സാമ്പത്തി​ക​ബു​ദ്ധി​മു​ട്ടു​കൾക്ക്‌ ഇടയി​ലും യഹോ​വയെ സേവി​ക്കു​ന്നു

പല രാജ്യ​ങ്ങ​ളി​ലും ജീവി​ത​ച്ചെ​ല​വു​കൾ ഉയരു​ന്ന​തു​കൊണ്ട്‌ യഹോ​വ​യു​ടെ സാക്ഷികൾ ഉൾപ്പെ​ടെ​യുള്ള ആളുക​ളു​ടെ ജീവിതം ബുദ്ധി​മു​ട്ടി​ലാ​കു​ന്നു. എന്നാൽ അത്തരം പ്രശ്‌നങ്ങൾ കാരണം അവർ തളർന്നു​പോ​കു​ന്ന​തി​നു പകരം യഹോ​വ​യിൽ ആശ്രയി​ക്കു​ന്നു. കാരണം യഹോവ തന്റെ ദാസരെ “ഒരിക്ക​ലും ഉപേക്ഷി​ക്കില്ല” എന്ന്‌ ഉറപ്പു​കൊ​ടു​ത്തി​ട്ടുണ്ട്‌ എന്ന കാര്യം അവർക്ക്‌ അറിയാം. (എബ്രായർ 13:5) യഹോവ ആ വാഗ്‌ദാ​നം എപ്പോ​ഴും പാലി​ച്ചി​ട്ടുണ്ട്‌. ഫിലി​പ്പീൻസി​ലുള്ള ആളുകൾ കടുത്ത ദാരി​ദ്ര്യ​ത്തി​ലൂ​ടെ കടന്നു​പോ​യ​പ്പോ​ഴും യഹോവ അതുത​ന്നെ​യാ​ണു ചെയ്‌തത്‌. 1970-കളിലും 1980-കളിലും ആ രാജ്യ​ത്തു​ള്ള​വർക്ക്‌ കടുത്ത സാമ്പത്തി​ക​ബു​ദ്ധി​മു​ട്ടു​കൾ നേരി​ടേ​ണ്ടി​വന്നു.

പഴയ കാര്യങ്ങൾ ഓർത്തു​കൊണ്ട്‌ വിക്കിa സഹോ​ദരി ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു: “ഭക്ഷണം കിട്ടാതെ ഞാൻ കരഞ്ഞു​പോ​യി​ട്ടുണ്ട്‌. ചില​പ്പോ​ഴൊ​ക്കെ അരിയും ഉപ്പും വെള്ളവും അല്ലാതെ വേറൊ​ന്നും കാണില്ല.” ഫ്ലോറൻസിയോ സഹോ​ദ​രന്‌ ഒരു ജോലി കണ്ടെത്താ​നാ​യില്ല. അദ്ദേഹം പറയുന്നു: “എനിക്ക്‌ ആകെ മൂന്നു ഷർട്ടും മൂന്നു പാന്റും മാത്രമേ ഉണ്ടായി​രു​ന്നു​ള്ളൂ. മീറ്റി​ങ്ങു​കൾക്കും സമ്മേള​ന​ങ്ങൾക്കും ഒക്കെ അതു ഞാൻ മാറി​മാ​റി ഉപയോ​ഗി​ക്കും.” യഹോ​വ​യു​ടെ ജനം എങ്ങനെ​യാണ്‌ ഈ സാഹച​ര്യ​ത്തിൽ പിടി​ച്ചു​നി​ന്നത്‌? ആത്മീയ​മാ​യി ശക്തരായി തുടരാൻ അവരെ എന്താണു സഹായി​ച്ചത്‌? ഇന്ന്‌ അപ്രതീ​ക്ഷി​ത​മായ സംഭവങ്ങൾ നേരി​ടേ​ണ്ടി​വ​രു​മ്പോൾ അവരുടെ മാതൃക നമ്മളെ എങ്ങനെ​യാ​ണു സഹായി​ക്കു​ന്നത്‌?

അവർ യഹോ​വ​യിൽ ആശ്രയി​ച്ചു

ബുദ്ധി​മു​ട്ടുള്ള സാഹച​ര്യ​ങ്ങ​ളിൽ യഹോവ തങ്ങളെ സംരക്ഷി​ക്കു​മെന്നു ഫിലി​പ്പീൻസി​ലുള്ള സാക്ഷി​കൾക്ക്‌ ഉറപ്പാ​യി​രു​ന്നു. (എബ്രായർ 13:6) യഹോവ അങ്ങനെ​തന്നെ ചെയ്‌തു, പലപ്പോ​ഴും പ്രതീ​ക്ഷി​ക്കാത്ത വഴിക​ളിൽ! ഉദാഹ​ര​ണ​ത്തിന്‌, സെസിൽ സഹോ​ദരി ഇങ്ങനെ ഓർക്കു​ന്നു: “ഞങ്ങൾ ആകെയു​ണ്ടാ​യി​രുന്ന അരി എടുത്ത്‌ രാവി​ലത്തെ ഭക്ഷണം ഉണ്ടാക്കി. പിന്നെ നാലു പേരട​ങ്ങുന്ന ഞങ്ങളുടെ കുടും​ബ​ത്തി​നു കഴിക്കാൻ ബാക്കി ഒന്നും ഉണ്ടായി​രു​ന്നില്ല. ഞങ്ങൾക്ക്‌ ആവശ്യ​മു​ള്ളതു തരാനാ​യി യഹോ​വ​യോ​ടു പ്രാർഥി​ച്ചു. രാവി​ലത്തെ ഭക്ഷണം കഴിച്ചു​കൊ​ണ്ടി​രു​ന്ന​പ്പോൾത്തന്നെ ഒരു സഹോ​ദരൻ വന്ന്‌ അഞ്ചു കിലോ അരി ഞങ്ങൾക്കു തന്നു. യഹോവ ഇങ്ങനെ ഞങ്ങളെ അനു​ഗ്ര​ഹി​ച്ചതു കണ്ടപ്പോൾ നന്ദിയും സന്തോ​ഷ​വും കൊണ്ട്‌ ഞങ്ങളുടെ കണ്ണു നിറഞ്ഞു​പോ​യി. ഇതു​പോ​ലുള്ള ഒരുപാട്‌ അനുഭ​വങ്ങൾ ഞങ്ങൾക്ക്‌ ഉണ്ടായി​ട്ടുണ്ട്‌.”

ബൈബി​ളിൽനി​ന്നുള്ള പ്രാ​യോ​ഗി​ക​ജ്ഞാ​നം ജീവി​ത​ത്തിൽ പകർത്തി​യ​തും യഹോ​വ​യു​ടെ ജനത്തെ സഹായി​ച്ചി​ട്ടുണ്ട്‌. (സുഭാ​ഷി​തങ്ങൾ 2:6, 7) ആർസെ​ലിറ്റ സഹോ​ദരി പുതി​യ​താ​യി സ്‌നാ​ന​മേ​റ്റതേ ഉണ്ടായി​രു​ന്നു​ള്ളൂ. ആ സമയത്ത്‌ ഏകാകി​യാ​യി​രുന്ന സഹോ​ദ​രിക്ക്‌ ജീവി​ക്കാൻവേണ്ട വക കണ്ടെത്തു​ന്നതു വളരെ ബുദ്ധി​മു​ട്ടാ​യി​രു​ന്നു. സഹോ​ദരി തന്റെ ഹൃദയ​ത്തി​ലു​ള്ള​തെ​ല്ലാം യഹോ​വ​യോ​ടു പറഞ്ഞു. എന്നിട്ട്‌ സുഭാ​ഷി​തങ്ങൾ 10:4-നെക്കു​റിച്ച്‌ ചിന്തിച്ചു. അവിടെ ഇങ്ങനെ പറയുന്നു: “മടിപി​ടിച്ച കൈകൾ ദാരി​ദ്ര്യം കൊണ്ടു​വ​രും; എന്നാൽ ഉത്സാഹ​മുള്ള കൈകൾ സമ്പത്ത്‌ ആനയി​ക്കും.” ആ വാക്കു​കൾക്കു ചേർച്ച​യിൽ സഹോ​ദരി സ്വന്തമായ ഒരു പച്ചക്കറി​ത്തോ​ട്ടം നട്ടുണ്ടാ​ക്കാൻ തീരു​മാ​നി​ച്ചു. സഹോ​ദരി പറയുന്നു: “യഹോവ എന്റെ ശ്രമങ്ങളെ ശരിക്കും അനു​ഗ്ര​ഹി​ച്ചു. എനിക്കു ഭക്ഷണത്തി​നു​ള്ളതു മാത്രമല്ല യാത്രാ​ച്ചെ​ല​വു​കൾക്കു വേണ്ടതും അതിലൂ​ടെ കിട്ടി.”

ഒരുമിച്ച്‌ കൂടി​വ​രു​ന്നത്‌ അവർ വേണ്ടെ​ന്നു​വെ​ച്ചി​ല്ല

ഒരു സ്ഥലം മേടിച്ച്‌ രാജ്യ​ഹാൾ പണിയാ​നുള്ള കാശൊ​ന്നും സഹോ​ദ​ര​ങ്ങ​ളു​ടെ കൈയി​ലി​ല്ലാ​യി​രു​ന്നു. എന്നാൽ പരസ്‌പരം പ്രോ​ത്സാ​ഹി​പ്പി​ക്കാ​നാ​യി ഒരുമി​ച്ചു​കൂ​ടി വരണം എന്ന കല്പന അനുസ​രി​ക്കു​ന്ന​തിൽനിന്ന്‌ അത്‌ അവരെ തടഞ്ഞില്ല. (എബ്രായർ 10:24, 25) അവർ വേണ്ട കാര്യങ്ങൾ ചെയ്‌തു. ഉദാഹ​ര​ണ​ത്തിന്‌, ദബോര സഹോ​ദരി പഴയ കാര്യങ്ങൾ ഓർത്തു​കൊണ്ട്‌ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു: “ഞാനും എന്റെ ഒപ്പം മുൻനി​ര​സേ​വനം ചെയ്‌തി​രുന്ന സഹോ​ദ​രി​യും കൂടി ഒരു കൂടാരം നിർമി​ച്ചു. ഞങ്ങൾ ഏകദേശം ആറു പേർ അതിലാ​യി​രു​ന്നു മീറ്റിങ്ങ്‌ കൂടു​ന്നത്‌. നിപ്പ എന്നറി​യ​പ്പെ​ടുന്ന പനയുടെ ഇലകൾ മേൽക്കൂ​ര​യാ​യും തെങ്ങിന്റെ ഓലകൾ ഭിത്തി​ക​ളാ​യും പനയുടെ തടി കസേര​ക​ളാ​യും ഞങ്ങൾ ഉപയോ​ഗി​ച്ചു.”

എന്നാൽ മിക്ക സമയങ്ങ​ളി​ലും സ്വന്തം വീടു​ക​ളാ​യി​രു​ന്നു മീറ്റി​ങ്ങി​നു​വേണ്ടി ഉപയോ​ഗി​ച്ചി​രു​ന്നത്‌. വെർജി​നിയ സഹോ​ദരി പറയുന്നു: “ഞങ്ങളുടെ കൊച്ചു​വീട്‌ പുല്ലും മുളയും വെച്ചു​ണ്ടാ​ക്കി​യ​താ​യി​രു​ന്നു. എല്ലാ ശനിയാ​ഴ്‌ച​യും പിറ്റേ ദിവസത്തെ മീറ്റി​ങ്ങി​നു​വേണ്ടി ഞങ്ങൾ സാധന​ങ്ങ​ളൊ​ക്കെ ഒതുക്കി​വെ​ക്കു​മാ​യി​രു​ന്നു.” ഇനി വേറൊ​രു വീടിന്റെ കാര്യം എടുത്താൽ അവിടെ ചോർച്ച​യാ​യി​രു​ന്നു പ്രശ്‌നം. നോവെൽ സഹോ​ദരൻ ഇങ്ങനെ ഓർക്കു​ന്നു: “മഴ പെയ്യുന്ന സമയത്ത്‌ ഞങ്ങൾ ബക്കറ്റുകൾ വെച്ച്‌ വെള്ളം പിടി​ക്കും. എന്നാൽ ആത്മീയ​കു​ടും​ബ​ത്തോ​ടൊ​പ്പം കൂടി വന്ന്‌ യഹോ​വയെ ആരാധി​ക്കാ​നാ​കു​ന്ന​തു​കൊണ്ട്‌ ഈ പ്രശ്‌ന​ങ്ങ​ളൊ​ന്നും ഞങ്ങൾക്ക്‌ ഒരു പ്രശ്‌ന​മാ​യി തോന്നി​യില്ല!”

ശുശ്രൂ​ഷ​യി​ലുള്ള തീക്ഷ്‌ണ​ത​യ്‌ക്ക്‌ ഒട്ടും കുറവ്‌ വന്നില്ല

സാമ്പത്തി​ക​മാ​യി അധിക​മൊ​ന്നും ഉണ്ടായി​രു​ന്നി​ല്ലെ​ങ്കി​ലും ശുശ്രൂ​ഷ​യി​ലുള്ള സാക്ഷി​ക​ളു​ടെ തീക്ഷ്‌ണത കുറഞ്ഞില്ല. നീ​ഗ്രോസ്‌ ദ്വീപിൽ താമസി​ക്കുന്ന ലിന്റിന പറയുന്നു: “എന്റേതു വലി​യൊ​രു കുടും​ബ​മാ​യി​രു​ന്നു. ജോലി​ക്കു പോയി​രു​ന്നത്‌ അച്ഛൻ മാത്ര​മാണ്‌. യാത്ര​യ്‌ക്കു​വേണ്ട പണം എപ്പോ​ഴും ഞങ്ങൾക്കു​ണ്ടാ​യി​രു​ന്നില്ല. അതു​കൊണ്ട്‌ വയൽസേവന പ്രദേ​ശ​ത്തേക്ക്‌ മിക്ക​പ്പോ​ഴും പോയി​രു​ന്നതു നടന്നാണ്‌. പക്ഷേ വലിയ കൂട്ടങ്ങ​ളാ​യിട്ട്‌ പോകു​ന്ന​തു​കൊണ്ട്‌ അതു നല്ല രസമാ​യി​രു​ന്നു. ഞങ്ങളുടെ ശ്രമങ്ങളെ യഹോവ അനു​ഗ്ര​ഹി​ക്കു​മെ​ന്നും ഞങ്ങൾക്ക്‌ അറിയാ​മാ​യി​രു​ന്നു.”

യാത്രാ​സൗ​ക​ര്യ​മൊ​ക്കെ കുറവാ​യി​രു​ന്ന​തു​കൊണ്ട്‌ കുന്നും മലകളും ഉള്ള ദൂരെ​യുള്ള പ്രദേ​ശ​ങ്ങ​ളിൽ എത്തി​ച്ചേ​രു​ന്നതു വളരെ ബുദ്ധി​മു​ട്ടാ​യി​രു​ന്നു. ലൂസോൺ ദ്വീപിൽ താമസി​ക്കുന്ന എസ്ഥേർ പറയുന്നു: “ഒരുപാ​ടു കിലോ​മീ​റ്റ​റു​കൾ നടക്കേ​ണ്ട​തു​ള്ള​തു​കൊണ്ട്‌ ഞങ്ങൾ 6 തൊട്ട്‌ 12 പേർ അടങ്ങുന്ന ഒരു കൂട്ടം നേര​ത്തേ​തന്നെ ഇറങ്ങും. ആ ദിവസം മുഴുവൻ ഞങ്ങൾ വയൽസേ​വ​ന​ത്തിൽ ഏർപ്പെ​ടും. ഞങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കി കൊണ്ടു​പോ​കുന്ന ഭക്ഷണം ഏതെങ്കി​ലും മരത്തണ​ലിൽ ഇരുന്ന്‌ കഴിക്കും. ഭക്ഷണത്തി​നുള്ള വകയി​ല്ലെ​ങ്കി​ലും ചില സഹോ​ദ​രങ്ങൾ വയൽസേ​വ​ന​ത്തി​നു വരും. അപ്പോൾ ഞങ്ങൾ പറയും, ‘പേടി​ക്കേണ്ട, നമു​ക്കെ​ല്ലാം കഴിക്കാൻ ആവശ്യ​ത്തി​നുള്ള ഭക്ഷണം ഞങ്ങളുടെ കൈയി​ലുണ്ട്‌.’”

അവരുടെ നിസ്വാർഥ​മായ പ്രവർത്ത​നത്തെ യഹോവ ശരിക്കും അനു​ഗ്ര​ഹി​ച്ചു. ഉദാഹ​ര​ണ​ത്തിന്‌, 1970-ൽ ഫിലി​പ്പീൻസിൽ ഉണ്ടായി​രു​ന്നത്‌ 54,789 പ്രചാ​ര​ക​രാ​യി​രു​ന്നു. എന്നാൽ 1989 ആയപ്പോ​ഴേ​ക്കും അത്‌ ഏകദേശം ഇരട്ടി അതായത്‌ 1,02,487 ആയി മാറി. 2023 ആയപ്പോ​ഴേ​ക്കും ഫിലി​പ്പീൻസി​ലെ പ്രചാ​ര​ക​രു​ടെ എണ്ണം 2,53,876 ആയി വർധിച്ചു.

“യഹോ​വയെ സ്‌നേ​ഹി​ക്കു​ന്ന​തിന്‌ ദാരി​ദ്ര്യം ഞങ്ങൾക്ക്‌ ഒരു തടസ്സമാ​യില്ല”

വലിയ സാമ്പത്തി​ക​പ്ര​ശ്‌നങ്ങൾ നേരി​ട്ടെ​ങ്കി​ലും അവിടു​ത്തെ സാക്ഷികൾ ആത്മീയ​മാ​യി ശക്തരാ​യി​രു​ന്നു. “യഹോ​വയെ സ്‌നേ​ഹി​ക്കു​ന്ന​തിന്‌ ദാരി​ദ്ര്യം ഞങ്ങൾക്ക്‌ ഒരു തടസ്സമാ​യില്ല” എന്ന്‌ അന്റോ​ണി​യോ സഹോ​ദരൻ പറഞ്ഞു. ഫി അബാദ്‌ സഹോ​ദരി പറയുന്നു: “സാമ്പത്തി​ക​പ്ര​ശ്‌ന​ങ്ങ​ളൊ​ക്കെ ഉണ്ടായി​രു​ന്നെ​ങ്കി​ലും ഞാനും എന്റെ ഭർത്താ​വും യഹോ​വ​യോ​ടു പറ്റി​ച്ചേർന്ന്‌ നിൽക്കു​ക​യും ഒരു ലളിത​ജീ​വി​തം നയിക്കു​ന്ന​തി​ന്റെ സന്തോഷം ആസ്വദി​ക്കു​ക​യും ചെയ്‌തു. അതിന്റെ ഫലമായി ഞങ്ങളുടെ കുട്ടി​ക​ളും യഹോ​വ​യിൽ ആശ്രയി​ക്കാൻ പഠിച്ചു.”

സമർ ദ്വീപിൽ താമസി​ക്കുന്ന ലൂസിയ സഹോ​ദരി പറയുന്നു: “യഹോ​വയെ സേവി​ക്കു​മ്പോൾ ദാരി​ദ്ര്യം ഒന്നും ഒരു പ്രശ്‌നമല്ല. യഹോ​വയെ ഒന്നാമതു വെക്കു​ക​യാ​ണെ​ങ്കിൽ ഉള്ളതിൽ തൃപ്‌ത​രാ​യി​രി​ക്കാ​നും അതു​പോ​ലെ നല്ലൊരു മനോ​ഭാ​വം നിലനി​റു​ത്താ​നും നമുക്കു കഴിയും. എന്റെ ബൈബിൾവി​ദ്യാർഥി​കൾ യഹോ​വയെ അറിയു​ക​യും അതിനു ശേഷം എന്നോ​ടൊ​പ്പം മുൻനി​ര​സേ​വനം ചെയ്യു​ക​യും ചെയ്യു​ന്നതു കണ്ടപ്പോൾ അത്‌ എന്നെ ഒത്തിരി സന്തോ​ഷി​പ്പി​ച്ചു.”

ഭാവി​യിൽ ബുദ്ധി​മുട്ട്‌ നിറഞ്ഞ സമയങ്ങൾ ഉണ്ടാകു​മെന്നു നമുക്ക്‌ അറിയാം. അതു​കൊണ്ട്‌ ഒരു മൂപ്പനായ റൊ​ഡോൾഫോ സഹോ​ദ​രന്റെ വാക്കുകൾ എപ്പോ​ഴും നമുക്ക്‌ ഓർത്തി​രി​ക്കാം: “1970-കളിലും 1980-കളിലും ഒരുപാ​ടു ബുദ്ധി​മു​ട്ടു​ക​ളി​ലൂ​ടെ കടന്നു​പോ​കേ​ണ്ടി​വ​ന്നെ​ങ്കി​ലും എനിക്ക്‌ എന്റെ ജീവി​ത​ത്തിൽ യഹോ​വ​യു​ടെ കൈ കാണാ​നാ​യി. പണം കുറവാ​യി​രു​ന്നെ​ങ്കി​ലും എനിക്ക്‌ അതിൽ ഒട്ടും വിഷമം തോന്നി​യില്ല. യഹോവ എനിക്കു​വേണ്ടി കരുതി. ഇതുവരെ എന്റെ നല്ലൊരു ജീവി​ത​മാ​യി​രു​ന്നു. ഇനി ഭാവി​യിൽ പറുദീ​സ​യി​ലുള്ള ‘യഥാർഥ​ജീ​വ​നു​വേ​ണ്ടി​യാണ്‌’ ഞാൻ കാത്തി​രി​ക്കു​ന്നത്‌.”—1 തിമൊ​ഥെ​യൊസ്‌ 6:19.