ക്കാം. കാപ്പി​യും ചായയും ലോക​മൊ​ട്ടാ​കെ പ്രിയ​പ്പെ​ടുന്ന പാനീ​യ​ങ്ങ​ളാ​യി​രി​ക്കു​ന്ന​തു​പോ​ലെ ബ്രസീ​ലിൽ പ്രചാരം സിദ്ധി​ച്ചി​രി​ക്കുന്ന ഒന്നാണ്‌ ഗ്വാരാ​നാ. എന്നിരു​ന്നാ​ലും, മൂന്നു പാനീ​യ​ങ്ങൾക്കും ഒരു സമാന​ത​യുണ്ട്‌: അവയിൽ കഫീൻ അടങ്ങി​യി​രി​ക്കു​ന്നു. ഒരു കപ്പു കാപ്പി​യിൽ അടങ്ങി​യി​രി​ക്കു​ന്ന​തി​ന്റെ മൂന്നി​രട്ടി കഫീൻ ഒരു കപ്പു ഗ്വാരാ​ന​യിൽ അടങ്ങി​യി​ട്ടു​ണ്ടാ​യി​രി​ക്കാം! ജിജ്ഞാ​സാ​ഭ​രി​ത​രായ അതിഥി​കൾക്കു ഗ്വാരാ​നാ​തന്നെ മതി​യെ​ന്നാ​യി. ഉന്മേഷം പകരുന്ന, ചവർപ്പു​ര​സ​മു​ള്ള​തെ​ങ്കി​ലും പഴത്തിന്റെ സ്വാദൂ​റുന്ന ഗ്വാരാ​നാ കുടി​ക്കു​ന്ന​തി​നി​ടെ അതിനെ കുറി​ച്ചുള്ള വിവര​ണ​വും അവർ കേട്ടു.

ആമസോൺ നദീത​ട​ത്തിൽ വളരുന്ന ദൃഢകാ​ണ്ഡ​മുള്ള ഒരു ആരോ​ഹി​ച്ചെ​ടി​യാണ്‌ ഗ്വാരാ​നാ എന്ന്‌ അവർ മനസ്സി​ലാ​ക്കു​ന്നു. പാരാ, ഗൊയ്യാസ്‌, മാറ്റോ ഗ്രോ​സോ എന്നിങ്ങനെ ബ്രസീ​ലി​ലെ ചില സംസ്ഥാ​ന​ങ്ങ​ളിൽ ഗ്വാരാ​നാ കൃഷി ചെയ്യു​ന്നുണ്ട്‌. എന്നാൽ മൗവെസ്‌, പാറി​ന്റിൻസ്‌ എന്നീ പട്ടണങ്ങൾക്കു സമീപ​വും ആമസോ​ണാസ്‌ സംസ്ഥാ​ന​ത്തി​ന്റെ മറ്റു പല ഭാഗങ്ങ​ളി​ലും അത്‌ അല്ലാ​തെ​തന്നെ വളരുന്നു.

ഈ ചെടി പത്തു മീറ്റർ ഉയരത്തി​ലേക്കു പടർന്നു​ക​യ​റി​യേ​ക്കാം. കടും​നി​റ​ത്തി​ലുള്ള ചില്ലക​ളും കയറി​യി​റ​ങ്ങി​യി​രി​ക്കുന്ന വിളു​മ്പു​ക​ളോ​ടു കൂടിയ അണ്ഡാകൃ​തി​യി​ലുള്ള ഇലകളും നീളം കുറഞ്ഞ ഞെട്ടു​ക​ളോ​ടു കൂടിയ പൂക്കു​ല​ക​ളും അതിനുണ്ട്‌. മൂന്നാ​മത്തെ വർഷം ജനുവരി-ഫെബ്രു​വരി മാസങ്ങ​ളിൽ ഈ ചെടി കായ്‌ച്ചു തുടങ്ങും. അഞ്ചു വർഷമായ ഒരു ചെടി​യിൽ ഏതാണ്ടു മൂന്നു കിലോ​ഗ്രാം കായ്‌കൾ ഉണ്ടാകും.

മുന്തി​രി​ങ്ങ​യോ​ളം വലിപ്പ​മുള്ള ഒരു കായിൽ ഒന്നോ രണ്ടോ മിനു​സ​മുള്ള, അണ്ഡാകൃ​തി​യി​ലുള്ള കുരുക്കൾ ഉണ്ടായി​രി​ക്കും. കായുടെ മുകൾ ഭാഗത്തി​ന്റെ നിറം കടും​ചു​വ​പ്പും കീഴ്‌ഭാ​ഗ​ത്തി​ന്റേത്‌ മഞ്ഞയും ആണ്‌. കുരു​വും മാംസ​ള​മായ അതിന്റെ ആവരണ​വും വേർതി​രി​ക്കാൻ കായ്‌കൾ വെള്ളത്തിൽ കുതിർത്തു​വെ​ക്കും. എന്നിട്ട്‌ കഴുകി​യെ​ടുത്ത കുരു ഉണക്കി​യ​ശേഷം വറുത്തു​പൊ​ടി​ക്കു​ന്നു. കഫീൻ അടങ്ങിയ ഈ പൊടി വെള്ളത്തിൽ കലക്കുന്നു, ചില​പ്പോൾ കൊ​ക്കോ​യും കസാവ​യും ചേർക്കാ​റുണ്ട്‌.

ബ്രസീ​ലി​ലെ കുടി​യേ​റ്റ​ക്കാർ ഗ്വാരാ​നാ​യെ കുറിച്ചു മനസ്സി​ലാ​ക്കി​യ​തി​നു വളരെ മുമ്പു​തന്നെ ബ്രസീ​ലി​ലെ അമേരി​ക്കൻ ഇൻഡ്യ​ക്കാർ അതിന്റെ മൂല്യം തിരി​ച്ച​റി​ഞ്ഞി​രു​ന്നു. മേന്മയുള്ള പാനീയം ഉണ്ടാക്കാൻ ശ്രദ്ധി​ച്ചി​രുന്ന അവർ പഴുത്ത കായ്‌കൾ മാത്രമേ ഉപയോ​ഗി​ച്ചി​രു​ന്നു​ള്ളൂ, അതിന്റെ കൂടെ പഴുക്കാ​ത്ത​തോ ചീഞ്ഞതോ ആയ കായ്‌കൾ ചേർക്കു​മാ​യി​രു​ന്നില്ല. കുരു പൊടി​ച്ചു വെള്ളം ചേർത്തു കുഴ​ച്ചെ​ടു​ക്കു​ക​യാ​യി​രു​ന്നു പതിവ്‌. ഈ മാവ്‌ പിന്നീട്‌ 15 സെന്റി​മീ​റ്റർ നീളവും 2.5 സെന്റി​മീ​റ്റർ വ്യാസ​വു​മുള്ള തിരി​ക​ളു​ടെ രൂപത്തി​ലാ​ക്കും. എന്നിട്ട്‌ അവ ചുക്ക്‌ പോലെ ഉണക്കി​യെ​ടു​ക്കും—പണ്ടുകാ​ലത്ത്‌ ചൂടും ഈർപ്പ​വും ഉള്ള കാലാ​വ​സ്ഥ​ക​ളിൽ ആഹാര​സാ​ധ​നങ്ങൾ കേടു​കൂ​ടാ​തെ സൂക്ഷി​ക്കാൻ ഉപയോ​ഗി​ച്ചി​രുന്ന രീതി. ഉണക്കി​യെ​ടുത്ത ഗ്വാരാ​നാ തിരികൾ, പിരാ​രു​ക്കു എന്ന ഒരു വലിയ മത്സ്യത്തി​ന്റെ അണ്ണാക്കി​ലെ അസ്ഥി ഉപയോ​ഗിച്ച്‌ ഉരച്ചെ​ടു​ക്കു​ന്നു. എന്നിട്ട്‌, ഈ പൊടി വെള്ളത്തി​ലോ പഴച്ചാ​റി​ലോ ചേർക്കും.

ബ്രസീ​ലി​ലെ ഇൻഡ്യ​ക്കാർ ഈ പാനീ​യ​ത്തി​ന്റെ ഔഷധ മൂല്യ​ത്തെ​യും വിലമ​തി​ച്ചി​രു​ന്നു. വൈദ്യ​ന്മാർ സാധാ​ര​ണ​മാ​യി വിവിധ തരത്തി​ലുള്ള ഗ്വാരാ​നാ പാനീ​യങ്ങൾ രോഗി​കൾക്കു കുറിച്ചു കൊടു​ക്കാ​റു​ണ്ടാ​യി​രു​ന്നു. ദീർഘ​നേ​രത്തെ കഠിനാ​ധ്വാ​ന​ത്തി​നു ശേഷം ക്ഷീണം അകറ്റാൻ ഇൻഡ്യ​ക്കാർ ഗ്വാരാ​നാ കുടി​ച്ചി​രു​ന്നു.

ഏതാണ്ട്‌ 1816-ൽ ഗ്വാരാ​നാ ഫ്രാൻസിൽ എത്തി​ച്ചേർന്നു. പിന്നീട്‌ 1826-ൽ ജർമൻ സസ്യശാ​സ്‌ത്ര​ജ്ഞ​നായ കാൾ ഫൊൻ മാർടി​യുസ്‌ സഹോ​ദ​ര​നായ റ്റേയോ​ഡോ​റി​നെ കൊണ്ട്‌ ആ കായുടെ രാസഗു​ണങ്ങൾ ആദ്യമാ​യി പരി​ശോ​ധി​പ്പി​ച്ചു. എങ്കിലും യൂറോ​പ്പിൽ ഗ്വാരാ​നാ​യു​ടെ ഉപയോ​ഗം വളരെ പരിമി​ത​മാ​യി​രു​ന്നു. കാരണം ഗ്വാരാ​നാ​യ്‌ക്കു പകരം വിലക്കു​റ​വുള്ള ഉത്‌പ​ന്നങ്ങൾ ഉപയോ​ഗി​ക്കു​ന്ന​താ​ണു നല്ലതെന്ന്‌ അവി​ടെ​യുള്ള ചികി​ത്സ​കർക്കു തോന്നി.

എങ്കിലും, ബ്രസീ​ലിൽ ഗ്വാരാ​നാ​യെ ഒരു സർവ​രോ​ഗ​സം​ഹാ​രി​യാ​യി കണക്കാ​ക്കുന്ന ആളുക​ളു​ടെ എണ്ണം വർധി​ച്ചു​വ​രി​ക​യാണ്‌. ആദ്യമാ​യി ഗ്വാരാ​നാ രുചി​ച്ചു​നോ​ക്കു​ക​യും മനുഷ്യർക്ക്‌ ഏറ്റവും പ്രയോ​ജനം ചെയ്യുന്ന വസ്‌തു​ക്ക​ളിൽ ഒന്നെന്ന നിലയി​ലുള്ള അതിന്റെ ഗുണങ്ങൾ മനസ്സി​ലാ​ക്കു​ക​യും ചെയ്‌ത വ്യക്തിയെ 1905-ൽ ബ്രസീൽകാ​ര​നായ ലൂയിസ്‌ പരേയ്‌ര എന്ന ഡോക്‌ടർ അനു​മോ​ദി​ച്ചു.

ഗ്വാരാ​നാ പാനീ​യ​ത്തി​ന്റെ വക്താക്കൾ ഇപ്പോ​ഴും അതിനെ അമൂല്യ​മാ​യി തന്നെയാ​ണു കരുതു​ന്നത്‌. നല്ല ഒരു ടോണിക്ക്‌ എന്നതി​ലു​പരി അതു ഹൃദയ​ത്തിന്‌ ഒരു ശമനൗ​ഷ​ധ​വും ആർട്ടീ​റി​യോ​സ്‌ക്ലി​റോ​സി​സി​നുള്ള—ധമനി​യു​ടെ ഭിത്തികൾ കട്ടിയാ​കുന്ന അസുഖ​ത്തി​നുള്ള—ഫലപ്ര​ദ​മായ ഒരു ഔഷധ​വും ആണെന്നു ചിലർ അവകാ​ശ​പ്പെ​ടു​ന്നു. അതിസാ​രം, വയറു​കടി, ചെന്നി​ക്കുത്ത്‌, ന്യൂ​റേൽജിയ അഥവാ ധമനീ​വേദന എന്നിവ ഭേദമാ​ക്കാ​നും ഇതിനു കഴിയും എന്ന അവകാ​ശ​വാ​ദ​വും ഉണ്ട്‌. ഈ അവകാ​ശ​വാ​ദങ്ങൾ വൈദ്യ​ശാ​സ്‌ത്ര​പ​ര​മാ​യി തെളി​യി​ക്ക​പ്പെ​ടു​മോ എന്നു കാത്തി​രു​ന്നു കാണേ​ണ്ടി​യി​രി​ക്കു​ന്നു. എന്തായാ​ലും 1929 മുതൽ ഗ്വാരാ​നാ ബ്രസീ​ലി​ലെ പ്രചാ​ര​മേ​റിയ ഒരു ലഘു പാനീ​യ​മാ​യി മാറി​യി​രി​ക്കു​ന്നു.

ഈ ചർച്ച വളരെ പ്രബോ​ധ​നാ​ത്മ​ക​മാ​യി അതിഥി​കൾക്കു തോന്നി. “അൽപ്പം കൂടെ ഗ്വാരാ​നാ കുടി​ക്കു​ന്നോ?” ആതിഥേയ ചോദി​ച്ചു. എല്ലാവ​രും ഒരുമി​ച്ചു തലയാട്ടി. അൽപ്പം ഗ്വാരാ​നാ രുചി​ച്ചു​നോ​ക്കാൻ നിങ്ങൾക്കും തോന്നു​ന്നു​ണ്ടോ?

[23-ാം പേജിലെ ചിത്രം]

ഗ്വാരാനാ—പാനീ​യ​മാ​ക്കി മാറ്റു​ന്ന​തി​നു മുമ്പ്‌