നാം ഒരിക്ക​ലും നാശത്തി​ലേക്കു പിന്മാ​റാ​തി​രി​ക്കട്ടെ!

“നാം നാശത്തി​ലേക്കു പിന്മാ​റുന്ന തരക്കാരല്ല.”—എബ്രായർ 10:39, NW.

1. പത്രൊസ്‌ അപ്പൊ​സ്‌തലൻ ഭയത്തിന്‌ അടിമ​പ്പെ​ടാൻ ഇടയായ സാഹച​ര്യ​ങ്ങൾ ഏവ?

അപ്പൊ​സ്‌ത​ല​ന്മാ​രോട്‌, അവരെ​ല്ലാ​വ​രും ചിതറി​പ്പോ​കു​ക​യും തന്നെ ഉപേക്ഷി​ക്കു​ക​യും ചെയ്യു​മെന്ന്‌ അവരുടെ പ്രിയ​പ്പെട്ട യജമാ​ന​നായ യേശു പറഞ്ഞ​പ്പോൾ അവർ ഞെട്ടി​പ്പോ​യി​രി​ക്കണം. അത്‌ എങ്ങനെ സംഭവി​ക്കാ​നാണ്‌, അതും യേശു​വിന്‌ അവരുടെ ആവശ്യം ഏറ്റവും അധിക​മുള്ള ഒരു സമയത്ത്‌? പത്രൊസ്‌ ഇങ്ങനെ തറപ്പിച്ചു പറഞ്ഞു: “എല്ലാവ​രും ഇടറി​യാ​ലും ഞാൻ ഇടറു​ക​യില്ല.” വാസ്‌ത​വ​ത്തിൽ, പത്രൊസ്‌ ധൈര്യ​ശാ​ലി ആയിരു​ന്നു. എന്നാൽ, യേശു ഒറ്റി​ക്കൊ​ടു​ക്ക​പ്പെ​ടു​ക​യും അറസ്റ്റു ചെയ്യ​പ്പെ​ടു​ക​യും ചെയ്‌ത​പ്പോൾ പത്രൊസ്‌ ഉൾപ്പെ​ടെ​യുള്ള അപ്പൊ​സ്‌ത​ല​ന്മാ​രെ​ല്ലാം ചിതറി​പ്പോ​യി. പിന്നീട്‌, മഹാപു​രോ​ഹി​ത​നായ കയ്യഫാ​വി​ന്റെ വീട്ടിൽ വെച്ച്‌ യേശു​വി​നെ ചോദ്യം ചെയ്‌ത സമയത്ത്‌ പത്രൊസ്‌ ആകുല​ചി​ത്ത​നാ​യി മുറ്റത്ത്‌ ചുറ്റി​പ്പ​റ്റി​നി​ന്നു. ആ തണുത്ത രാത്രി അവസാ​നി​ക്കാ​റാ​കവെ, യേശു​വും അവനോ​ടൊ​പ്പം സഹവസി​ച്ചി​രുന്ന ഏതൊ​രാ​ളും വധിക്ക​പ്പെ​ട്ടേ​ക്കാ​മെന്നു പത്രൊസ്‌ ഭയപ്പെ​ട്ടി​രി​ക്കണം. പത്രൊസ്‌ യേശു​വി​ന്റെ ഒരു അടുത്ത സഹകാരി ആണെന്ന്‌ അരികെ നിന്നി​രുന്ന ചിലർ തിരി​ച്ച​റി​ഞ്ഞ​പ്പോൾ അവൻ ഭയന്നു വിറച്ചു. യേശു​വു​മാ​യുള്ള ബന്ധം അവൻ മൂന്നു തവണ നിഷേ​ധി​ച്ചു. അവനെ അറിയു​ക​പോ​ലും ഇല്ലെന്നു പത്രൊസ്‌ പറഞ്ഞു!—മർക്കൊസ്‌ 14:27-31, 66-72.

2. (എ) യേശു അറസ്റ്റ്‌ ചെയ്യപ്പെട്ട രാത്രി​യി​ലെ പത്രൊ​സി​ന്റെ ഭയംപൂണ്ട പ്രവൃത്തി അവനെ ‘പിന്മാ​റുന്ന തരക്കാരൻ’ ആക്കുമാ​യി​രു​ന്നി​ല്ലാ​ത്തത്‌ എന്തു​കൊണ്ട്‌? (ബി) നമ്മുടെ ദൃഢനി​ശ്ചയം എന്തായി​രി​ക്കണം?

² അത്‌ പത്രൊസ്‌ തന്റെ ജീവി​ത​ത്തിൽ ഏറ്റവും പരാജി​ത​നായ ഒരു നിമി​ഷ​മാ​യി​രു​ന്നു. ജീവി​ത​ത്തിൽ ശേഷിച്ച കാലം മുഴുവൻ അവൻ അതേക്കു​റിച്ച്‌ ഓർത്തു വ്യസനി​ച്ചി​രി​ക്കും എന്നതിനു തെല്ലും സംശയ​മില്ല. എന്നാൽ ആ രാത്രി​യി​ലെ അവന്റെ പ്രവൃത്തി അവനെ ഒരു ഭീരു ആക്കിയോ? അത്‌ അവനെ, “ഇപ്പോൾ നാം നാശത്തി​ലേക്കു പിന്മാ​റുന്ന തരക്കാരല്ല” എന്ന്‌ പൗലൊസ്‌ അപ്പൊ​സ്‌തലൻ പിൽക്കാ​ലത്ത്‌ എഴുതി​യ​പ്പോൾ അവൻ പരാമർശിച്ച ആ ‘തരത്തി​ലുള്ള’ ഒരു വ്യക്തി​യാ​ക്കി​യോ? (എബ്രായർ 10:39, NW) പൗലൊ​സി​ന്റെ ആ വാക്കുകൾ പത്രൊ​സിന്‌ ബാധകമല്ല എന്നതി​നോ​ടു നാം എല്ലാവ​രും​തന്നെ യോജി​ക്കും. എന്തു​കൊണ്ട്‌? കാരണം, അവന്റെ ഭയം താത്‌കാ​ലി​ക​മാ​യി​രു​ന്നു. ശ്രദ്ധേ​യ​മായ ധൈര്യ​വും വിശ്വാ​സ​വും മുഖമു​ദ്ര​യായ ഒരു ജീവി​ത​ത്തി​ലെ ഒരു താത്‌കാ​ലിക പിഴവ്‌ മാത്ര​മാ​യി​രു​ന്നു അത്‌. സമാന​മാ​യി, പെട്ടെ​ന്നുള്ള ഭയം നിമിത്തം സത്യത്തി​നു​വേണ്ടി ആഗ്രഹി​ച്ച​തു​പോ​ലെ ധീരമാ​യി നില​കൊ​ള്ളാൻ കഴിയാഞ്ഞ, ഓർക്കു​മ്പോൾ കുറെ​യൊ​ക്കെ ലജ്ജ തോന്നുന്ന ചില നിമി​ഷങ്ങൾ നമ്മിൽ മിക്കവ​രു​ടെ​യും ജീവി​ത​ത്തി​ലു​ണ്ടാ​യി​ട്ടുണ്ട്‌. (റോമർ 7:21-23 താരത​മ്യം ചെയ്യുക.) അത്തരം താത്‌കാ​ലിക പിഴവു​കൾ നമ്മെ നാശത്തി​ലേക്കു പിന്മാ​റുന്ന തരക്കാ​രാ​ക്കു​ന്നി​ല്ലെന്ന്‌ നമുക്ക്‌ ഉറപ്പു​ള്ള​വ​രാ​യി​രി​ക്കാം. എന്നിരു​ന്നാ​ലും, അത്തരക്കാർ ആയിത്തീ​രാ​തി​രി​ക്കാൻ നാം ദൃഢനി​ശ്ച​യ​മു​ള്ളവർ ആയിരി​ക്കണം. എന്തു​കൊണ്ട്‌? അത്തരത്തി​ലുള്ള ഒരു വ്യക്തി​യാ​യി​ത്തീ​രു​ന്നത്‌ നമുക്ക്‌ എങ്ങനെ ഒഴിവാ​ക്കാ​നാ​കും?

നാശത്തി​ലേക്കു പിന്മാ​റുക എന്നതിന്റെ അർഥം

3. പ്രവാ​ക​ന്മാ​രായ ഏലീയാ​വും യോനാ​യും ഭയത്തിന്‌ അടിമ​പ്പെ​ട്ടത്‌ എങ്ങനെ?

³ ‘നാശത്തി​ലേക്കു പിന്മാ​റുന്ന തരക്കാരെ’ കുറിച്ച്‌ എഴുതി​യ​പ്പോൾ, ഒരു ദുർബല നിമി​ഷ​ത്തിൽ അധൈ​ര്യം പ്രകട​മാ​ക്കി​യേ​ക്കാ​വു​ന്ന​വരെ അല്ല പൗലൊസ്‌ അർഥമാ​ക്കി​യത്‌. പത്രൊ​സി​ന്റെ അനുഭ​വ​വും സമാന​മായ മറ്റു സംഭവ​ങ്ങ​ളും പൗലൊ​സിന്‌ തീർച്ച​യാ​യും അറിയാ​മാ​യി​രു​ന്നു. ധീരനും വെട്ടി​ത്തു​റന്നു സംസാ​രി​ക്കു​ന്ന​വ​നും ആയിരുന്ന ഏലീയാ പ്രവാ​ചകൻ, ദുഷ്ട രാജ്ഞി​യായ ഈസേ​ബെ​ലിൽ നിന്നുള്ള വധഭീ​ഷണി ഹേതു​വാ​യി ഒരിക്കൽ ഭയത്തിന്‌ അടിമ​പ്പെട്ട്‌ പ്രാണ​ര​ക്ഷാർഥം ഒളി​ച്ചോ​ടി. (1 രാജാ​ക്ക​ന്മാർ 19:1-4) പ്രവാ​ച​ക​നായ യോനാ ആണെങ്കിൽ അത്യന്തം ഭയപ്പെ​ട്ടു​പോ​യി. അക്രമ​ത്തി​നു കുപ്ര​സി​ദ്ധി​യാർജിച്ച ദുഷിച്ച നീനെവേ നഗരത്തി​ലേക്കു പോകാൻ യഹോവ അവനോട്‌ ആവശ്യ​പ്പെട്ടു. എന്നാൽ, യോനാ ഉടൻതന്നെ വിപരീത ദിശയിൽ 3,500 കിലോ​മീ​റ്റർ അകലെ​യുള്ള തർശീ​ശി​ലേക്കു കപ്പൽ കയറി. (യോനാ 1:1-3) പക്ഷേ, ഈ വിശ്വസ്‌ത പ്രവാ​ച​ക​ന്മാ​രെ​യോ പത്രൊസ്‌ അപ്പൊ​സ്‌ത​ല​നെ​യോ നാശത്തി​ലേക്കു പിന്മാ​റിയ തരക്കാ​രാ​യി തീർച്ച​യാ​യും വർണി​ക്കാ​നാ​വില്ല. എന്തു​കൊ​ണ്ടാ​വില്ല?

4, 5. (എ) എബ്രായർ 10:39-ലെ ‘നാശം’ എന്ന പദപ്ര​യോ​ഗ​ത്താൽ പൗലൊസ്‌ എന്താണ്‌ അർഥമാ​ക്കി​യ​തെന്നു നിർണ​യി​ക്കാൻ സന്ദർഭം നമ്മെ സഹായി​ക്കു​ന്നത്‌ എങ്ങനെ? (ബി)  “നാം നാശത്തി​ലേക്കു പിന്മാ​റുന്ന തരക്കാരല്ല” എന്ന്‌ പറഞ്ഞ​പ്പോൾ പൗലൊസ്‌ എന്താണ്‌ അർഥമാ​ക്കി​യത്‌?

⁴ പൗലൊസ്‌ ഉപയോ​ഗിച്ച മുഴു പദപ്ര​യോ​ഗ​വും ശ്രദ്ധി​ക്കുക: ‘നാം നാശത്തി​ലേക്കു പിന്മാ​റുന്ന തരക്കാരല്ല.’ ‘നാശം’ എന്നു പറഞ്ഞ​പ്പോൾ അവൻ എന്താണ്‌ അർഥമാ​ക്കി​യത്‌? അവൻ ഉപയോ​ഗിച്ച ഗ്രീക്ക്‌ പദം ചില അവസര​ങ്ങ​ളിൽ നിത്യ​നാ​ശത്തെ അർഥമാ​ക്കു​ന്നു. ഈ നിർവ​ചനം സന്ദർഭ​ത്തി​നു യോജി​ച്ച​താണ്‌. പൗലൊസ്‌ ഇങ്ങനെ മുന്നറി​യി​പ്പു നൽകി​യതേ ഉണ്ടായി​രു​ന്നു​ള്ളൂ: “സത്യത്തി​ന്റെ പരിജ്ഞാ​നം ലഭിച്ച​ശേഷം നാം മനഃപൂർവ്വം പാപം​ചെ​യ്‌താൽ പാപങ്ങൾക്കു​വേണ്ടി ഇനി ഒരു യാഗവും ശേഷി​ക്കാ​തെ ന്യായ​വി​ധി​ക്കാ​യി ഭയങ്കര​മാ​യോ​രു പ്രതീ​ക്ഷ​യും എതിരി​കളെ ദഹിപ്പി​പ്പാ​നുള്ള ക്രോ​ധാ​ഗ്നി​യു​മേ​യു​ള്ളു.”—എബ്രായർ 10:26, 27.

⁵ അതു​കൊണ്ട്‌ പൗലൊസ്‌, “നാം നാശത്തി​ലേക്കു പിന്മാ​റുന്ന തരക്കാരല്ല” എന്ന്‌ സഹവി​ശ്വാ​സി​ക​ളോ​ടു പറഞ്ഞ​പ്പോൾ, താനും വിശ്വ​സ്‌ത​രായ തന്റെ ക്രിസ്‌തീയ വായന​ക്കാ​രും യഹോ​വ​യിൽനിന്ന്‌ ഒരിക്ക​ലും അകന്നു​പോ​കാ​തി​രി​ക്കാ​നും അവനെ സേവി​ക്കു​ന്നതു നിർത്താ​തി​രി​ക്കാ​നും ദൃഢനി​ശ്ചയം ചെയ്‌തി​രു​ന്നു എന്ന്‌ അർഥമാ​ക്കി. ദൈവ​സേ​വനം നിറു​ത്തു​ന്നത്‌ നിത്യ​നാ​ശ​ത്തി​ലേ കലാശി​ക്കു​മാ​യി​രു​ന്നു​ള്ളൂ. അത്തരം നാശത്തി​ലേക്കു പിന്മാ​റി​യ​വ​രിൽ ഒരുവ​നാ​യി​രു​ന്നു യൂദാ ഈസ്‌ക​ര്യോ​ത്താ. മനപ്പൂർവം യഹോ​വ​യു​ടെ ആത്മാവിന്‌ എതിരാ​യി പ്രവർത്തിച്ച സത്യത്തി​ന്റെ മറ്റു ശത്രു​ക്ക​ളും ആ ഗണത്തിൽ പെടും. (യോഹ​ന്നാൻ 17:12; 2 തെസ്സ​ലൊ​നീ​ക്യർ 2:3) പ്രതീ​കാ​ത്മക തീപ്പൊ​യ്‌ക​യിൽ നിത്യ​നാ​ശം അനുഭ​വി​ക്കുന്ന ‘ഭീരു​ക്ക​ളിൽ’ പെടു​ന്ന​വ​രാണ്‌ അത്തരം വ്യക്തികൾ. (വെളി​പ്പാ​ടു 21:8) അത്തരക്കാർ ആയിരി​ക്കാൻ നാം ഒരിക്ക​ലും ആഗ്രഹി​ക്കു​ന്നില്ല!

6. നാം ഏതു ഗതി സ്വീക​രി​ക്കാൻ പിശാ​ചായ സാത്താൻ ആഗ്രഹി​ക്കു​ന്നു?

⁶ നാം നാശത്തി​ലേക്കു പിന്മാ​റാൻ പിശാ​ചായ സാത്താൻ ആഗ്രഹി​ക്കു​ന്നു. അത്തരം നാശക​ര​മായ ഗതി നിസ്സാ​ര​മായ വിധങ്ങ​ളി​ലാ​ണു മിക്ക​പ്പോ​ഴും ആരംഭി​ക്കു​ന്ന​തെന്ന്‌ “കുടില പ്രവൃ​ത്തിക”ളിൽ സമർഥ​നായ അവന്‌ അറിയാം. (എഫെസ്യർ 6:11, NW അടിക്കു​റിപ്പ്‌) നേരി​ട്ടുള്ള പീഡനം​കൊണ്ട്‌ ലക്ഷ്യം സാധി​ക്കാ​തെ വരു​മ്പോൾ അവൻ കുടില മാർഗ​ങ്ങ​ളി​ലൂ​ടെ സത്യ​ക്രി​സ്‌ത്യാ​നി​ക​ളു​ടെ വിശ്വാ​സ​ത്തി​നു തുരങ്കം വെക്കാൻ ശ്രമി​ക്കു​ന്നു. യഹോ​വ​യു​ടെ തീക്ഷ്‌ണ​ത​യുള്ള സുധീര സാക്ഷികൾ നിശ്ശബ്ദ​രാ​ക്ക​പ്പെ​ടു​ന്നതു കാണാൻ അവൻ ആഗ്രഹി​ക്കു​ന്നു. പൗലൊസ്‌ തന്റെ ലേഖനം എഴുതിയ എബ്രായ ക്രിസ്‌ത്യാ​നി​കൾക്ക്‌ എതിരെ പിശാച്‌ എന്തു തന്ത്രങ്ങ​ളാണ്‌ ഉപയോ​ഗി​ച്ച​തെന്നു നമുക്കു നോക്കാം.

പിന്മാ​റാ​നാ​യി ക്രിസ്‌ത്യാ​നി​കൾ പീഡി​പ്പി​ക്ക​പ്പെട്ട വിധം

7. (എ) യെരൂ​ശ​ലേ​മി​ലെ സഭയുടെ ചരിത്രം എന്തായി​രു​ന്നു? (ബി) പൗലൊ​സി​ന്റെ വായന​ക്കാ​രിൽ ചിലരു​ടെ കാര്യ​ത്തിൽ ഏത്‌ ആത്മീയ സാഹച​ര്യ​ങ്ങ​ളാ​ണു നിലവി​ലി​രു​ന്നത്‌?

⁷ പൗലൊസ്‌ എബ്രാ​യർക്കുള്ള തന്റെ ലേഖനം എഴുതി​യത്‌ പൊ.യു. 61-ൽ ആണെന്ന്‌ തെളി​വു​കൾ സൂചി​പ്പി​ക്കു​ന്നു. യെരൂ​ശ​ലേ​മി​ലെ സഭയ്‌ക്ക്‌ പ്രക്ഷു​ബ്‌ധ​മായ ഒരു ചരി​ത്ര​മാണ്‌ ഉണ്ടായി​രു​ന്നത്‌. യേശു​വി​ന്റെ മരണത്തി​നു ശേഷം ക്രൂര​മായ പീഡന​ത്തി​ന്റെ അലകൾ ആഞ്ഞടിച്ചു, അത്‌ ആ നഗരത്തി​ലെ ക്രിസ്‌ത്യാ​നി​കളെ ചിതറി​പ്പോ​കാൻ നിർബ​ന്ധി​ത​രാ​ക്കി. എന്നാൽ ഇടയ്‌ക്ക്‌ ഒരു സമാധാന കാലഘ​ട്ട​വും ഉണ്ടായി, ക്രിസ്‌ത്യാ​നി​ക​ളു​ടെ എണ്ണം പെരു​കാൻ അത്‌ അവസര​മൊ​രു​ക്കി. (പ്രവൃ​ത്തി​കൾ 8:4; 9:31) വർഷങ്ങൾ പിന്നി​ടവെ, ഇടയ്‌ക്കി​ടെ പീഡന​ങ്ങ​ളും പ്രയാ​സ​ങ്ങ​ളും വന്നും പോയു​മി​രു​ന്നു. പൗലൊസ്‌ എബ്രാ​യർക്ക്‌ ലേഖനം എഴുതി​യത്‌ സഭ വീണ്ടും ഒരു പരിധി​വരെ സമാധാ​നം ആസ്വദി​ച്ചി​രുന്ന ഒരു കാലഘ​ട്ട​ത്തിൽ ആയിരു​ന്നെന്നു തോന്നു​ന്നു. എങ്കിലും, സമ്മർദങ്ങൾ അപ്പോ​ഴു​മു​ണ്ടാ​യി​രു​ന്നു. യേശു യെരൂ​ശ​ലേ​മി​ന്റെ നാശം മുൻകൂ​ട്ടി​പ്പ​റ​ഞ്ഞിട്ട്‌ ഏകദേശം മൂന്നു പതിറ്റാണ്ട്‌ കഴിഞ്ഞി​രു​ന്നു. അന്ത്യം അകാര​ണ​മാ​യി നീണ്ടു​പോ​കു​ക​യാ​ണെ​ന്നും അത്‌ തങ്ങളുടെ ആയുഷ്‌കാ​ലത്ത്‌ വരി​ല്ലെ​ന്നും ചിലർ ചിന്തി​ച്ചി​രി​ക്കാൻ ഇടയുണ്ട്‌. മറ്റു ചിലർ, വിശേ​ഷി​ച്ചും പുതു​വി​ശ്വാ​സി​കൾ കടുത്ത പീഡന​ത്താൽ അപ്പോ​ഴും പരി​ശോ​ധി​ക്ക​പ്പെ​ട്ടി​രു​ന്നില്ല. പരി​ശോ​ധ​ന​യിൻ കീഴിൽ സഹിഷ്‌ണുത എത്രമാ​ത്രം ആവശ്യ​മാ​ണെന്ന്‌ അവർക്ക്‌ ഒട്ടും​തന്നെ അറിയി​ല്ലാ​യി​രു​ന്നു. (എബ്രായർ 12:4) അത്തരം സാഹച​ര്യ​ങ്ങളെ മുത​ലെ​ടു​ക്കാൻ സാത്താൻ തീർച്ച​യാ​യും ശ്രമിച്ചു. അവൻ എന്തെല്ലാം “കുടില പ്രവൃ​ത്തി​കൾ” ആണ്‌ ചെയ്‌തത്‌?

8. നവജാത ക്രിസ്‌തീയ സഭയോട്‌ മിക്ക യഹൂദ​ന്മാർക്കും എന്തു മനോ​ഭാ​വ​മാണ്‌ ഉണ്ടായി​രു​ന്നത്‌?

⁸ യെരൂ​ശ​ലേ​മി​ലെ​യും യഹൂദ്യ​യി​ലെ​യും യഹൂദ സമൂഹം നവജാത ക്രിസ്‌തീയ സഭയെ പുച്ഛ​ത്തോ​ടെ​യാ​ണു വീക്ഷി​ച്ചി​രു​ന്നത്‌. അഹങ്കാ​രി​ക​ളായ യഹൂദ മതനേ​താ​ക്ക​ന്മാ​രും അവരുടെ അനുയാ​യി​ക​ളും ക്രിസ്‌ത്യാ​നി​കൾക്ക്‌ എതിരെ തൊടു​ത്തു​വിട്ട കുത്തു​വാ​ക്കു​കളെ കുറി​ച്ചുള്ള ഒരു ഏകദേശ രൂപം പൗലൊ​സി​ന്റെ ലേഖന​ത്തി​ന്റെ ഉള്ളടക്ക​ത്തിൽ നിന്നു നമുക്കു ലഭിക്കു​ന്നു. ഫലത്തിൽ, അവർ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞി​രി​ക്കാം: ‘യെരൂ​ശ​ലേ​മിൽ ഞങ്ങൾക്ക്‌ നൂറ്റാ​ണ്ടു​ക​ളാ​യി നിലനിൽക്കുന്ന മഹനീയ ആലയമുണ്ട്‌! അവിടെ ശുശ്രൂഷ ചെയ്യുന്ന ശ്രേഷ്‌ഠ മഹാപു​രോ​ഹി​ത​നും ഉപപു​രോ​ഹി​ത​ന്മാ​രും ഉണ്ട്‌. അവിടെ ദിന​മ്പ്രതി യാഗങ്ങൾ നടക്കുന്നു. മോ​ശെക്ക്‌ ദൈവ​ദൂ​ത​ന്മാ​രി​ലൂ​ടെ കൈമാ​റി​ക്കി​ട്ടു​ക​യും സീനായി മലയിൽവെച്ച്‌, വിസ്‌മ​യാ​വ​ഹ​മായ അടയാ​ള​ങ്ങ​ളോ​ടെ പ്രാബ​ല്യ​ത്തിൽ വരിക​യും ചെയ്‌ത ന്യായ​പ്ര​മാ​ണം ഞങ്ങൾക്കുണ്ട്‌. ഇന്നലെ മുളച്ചു​പൊ​ന്തിയ ഈ മതഭേ​ദ​ത്തിന്‌, യഹൂദ മതവി​ശ്വാ​സം ത്യജി​ച്ചു​കളഞ്ഞ ഈ ക്രിസ്‌ത്യാ​നി​കൾക്ക്‌, ഇവയൊ​ന്നും ഇല്ല!’ അത്തരം നിന്ദകൾക്ക്‌ ഉദ്ദേശിച്ച ഫലം കിട്ടി​യോ? തെളിവ്‌ അനുസ​രിച്ച്‌, ഈ ആക്രമ​ണങ്ങൾ ചില എബ്രായ ക്രിസ്‌ത്യാ​നി​കളെ അസഹ്യ​പ്പെ​ടു​ത്തി. തക്കസമ​യത്തു തന്നെ പൗലൊ​സി​ന്റെ ലേഖനം അവരുടെ സഹായ​ത്തിന്‌ എത്തി.

അവർ നാശത്തി​ലേക്ക്‌ ഒരിക്ക​ലും പിന്മാ​റ​രു​താ​ഞ്ഞ​തി​ന്റെ കാരണം

9. (എ) എബ്രാ​യർക്കുള്ള ലേഖന​ത്തിൽ നിറഞ്ഞു​നിൽക്കുന്ന വിഷയം ഏത്‌? (ബി) ഏത്‌ അർഥത്തി​ലാണ്‌ ക്രിസ്‌ത്യാ​നി​കൾ യെരൂ​ശ​ലേ​മി​ലെ ആലയ​ത്തെ​ക്കാൾ മെച്ചപ്പെട്ട ഒരു ആലയത്തിൽ സേവി​ച്ചത്‌?

⁹ നാശത്തി​ലേക്ക്‌ ഒരിക്ക​ലും പിന്മാ​റാ​തി​രി​ക്കു​ന്ന​തിന്‌ യഹൂദ്യ​യി​ലെ തന്റെ സഹോ​ദ​രീ​സ​ഹോ​ദ​ര​ന്മാർക്കു പൗലൊസ്‌ നൽകിയ രണ്ടു കാരണങ്ങൾ നമുക്കു പരി​ശോ​ധി​ക്കാം. ഒന്നാമ​ത്തേത്‌ ക്രിസ്‌തീയ ആരാധനാ വ്യവസ്ഥ​യു​ടെ ശ്രേഷ്‌ഠ​ത​യാണ്‌. ആ ആശയം എബ്രാ​യർക്കുള്ള ലേഖന​ത്തിൽ നിറഞ്ഞു നിൽക്കു​ന്നു. തന്റെ ലേഖന​ത്തിൽ ഉടനീളം പൗലൊസ്‌ ഈ വിഷയം വികസി​പ്പി​ച്ചു. വളരെ ഉന്നതമായ ഒരു യാഥാർഥ്യ​ത്തി​ന്റെ—“കൈപ്പ​ണി​യ​ല്ലാത്ത” ഒരു കെട്ടി​ട​മായ യഹോ​വ​യു​ടെ ആത്മീയ ആലയത്തി​ന്റെ—വെറു​മൊ​രു പകർപ്പാ​യി​രു​ന്നു യെരൂ​ശ​ലേ​മി​ലെ ആലയം. (എബ്രായർ 9:11) സത്യാ​രാ​ധ​ന​യ്‌ക്കു വേണ്ടി​യുള്ള ആ ആത്മീയ ക്രമീ​ക​ര​ണ​ത്തിൽ സേവി​ക്കാ​നുള്ള പദവി ക്രിസ്‌ത്യാ​നി​കൾക്ക്‌ ഉണ്ടായി​രു​ന്നു. അവർ സേവി​ച്ചി​രു​ന്നത്‌ മെച്ചപ്പെട്ട ഒരു ഉടമ്പടി​യു​ടെ, മോ​ശെ​യെ​ക്കാൾ ശ്രേഷ്‌ഠ​നായ യേശു​ക്രി​സ്‌തു മധ്യസ്ഥ​നാ​യുള്ള ദീർഘ​കാ​ലം മുമ്പേ വാഗ്‌ദാ​നം ചെയ്യ​പ്പെ​ട്ടി​രുന്ന പുതിയ ഉടമ്പടി​യു​ടെ, കീഴി​ലാ​യി​രു​ന്നു.—യിരെ​മ്യാ​വു 31:31-34.

10, 11. (എ) യേശു​വി​ന്റെ വംശാ​വലി ആത്മീയ ആലയത്തിൽ മഹാപു​രോ​ഹി​ത​നാ​യി സേവി​ക്കാൻ അവനെ അയോ​ഗ്യ​നാ​ക്കാ​ഞ്ഞത്‌ എന്തു​കൊണ്ട്‌? (ബി) മഹാപു​രോ​ഹി​തൻ എന്ന നിലയിൽ യേശു യെരൂ​ശ​ലേ​മി​ലെ ആലയത്തിൽ സേവി​ച്ചി​രുന്ന മഹാപു​രോ​ഹി​ത​നെ​ക്കാൾ ശ്രേഷ്‌ഠ​നാ​യി​രു​ന്നത്‌ ഏതു വിധങ്ങ​ളിൽ?

¹⁰ ആ ക്രിസ്‌ത്യാ​നി​കൾക്ക്‌ അത്യന്തം ശ്രേഷ്‌ഠ​നായ ഒരു മഹാപു​രോ​ഹി​ത​നും ഉണ്ടായി​രു​ന്നു—യേശു​ക്രി​സ്‌തു. അവൻ അഹരോ​ന്യ വംശജൻ ആയിരു​ന്നില്ല. പകരം, “മല്‌ക്കീ​സേ​ദെ​ക്കി​ന്റെ വിധത്തിൽ” ഉള്ള ഒരു മഹാപു​രോ​ഹി​തൻ ആയിരു​ന്നു. (സങ്കീർത്തനം 110:4) വംശാ​വലി രേഖ​പ്പെ​ടു​ത്ത​പ്പെ​ട്ടി​ട്ടി​ല്ലാത്ത മൽക്കീ​സേ​ദെക്ക്‌, പുരാതന ശാലേ​മി​ലെ രാജാ​വും മഹാപു​രോ​ഹി​ത​നും ആയിരു​ന്നു. അവൻ അങ്ങനെ യേശു​ക്രി​സ്‌തു​വി​ന്റെ അനു​യോ​ജ്യ പ്രാവ​ച​നിക മാതൃക ആയിത്തീർന്നു. യേശു​വി​ന്റെ പൗരോ​ഹി​ത്യം അധിഷ്‌ഠി​ത​മാ​യി​രി​ക്കു​ന്നത്‌ ഏതെങ്കി​ലും ഒരു അപൂർണ മനുഷ്യ​ന്റെ വംശാ​വ​ലി​യിൽ അല്ല, മറിച്ച്‌, അത്യന്തം മഹത്തര​മായ ഒന്നിൽ, യഹോ​വ​യാം ദൈവ​ത്തി​ന്റെ സ്വന്തം പ്രതി​ജ്ഞ​യിൽ ആണ്‌. മൽക്കീ​സേ​ദെ​ക്കി​നെ പോലെ യേശു​വും മഹാപു​രോ​ഹി​ത​നാ​യി മാത്രമല്ല രാജാ​വാ​യും സേവി​ക്കു​ന്നു. അവൻ ഒരിക്ക​ലും മരിക്ക​യി​ല്ല​താ​നും.—എബ്രായർ 7:11-21.

¹¹ തന്നെയു​മല്ല, യെരൂ​ശ​ലേം ദേവാ​ല​യ​ത്തി​ലെ മഹാപു​രോ​ഹി​ത​നിൽ നിന്നു വ്യത്യ​സ്‌ത​നാ​യി യേശു​വിന്‌ വർഷം തോറും യാഗങ്ങൾ അർപ്പി​ക്കേണ്ട ആവശ്യ​മില്ല. പൂർണ​ത​യുള്ള തന്റെ സ്വന്തം ജീവനാണ്‌ അവൻ എന്നേക്കു​മാ​യി ഒരിക്കൽ യാഗമാ​യി അർപ്പി​ച്ചത്‌. (എബ്രായർ 7:27) ആലയത്തിൽ അർപ്പി​ക്ക​പ്പെ​ട്ടി​രുന്ന എല്ലാ യാഗങ്ങ​ളും യേശു അർപ്പിച്ച യാഗത്തി​ന്റെ വെറും നിഴലു​കൾ, പ്രതീ​കങ്ങൾ ആയിരു​ന്നു. അവന്റെ പൂർണ​ത​യുള്ള യാഗം, വിശ്വാ​സം അർപ്പിച്ച സകലർക്കും പാപങ്ങ​ളു​ടെ യഥാർഥ ക്ഷമ സാധ്യ​മാ​ക്കി. ഈ മഹാപു​രോ​ഹി​തൻ യെരൂ​ശ​ലേ​മി​ലെ ക്രിസ്‌ത്യാ​നി​കൾക്ക്‌ അറിയാ​മാ​യി​രുന്ന, മാറ്റമി​ല്ലാ​ത്ത​വ​നായ അതേ യേശു തന്നെയാ​ണെ​ന്നുള്ള പൗലൊ​സി​ന്റെ അഭി​പ്രാ​യ​വും ഹൃദ​യോ​ഷ്‌മ​ള​മാണ്‌. അവൻ താഴ്‌മ​യും ദയയു​മു​ള്ള​വ​നും “നമ്മുടെ ബലഹീ​ന​ത​ക​ളിൽ സഹതാപം കാണി​പ്പാൻ” കഴിയു​ന്ന​വ​നും ആയിരു​ന്നു. (എബ്രായർ 4:15; 13:8) ആ അഭിഷിക്ത ക്രിസ്‌ത്യാ​നി​കൾക്ക്‌ ക്രിസ്‌തു​വി​ന്റെ ഉപപു​രോ​ഹി​ത​ന്മാ​രാ​യി സേവി​ക്കാ​നുള്ള പ്രത്യാശ ഉണ്ടായി​രു​ന്നു! ദുഷിച്ച യഹൂദ മതവ്യ​വ​സ്ഥി​തി​യു​ടെ “ബലഹീ​ന​വും ദരി​ദ്ര​വു​മായ” കാര്യ​ങ്ങ​ളി​ലേക്ക്‌ മടങ്ങി​പ്പോ​കു​ന്ന​തി​നെ കുറിച്ച്‌ ചിന്തി​ക്കാൻപോ​ലും അവർക്ക്‌ എങ്ങനെ കഴിയു​മാ​യി​രു​ന്നു?—ഗലാത്യർ 4:9.

12, 13. (എ) ഒരിക്ക​ലും നാശത്തി​ലേക്കു പിന്മാ​റാ​തി​രി​ക്കാ​നുള്ള ഏത്‌ രണ്ടാമത്തെ കാരണം പൗലൊസ്‌ നൽകി? (ബി) എബ്രായ ക്രിസ്‌ത്യാ​നി​ക​ളു​ടെ സഹിഷ്‌ണുത സംബന്ധിച്ച കഴിഞ്ഞ​കാല ചരിത്രം, ഒരിക്ക​ലും നാശത്തി​ലേക്കു പിന്മാ​റാ​തി​രി​ക്കാൻ അവരെ പ്രോ​ത്സാ​ഹി​പ്പി​ക്കു​മാ​യി​രു​ന്നത്‌ എന്തു​കൊണ്ട്‌?

¹² അതു പോരാ​ഞ്ഞിട്ട്‌ എന്നവണ്ണം, ഒരിക്ക​ലും നാശത്തി​ലേക്കു പിന്മാ​റാ​തി​രി​ക്കു​ന്ന​തിന്‌ എബ്രാ​യർക്ക്‌ പൗലൊസ്‌ രണ്ടാമ​തൊ​രു കാരണം കൂടി നൽകി—സഹിഷ്‌ണു​ത​യു​ടെ കാര്യ​ത്തി​ലെ അവരു​ടെ​തന്നെ കഴിഞ്ഞ​കാല ചരിത്രം. അവൻ എഴുതി: “നിങ്ങൾ പ്രകാ​ശനം ലഭിച്ച​ശേഷം . . . കഷ്ടങ്ങളാൽ വളരെ പോരാ​ട്ടം കഴിച്ച പൂർവ്വ​കാ​ലം ഓർത്തു​കൊൾവിൻ.” അവർ നിന്ദകൾക്കും പീഡന​ങ്ങൾക്കും ഒരു “കൂത്തു​കാഴ്‌ച” എന്നവണ്ണം ആയിത്തീർന്നത്‌ പൗലൊസ്‌ അവരെ ഓർമി​പ്പി​ച്ചു. ചിലർ തടവി​ലാ​ക്ക​പ്പെ​ട്ടി​രു​ന്നു. മറ്റുള്ളവർ തടവി​ലു​ള്ള​രോ​ടു സഹതപി​ക്കു​ക​യും അവരെ പിന്തു​ണ​യ്‌ക്കു​ക​യും ചെയ്‌തി​രു​ന്നു. അതേ, അവർ മാതൃ​കാ​യോ​ഗ്യ​മായ വിശ്വാ​സ​വും സ്ഥിരോ​ത്സാ​ഹ​വും പ്രകട​മാ​ക്കി​യി​രു​ന്നു. (എബ്രായർ 10:32-34) എന്നിട്ടും അത്തരം വേദനാ​ജ​ന​ക​മായ അനുഭ​വങ്ങൾ ‘ഓർത്തു​കൊ​ള്ളാൻ’ പൗലൊസ്‌ അവരോ​ടു പറഞ്ഞത്‌ എന്തു​കൊണ്ട്‌? അത്‌ അവരെ നിരു​ത്സാ​ഹ​പ്പെ​ടു​ത്തു​മാ​യി​രു​ന്നി​ല്ലേ?

¹³ ഇല്ല. നേരെ മറിച്ച്‌, ‘പൂർവ​കാ​ലം ഓർക്കു​ന്നത്‌’ പീഡന​ത്തിൻ കീഴിൽ യഹോവ തങ്ങളെ എങ്ങനെ പരിപാ​ലി​ച്ചു എന്ന സംഗതി എബ്രാ​യരെ ഓർമി​പ്പി​ക്കു​മാ​യി​രു​ന്നു. അവന്റെ സഹായ​ത്താൽ അവർ അപ്പോൾത്തന്നെ സാത്താന്റെ അനേകം ആക്രമ​ണ​ങ്ങളെ ചെറു​ത്തു​നി​ന്നി​രു​ന്നു. പൗലൊസ്‌ എഴുതി: “ദൈവം നിങ്ങളു​ടെ പ്രവൃ​ത്തി​യും . . . തന്റെ നാമ​ത്തോ​ടു [നിങ്ങൾ] കാണിച്ച സ്‌നേ​ഹ​വും മറന്നു​ക​ള​വാൻ തക്കവണ്ണം അനീതി​യു​ള്ള​വനല്ല.” (എബ്രായർ 6:10) അതേ, യഹോവ അവരുടെ സകല വിശ്വസ്‌ത പ്രവൃ​ത്തി​ക​ളെ​യും തന്റെ നിസ്സീ​മ​മായ ഓർമ​യിൽ സൂക്ഷി​ച്ചു​വെ​ച്ചി​രു​ന്നു. സ്വർഗ​ത്തിൽ നിധികൾ സ്വരു​ക്കൂ​ട്ടാ​നുള്ള യേശു​വി​ന്റെ ഉദ്‌ബോ​ധനം ഇത്തരു​ണ​ത്തിൽ നമ്മുടെ ഓർമ​യി​ലേക്കു വരുന്നു. ഒരു മോഷ്ടാ​വി​നും ഈ നിധികൾ മോഷ്ടി​ക്കാ​നാ​വില്ല; കീടങ്ങൾക്ക്‌ അവയെ നശിപ്പി​ക്കാ​നാ​വില്ല; അവ ദ്രവി​ച്ചു​പോ​കു​ക​യും ഇല്ല. (മത്തായി 6:19-21) വാസ്‌ത​വ​ത്തിൽ, ഒരു ക്രിസ്‌ത്യാ​നി നാശത്തി​ലേക്കു പിന്മാ​റി​യാൽ മാത്രമേ അവ നശിപ്പി​ക്ക​പ്പെ​ടു​ക​യു​ള്ളൂ. അയാൾ സ്വർഗ​ത്തിൽ സ്വരൂ​പി​ച്ചു വെച്ചി​രുന്ന സകല നിധി​ക​ളെ​യും അതു പാഴാ​ക്കും. അത്തര​മൊ​രു ഗതി ഒരിക്ക​ലും പിന്തു​ട​രാ​തി​രി​ക്കാൻ പൗലൊസ്‌ എബ്രായ ക്രിസ്‌ത്യാ​നി​കൾക്ക്‌ എത്ര ശക്തമായ ഒരു കാരണ​മാണ്‌ നൽകി​യത്‌! വർഷങ്ങ​ളാ​യുള്ള അവരുടെ വിശ്വസ്‌ത സേവനം വെറുതെ പാഴാ​ക്കു​ന്നത്‌ എന്തിന്‌? സഹിച്ചു​നിൽക്കു​ന്നത്‌ ഉചിത​വും ഏറെ മെച്ചവും ആയിരി​ക്കു​മാ​യി​രു​ന്നു.

നാം ഒരിക്ക​ലും നാശത്തി​ലേക്കു പിന്മാ​റ​രു​താ​ത്ത​തി​ന്റെ കാരണം

14. ഒന്നാം നൂറ്റാ​ണ്ടി​ലെ ക്രിസ്‌ത്യാ​നി​കൾ നേരി​ട്ട​തി​നോ​ടു സമാന​മായ ഏതു വെല്ലു​വി​ളി​ക​ളെ​യാണ്‌ നാം ഇന്ന്‌ അഭിമു​ഖീ​ക​രി​ക്കു​ന്നത്‌?

¹⁴ ഇന്ന്‌ സത്യ​ക്രി​സ്‌ത്യാ​നി​കൾക്ക്‌ പിന്മാ​റാ​തി​രി​ക്കാൻ അത്രതന്നെ ശക്തമായ കാരണങ്ങൾ ഉണ്ട്‌. ഒന്നാമ​താ​യി, നിർമല ആരാധ​ന​യു​ടെ രൂപത്തിൽ യഹോവ എത്ര മഹത്തായ അനു​ഗ്ര​ഹ​മാണ്‌ നൽകി​യി​രി​ക്കു​ന്ന​തെന്നു നമുക്ക്‌ അനുസ്‌മ​രി​ക്കാം. ഒന്നാം നൂറ്റാ​ണ്ടി​ലെ ക്രിസ്‌ത്യാ​നി​ക​ളു​ടെ കാര്യ​ത്തിൽ സംഭവി​ച്ചതു പോ​ലെ​തന്നെ ഇന്നും കൂടുതൽ ജനസമ്മ​തി​യുള്ള മതങ്ങളി​ലെ അംഗങ്ങൾ തങ്ങളുടെ പ്രൗഢ​മായ മതമന്ദി​ര​ങ്ങ​ളും പാരമ്പ​ര്യ​ങ്ങ​ളു​ടെ പൗരാ​ണി​ക​ത​യും അഹങ്കാ​ര​പൂർവം ഉയർത്തി​ക്കാ​ട്ടി​ക്കൊണ്ട്‌ നമ്മെ പുച്ഛി​ക്കു​ക​യും ആക്ഷേപി​ക്കു​ക​യും ചെയ്യുന്നു. എന്നാൽ, നമ്മുടെ ആരാധനാ രീതിയെ താൻ അംഗീ​ക​രി​ക്കു​ന്നു​വെന്ന്‌ യഹോവ നമുക്ക്‌ ഉറപ്പു തരുന്നു. വാസ്‌ത​വ​ത്തിൽ, ഒന്നാം നൂറ്റാ​ണ്ടി​ലെ ക്രിസ്‌ത്യാ​നി​കൾ ആസ്വദി​ക്കാഞ്ഞ അനു​ഗ്ര​ഹങ്ങൾ നാമിന്ന്‌ ആസ്വദി​ക്കു​ന്നു. ‘അത്‌ എങ്ങനെ?’ എന്ന്‌ നിങ്ങൾ അതിശ​യി​ച്ചേ​ക്കാം. കാരണം, ആത്മീയ ആലയം പ്രവർത്ത​ന​പ​ഥ​ത്തിൽ വന്ന സമയത്താ​യി​രു​ന്ന​ല്ലോ അവർ ജീവി​ച്ചി​രു​ന്നത്‌. പൊ.യു. 29-ലെ തന്റെ സ്‌നാ​പ​ന​ത്തോ​ടെ ക്രിസ്‌തു അതിന്റെ മഹാപു​രോ​ഹി​തൻ ആയിത്തീ​രു​ക​യും ചെയ്‌തി​രു​ന്നു. തന്നെയു​മല്ല, അവരിൽ ചിലർ ദൈവ​പു​ത്രന്റെ അത്ഭുത പ്രവൃ​ത്തി​കൾ നേരിട്ടു കണ്ടവരാണ്‌. എന്തിന്‌, അവന്റെ മരണ​ശേഷം പോലും അത്ഭുതങ്ങൾ നടന്നി​രു​ന്നു. എന്നാൽ, അതിനു ശേഷമാ​ണെ​ങ്കിൽ, മുൻകൂ​ട്ടി​പ്പ​റ​ഞ്ഞി​രു​ന്നതു പോ​ലെ​തന്നെ അത്തരം അത്ഭുതങ്ങൾ നിന്നു​പോ​കു​ക​യും ചെയ്‌തു.—1 കൊരി​ന്ത്യർ 13:8.

15. സത്യ ക്രിസ്‌ത്യാ​നി​കൾ ഏതു പ്രവച​ന​ത്തി​ന്റെ നിവൃ​ത്തി​യു​ടെ കാലത്താ​ണു ജീവി​ക്കു​ന്നത്‌, അത്‌ നമുക്ക്‌ എന്ത്‌ അർഥമാ​ക്കു​ന്നു?

¹⁵ എന്നിരു​ന്നാ​ലും, യെഹെ​സ്‌കേൽ 40-48 അധ്യാ​യ​ങ്ങ​ളി​ലെ വിപു​ല​മായ ആലയ പ്രവച​ന​ത്തി​ന്റെ ഒരു സുപ്ര​ധാന നിവൃ​ത്തി​യു​ടെ കാലത്താണ്‌ നാം ജീവി​ക്കു​ന്നത്‌.a അതു​കൊണ്ട്‌, നിർമല ആരാധ​ന​യ്‌ക്കു വേണ്ടി​യുള്ള ദൈവിക ക്രമീ​ക​ര​ണ​ത്തി​ന്റെ പുനഃ​സ്ഥാ​പനം നാം കണ്ടിരി​ക്കു​ന്നു. ആ ആത്മീയ ആലയം എല്ലാ തരത്തി​ലു​മുള്ള മതപര​മായ മലനീ​ക​ര​ണ​ങ്ങ​ളിൽ നിന്നും വിഗ്ര​ഹാ​രാ​ധ​ന​യിൽ നിന്നും ശുദ്ധീ​ക​രി​ക്ക​പ്പെ​ട്ടി​രി​ക്കു​ന്നു. (യെഹെ​സ്‌കേൽ 43:9; മലാഖി 3:1-5) ഈ ശുദ്ധീ​ക​രണം നമുക്കു പ്രദാനം ചെയ്‌തി​രി​ക്കുന്ന നേട്ടങ്ങളെ കുറിച്ച്‌ ചിന്തി​ക്കുക.

16. ഒന്നാം നൂറ്റാ​ണ്ടി​ലെ ക്രിസ്‌ത്യാ​നി​കൾ ഏതു നിരു​ത്സാ​ഹ​ജ​ന​ക​മായ പ്രവണ​തയെ അഭിമു​ഖീ​ക​രി​ച്ചു?

¹⁶ ഒന്നാം നൂറ്റാ​ണ്ടിൽ സംഘടിത ക്രിസ്‌തീയ സഭയെ സംബന്ധി​ച്ചി​ട​ത്തോ​ളം ഭാവി ഇരുള​ട​ഞ്ഞ​താ​യി കാണ​പ്പെട്ടു. അത്‌, പുതു​താ​യി ഗോതമ്പു നട്ട ഒരു വയലിൽ കള വിതച്ച​തി​ന്റെ ഫലമായി കളകളിൽനിന്ന്‌ ഗോത​മ്പി​നെ ഒട്ടും വേർതി​രി​ച്ച​റി​യാൻ കഴിയാ​താ​കു​ന്നതു പോലെ ആയിരി​ക്കു​മെന്ന്‌ യേശു മുൻകൂ​ട്ടി​പ്പ​റ​ഞ്ഞി​രു​ന്നു. (മത്തായി 13:24-30) അങ്ങനെ സംഭവി​ക്കു​ക​യും ചെയ്‌തു. വൃദ്ധനായ യോഹ​ന്നാൻ അപ്പൊ​സ്‌തലൻ ദുഷി​പ്പിന്‌ എതി​രെ​യുള്ള അവസാ​നത്തെ നിയ​ന്ത്ര​ണ​മാ​യി വർത്തിച്ച ഒന്നാം നൂറ്റാ​ണ്ടി​ന്റെ അവസാ​ന​മാ​യ​പ്പോൾ തന്നെ വിശ്വാ​സ​ത്യാ​ഗം തഴച്ചു വളരാൻ തുടങ്ങി​യി​രു​ന്നു. (2 തെസ്സ​ലൊ​നീ​ക്യർ 2:6; 1 യോഹ​ന്നാൻ 2:18) അപ്പൊ​സ്‌ത​ല​ന്മാ​രു​ടെ മരണ ശേഷം അധികം താമസി​യാ​തെ​തന്നെ ആട്ടിൻകൂ​ട്ടത്തെ അടിച്ച​മർത്തു​ക​യും സവിശേഷ ഉടയാ​ടകൾ അണിയു​ക​യും ചെയ്‌തു​കൊണ്ട്‌ ഒരു വേറിട്ട പുരോ​ഹിത വർഗം ഉദയം ചെയ്‌തു. വിശ്വാ​സ​ത്യാ​ഗം അർബുദം പോലെ പടർന്നു പിടിച്ചു. വിശ്വസ്‌ത ക്രിസ്‌ത്യാ​നി​കളെ സംബന്ധി​ച്ചി​ട​ത്തോ​ളം അത്‌ എത്ര നിരു​ത്സാ​ഹ​ജ​ന​ക​മാ​യി​രു​ന്നു! സത്യാ​രാ​ധ​ന​യ്‌ക്കു വേണ്ടി പുതു​താ​യി സ്ഥാപി​ക്ക​പ്പെട്ട ക്രമീ​ക​ര​ണത്തെ, ആരാധ​ന​യു​ടെ ഒരു ദുഷിച്ച രൂപം മൂടി​ക്ക​ള​യു​ന്നത്‌ അവർ കണ്ടു. ക്രിസ്‌തു സഭ സ്ഥാപി​ച്ചിട്ട്‌ ഒരു നൂറ്റാണ്ടു പോലും തികയു​ന്ന​തി​നു മുമ്പാ​യി​രു​ന്നു ഈ സ്ഥിതി​വി​ശേഷം വികാസം പ്രാപി​ച്ചത്‌.

17. ആധുനി​ക​കാല ക്രിസ്‌തീയ സഭ ഏത്‌ അർഥത്തി​ലാണ്‌ ഒന്നാം നൂറ്റാ​ണ്ടി​ലെ ക്രിസ്‌തീയ സഭയെ​ക്കാൾ കൂടുതൽ കാലം നിലനി​ന്നി​രി​ക്കു​ന്നത്‌?

¹⁷ ഇപ്പോൾ, ഒരു വിപരീത സാഹച​ര്യം പരിചി​ന്തി​ക്കുക. ഇന്ന്‌, ഇതി​നോ​ടകം തന്നെ സത്യാ​രാ​ധന, അപ്പൊ​സ്‌ത​ല​ന്മാ​രു​ടെ മരണം വരെയുള്ള സമയത്തെ അപേക്ഷിച്ച്‌ കൂടുതൽ കാലം നിലനി​ന്നി​രി​ക്കു​ന്നു! 1879-ൽ ഈ മാസി​ക​യു​ടെ ആദ്യത്തെ ലക്കം പ്രസി​ദ്ധീ​ക​രി​ച്ചതു മുതൽ കൂടു​തൽക്കൂ​ടു​തൽ നിർമ​ലീ​ക​രി​ക്ക​പ്പെട്ട ആരാധ​ന​യാൽ യഹോവ നമ്മെ അനു​ഗ്ര​ഹി​ച്ചി​രി​ക്കു​ന്നു. ആത്മീയ ആലയത്തെ ശുദ്ധീ​ക​രി​ക്കാ​നാ​യി 1918-ൽ യഹോ​വ​യും യേശു​ക്രി​സ്‌തു​വും അതിൽ പ്രവേ​ശി​ച്ചു. (മലാഖി 3:1-5) 1919 മുതൽ, യഹോ​വ​യാം ദൈവത്തെ ആരാധി​ക്കു​ന്ന​തി​നുള്ള ക്രമീ​ക​രണം ക്രമാ​നു​ഗ​ത​മാ​യി സ്‌ഫുടം ചെയ്യ​പ്പെ​ട്ടി​രി​ക്കു​ന്നു. ബൈബിൾ പ്രവച​ന​ങ്ങ​ളെ​യും തത്വങ്ങ​ളെ​യും കുറി​ച്ചുള്ള നമ്മുടെ ഗ്രാഹ്യം പൂർവാ​ധി​കം വ്യക്തമാ​യി തീർന്നി​രി​ക്കു​ന്നു. (സദൃശ​വാ​ക്യ​ങ്ങൾ 4:18) ഇതിന്റെ എല്ലാം മഹത്ത്വം ആർക്കാണു നൽകേ​ണ്ടത്‌? വെറും അപൂർണ മനുഷ്യർക്ക്‌ അല്ല. സഭയുടെ ശിരസ്സായ തന്റെ പുത്ര​നോ​ടൊ​പ്പം, യഹോ​വ​യ്‌ക്കു മാത്രമേ ഈ ദുഷിച്ച നാളു​ക​ളിൽ തന്റെ ജനത്തെ ദുഷി​പ്പിൽനി​ന്നു സംരക്ഷി​ക്കാ​നാ​കൂ. ആയതി​നാൽ, ഇന്ന്‌ നിർമല ആരാധ​ന​യിൽ പങ്കെടു​ക്കാൻ നമ്മെ അനുവ​ദി​ക്കു​ന്ന​തി​നെ പ്രതി യഹോ​വ​യ്‌ക്കു നന്ദി നൽകാൻ നമുക്ക്‌ ഒരിക്ക​ലും മറക്കാ​തി​രി​ക്കാം. ഒരിക്ക​ലും നാശത്തി​ലേക്ക്‌ പിന്മാ​റാ​തി​രി​ക്കാൻ നമുക്കു ദൃഢനി​ശ്ച​യ​മു​ള്ളവർ ആയിരി​ക്കാം!

18. ഒരിക്ക​ലും നാശത്തി​ലേക്കു പിന്മാ​റാ​തി​രി​ക്കാൻ നമുക്ക്‌ എന്ത്‌ കാരണ​മുണ്ട്‌?

¹⁸ ആ എബ്രായ ക്രിസ്‌ത്യാ​നി​കളെ പോലെ, ഭീരു​ത്വം ത്യജി​ക്കാൻ നമുക്ക്‌ രണ്ടാമ​തൊ​രു കാരണം കൂടെ ഉണ്ട്‌—സഹിഷ്‌ണു​ത​യു​ടെ കാര്യ​ത്തി​ലെ നമ്മു​ടെ​തന്നെ കഴിഞ്ഞ​കാല രേഖ. നാം യഹോ​വയെ സേവി​ക്കാൻ തുടങ്ങി​യത്‌ ഒരുപക്ഷേ അടുത്ത​കാ​ലത്ത്‌ ആയിരി​ക്കാം. അല്ലെങ്കിൽ പതിറ്റാ​ണ്ടു​ക​ളാ​യി നാം വിശ്വ​സ്‌ത​ത​യോ​ടെ അപ്രകാ​രം ചെയ്യു​ന്നു​ണ്ടാ​കാം. എന്തായി​രു​ന്നാ​ലും, നാം ക്രിസ്‌തീയ പ്രവൃ​ത്തി​ക​ളു​ടെ ഒരു രേഖ ഉണ്ടാക്കി​യി​ട്ടുണ്ട്‌. നമ്മിൽ അനേകർ പീഡനം അനുഭ​വി​ച്ചി​ട്ടുണ്ട്‌. അത്‌ ജയിൽവാ​സ​ത്തി​ന്റെ​യോ നിരോ​ധ​ന​ത്തി​ന്റെ​യോ ഹീനകൃ​ത്യ​ങ്ങ​ളു​ടെ​യോ വസ്‌തു​വ​ക​ക​ളു​ടെ നഷ്ടത്തി​ന്റെ​യോ രൂപത്തിൽ ആയിരു​ന്നി​രി​ക്കാം. അനേകർ കുടുംബ എതിർപ്പ്‌, നിന്ദ, പരിഹാ​സം, വിപ്ര​തി​പത്തി എന്നിങ്ങ​നെ​യുള്ള കാര്യ​ങ്ങളെ അഭിമു​ഖീ​ക​രി​ച്ചി​ട്ടുണ്ട്‌. എന്നാൽ, ജീവി​ത​ത്തി​ലെ വെല്ലു​വി​ളി​ക​ളെ​യും പരി​ശോ​ധ​ന​ക​ളെ​യും ഗണ്യമാ​ക്കാ​തെ യഹോ​വ​യു​ടെ സേവന​ത്തിൽ വിശ്വ​സ്‌ത​മാ​യി തുടർന്നു​കൊണ്ട്‌ നാം എല്ലാവ​രും സഹിച്ചു​നി​ന്നി​രി​ക്കു​ന്നു. അങ്ങനെ, യഹോവ വിസ്‌മ​രി​ക്കി​ല്ലാത്ത സ്ഥിരോ​ത്സാ​ഹ​ത്തി​ന്റെ ഒരു രേഖ നാം ഉണ്ടാക്കി​യി​രി​ക്കു​ന്നു, സ്വർഗ​ത്തിൽ നിക്ഷേ​പ​ങ്ങ​ളു​ടെ ഒരു നിലവ​റ​തന്നെ നാം പണിതു​യർത്തി​രി​ക്കു​ന്നു. അപ്പോൾ തീർച്ച​യാ​യും, നാം പിന്നിൽ വിട്ടു​കളഞ്ഞ ദുഷിച്ച പഴയ വ്യവസ്ഥി​തി​യി​ലേക്കു പിന്തി​രി​യാ​നുള്ള സമയമല്ല ഇത്‌! നമ്മുടെ കഠിനാ​ധ്വാ​നം എല്ലാം പാഴാ​ക്കു​ന്നത്‌ എന്തിന്‌? അന്ത്യത്തിന്‌ “ഇനി എത്രയും അല്‌പ​കാ​ലം” മാത്രം ശേഷി​ച്ചി​രി​ക്കുന്ന സ്ഥിതിക്ക്‌ ഇന്ന്‌ ഇതു വിശേ​ഷാൽ സത്യമാണ്‌.—എബ്രായർ 10:37.

19. നമ്മുടെ അടുത്ത ലേഖന​ത്തിൽ എന്തു ചർച്ച ചെയ്യു​ന്ന​താ​യി​രി​ക്കും?

¹⁹ അതേ, ‘നാം നാശത്തി​ലേക്കു പിന്മാ​റുന്ന തരക്കാർ’ ആയിരി​ക്കി​ല്ലെന്ന്‌ നമുക്കു ദൃഢനി​ശ്ചയം ഉള്ളവരാ​യി​രി​ക്കാം! അതേസ​മയം, നമുക്ക്‌ “വിശ്വാ​സ​മുള്ള തരക്കാർ” ആയിരി​ക്കാം. (എബ്രായർ 10:39) നാം ആ വിശേ​ഷ​ണ​ത്തി​നു യോജി​ച്ച​വ​രാ​ണെന്നു നമുക്ക്‌ എങ്ങനെ ഉറപ്പു​വ​രു​ത്താ​നാ​കും? അതുതന്നെ ചെയ്യാൻ സഹക്രി​സ്‌ത്യാ​നി​കളെ നമുക്ക്‌ എങ്ങനെ സഹായി​ക്കാ​നാ​കും? നമ്മുടെ അടുത്ത ലേഖനം ഈ വിഷയം ചർച്ച​ചെ​യ്യും.

[അടിക്കു​റി​പ്പു​കൾ]

നിങ്ങൾ ഓർമി​ക്കു​ന്നു​വോ?

□ നാശത്തി​ലേക്കു പിന്മാ​റുക എന്നാൽ അർഥ​മെന്ത്‌?

□ പൗലൊസ്‌ തന്റെ ലേഖനം എഴുതിയ എബ്രായ ക്രിസ്‌ത്യാ​നി​കളെ ഏതു സമ്മർദങ്ങൾ ഭാര​പ്പെ​ടു​ത്തി​യി​രു​ന്നു?

□ നാശത്തി​ലേക്കു പിന്മാ​റാ​തി​രി​ക്കാൻ എബ്രാ​യർക്ക്‌ ഏതൊക്കെ കാരണങ്ങൾ ഉണ്ടെന്നാണ്‌ പൗലൊസ്‌ പറഞ്ഞത്‌?

□ ഒരിക്ക​ലും നാശത്തി​ലേക്കു പിന്മാ​റാ​തി​രി​ക്കാൻ ദൃഢനി​ശ്ചയം ചെയ്യു​ന്ന​തിന്‌ നമുക്ക്‌ എന്തെല്ലാം കാരണങ്ങൾ ഉണ്ട്‌?

[15-ാം പേജിലെ ചിത്രങ്ങൾ]

പത്രൊസ്‌ ഭയത്തിനു താത്‌കാ​ലി​ക​മാ​യി അടിമ​പ്പെ​ട്ടു​പോ​യത്‌ അവനെ “നാശത്തി​ലേക്കു പിന്മാ​റുന്ന തരക്കാര”നാക്കി​യി​ല്ല