ഉറച്ച ബോധ്യ​ത്തോ​ടെ സുവാർത്ത പ്രസം​ഗി​ക്കൽ

¹ സുവാർത്ത പ്രസം​ഗി​ക്കാ​നും സകലജാ​തി​ക​ളെ​യും ശിഷ്യ​രാ​ക്കാ​നും ഉള്ള നിയോ​ഗം ഒന്നാം നൂറ്റാ​ണ്ടി​ന്റെ ആരംഭ​ത്തിൽ യേശു​ക്രി​സ്‌തു തന്റെ അനുഗാ​മി​കൾക്കു നൽകി. (മത്താ. 24:14; 28:19, 20) യഹോ​വ​യു​ടെ സാക്ഷികൾ ഈ നിർദേശം ഗൗരവ​മാ​യെ​ടു​ത്തി​രി​ക്കു​ന്നു, അതിന്റെ ഫലമായി 20-ാം നൂറ്റാ​ണ്ടി​ന്റെ അവസാ​ന​ത്തോ​ടെ 234 രാജ്യ​ങ്ങ​ളിൽ 59,00,000 ശിഷ്യ​ന്മാ​രാ​യി നമ്മുടെ സഹോ​ദ​ര​വർഗം വളർന്നി​രി​ക്കു​ന്നു. അതു നമ്മുടെ സ്വർഗീയ പിതാ​വിന്‌ എത്ര മഹത്തായ സ്‌തു​തി​യാ​ണു കൈവ​രു​ത്തി​യി​രി​ക്കു​ന്നത്‌!

² നാം ഇപ്പോൾ 21-ാം നൂറ്റാ​ണ്ടി​ലേക്കു കടന്നി​രി​ക്കു​ന്നു. രാജ്യ​പ്ര​സം​ഗ​വും ശിഷ്യ​രാ​ക്ക​ലു​മെന്ന നമ്മുടെ സുപ്ര​ധാന വേലയെ തടസ്സ​പ്പെ​ടു​ത്താൻ നമ്മുടെ പ്രതി​യോ​ഗി കൗശല​പൂർവം ശ്രമി​ച്ചു​കൊ​ണ്ടി​രി​ക്കു​ക​യാണ്‌. ഈ വ്യവസ്ഥി​തി​യി​ലെ സമ്മർദങ്ങൾ ഉപയോ​ഗി​ച്ചു​കൊ​ണ്ടു ശ്രദ്ധ പതറി​ക്കാ​നും നമ്മുടെ സമയം പാഴാ​ക്കാ​നും അനാവ​ശ്യ​മായ ഒട്ടനവധി കാര്യാ​ദി​ക​ളാൽ നമ്മുടെ ഉത്സാഹം ചോർത്തി​ക്ക​ള​യാ​നും അവൻ ശ്രമി​ക്കു​ന്നു. ജീവി​ത​ത്തിൽ പ്രധാ​ന​മായ സംഗതി എന്തെന്നു തീരു​മാ​നി​ക്കാൻ ഈ വ്യവസ്ഥി​തി​യെ അനുവ​ദി​ക്കു​ന്ന​തി​നു പകരം, അതി​പ്ര​ധാ​ന​മാ​യത്‌ എന്തെന്ന്‌ നാം ദൈവ​വ​ച​ന​ത്തിൽ നിന്നു മനസ്സി​ലാ​ക്കി​യി​രി​ക്കു​ന്നു. അത്‌ യഹോ​വ​യു​ടെ ഹിതം ചെയ്യുക എന്നതാണ്‌. (റോമ. 12:2) ‘നമ്മുടെ ശുശ്രൂഷ പൂർണ​മാ​യി നിവർത്തി​ക്കാൻ അനുകൂല കാലത്തും പ്രതി​കൂല കാലത്തും വചനം പ്രസം​ഗി​ക്കുക’ എന്ന തിരു​വെ​ഴുത്ത്‌ ഉദ്‌ബോ​ധനം അനുസ​രി​ക്കുക എന്നാണ്‌ അതിന്റെ അർഥം.—2 തിമൊ. 4:2, 5, NW.

³ ഉറച്ച ബോധ്യം വളർത്തി​യെ​ടു​ക്കുക: ക്രിസ്‌ത്യാ​നി​കൾ “തികഞ്ഞ​വ​രും ദൈവ​ഹി​തം സംബന്ധി​ച്ചൊ​ക്കെ​യും പൂർണ്ണ​നി​ശ്ച​യ​മു​ള​ള​വ​രു​മാ​യി നില്‌ക്കേണ്ട”തുണ്ട്‌. (കൊലൊ. 4:12) “ബോധ്യം” എന്ന പദത്തെ നിർവ​ചി​ച്ചി​രി​ക്കു​ന്നത്‌ ഉറച്ച ധാരണ അല്ലെങ്കിൽ വിശ്വാ​സം; ബോധ്യ​പ്പെട്ട അവസ്ഥ എന്നൊ​ക്കെ​യാണ്‌. ദൈവ​ത്തി​ന്റെ പ്രാവ​ച​നിക വചനത്തി​നു മാറ്റമി​ല്ലെ​ന്നും നാം ഇപ്പോൾ അന്ത്യത്തി​ന്റെ പരമാ​ന്ത്യ​നാ​ളു​ക​ളി​ലാ​ണു ജീവി​ക്കു​ന്ന​തെ​ന്നും ക്രിസ്‌ത്യാ​നി​കൾ എന്ന നിലയിൽ നമുക്കു ബോധ്യ​മു​ണ്ടാ​യി​രി​ക്കണം. “വിശ്വ​സി​ക്കുന്ന ഏവന്നും . . . അതു രക്ഷെക്കാ​യി ദൈവ​ശ​ക്തി​യാ​കു​ന്നു​വ​ല്ലോ” എന്നു സുവാർത്ത​യെ​ക്കു​റി​ച്ചു പറഞ്ഞ പൗലൊസ്‌ അപ്പൊ​സ്‌ത​ലന്റെ അത്രയും ശക്തമായ വിശ്വാ​സം നമുക്ക്‌ ഉണ്ടായി​രി​ക്കണം.—റോമ. 1:16.

⁴ വഴി​തെ​റ്റി​പ്പോയ ദുഷ്ടമ​നു​ഷ്യ​രെ​യും വഞ്ചകന്മാ​രെ​യും ഉപയോ​ഗിച്ച്‌ പിശാച്‌ മറ്റുള്ള​വരെ സ്വാധീ​നി​ക്കു​ക​യും വഴി​തെ​റ്റി​ക്കു​ക​യും ചെയ്യുന്നു. (2 തിമൊ. 3:13) ഇതു സംബന്ധി​ച്ചു മുന്നറി​യി​പ്പു കിട്ടി​യി​രി​ക്കു​ന്ന​തി​നാൽ, നമ്മുടെ പക്കൽ സത്യം ഉണ്ടെന്ന ബോധ്യ​ത്തെ ഊട്ടി​യു​റ​പ്പി​ക്കാൻ നാം നടപടി​ക​ളെ​ടു​ക്കു​ന്നു. നമ്മുടെ വീര്യം ചോർത്തി​ക്ക​ള​യാൻ ജീവി​തോ​ത്‌ക​ണ്‌ഠ​കളെ അനുവ​ദി​ക്കു​ന്ന​തി​നു പകരം രാജ്യ​താ​ത്‌പ​ര്യ​ങ്ങൾ ഒന്നാമതു വെക്കു​ന്ന​തിൽ നാം തുടരു​ന്നു. (മത്താ. 6:33, 34) ഈ വ്യവസ്ഥി​തി​യു​ടെ അന്ത്യം ഇനിയും അകലെ​യാണ്‌ എന്നു വിചാ​രി​ച്ചു​കൊണ്ട്‌ കാലത്തി​ന്റെ അടിയ​ന്തി​രത സംബന്ധിച്ച ബോധ്യം നഷ്ടപ്പെ​ടു​ത്താ​നും നാം ആഗ്രഹി​ക്കു​ന്നില്ല. അന്ത്യം പൂർവാ​ധി​കം സമീപി​ച്ചു​കൊ​ണ്ടി​രി​ക്കു​ക​യാണ്‌. (1 പത്രൊ. 4:7) ഇതി​നോ​ടകം നൽകി​യി​രി​ക്കുന്ന സാക്ഷ്യ​ത്തി​ന്റെ വീക്ഷണ​ത്തിൽ, പ്രസം​ഗ​വേ​ല​യ്‌ക്കു ചില രാജ്യ​ങ്ങ​ളിൽ വളരെ​ക്കു​റച്ചു ഫലമേ ഉള്ളൂ എന്നു നാം ചിന്തി​ച്ചേ​ക്കാ​മെ​ങ്കി​ലും, മുന്നറി​യി​പ്പിൻ വേല തുടർന്നും നിർവ​ഹി​ക്കേ​ണ്ട​തുണ്ട്‌.—യെഹെ. 33:7-9.

⁵ ഈ അവസാന നാളു​ക​ളിൽ നാം നമ്മോ​ടു​തന്നെ ചോദി​ക്കേണ്ട ചില സുപ്ര​ധാന ചോദ്യ​ങ്ങൾ ഇവയാണ്‌: ‘ശിഷ്യരെ ഉളവാ​ക്കുക എന്ന യേശു​വി​ന്റെ കൽപ്പന ഞാൻ ഗൗരവ​മാ​യി എടുക്കു​ന്നു​ണ്ടോ? സുവാർത്ത പ്രസം​ഗി​ക്കു​മ്പോൾ, രാജ്യം യഥാർഥ​മാ​ണെന്ന ശക്തമായ ബോധ്യം ഞാൻ പ്രകട​മാ​ക്കു​ന്നു​ണ്ടോ? ജീവര​ക്ഷാ​ക​ര​മായ ഈ ശുശ്രൂ​ഷ​യിൽ സാധ്യ​മാ​കു​ന്നത്ര കൂടുതൽ പങ്കുണ്ടാ​യി​രി​ക്കാൻ ഞാൻ ദൃഢചി​ത്ത​നാ​ണോ?’ അന്ത്യ​ത്തോ​ടു നാം എത്ര അടുത്താ​ണെന്നു തിരി​ച്ച​റി​ഞ്ഞു​കൊണ്ട്‌, നാം നമുക്കു​ത​ന്നെ​യും നമ്മുടെ പ്രസംഗ-പഠിപ്പി​ക്കൽ നിയോ​ഗ​ത്തി​നും ശ്രദ്ധ നൽകണം. കാരണം, അങ്ങനെ ചെയ്യു​ന്നതു നമ്മെത്ത​ന്നെ​യും നമ്മുടെ ശ്രോ​താ​ക്ക​ളെ​യും രക്ഷിക്കും. (1 തിമൊ. 4:16) ശുശ്രൂ​ഷകർ എന്ന നിലയിൽ നമുക്കുള്ള ബോധ്യ​ത്തെ നമുക്ക്‌ എങ്ങനെ ബലിഷ്‌ഠ​മാ​ക്കാൻ കഴിയും?

⁶ തെസ്സ​ലൊ​നീ​ക്യ​രെ അനുക​രി​ക്കുക: തെസ്സ​ലൊ​നീ​ക്യ​യി​ലെ സഹോ​ദ​ര​ങ്ങ​ളു​ടെ കഠിന വേലയെ അനുസ്‌മ​രി​ച്ചു​കൊണ്ട്‌ പൗലൊസ്‌ അപ്പൊ​സ്‌തലൻ അവരോട്‌ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു: “ഞങ്ങളുടെ സുവി​ശേഷം വചനമാ​യി മാത്രമല്ല, ശക്തി​യോ​ടും പരിശു​ദ്ധാ​ത്മാ​വോ​ടും ബഹുനി​ശ്ച​യ​ത്തോ​ടും [“തികഞ്ഞ ബോധ്യ​ത്തോ​ടും,” NW] കൂടെ ആയിരു​ന്നു നിങ്ങളു​ടെ അടുക്കൽ വന്നതു; നിങ്ങളു​ടെ​നി​മി​ത്തം ഞങ്ങൾ നിങ്ങളു​ടെ ഇടയിൽ എങ്ങനെ പെരു​മാ​റി​യി​രു​ന്നു എന്നു അറിയു​ന്നു​വ​ല്ലോ. ബഹുകഷ്ടം സഹി​ക്കേ​ണ്ടി​വ​ന്നി​ട്ടും നിങ്ങൾ പരിശു​ദ്ധാ​ത്മാ​വി​ന്റെ സന്തോ​ഷ​ത്തോ​ടെ വചനം കൈ​ക്കൊ​ണ്ടു ഞങ്ങൾക്കും കർത്താ​വി​ന്നും അനുകാ​രി​ക​ളാ​യി​ത്തീർന്നു.” (ചെരി​ച്ചെ​ഴു​തി​യി​രി​ക്കു​ന്നതു ഞങ്ങൾ.) (1 തെസ്സ. 1:5, 6) അതേ, വളരെ​യ​ധി​കം ക്ലേശങ്ങൾ ഉണ്ടായി​രു​ന്നി​ട്ടും തീക്ഷ്‌ണ​ത​യോ​ടും ഉറച്ച ബോധ്യ​ത്തോ​ടും കൂടെ സുവാർത്ത പ്രസം​ഗി​ച്ച​തി​നാൽ തെസ്സ​ലൊ​നീ​ക്യ സഭയെ പൗലൊസ്‌ അഭിന​ന്ദി​ച്ചു. ഇതു ചെയ്യാൻ അവരെ പ്രാപ്‌ത​രാ​ക്കി​യത്‌ എന്തായി​രു​ന്നു? പൗലൊസ്‌ അപ്പൊ​സ്‌ത​ല​നി​ലും അവന്റെ സഹപ്ര​വർത്ത​ക​രി​ലും കണ്ട തീക്ഷ്‌ണ​ത​യും ബോധ്യ​വും അവരിൽ ക്രിയാ​ത്മ​ക​മായ ഫലം ഉളവാ​ക്കു​ന്ന​തിൽ നല്ലൊരു പങ്കുവ​ഹി​ച്ചു. അതെങ്ങനെ?

⁷ പൗലൊ​സി​ന്റെ​യും അവന്റെ സഹയാ​ത്രി​ക​രു​ടെ​യും ജീവിതം തന്നെ അവരു​ടെ​മേൽ ദൈവാ​ത്മാവ്‌ ഉണ്ടെന്നും അവർ പ്രസം​ഗി​ച്ചു​കൊ​ണ്ടി​രു​ന്നത്‌ അവർതന്നെ മുഴു​ഹൃ​ദ​യ​ത്തോ​ടെ വിശ്വ​സി​ച്ചി​രു​ന്നു എന്നും തെളി​യി​ച്ചു. തെസ്സ​ലൊ​നീ​ക്യ​യിൽ വരും​മുമ്പ്‌ പൗലൊ​സി​നോ​ടും ശീലാ​സി​നോ​ടും ഫിലി​പ്പി​യി​ലെ ആളുകൾ അപമര്യാ​ദ​യാ​യി പെരു​മാ​റി. വിചാരണ പോലും കൂടാതെ അവരെ അടിക്കു​ക​യും ജയിലി​ല​ട​യ്‌ക്കു​ക​യും ആമത്തി​ലി​ടു​ക​യും ചെയ്‌തു. ഈ പീഡാ​നു​ഭവം സുവാർത്ത​യോ​ടുള്ള അവരുടെ തീക്ഷ്‌ണ​തയെ മന്ദീഭ​വി​പ്പി​ച്ചില്ല. ദിവ്യ സഹായ​ത്താൽ അവർ മോചി​ത​രാ​യി, ഇത്‌ കാരാ​ഗൃ​ഹ​പ്ര​മാ​ണി​യും അയാളു​ടെ കുടും​ബ​വും വിശ്വാ​സി​കൾ ആയിത്തീ​രു​ന്ന​തി​ലേക്കു നയിക്കു​ക​യും പൗലൊ​സി​നും ശീലാ​സി​നും തങ്ങളുടെ ശുശ്രൂഷ തുടരാൻ വഴി​യൊ​രു​ക്കു​ക​യും ചെയ്‌തു.—പ്രവൃ. 16:19-34.

⁸ ദൈവാ​ത്മാ​വി​ന്റെ ശക്തിയാൽ പൗലൊസ്‌ തെസ്സ​ലൊ​നീ​ക്യ​യിൽ എത്തി. അവിടെ തന്റെ ഭൗതിക ആവശ്യങ്ങൾ നിറ​വേ​റ്റാ​നാ​യി പൗലൊസ്‌ തൊഴിൽ ചെയ്‌ത്‌ തെസ്സ​ലൊ​നീ​ക്യ​രെ സത്യം പഠിപ്പി​ക്കു​ന്ന​തിൽ പൂർണ​മാ​യി മുഴു​കു​ക​യു​ണ്ടാ​യി. ഏത്‌ അവസര​ത്തി​ലും സുവാർത്ത പ്രസം​ഗി​ക്കു​ന്ന​തിൽനിന്ന്‌ അവൻ മാറി​നി​ന്നില്ല. (1 തെസ്സ. 2:9) ആ പ്രദേ​ശത്തെ ചില ആളുകൾ തങ്ങളുടെ വിഗ്ര​ഹാ​രാ​ധനാ രീതി ഉപേക്ഷിച്ച്‌ സത്യ​ദൈ​വ​മായ യഹോ​വ​യു​ടെ ആരാധകർ ആയിത്തീ​രും​വി​ധം അത്രയ്‌ക്കു ശക്തമായ ഫലമാണ്‌ ഉറച്ച ബോധ്യ​ത്തോ​ടെ​യുള്ള പൗലൊ​സി​ന്റെ പ്രസം​ഗ​ത്തി​നു​ണ്ടാ​യി​രു​ന്നത്‌.—1 തെസ്സ. 1:8-10.

⁹ പീഡനം ഉണ്ടായി​ട്ടും ആ പുതു​വി​ശ്വാ​സി​കൾ സുവാർത്താ പ്രസം​ഗ​ത്തിൽനി​ന്നു പിന്തി​രി​ഞ്ഞില്ല. പുതു​താ​യി കണ്ടെത്തിയ വിശ്വാ​സ​ത്തിൽ നിന്നു ലഭിച്ച പ്രചോ​ദ​ന​വും നിത്യാ​നു​ഗ്ര​ഹങ്ങൾ ലഭിക്കും എന്ന ഉറച്ച ബോധ്യ​വും നിമിത്തം ആ തെസ്സ​ലൊ​നീ​ക്യർ തങ്ങൾ ഉത്സാഹ​പൂർവം സ്വീക​രിച്ച സത്യം മറ്റുള്ള​വ​രോ​ടു ഘോഷി​ച്ചു. അവരുടെ വിശ്വാ​സ​വും തീക്ഷ്‌ണ​ത​യും സംബന്ധിച്ച വാർത്ത മക്കെ​ദൊ​ന്യ​യു​ടെ മറ്റു ഭാഗങ്ങ​ളി​ലും അഖായ​യിൽ പോലും എത്തി​ച്ചേ​ര​ത്ത​ക്ക​വി​ധം അത്ര സജീവ​മാ​യി​ത്തീർന്നു ആ സഭ. അതു​കൊണ്ട്‌ പൗലൊസ്‌ തെസ്സ​ലൊ​നീ​ക്യർക്കുള്ള തന്റെ ഒന്നാമത്തെ ലേഖനം എഴുതിയ സമയത്തു​തന്നെ അവർ തങ്ങളുടെ നല്ല വേലയ്‌ക്കു പേരു കേട്ടവ​രാ​യി​രു​ന്നു. (1 തെസ്സ. 1:8) എത്ര നല്ലൊരു ദൃഷ്ടാന്തം!

¹⁰ മനുഷ്യ​രോ​ടും ദൈവ​ത്തോ​ടു​മുള്ള സ്‌നേ​ഹ​ത്താൽ പ്രചോ​ദി​തർ: ഇന്നു സുവാർത്ത പ്രസം​ഗി​ക്കു​മ്പോൾ നമു​ക്കെ​ങ്ങനെ തെസ്സ​ലൊ​നീ​ക്യ​രെ പോലെ ഉറച്ച ബോധ്യം ഉള്ളവരാ​യി​രി​ക്കാൻ കഴിയും? അവരെ​ക്കു​റി​ച്ചു പൗലൊസ്‌ എഴുതി: “സ്‌നേഹം നിമി​ത്ത​മുള്ള നിങ്ങളു​ടെ വിശ്വസ്‌ത വേല​യെ​യും കഠിന പ്രയത്‌ന​ത്തെ​യും ഞങ്ങൾ ഇടവി​ടാ​തെ മനസ്സിൽ പിടി​ക്കു​ന്നു.” (1 തെസ്സ. 1:3, NW, അടിക്കു​റിപ്പ്‌) യഹോ​വ​യോ​ടും തങ്ങൾ പ്രസം​ഗിച്ച ആളുക​ളോ​ടും അവർക്ക്‌ അഗാധ​വും ഹൃദയം​ഗ​മ​വു​മായ സ്‌നേഹം ഉണ്ടായി​രു​ന്നു എന്നു വ്യക്തമാണ്‌. ‘ദൈവ​ത്തി​ന്റെ സുവാർത്ത മാത്രമല്ല, സ്വന്തം ജീവൻ കൂടി’ തെസ്സ​ലൊ​നീ​ക്യർക്കാ​യി വെച്ചു​കൊ​ടു​ക്കാൻ പൗലൊ​സി​നെ​യും ശീലാ​സി​നെ​യും പ്രേരി​പ്പി​ച്ചത്‌ അത്തരത്തി​ലുള്ള സ്‌നേ​ഹ​മാ​യി​രു​ന്നു.—1 തെസ്സ. 2:8.

¹¹ സമാന​മാ​യി, ദൈവം നമ്മെ ഭരമേൽപ്പി​ച്ചി​രി​ക്കുന്ന പ്രസം​ഗ​വേ​ല​യിൽ പൂർണ​മാ​യി പങ്കുപ​റ്റാൻ യഹോ​വ​യോ​ടും സഹമനു​ഷ്യ​രോ​ടു​മുള്ള ആഴമായ സ്‌നേഹം നമ്മെ പ്രേരി​പ്പി​ക്കു​ന്നു. അത്തരം സ്‌നേഹം ഉള്ളതി​നാൽ, സുവാർത്ത പ്രസം​ഗി​ക്കുക എന്നത്‌ നമുക്കു വ്യക്തി​പ​ര​മാ​യുള്ള ദൈവദത്ത ഉത്തരവാ​ദി​ത്വ​മാ​ണെന്നു നാം മനസ്സി​ലാ​ക്കു​ന്നു. “സാക്ഷാ​ലുള്ള ജീവ”നിലേക്കു നമ്മെ വഴിന​ട​ത്താൻ യഹോവ ചെയ്‌തി​രി​ക്കുന്ന സകല കാര്യ​ങ്ങ​ളെ​ക്കു​റി​ച്ചും നാം ക്രിയാ​ത്മ​ക​മാ​യും വിലമ​തി​പ്പോ​ടെ​യും ധ്യാനി​ക്കു​ന്നതു മുഖാ​ന്തരം, നാം പൂർണ ഹൃദയ​ത്തോ​ടെ വിശ്വ​സി​ക്കുന്ന അത്ഭുത​ക​ര​മായ സത്യങ്ങൾ മറ്റുള്ള​വ​രു​മാ​യി പങ്കു​വെ​ക്കാൻ നാം പ്രേരി​ത​രാ​കു​ന്നു.—1 തിമൊ. 6:19.

¹² പ്രസം​ഗ​വേ​ല​യിൽ തിരക്കു​ള്ളവർ ആയിരി​ക്കവെ, യഹോ​വ​യോ​ടും സഹമനു​ഷ്യ​രോ​ടും ഉള്ള നമ്മുടെ സ്‌നേ​ഹ​ത്തിൽ നാം നിശ്ചയ​മാ​യും വളർന്നു​വ​രണം. അപ്പോൾ, വീടു​തോ​റു​മുള്ള ശുശ്രൂ​ഷ​യി​ലെ നമ്മുടെ പങ്കു വർധി​പ്പി​ക്കാ​നും ലഭിക്കുന്ന ഏത്‌ അവസര​ത്തി​ലും സാക്ഷീ​ക​രി​ക്കാ​നും നാം പ്രചോ​ദി​ത​രാ​കും. ബന്ധുക്ക​ളോ​ടും അയൽക്കാ​രോ​ടും പരിച​യ​ക്കാ​രോ​ടും അനൗപ​ചാ​രി​ക​മാ​യി സാക്ഷീ​ക​രി​ക്കാ​നുള്ള അവസരങ്ങൾ നാം പാഴാ​ക്കു​ക​യില്ല. മിക്കവ​രും നമ്മുടെ സുവാർത്ത നിരസി​ച്ചേ​ക്കാം, മറ്റു ചിലർ രാജ്യ​ഘോ​ഷ​ണത്തെ തടസ്സ​പ്പെ​ടു​ത്താൻ പോലും ശ്രമി​ച്ചേ​ക്കാം. എങ്കിലും നമുക്ക്‌ ആന്തരിക സന്തോഷം അനുഭ​വി​ക്കാൻ കഴിയും. എന്തു​കൊണ്ട്‌? കാരണം ദൈവ​രാ​ജ്യ​ത്തെ​ക്കു​റിച്ച്‌ സാക്ഷ്യം നൽകാ​നും രക്ഷ നേടാൻ ആളുകളെ സഹായി​ക്കാ​നും നാം പരമാ​വധി ചെയ്‌തി​രി​ക്കു​ന്നു​വെന്നു നമുക്ക​റി​യാം. മാത്രമല്ല, പരമാർഥ ഹൃദയരെ കണ്ടെത്താ​നുള്ള നമ്മുടെ ശ്രമങ്ങളെ യഹോവ അനു​ഗ്ര​ഹി​ക്കു​ക​യും ചെയ്യും. ജീവിത സമ്മർദങ്ങൾ ഏറിവ​രി​ക​യും നമ്മുടെ സന്തോഷം കവർന്നു​ക​ള​യാൻ സാത്താൻ ശ്രമി​ക്കു​ക​യും ചെയ്യു​മ്പോൾ പോലും മറ്റുള്ള​വ​രോ​ടു സാക്ഷീ​ക​രി​ക്കു​ന്ന​തി​ലുള്ള തീക്ഷ്‌ണ​ത​യും ഉറച്ച ബോധ്യ​വും നിലനിർത്താൻ നമുക്കു സാധി​ക്കു​ന്നു. നാം ഓരോ​രു​ത്ത​രും നമ്മുടെ പങ്കു നിറ​വേ​റ്റു​മ്പോൾ തെസ്സ​ലൊ​നീ​ക്യ​യി​ലേതു പോലെ ശക്തവും തീക്ഷ്‌ണ​ത​യു​ള്ള​തു​മായ സഭകൾ ഉണ്ടാകാൻ അത്‌ ഇടയാ​ക്കു​ന്നു.

¹³ പരി​ശോ​ധ​ന​യിൻ കീഴിൽ തളർന്നു​പോ​കാ​തി​രി​ക്കുക: നാനാ​വിധ പരീക്ഷ​കളെ അഭിമു​ഖീ​ക​രി​ക്കു​മ്പോ​ഴും നമുക്കു ബോധ്യം ആവശ്യ​മാണ്‌. (1 പത്രൊ. 1:6, 7) തന്നെ അനുഗ​മി​ച്ചാൽ “സകലജാ​തി​ക​ളും [അവരെ] പകെക്കും” എന്ന്‌ യേശു തന്റെ ശിഷ്യ​ന്മാ​രോ​ടു വ്യക്തമാ​യി പറഞ്ഞി​രു​ന്നു. (മത്താ. 24:9) ഫിലി​പ്പി​യിൽ ആയിരു​ന്ന​പ്പോൾ പൗലൊ​സും ശീലാ​സും ഇത്‌ അനുഭ​വി​ച്ച​റി​ഞ്ഞു. പൗലൊ​സി​നെ​യും ശീലാ​സി​നെ​യും കാരാ​ഗൃ​ഹ​ത്തി​ന്റെ ഉള്ളറയി​ലാ​ക്കി ആമത്തി​ലി​ട്ടു​വെന്ന്‌ പ്രവൃ​ത്തി​കൾ 16-ാം അധ്യാ​യ​ത്തി​ലെ വിവരണം പറയുന്നു. വായു​വും വെളി​ച്ച​വും ലഭിക്കുന്ന ജയില​റകൾ ചുറ്റി​ലും ഉള്ള ഒരു സംവി​ധാ​ന​മാ​യി​രു​ന്നു മുഖ്യ​ജ​യിൽ. എങ്കിലും അതിന്റെ ഉള്ളിലെ കാരാ​ഗൃ​ഹ​ത്തിൽ വെളിച്ചം കടക്കാ​നുള്ള സൗകര്യം ഇല്ലായി​രു​ന്നു. വായു​സ​ഞ്ചാ​ര​വും കുറവാ​യി​രു​ന്നു. ദുർഗന്ധം വമിച്ചി​രുന്ന ആ തടവറ​യി​ലെ അന്ധകാ​ര​വും ഉഷ്‌ണ​വു​മുള്ള ദുരി​ത​പൂർണ​മായ അവസ്ഥയി​ലാണ്‌ പൗലൊ​സി​നും ശീലാ​സി​നും കിട​ക്കേ​ണ്ടി​വ​ന്നത്‌. ചാട്ട​കൊണ്ട്‌ അടിച്ച​പ്പോൾ ഉണ്ടായ മുറി​വിൽ നിന്നു ചോര​യൊ​ലി​ക്കുന്ന, പുറത്തെ തൊലി ഉരിഞ്ഞു പോയ അവസ്ഥയിൽ അവരെ മണിക്കൂ​റു​ക​ളോ​ളം ആമത്തിൽ ബന്ധിച്ചി​ട്ട​പ്പോൾ അവർ അനുഭ​വി​ച്ചി​രി​ക്കാ​നി​ട​യുള്ള വേദന നിങ്ങൾക്കു വിഭാവന ചെയ്യാൻ കഴിയു​മോ?

¹⁴ ഈ പരി​ശോ​ധ​ന​ക​ളെ​ല്ലാം ഉണ്ടായി​ട്ടും പൗലൊ​സും ശീലാ​സും വിശ്വ​സ്‌ത​രാ​യി നില​കൊ​ണ്ടു. ഏതു പരീക്ഷ​യി​ന്മ​ധ്യേ​യും യഹോ​വയെ സേവി​ക്കാൻ അവരെ ശക്തരാ​ക്കി​യത്‌ അവർ പ്രകട​മാ​ക്കിയ ഉറച്ച ബോധ്യ​മാ​യി​രു​ന്നു. അവരുടെ ബോധ്യ​ത്തെ​ക്കു​റിച്ച്‌ 16-ാം അധ്യാ​യ​ത്തി​ന്റെ 25-ാം വാക്യം എടുത്തു​പ​റ​യു​ന്നു. പൗലൊ​സും ശീലാ​സും “പ്രാർത്ഥി​ച്ചു ദൈവത്തെ പാടി​സ്‌തു​തി​ച്ചു” എന്ന്‌ അവിടെ നാം കാണുന്നു. വാസ്‌ത​വ​ത്തിൽ, അകത്തെ കാരാ​ഗൃ​ഹ​ത്തിൽ ആയിരു​ന്നെ​ങ്കി​ലും, മറ്റുള്ള തടവു​കാർക്കു കേൾക്കാൻ കഴിയു​ന്നത്ര ഉച്ചത്തിൽ പാടാൻ അവർക്കു കഴിഞ്ഞു. കാരണം, തങ്ങളു​ടെ​മേൽ ദൈവ​ത്തി​ന്റെ അംഗീ​കാ​രം ഉണ്ടെന്ന്‌ അവർക്ക്‌ നല്ല ഉറപ്പു​ണ്ടാ​യി​രു​ന്നു! ഇന്നു വിശ്വാ​സ​ത്തി​ന്റെ പരി​ശോ​ധ​ന​കളെ അഭിമു​ഖീ​ക​രി​ക്കു​മ്പോൾ സമാന​മായ ബോധ്യം നമുക്കും ഉണ്ടായി​രി​ക്കണം.

¹⁵ പിശാച്‌ നമ്മു​ടെ​മേൽ കൊണ്ടു​വ​രുന്ന പരി​ശോ​ധ​നകൾ അനവധി​യാണ്‌. ചിലരെ സംബന്ധി​ച്ചി​ട​ത്തോ​ളം അത്‌ കുടും​ബ​ത്തിൽ നിന്നുള്ള പീഡന​മാ​യി​രി​ക്കാം. നമ്മുടെ അനേകം സഹോ​ദ​രങ്ങൾ നിയമ​പ​ര​മായ വെല്ലു​വി​ളി​കൾ അഭിമു​ഖീ​ക​രി​ക്കു​ന്നുണ്ട്‌. ചിലർക്കു വിശ്വാ​സ​ത്യാ​ഗി​ക​ളിൽ നിന്നുള്ള എതിർപ്പും ഉണ്ടാ​യേ​ക്കാം. മറ്റുചി​ലർക്ക്‌ അഹോ​വൃ​ത്തി എങ്ങനെ കണ്ടെത്തണം എന്നതു സംബന്ധിച്ച ഉത്‌ക​ണ്‌ഠ​ക​ളോ സാമ്പത്തിക പരാധീ​ന​ത​ക​ളോ ഉണ്ട്‌. യുവജ​നങ്ങൾ സ്‌കൂ​ളിൽ സമപ്രാ​യ​ക്കാ​രിൽ നിന്നുള്ള സമ്മർദത്തെ അഭിമു​ഖീ​ക​രി​ക്കു​ന്നു. ഈ പരി​ശോ​ധ​ന​കളെ നമു​ക്കെ​ങ്ങനെ വിജയ​ക​ര​മാ​യി നേരി​ടാൻ കഴിയും? ബോധ്യം പ്രകട​മാ​ക്കാൻ എന്താണ്‌ ആവശ്യ​മാ​യി​രി​ക്കു​ന്നത്‌?

¹⁶ യഹോ​വ​യു​മാ​യി വ്യക്തി​പ​ര​മായ ഒരു അടുത്ത ബന്ധം നിലനിർത്തുക എന്നതാണ്‌ പ്രഥമ​വും പ്രധാ​ന​വു​മായ സംഗതി. പൗലൊ​സും ശീലാ​സും കാരാ​ഗൃ​ഹ​ത്തിൽ ആയിരു​ന്ന​പ്പോൾ അവർ തങ്ങളുടെ അവസ്ഥയെ കുറിച്ചു പരാതി പറയാ​നോ ദുഃഖി​ക്കാ​നോ അല്ല ആ അവസരം ഉപയോ​ഗി​ച്ചത്‌. അവർ പെട്ടെ​ന്നു​തന്നെ പ്രാർഥി​ക്കു​ക​യും ദൈവ​ത്തി​നു സ്‌തുതി പാടു​ക​യും ചെയ്‌തു. എന്തു​കൊണ്ട്‌? അവർക്കു തങ്ങളുടെ സ്വർഗീയ പിതാ​വു​മാ​യി വ്യക്തി​പ​ര​മായ ഒരു അടുത്ത ബന്ധം ഉണ്ടായി​രു​ന്നു. തങ്ങൾ നീതി​ക്കു​വേ​ണ്ടി​യാണ്‌ കഷ്ടമനു​ഭ​വി​ക്കു​ന്ന​തെ​ന്നും തങ്ങളുടെ രക്ഷ യഹോ​വ​യു​ടെ കരങ്ങളി​ലാ​ണെ​ന്നും അവർക്ക്‌ അറിയാ​മാ​യി​രു​ന്നു.—സങ്കീ. 3:8.

¹⁷ ഇന്നു പരി​ശോ​ധ​നകൾ അഭിമു​ഖീ​ക​രി​ക്കു​മ്പോൾ നാമും യഹോ​വ​യിൽ ആശ്രയി​ക്കണം. ക്രിസ്‌ത്യാ​നി​കൾ എന്ന നിലയിൽ ‘നമ്മുടെ ആവശ്യങ്ങൾ സ്‌തോ​ത്ര​ത്തോ​ടു​കൂ​ടെ ദൈവ​ത്തോ​ടു അറിയി​ക്ക​യ​ത്രേ വേണ്ടതു. എന്നാൽ സകലബു​ദ്ധി​യേ​യും കവിയുന്ന ദൈവ​സ​മാ​ധാ​നം നമ്മെ കാക്കും’ എന്ന്‌ പൗലൊസ്‌ പ്രോ​ത്സാ​ഹി​പ്പി​ക്കു​ന്നു. (ഫിലി. 4:6, 7) പരി​ശോ​ധ​ന​ക​ളി​ലൂ​ടെ ഒറ്റയ്‌ക്കു കടന്നു​പോ​കാൻ യഹോവ നമ്മെ അനുവ​ദി​ക്കു​ക​യില്ല എന്നറി​യു​ന്നത്‌ എത്ര ആശ്വാ​സ​ദാ​യ​ക​മാണ്‌! (യെശ. 41:10) യഥാർഥ ബോധ്യ​ത്തോ​ടെ അവനെ സേവി​ക്കു​ന്നി​ട​ത്തോ​ളം കാലം അവൻ നമ്മോടു കൂടെ ഉണ്ടായി​രി​ക്കും.—സങ്കീ. 46:7.

¹⁸ യഹോ​വ​യു​ടെ സേവന​ത്തിൽ തിരക്കു​ള്ളവർ ആയിരി​ക്കു​ന്ന​താണ്‌ ബോധ്യം പ്രകട​മാ​ക്കു​ന്ന​തി​നു നമ്മെ സഹായി​ക്കുന്ന മറ്റൊരു അതി​പ്ര​ധാന സംഗതി. (1 കൊരി. 15:58) സുവാർത്താ പ്രസം​ഗ​ത്തിൽ തിര​ക്കോ​ടെ ഏർപ്പെ​ട്ട​തി​നാ​ലാണ്‌ പൗലൊ​സി​നെ​യും ശീലാ​സി​നെ​യും ജയിലിൽ അടച്ചത്‌. തങ്ങൾ നേരിട്ട പരി​ശോ​ധ​നകൾ നിമിത്തം അവർ പ്രസംഗം നിറു​ത്തി​യോ? ഇല്ല. തടവി​ലാ​യി​രു​ന്ന​പ്പോൾ പോലും അവർ തങ്ങളുടെ പ്രസംഗം തുടർന്നു. മോചി​ത​രായ ശേഷം അവർ തെസ്സ​ലൊ​നീ​ക്യ​യിൽ ചെന്ന്‌ യഹൂദ​ന്മാ​രു​ടെ സിന​ഗോ​ഗിൽ വെച്ച്‌ അവരു​മാ​യി ‘തിരു​വെ​ഴു​ത്തു​ക​ളിൽ നിന്നു ന്യായ​വാ​ദം ചെയ്‌തു.’ (പ്രവൃ. 17:1-3) യഹോ​വ​യി​ലുള്ള ഉറച്ച ബോധ്യ​വും അഥവാ വിശ്വാ​സ​വും നമുക്കു സത്യമു​ണ്ടെന്ന ഉറപ്പും ഉള്ളപ്പോൾ ഒന്നിനും “നമ്മുടെ കർത്താ​വായ യേശു​ക്രി​സ്‌തു​വി​ലുള്ള ദൈവ​സ്‌നേ​ഹ​ത്തിൽനി​ന്നു നമ്മെ വേറു​പി​രി​പ്പാൻ കഴിക​യില്ല.”—റോമ. 8:35-39.

¹⁹ ഉറച്ച ബോധ്യ​ത്തി​ന്റെ ആധുനിക ദൃഷ്ടാ​ന്തങ്ങൾ: പൗലൊ​സി​നെ​യും ശീലാ​സി​നെ​യും പോലെ ഉറച്ച ബോധ്യം പ്രകട​മാ​ക്കി​യി​ട്ടുള്ള അനേക​മാ​ളു​ക​ളു​ടെ ദൃഷ്ടാ​ന്തങ്ങൾ ഇക്കാല​ത്തു​മുണ്ട്‌. ഓഷ്‌വി​റ്റ്‌സ്‌ തടങ്കൽപ്പാ​ള​യ​ത്തി​ലെ പീഡന​ങ്ങളെ അതിജീ​വിച്ച ഒരു സഹോ​ദരി അവി​ടെ​വെച്ച്‌ സഹോ​ദ​രങ്ങൾ പ്രകട​മാ​ക്കിയ അചഞ്ചല വിശ്വാ​സ​ത്തെ​യും ബോധ്യ​ത്തെ​യും കുറിച്ചു പറയു​ന്നുണ്ട്‌. ആ സഹോ​ദരി പറയുന്നു: “ചോദ്യം ചെയ്യലി​നി​ട​യിൽ ഒരു ഓഫീസർ മുഷ്ടി ചുരുട്ടി കലിതു​ള്ളി​ക്കൊണ്ട്‌ എന്റെ അടു​ത്തേക്ക്‌ വന്നു, ‘നിങ്ങ​ളെ​യൊ​ക്കെ ഇനി എന്താ ചെയ്യേ​ണ്ടത്‌? അറസ്റ്റ്‌ ചെയ്‌താൽ അതു നിങ്ങൾക്കൊ​രു വിഷയമല്ല, ജയിലി​ല​ട​ച്ചാൽ അതും നിങ്ങൾക്കൊ​രു പ്രശ്‌നമല്ല. തടങ്കൽപ്പാ​ള​യ​ത്തിൽ ആക്കിയാ​ലോ, അതും ഒരു പ്രശ്‌നമല്ല. വധശി​ക്ഷ​യ്‌ക്കു വിധി​ക്കു​മ്പോ​ഴും നിങ്ങൾക്കൊ​രു കൂസലു​മില്ല. ഇനിയി​പ്പോൾ എന്താ ചെയ്യേ​ണ്ടത്‌?’” അത്തരം നിഷ്‌ഠുര സാഹച​ര്യ​ങ്ങ​ളിൽ നമ്മുടെ സഹോ​ദ​രങ്ങൾ പ്രകട​മാ​ക്കിയ വിശ്വാ​സം നമ്മുടെ വിശ്വാ​സത്തെ എത്രമാ​ത്രം ബലിഷ്‌ഠ​മാ​ക്കേ​ണ്ട​താണ്‌! സഹിച്ചു​നിൽക്കാ​നുള്ള ശക്തിക്കാ​യി അവർ നിരന്തരം യഹോ​വ​യിൽ ആശ്രയി​ച്ചു.

²⁰ സമീപ വർഷങ്ങ​ളി​ലാ​യി അരങ്ങേ​റിയ വംശീയ വിദ്വേ​ഷ​ത്തി​ന്മ​ധ്യേ നമ്മുടെ അനേകം സഹോ​ദ​രങ്ങൾ പ്രകട​മാ​ക്കിയ ഉറച്ച ബോധ്യ​ത്തെ​ക്കു​റിച്ച്‌ തീർച്ച​യാ​യും നമുക്ക്‌ ഓർമ​യുണ്ട്‌. അപകട​ക​ര​മായ സാഹച​ര്യ​ങ്ങ​ളിൽ ആയിരു​ന്നി​ട്ടും ഉത്തരവാ​ദി​ത്വ​പ്പെട്ട സഹോ​ദ​രങ്ങൾ തങ്ങളുടെ സഹോ​ദ​രങ്ങൾ ആത്മീയ​മാ​യി പോഷി​പ്പി​ക്ക​പ്പെ​ടു​ന്നു എന്ന്‌ ഉറപ്പു വരുത്തു​ന്ന​തിൽ തത്‌പ​ര​രാണ്‌. ‘തങ്ങൾക്ക്‌ വിരോ​ധ​മാ​യുള്ള യാതൊ​രു ആയുധ​വും ഫലിക്ക​യില്ല’ എന്ന ഉറച്ച ബോധ്യ​ത്തോ​ടെ എല്ലാവ​രും വിശ്വ​സ്‌ത​രാ​യി തുടരു​ന്നു.—യെശ. 54:17.

²¹ അവിശ്വാ​സി​ക​ളായ ഇണകളുള്ള നമ്മുടെ അനേകം സഹോ​ദരീ സഹോ​ദ​ര​ന്മാ​രും ശക്തമായ വിശ്വാ​സ​വും സഹിഷ്‌ണു​ത​യും പ്രകട​മാ​ക്കു​ന്ന​തിൽ തുടരു​ന്നു. ഗ്വാഡ​ലൂ​പ്പി​ലെ ഒരു സഹോ​ദ​രനു തന്റെ അവിശ്വാ​സി​യായ ഭാര്യ​യിൽ നിന്നു ശക്തമായ എതിർപ്പു​ണ്ടാ​യി. അദ്ദേഹത്തെ നിരു​ത്സാ​ഹ​പ്പെ​ടു​ത്താ​നും ക്രിസ്‌തീയ യോഗ​ങ്ങ​ളിൽ സംബന്ധി​ക്കു​ന്നതു തടയാ​നു​മാ​യി, ആ സ്‌ത്രീ അദ്ദേഹ​ത്തി​ന്റെ തുണി അലക്കു​ക​യോ ഇസ്‌തി​രി​യി​ടു​ക​യോ വസ്‌ത്രം തുന്നി​ക്കൊ​ടു​ക്കു​ക​യോ ഭക്ഷണം തയ്യാറാ​ക്കി​ക്കൊ​ടു​ക്കു​ക​യോ ഒന്നും ചെയ്യു​മാ​യി​രു​ന്നില്ല. കുറേ​ക്കാ​ല​ത്തേക്ക്‌ അവൾ അദ്ദേഹ​ത്തോ​ടു സംസാ​രി​ക്കുക പോലു​മി​ല്ലാ​യി​രു​ന്നു. എങ്കിലും, യഹോ​വയെ സേവി​ക്കു​ന്ന​തിൽ ഹൃദയം​ഗ​മ​മായ ബോധ്യം പ്രകട​മാ​ക്കി​യ​തു​കൊ​ണ്ടും സഹായ​ത്തി​നാ​യി പ്രാർഥ​ന​യിൽ യഹോ​വ​യി​ലേക്കു തിരി​ഞ്ഞ​തു​കൊ​ണ്ടും അദ്ദേഹ​ത്തിന്‌ അതെല്ലാം സഹിച്ചു​നിൽക്കാൻ സാധിച്ചു. എത്ര കാലം? 20 വർഷ​ത്തോ​ളം. അതിനു ശേഷം ആ ഭാര്യ​യു​ടെ നിലപാ​ടിന്‌ അയവു വന്നു. ക്രമേണ, അവൾ ദൈവ​രാ​ജ്യ പ്രത്യാശ സ്വീക​രി​ച്ചത്‌ അദ്ദേഹ​ത്തി​നു വലിയ സന്തോഷം കൈവ​രു​ത്തി.

²² അവസാ​ന​മാ​യി, സ്‌കൂ​ളിൽ വെച്ച്‌ ദിവസ​വും സമപ്രാ​യ​ക്കാ​രിൽ നിന്നുള്ള സമ്മർദ​വും മറ്റു വെല്ലു​വി​ളി​ക​ളും നേരി​ടുന്ന നമ്മുടെ യുവ സഹോ​ദ​രീ​സ​ഹോ​ദ​ര​ന്മാ​രു​ടെ ശക്തമായ ബോധ്യ​ത്തെ നാം വിസ്‌മ​രി​ക്ക​രുത്‌. സ്‌കൂ​ളി​ലെ സമ്മർദ​ത്തെ​ക്കു​റിച്ച്‌ സാക്ഷി​യായ ഒരു ചെറു​പ്പ​ക്കാ​രി ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു: “ഒരൽപ്പം മത്സര സ്വഭാവം കാണി​ക്കാൻ സ്‌കൂ​ളി​ലാ​യി​രി​ക്കു​മ്പോൾ എല്ലാവ​രും നിങ്ങളെ പ്രോ​ത്സാ​ഹി​പ്പി​ച്ചു​കൊ​ണ്ടി​രി​ക്കും. കുരു​ത്ത​ക്കേടു കാട്ടു​ന്നെ​ങ്കിൽ കുട്ടികൾ നിങ്ങളെ ബഹുമാ​നി​ക്കു​ന്നു.” എന്തുമാ​ത്രം സമ്മർദ​മാണ്‌ നമ്മുടെ യുവജ​നങ്ങൾ അഭിമു​ഖീ​ക​രി​ക്കു​ന്നത്‌! പ്രലോ​ഭ​നത്തെ ചെറു​ത്തു​നിൽക്കാൻ നിങ്ങൾ എല്ലായ്‌പോ​ഴും ദൃഢനി​ശ്ച​യ​മു​ള്ളവർ ആയിരി​ക്കുക.

²³ പരി​ശോ​ധ​നകൾ ഉണ്ടെങ്കി​ലും നമ്മുടെ യുവജ​നങ്ങൾ നിർമലത പാലി​ക്കുന്ന കാര്യ​ത്തിൽ നല്ലൊരു മാതൃക വെച്ചി​രി​ക്കു​ന്നു. ഫ്രാൻസി​ലെ ഒരു യുവ സഹോ​ദ​രി​യു​ടേ​താണ്‌ ഒരു ദൃഷ്ടാന്തം. ഒരു ദിവസം ഉച്ചഭക്ഷണം കഴിഞ്ഞ നേരം, ഏതാനും ആൺകു​ട്ടി​കൾ തങ്ങളെ ചുംബി​ക്കു​ന്ന​തിന്‌ അവളെ പ്രേരി​പ്പി​ച്ചു. എങ്കിലും അവൾ യഹോ​വ​യോ​ടു പ്രാർഥി​ക്കു​ക​യും ശക്തമായി ചെറു​ത്തു​നിൽക്കു​ക​യും ചെയ്‌തു. ആ ആൺകു​ട്ടി​കൾ അവളെ വിട്ടു​പോ​യി. പിന്നീട്‌ അവരിൽ ഒരാൾ തിരികെ വന്ന്‌ അവൾ പ്രകട​മാ​ക്കിയ ധൈര്യ​ത്തെ താൻ മാനി​ക്കു​ന്നു എന്ന്‌ അവളോ​ടു പറഞ്ഞു. ദൈവ​രാ​ജ്യ​ത്തെ സംബന്ധിച്ച്‌ ഒരു നല്ല സാക്ഷ്യം നൽകാ​നും രാജ്യാ​നു​ഗ്ര​ഹ​ങ്ങ​ളിൽ പങ്കുപ​റ്റാൻ ആഗ്രഹി​ക്കുന്ന സകലർക്കു​മാ​യി യഹോവ വെക്കുന്ന ഉന്നത നിലവാ​രങ്ങൾ വിശദീ​ക​രി​ച്ചു കൊടു​ക്കാ​നും അവൾക്കു സാധിച്ചു. ആ വർഷം അവൾക്ക്‌ തന്റെ ക്ലാസ്സിലെ മുഴു കുട്ടി​ക​ളു​ടെ​യും മുമ്പാകെ തന്റെ വിശ്വാ​സങ്ങൾ വിശദീ​ക​രി​ക്കു​ന്ന​തിന്‌ അവസരം ലഭിച്ചു.

²⁴ തന്റെ ഹിതം സംബന്ധിച്ച്‌ ഉറച്ച ബോധ്യ​ത്തോ​ടെ സംസാ​രി​ക്കു​ന്ന​തിന്‌ യഹോവ ഉപയോ​ഗി​ക്കു​ന്ന​വ​രോ​ടൊ​പ്പം എണ്ണപ്പെ​ടുക എന്നത്‌ നമ്മെ സംബന്ധി​ച്ചി​ട​ത്തോ​ളം എത്ര വില​യേ​റിയ ഒരു പദവി​യാണ്‌! (കൊലൊ. 4:12) കൂടാതെ, സിംഹ​സ​മാന പ്രതി​യോ​ഗി​യായ പിശാ​ചായ സാത്താൻ ആക്രമി​ക്കു​മ്പോൾ നിർമലത തെളി​യി​ക്കുക എന്ന വിശി​ഷ്‌ട​മായ അവസര​വും നമുക്കുണ്ട്‌. (1 പത്രൊ. 5:8, 9) സുവാർത്താ പ്രസം​ഗ​ക​രായ നമുക്കും നമ്മെ ശ്രദ്ധി​ക്കു​ന്ന​വർക്കും യഹോവ രക്ഷ കൈവ​രു​ത്തു​ന്നത്‌ രാജ്യ​സ​ന്ദേ​ശ​ത്തി​ലൂ​ടെ​യാ​ണെന്ന്‌ നാം ഒരിക്ക​ലും മറക്കരുത്‌. നാം രാജ്യം ഒന്നാമതു വെക്കു​ന്നു​വെന്ന്‌ നാം എടുക്കുന്ന തീരു​മാ​ന​ങ്ങ​ളും നമ്മുടെ ദൈനം​ദിന ജീവി​ത​രീ​തി​യും തെളി​യി​ക്കു​മാ​റാ​കട്ടെ. ഉറച്ച ബോധ്യ​ത്തോ​ടെ സുവാർത്ത പ്രസം​ഗി​ക്കു​ന്ന​തിൽ നമുക്കു തുടരാം!