വിശുദ്ധ സേവന​ത്തി​നു സമൃദ്ധ​മായ പ്രതി​ഫ​ല​ങ്ങൾ

ഹാരി ബ്ലൂർ പറഞ്ഞ​പ്ര​കാ​രം

ഏകദേശം നൂറു വർഷം മുമ്പ്‌ എന്റെ മുത്തച്ഛൻ ഒരു അടിയു​റച്ച മെഥഡിസ്റ്റ്‌ സഭാം​ഗ​മാ​യി​രു​ന്നു. ഇംഗ്ലണ്ടി​ലെ കളിമൺനിർമാണ പട്ടണമായ സ്റ്റോ​ക്കോൺ ട്രെൻറി​ലെ അനേകം പള്ളികൾക്ക്‌ ഉദാര​മാ​യി സംഭാവന നൽകിയ അദ്ദേഹം, ആദരി​ക്ക​പ്പെ​ട്ടി​രുന്ന ഒരു അൽമായ പ്രസം​ഗ​ക​നാ​യി​രു​ന്നു. അങ്ങനെ​യി​രി​ക്കെ, അദ്ദേഹ​ത്തിന്‌ സാമ്പത്തിക വൈഷ​മ്യം നേരിട്ടു. മുത്തച്ഛനെ സഹായി​ക്കാ​നാ​യി എന്റെ പിതാവ്‌ ഗ്രാമ​ത്തിൽ ഒരു ചെറിയ കട നടത്താൻവേണ്ട ക്രമീ​ക​രണം അദ്ദേഹ​ത്തി​നു ചെയ്‌തു​കൊ​ടു​ത്തു. ആ കടയ്‌ക്ക്‌ ബിയർ വിൽക്കു​ന്ന​തി​നുള്ള ലൈസൻസ്‌ ഉണ്ടായി​രു​ന്നു. ഇതറി​ഞ്ഞ​യു​ടനെ മെഥഡി​സ്റ്റു​കാർ മുത്തച്ഛനെ മതഭ്ര​ഷ്ട​നാ​ക്കി.

പിതാവ്‌ കോപാ​കു​ല​നാ​യി, മേലാൽ തനിക്ക്‌ മതവു​മാ​യി യാതൊ​രു ബന്ധവു​മു​ണ്ടാ​യി​രി​ക്കി​ല്ലെന്ന്‌ അദ്ദേഹം ശപഥം ചെയ്‌തു—അദ്ദേഹം തന്റെ വാക്കനു​സ​രിച്ച്‌ പ്രവർത്തി​ക്കു​ക​യും ചെയ്‌തു. അദ്ദേഹം ഒരു പൊലീ​സു​കാ​ര​നാ​യി​രു​ന്നു. എന്നാൽ പിന്നീട്‌ അദ്ദേഹം ഒരു മദ്യശാ​ല​യു​ടെ ഉടമയാ​യി. അതു​കൊണ്ട്‌, ആ സ്ഥലത്തെ മണവും സിഗര​റ്റു​പു​ക​യു​മേ​റ്റാണ്‌ ഞാൻ വളർന്നത്‌. മതത്തിന്‌ എന്റെ ജീവി​ത​ത്തിൽ യാതൊ​രു പങ്കുമു​ണ്ടാ​യി​രു​ന്നില്ല, പക്ഷേ ചെസ്‌ പോലുള്ള മിക്ക ബോർഡ്‌ ഗെയി​മു​ക​ളി​ലും ഞാൻ സമർഥ​നാ​യി. എന്നാൽ ചെറു​പ്പ​ത്തിൽ മുത്തച്ഛന്‌ എന്റെ​മേ​ലു​ണ്ടാ​യി​രുന്ന സ്വാധീ​നം നിമിത്തം ഞാൻ ബൈബി​ളി​നോട്‌ കാര്യ​മായ ആദരവു പുലർത്തി​യി​രു​ന്നു, അതി​നെ​പ്പറ്റി എനിക്ക്‌ കാര്യ​മായ അറി​വൊ​ന്നും ഇല്ലായി​രു​ന്നെ​ങ്കി​ലും.

ഞാൻ ബൈബിൾ സത്യം പഠിച്ചു

എനിക്ക്‌ 24 വയസ്സു​ള്ള​പ്പോൾ, 1923-ൽ, ഞാൻ കിഴക്ക്‌, നോട്ടിം​ങ്‌ഹാ​മി​ലേക്കു താമസം മാറു​ക​യും ഏതാണ്ട്‌ 40 കിലോ​മീ​റ്റർ അകലെ ലെസ്റ്റർ നഗരത്തി​ന്റെ തെക്കു​പ​ടി​ഞ്ഞാ​റുള്ള വെറ്റ്‌സ്റ്റോൺ ഗ്രാമ​ത്തിൽ താമസി​ച്ചി​രുന്ന മേരി​യു​മാ​യി കോർട്ടി​ങ്ങിൽ ഏർപ്പെ​ടു​ക​യും ചെയ്‌തു. അവളുടെ പിതാ​വായ ആർതർ റെസ്റ്റ്‌ ഒരുകാ​ലത്ത്‌ പ്രാ​ദേ​ശിക പള്ളിയി​ലെ ഓർഗൻ വായന​ക്കാ​ര​നാ​യി​രു​ന്നു. എന്നാൽ ഈ സമയമാ​യ​പ്പോ​ഴേ​ക്കും, അദ്ദേഹം ഉത്സാഹ​മു​ള്ളൊ​രു ബൈബിൾ വിദ്യാർഥി—യഹോ​വ​യു​ടെ സാക്ഷികൾ അന്ന്‌ അങ്ങനെ​യാണ്‌ അറിയ​പ്പെ​ട്ടി​രു​ന്നത്‌—ആയിരു​ന്നു. പുതു​താ​യി കണ്ടെത്തിയ വിശ്വാ​സ​ത്തെ​ക്കു​റിച്ച്‌ ആർതർ എന്നോട്‌ എല്ലായ്‌പോ​ഴും സംസാ​രി​ച്ചി​രു​ന്നു. പക്ഷേ എനിക്ക്‌ തീരെ താത്‌പ​ര്യ​മി​ല്ലാ​യി​രു​ന്നു. എന്നാൽ ഞാൻ അദ്ദേഹ​ത്തോ​ടൊ​പ്പം, പ്രമുഖ ബാപ്‌റ്റി​സ്റ്റു​കാ​ര​നാ​യി​രുന്ന ഒരു പാർല​മെൻറ്‌ അംഗത്തി​ന്റെ പ്രഭാ​ഷണം കേൾക്കാ​നാ​യി 1924 ജൂലൈ 13 ഞായറാഴ്‌ച ഉച്ചതി​രിഞ്ഞ്‌ പ്രാ​ദേ​ശിക ബാപ്‌റ്റിസ്റ്റ്‌ പള്ളിയിൽ പോയി, അതെന്റെ താത്‌പ​ര്യം ജ്വലി​പ്പി​ച്ചു. “തിരു​വെ​ഴു​ത്തു​ക​ളു​ടെ വെളി​ച്ച​ത്തിൽ പാസ്റ്റർ റസ്സലിന്റെ പഠിപ്പി​ക്ക​ലു​കൾ പരി​ശോ​ധി​ക്ക​പ്പെ​ടു​ന്നു” എന്ന അദ്ദേഹ​ത്തി​ന്റെ വിഷയം എന്നിൽ താത്‌പ​ര്യ​മു​ണർത്തി. അന്നെടുത്ത കുറി​പ്പു​കൾ ഇപ്പോ​ഴും എന്റെ കൈവ​ശ​മുണ്ട്‌.

തങ്ങളുടെ വിശ്വാ​സ​ത്തി​ന്മേൽ നടത്തിയ ആ ആക്രമ​ണ​ത്തി​നു മറുപടി നൽകാ​നുള്ള ബൈബിൾ വിദ്യാർഥി​ക​ളു​ടെ അഭ്യർഥന ബാപ്‌റ്റി​സ്റ്റു​കാർ നിരസി​ച്ചു. അതെന്നെ ദേഷ്യം പിടി​പ്പി​ച്ചു, അത്തര​മൊ​രു യോഗം നടത്താൻ മറ്റൊരു സ്ഥലം കണ്ടെത്താൻ ഞാൻ നിശ്ചയി​ച്ചു. അടുത്തുള്ള ഒരു കളപ്പുര അതിനു പറ്റിയ​താ​ണെന്നു മനസ്സി​ലാ​യി. ഞങ്ങൾ അവിടം അടിച്ചു വൃത്തി​യാ​ക്കി, എട്ടുകാ​ലി​വ​ലകൾ നീക്കി, മെതി​യ​ന്ത്രങ്ങൾ ഒരു വശത്തേക്കു തള്ളിമാ​റ്റി, അങ്ങനെ ഞങ്ങളെ​ല്ലാം യോഗ​ത്തി​നൊ​രു​ങ്ങി. ഞങ്ങൾ 70 കസേരകൾ സംഘടി​പ്പി​ക്കു​ക​യും നോട്ടീസ്‌ അച്ചടി​ക്കു​ക​യും ചെയ്‌തു.

പ്രസംഗം നടത്താ​നാ​യി ലെസ്റ്ററിൽനിന്ന്‌ ഫ്രാങ്ക്‌ ഫ്രീർ എത്തി​ച്ചേർന്ന​പ്പോൾ ഇരിപ്പി​ട​ങ്ങ​ളെ​ല്ലാം നിറഞ്ഞി​രു​ന്നു, വേറെ 70 പേർ നിൽക്കു​ക​യാ​യി​രു​ന്നു! തിരു​വെ​ഴു​ത്തു​ക​ളിൽനി​ന്നുള്ള ഫ്രാങ്കി​ന്റെ വ്യക്തമായ ന്യായ​വാ​ദം സന്നിഹി​ത​രാ​യി​രുന്ന മറ്റനേ​ക​രു​ടെ​യും കാര്യ​ത്തി​ലെ​ന്ന​പോ​ലെ എന്നെയും ആകർഷി​ച്ചു. ലെസ്റ്ററി​ന​ടു​ത്തുള്ള ബ്ലേബി​യി​ലെ ബൈബിൾ വിദ്യാർഥി​ക​ളു​ടെ ചെറിയ സഭ അന്നുമു​തൽ ദ്രുത​ഗ​തി​യിൽ വളർന്നു. അത്‌ എന്റെ ജീവി​ത​ത്തി​ലെ വഴിത്തി​രി​വാ​യി​രു​ന്നു—മേരി​യു​ടെ​യും. 1925-ൽ ഞങ്ങൾ ഇരുവ​രും യഹോ​വ​യ്‌ക്ക്‌ സമർപ്പിച്ച്‌ സ്‌നാ​പ​ന​മേറ്റു. ആ വർഷം ഞങ്ങൾ വിവാ​ഹി​ത​രു​മാ​യി.

ആത്മീയ അനു​ഗ്ര​ഹ​ങ്ങൾ

അടുത്ത വർഷം എന്നെ ബ്ലേബി സഭയുടെ സേവന ഡയറക്‌ട​റാ​യി നിയമി​ച്ചു. കോൽപോർട്ടർമാ​രു​ടെ കാലടി​കൾ പിന്തു​ടർന്ന്‌ മുഴു​സമയ സുവി​ശേഷ പ്രവർത്ത​ക​രാ​കാൻ ഞാനും ഭാര്യ​യും ആഗ്രഹി​ച്ചു. എന്നാൽ അത്തര​മൊ​രു ഊർജ​സ്വ​ല​മായ പട്ടിക​യ്‌ക്ക്‌ അനുസൃ​ത​മാ​യി പ്രവർത്തി​ക്കാൻ മേരി​യു​ടെ ആരോ​ഗ്യം അവളെ അനുവ​ദി​ക്കി​ല്ലെന്നു പെട്ടെ​ന്നു​തന്നെ വ്യക്തമാ​യി. 1987-ലെ, അവളുടെ മരണം​വരെ അവൾക്ക്‌ ആരോ​ഗ്യ​പ്ര​ശ്‌നങ്ങൾ ഉണ്ടായി​രു​ന്നെ​ങ്കി​ലും, അവൾ വളരെ നല്ലൊരു സഹകാ​രി​യും അനൗപ​ചാ​രിക സാക്ഷീ​ക​ര​ണ​ത്തി​ലും ബൈബി​ള​ധ്യ​യ​നങ്ങൾ ആരംഭി​ക്കു​ന്ന​തി​ലും വിദഗ്‌ധ​യാ​യി​രുന്ന ഒരു ഉത്തമ ശുശ്രൂ​ഷ​ക​യു​മാ​യി​രു​ന്നു. ഞങ്ങൾ മിക്കവാ​റും എല്ലാ സായാ​ഹ്ന​ങ്ങ​ളും യോഗ​ങ്ങ​ളിൽ സംബന്ധി​ച്ചു​കൊ​ണ്ടോ അയൽക്കാ​രു​മാ​യി ബൈബിൾ സത്യങ്ങൾ പങ്കു​വെ​ച്ചു​കൊ​ണ്ടോ ചെലവ​ഴി​ച്ചു.

ഒരു എഞ്ചിനി​യ​റാ​യി​രുന്ന ഞാൻ ജോലി​ചെ​യ്‌തി​രു​ന്നത്‌ തടി അറക്കുന്ന ഉപകര​ണങ്ങൾ നിർമി​ക്കുന്ന ഒരു സ്ഥാപന​ത്തി​ലാ​യി​രു​ന്നു. ജോലി​യു​ടെ ഭാഗമാ​യി എനിക്ക്‌ ബ്രിട്ട​നി​ലു​ട​നീ​ള​വും ഫ്രാൻസി​ലും യാത്ര​ചെ​യ്യേ​ണ്ടി​യി​രു​ന്നു. മിക്ക​പ്പോ​ഴും മേരി എന്നെ അനുഗ​മി​ക്കു​ക​യും ചെയ്‌തി​രു​ന്നു. ഈ യാത്രകൾ വ്യാപ​ക​മാ​യി സാക്ഷീ​ക​രി​ക്കാ​നുള്ള അവസരങ്ങൾ ഞങ്ങൾക്കു നൽകി.

വികസ​ന​ത്തി​നുള്ള അടിസ്ഥാ​ന​ങ്ങൾ

ബ്ലേബി​യിൽ യോഗ​ങ്ങൾക്കാ​യി ഞങ്ങൾ 1925-ൽ ഒന്നാന്ത​ര​മൊ​രു കെട്ടിടം പണിതു. അവിടം കേന്ദ്രീ​ക​രിച്ച്‌ ഞങ്ങൾ ഫലപ്ര​ദ​മാ​യൊ​രു സാക്ഷീ​കരണ പരിപാ​ടി സംഘടി​പ്പി​ച്ചു. എല്ലാ ഞായറാഴ്‌ച രാവി​ലെ​യും ഞങ്ങൾ ഒരു ബസ്‌ വാടക​യ്‌ക്കെ​ടുത്ത്‌ ചിതറി​ക്കി​ട​ന്നി​രുന്ന ഗ്രാമ​ങ്ങ​ളി​ലേ​ക്കും ചെറിയ പട്ടണങ്ങ​ളി​ലേ​ക്കും പോയി. പ്രസാ​ധ​കരെ വഴിമ​ധ്യേ പലയി​ട​ങ്ങ​ളി​ലാ​യി പ്രസം​ഗി​ക്കാൻ ഇറക്കി​വി​ടു​ക​യും എന്നിട്ട്‌ ബസ്‌ തിരി​ച്ചു​പോ​രു​മ്പോൾ അവരെ അതിൽ കയറ്റു​ക​യും ചെയ്‌തു. ചൂടുള്ള വേനൽ മാസങ്ങ​ളി​ലെ ഞായറാ​ഴ്‌ച​ക​ളിൽ ഞങ്ങൾ വീക്ഷാ​ഗോ​പു​ര​ത്തി​ന്റെ പുതിയ ലക്കം ഉപയോ​ഗിച്ച്‌ വൈകു​ന്നേ​ര​ങ്ങ​ളിൽ ബൈബിൾ പഠനം നടത്തി​യി​രു​ന്നു. അതുക​ഴിഞ്ഞ്‌ എട്ടുമ​ണിക്ക്‌ മൈതാന പരസ്യ​പ്ര​സം​ഗ​ത്തി​നാ​യി ഞങ്ങൾ ലെസ്റ്ററി​ലെ ചന്തസ്ഥലത്ത്‌ ഒത്തുകൂ​ടി​യി​രു​ന്നു. ഒരു രാത്രി​യിൽ 200 പേർ ഹാജരാ​യി. ലെസ്റ്ററി​ലും ചുറ്റു​മുള്ള പ്രദേ​ശ​ങ്ങ​ളി​ലും ഇന്ന്‌ സ്ഥിതി​ചെ​യ്യുന്ന നിരവധി സഭകൾക്ക്‌ അടിസ്ഥാ​ന​മി​ട്ടത്‌ ഈ പ്രവർത്ത​ന​മാ​യി​രു​ന്നു.

1926-ൽ ലണ്ടനിലെ അലക്‌സാൻഡ്രാ പാലസി​ലും റോയൽ ആൽബെർട്ട്‌ ഹാളി​ലു​മാ​യി ഒരു അവിസ്‌മ​ര​ണീയ കൺ​വെൻ​ഷൻ നടന്നു. ആ സന്ദർഭ​ത്തിൽ വാച്ച്‌ ടവർ സൊ​സൈ​റ്റി​യു​ടെ അന്നത്തെ പ്രസി​ഡൻറാ​യി​രുന്ന ജോസഫ്‌. എഫ്‌. റഥർഫോർഡ്‌ വിടുതൽ (ഇംഗ്ലീഷ്‌) എന്ന പുസ്‌തകം പ്രകാ​ശനം ചെയ്‌തു. “ലോകാ​ധി​പ​തി​കൾക്ക്‌ ഒരു സാക്ഷ്യം” എന്ന പ്രമേ​യ​വും “ലോക ശക്തികൾ ആടിയു​ല​യു​ന്ന​തി​ന്റെ കാരണം—പരിഹാ​രം” എന്ന റഥർഫോർഡ്‌ സഹോ​ദ​രന്റെ ഉജ്ജ്വല​മായ പരസ്യ​പ്ര​സം​ഗ​വും, അവ അവതരി​പ്പി​ക്ക​പ്പെ​ട്ട​തി​ന്റെ പിറ്റേ​ദി​വസം ഒരു പ്രമുഖ വർത്തമാ​ന​പ്പ​ത്ര​ത്തിൽ മുഴു​വ​നാ​യും അച്ചടി​ച്ചു​വന്നു. 10,000-ത്തിലധി​കം ആളുകൾ ആ പരസ്യ പ്രസംഗം കേട്ടു. അതേത്തു​ടർന്ന്‌ പ്രസ്‌തുത പ്രമേ​യ​ത്തി​ന്റെ 5,00,00,000 കോപ്പി​കൾ ലോക​വ്യാ​പ​ക​മാ​യി വിതരണം ചെയ്യ​പ്പെട്ടു. ആ കൺ​വെൻ​ഷൻ ബ്രിട്ട​നി​ലെ പ്രസം​ഗ​വേല ത്വരി​ത​പ്പെ​ടു​ത്താൻ ഉതകി.

യുദ്ധകാ​ലത്തെ വലിയ കൺ​വെൻ​ഷൻ

1939 സെപ്‌റ്റം​ബ​റിൽ രണ്ടാം ലോക​മ​ഹാ​യു​ദ്ധം പൊട്ടി​പ്പു​റ​പ്പെട്ടു. 1941-ഓടെ യുദ്ധം അതിന്റെ അത്യു​ച്ച​ത്തി​ലെ​ത്തി​യി​രു​ന്നു. ജർമൻ ബോംബർ വിമാ​നങ്ങൾ രാവും​പ​ക​ലും കടന്നാ​ക്ര​മണം നടത്തി. ദേശവ്യാ​പക തമസ്‌ക​രണം പ്രാബ​ല്യ​ത്തി​ലു​ണ്ടാ​യി​രു​ന്നു. ഭക്ഷണം ദുർല​ഭ​മാ​യി​രു​ന്നു, ലഭ്യമാ​യ​വ​യ്‌ക്ക്‌ കർശന​മായ റേഷൻ സമ്പ്രദാ​യം ഏർപ്പെ​ടു​ത്തി. ഗതാഗതം വളരെ പരിമി​ത​മാ​യി​രു​ന്നു, ട്രെയിൻ ഗതാഗ​തം​പോ​ലും. മറിക​ട​ക്കാ​നാ​കാ​ത്ത​തെന്നു തോന്നിയ ഈ പ്രതി​ബ​ന്ധങ്ങൾ ഉണ്ടായി​രു​ന്നി​ട്ടും, 1941 സെപ്‌റ്റം​ബർ 3 മുതൽ 7 വരെയുള്ള തീയതി​ക​ളിൽ ഞങ്ങൾ ഒരു പഞ്ചദിന ദേശീയ കൺ​വെൻ​ഷൻ നടത്തി.

ലെസ്റ്റർ ഇംഗ്ലണ്ടി​ന്റെ മധ്യഭാ​ഗ​ത്താ​യി​രു​ന്ന​തി​നാൽ ലെസ്റ്ററി​ലെ ഡി മോൻഡ്‌ഫോർട്ട്‌ ഹാൾ കൺ​വെൻ​ഷൻ സ്ഥലമായി തിര​ഞ്ഞെ​ടു​ത്തു. എനിക്ക്‌ തടിവ്യ​വ​സാ​യ​മാ​യി​രു​ന്ന​തി​നാൽ, പരസ്യ​പ്പ​ല​കകൾ നിർമി​ക്കു​ന്ന​തിന്‌ സഹായി​ക്കാൻ കഴിഞ്ഞു. സമ്മേളി​തർക്കു​വേ​ണ്ടി​യുള്ള പ്രാ​ദേ​ശിക യാത്രാ​ക്ര​മീ​ക​ര​ണ​ങ്ങ​ളും ഞാൻ ചെയ്‌തു. ഞങ്ങൾ ടിക്കറ്റു​കൾ മുൻകൂർ വാങ്ങു​ക​യും കൊടു​ക്കേ​ണ്ട​തി​നെ​ക്കാൾ കൂടുതൽ പണം കൊടു​ക്കു​ക​യും ചെയ്‌തു. അങ്ങനെ ലെസ്റ്ററി​ലെ തെരുവു തീവണ്ടി​കൾ ഞായറാഴ്‌ച പോലും ഓടി.

യാത്ര ചെയ്യു​ന്ന​തിന്‌ നിയ​ന്ത്ര​ണങ്ങൾ ഉണ്ടായി​രു​ന്ന​തി​നാൽ, ഒരുപക്ഷേ 3,000 സാക്ഷി​കൾക്കു വരാൻ കഴി​ഞ്ഞേ​ക്കും എന്നായി​രു​ന്നു ഞങ്ങളുടെ പ്രതീക്ഷ. തങ്ങൾ അവിടെ ഉണ്ടായി​രി​ക്കു​മെന്ന്‌ 10,000-ത്തിലധി​കം പ്രതി​നി​ധി​കൾ പറഞ്ഞ​പ്പോ​ഴത്തെ ആ ആനന്ദാ​തി​രേകം ഒന്നു സങ്കൽപ്പി​ച്ചു​നോ​ക്കൂ! എന്നാൽ അവർ എവിടെ താമസി​ക്കും? ലെസ്റ്ററി​ലെ ജനങ്ങൾ അനേകരെ തങ്ങളുടെ ഭവനങ്ങ​ളിൽ താമസി​ക്കാൻ ദയാപൂർവം ക്ഷണിച്ചു. അതിനു​പു​റമേ, കൺ​വെൻ​ഷൻ സ്ഥലത്തു​നിന്ന്‌ മൂന്നു കിലോ​മീ​റ്റർ അകലെ​യുള്ള ഒരു വയലിൽ നിർമിച്ച കൂടാ​ര​ങ്ങ​ളിൽ ഏകദേശം ആയിരം​പേരെ പാർപ്പി​ച്ചു. ഗിദെ​യോൻ പാളയം എന്ന്‌ ഞങ്ങൾ വിളിച്ച അത്‌, ആളുക​ളു​ടെ ഇടയിൽ ഒരു സംസാ​ര​വി​ഷ​യ​മാ​യി​ത്തീർന്നു.

കൺ​വെൻ​ഷൻ ഡിപ്പാർട്ടു​മെൻറു​കൾക്കും നിറഞ്ഞു​ക​വിഞ്ഞ ജനസഞ്ച​യത്തെ ഇരുത്തു​ന്ന​തി​നും​വേണ്ടി വലിയ വെള്ളക്കൂ​ടാ​രങ്ങൾ വാടക​യ്‌ക്കെ​ടു​ത്തു. തെളിഞ്ഞ നിലാ​വത്ത്‌ ഈ കൂടാ​രങ്ങൾ നാസി ബോംബർ വിമാ​ന​ങ്ങ​ളു​ടെ ലക്ഷ്യമാ​യി​ത്തീ​രാ​മെന്നു ഉറപ്പാ​യ​പ്പോൾ അവയെ തിരി​ച്ച​റി​യാ​തി​രി​ക്കു​ന്ന​തി​നുള്ള ക്രമീ​ക​ര​ണങ്ങൾ തിടു​ക്ക​ത്തിൽ ചെയ്‌തു. യുദ്ധം, പ്രത്യേ​കി​ച്ചും സാക്ഷികൾ അതിൽ പങ്കെടു​ക്കാ​തി​രി​ക്കു​ന്നത്‌, ആളുകൾക്കി​ട​യി​ലെ ഒരു ചർച്ചാ​വി​ഷ​യ​മാ​യി​രു​ന്നു. നിഷ്‌പക്ഷത സംബന്ധിച്ച ബൈബി​ള​ധി​ഷ്‌ഠിത നിലപാ​ടു​നി​മി​ത്തം അന്ന്‌ നൂറു​ക​ണ​ക്കി​നു സാക്ഷികൾ ജയിലി​ലാ​യി​രു​ന്നു.—യെശയ്യാ​വു 2:4; യോഹ​ന്നാൻ 17:16.

1941 സെപ്‌റ്റം​ബർ 7-ലെ സൺഡേ പിക്‌റ്റോ​റി​യൽ ഇങ്ങനെ റിപ്പോർട്ടു ചെയ്‌തു: “യുദ്ധ​ത്തെ​ക്കു​റിച്ച്‌ സന്ദർഭ​വ​ശാ​ല​ല്ലാ​തെ യാതൊ​രു പരാമർശ​ന​വും നടത്താതെ മതത്തെ​ക്കു​റി​ച്ചു​മാ​ത്രം സംസാ​രി​ച്ചു​കൊണ്ട്‌ 10,000 ആളുകൾ, കൂടു​ത​ലും ചെറു​പ്പ​ക്കാർ, ഒരാഴ്‌ച ചെലവ​ഴി​ക്കു​ന്നത്‌ കാണു​ന്നത്‌ അതിശ​യ​ക​ര​മായ ഒരു സംഗതി​യാണ്‌.

“സാക്ഷി​കൾക്ക്‌ ജർമനി​യിൽ അംഗങ്ങ​ളു​ണ്ടോ​യെന്ന്‌ ഞാൻ ചോദി​ച്ചു. ഉവ്വ്‌, മിക്കവാ​റും അവർ എല്ലാവ​രും, ഏതാണ്ട്‌ 6,000 പേർ, തടങ്കൽപ്പാ​ള​യ​ങ്ങ​ളി​ലാണ്‌ എന്ന്‌ എന്നോടു പറഞ്ഞു.”

റിപ്പോർട്ടർ കൂട്ടി​ച്ചേർത്തു: “ഓ, അതേ, നാസികൾ ശത്രു​ക്ക​ളാ​ണെ​ന്നു​ള്ളതു സത്യം​തന്നെ, എന്നാൽ ലഘു​ലേ​ഖകൾ വിൽക്കു​ക​യും പ്രഭാ​ഷ​ണങ്ങൾ ശ്രദ്ധി​ക്കു​ക​യും ചെയ്യു​ന്ന​ത​ല്ലാ​തെ, സാക്ഷികൾ അവർക്കെ​തി​രാ​യി ഒന്നും​തന്നെ ചെയ്യു​ന്നില്ല.”

ഞങ്ങളെ​ക്കു​റി​ച്ചു​ള്ള പത്രാ​ഭി​പ്രാ​യങ്ങൾ പൊതു​വേ നിഷേ​ധാ​ത്മ​ക​മാ​യി​രു​ന്നു. എതിരാ​ളി​കൾ ഞങ്ങളുടെ കൺ​വെൻ​ഷൻ തടസ്സ​പ്പെ​ടു​ത്താൻ ശ്രമി​ച്ചു​കൊണ്ട്‌ അക്രമ​മാർഗം അവലം​ബി​ച്ചെ​ങ്കി​ലും അതു വിജയി​ച്ചില്ല. എന്നാൽ, ലണ്ടനിലെ ദ ഡെയിലി മെയിൽ കുറ​ച്ചൊ​ക്കെ അസന്തു​ഷ്ടി​യോ​ടെ ഇങ്ങനെ സമ്മതി​ച്ചു​പ​റഞ്ഞു: “സംഘാ​ടനം സുഗമ​വും ശാന്തവും കാര്യ​ക്ഷ​മ​വു​മാ​യി​രു​ന്നു.”

നഗരത്തി​ലെ സിഗരറ്റ്‌ ശേഖരം കുറഞ്ഞു​പോ​കാൻ ഞങ്ങളാണ്‌ കാരണ​മെന്ന്‌ ആരോ​പ​ണ​മു​ണ്ടാ​യി. എന്നാൽ ദ ഡെയിലി മെയിൽ ഇങ്ങനെ വിശദീ​ക​രി​ച്ചു: “സാക്ഷികൾ ലെസ്റ്ററി​ലെ സിഗര​റ്റു​കൾ പുകച്ചു​തീർക്കു​ക​യാ​ണെന്ന്‌ ലെസ്റ്ററി​നോ പുകയില കൺ​ട്രോ​ളർക്കോ പരാതി​പ്പെ​ടാ​നാ​കില്ല. അവർ പുകവ​ലി​ക്കാ​റില്ല.” കൂടാതെ, സാക്ഷികൾ തങ്ങളുടെ ഭൂരി​ഭാ​ഗം റേഷനും തങ്ങളോ​ടൊ​പ്പം കൊണ്ടു​വ​ന്നി​ട്ടു​ണ്ടെന്ന്‌ വിശദീ​ക​രി​ച്ച​പ്പോൾ, തദ്ദേശ​വാ​സി​കൾക്ക്‌ സാക്ഷികൾ നിമിത്തം ഭക്ഷണം ലഭിക്കാ​തെ​യാ​യെ​ന്നുള്ള പരാതി​കൾ ദൂരീ​ക​രി​ക്ക​പ്പെട്ടു. വാസ്‌ത​വ​ത്തിൽ, കൺ​വെൻ​ഷൻ അവസാ​നി​ച്ച​പ്പോൾ 1.8 കിലോ​ഗ്രാം റൊട്ടി, ലെസ്റ്റർ റോയൽ ഇൻഫേർമ​റിക്ക്‌ സംഭാ​വ​ന​ചെ​യ്‌തു—ഭക്ഷ്യദൗർല​ഭ്യ​ത്തി​ന്റെ ആ നാളു​ക​ളിൽ അതൊരു ഗണ്യമായ സംഭാ​വ​ന​യാ​യി​രു​ന്നു.

ബ്രിട്ട​നി​ലെ ഏതാണ്ട്‌ 11,000 സാക്ഷി​കൾക്ക്‌ ആ കൺ​വെൻ​ഷൻ വലിയ ആത്മീയ ഉണർവേകി. ഏകദേശം 12,000 പേർ ഹാജരാ​യത്‌ അവരെ പുളകം​കൊ​ള്ളി​ച്ചു! കൺ​വെൻ​ഷൻ പ്രതി​നി​ധി​കൾ ലെസ്റ്ററിൽ അഭൂത​പൂർവ​മായ അളവി​ലുള്ള ഒരു തെരു​വു​സാ​ക്ഷീ​ക​ര​ണ​ത്തിൽ സസന്തോ​ഷം പങ്കെടു​ക്കു​ക​യും ഗ്രാമ​ഫോ​ണി​ലൂ​ടെ സുവാർത്ത അറിയി​ച്ചു​കൊണ്ട്‌ വിദൂര ഗ്രാമങ്ങൾ സന്ദർശി​ക്കു​ക​യും ചെയ്‌തു.

ആ കൺ​വെൻ​ഷ​നി​ലെ മുഖ്യ​പ്ര​സം​ഗങ്ങൾ, ഒരു മാസം മുമ്പ്‌ യു.എസ്‌.എ-യിലെ മിസ്സൗ​റി​യി​ലുള്ള സെൻറ്‌ലൂ​യി​സിൽ നടന്ന യഹോ​വ​യു​ടെ സാക്ഷി​ക​ളു​ടെ പഞ്ചദിന കൺ​വെൻ​ഷ​നിൽ അവതരി​പ്പിച്ച പ്രസം​ഗ​ങ്ങ​ളു​ടെ റെക്കോ​ഡി​ങ്ങു​ക​ളാ​യി​രു​ന്നു. റഥർഫോർഡ്‌ സഹോ​ദരൻ നടത്തിയ, “രാജാ​വി​ന്റെ മക്കൾ” എന്ന പ്രസം​ഗ​ത്തി​ന്റെ റെക്കോർഡിങ്‌ കൺ​വെൻ​ഷ​നി​ലെ ഒരു സവിശേഷ ഇനമാ​യി​രു​ന്നു. സെൻറ്‌ലൂ​യി​സിൽ പ്രകാ​ശനം ചെയ്‌ത കുട്ടികൾ (ഇംഗ്ലീഷ്‌) എന്ന പുസ്‌ത​ക​ത്തി​ന്റെ കോപ്പി​കൾ ഇറക്കു​മ​തി​ചെ​യ്യാൻ സാധ്യ​മ​ല്ലാ​ഞ്ഞ​തി​നാൽ, കടലാസ്‌ ബയൻഡുള്ള ഒരു പ്രത്യേക പതിപ്പ്‌ പിന്നീട്‌ ബ്രിട്ട​നിൽ നിർമി​ച്ചു. കൺ​വെൻ​ഷ​നിൽ പങ്കെടുത്ത എല്ലാ കുട്ടി​കൾക്കും അതിന്റെ ഓരോ പ്രതി അയച്ചു​കൊ​ടു​ത്തു.

ലെസ്റ്ററി​ലെ അതുല്യ​മായ വാർഷിക യോഗം

യുദ്ധത്തി​നു​ശേഷം ബ്രിട്ട​നി​ലെ രാജ്യ​ഘോ​ഷ​ക​രു​ടെ വർധനവ്‌ അതിശ​യ​ക​ര​മാ​യി​രു​ന്നു! 1980-കളുടെ ആരംഭ​ത്തോ​ടെ ലെസ്റ്ററി​ലെ സഭകളു​ടെ എണ്ണം പത്തായി വർധിച്ചു. 1983-ൽ ലെസ്റ്ററിൽവെച്ച്‌ വാച്ച്‌ ടവർ ബൈബിൾ ആൻഡ്‌ ട്രാക്‌റ്റ്‌ സൊ​സൈ​റ്റി​യു​ടെ വാർഷിക യോഗം നടത്താൻ യഹോ​വ​യു​ടെ സാക്ഷി​ക​ളു​ടെ ഭരണസം​ഘം തീരു​മാ​നി​ച്ച​താ​യി ഞങ്ങളെ അറിയി​ച്ചു. ലെസ്റ്ററി​ലെ നഗര​മേൽവി​ചാ​രകൻ എന്നനി​ല​യിൽ ഞാൻ ഉടനടി, ഡി മോൻഡ്‌ഫോർട്ട്‌ ഹാൾ വീണ്ടും വാടക​യ്‌ക്കെ​ടു​ക്കു​ന്നത്‌ ഉൾപ്പെ​ടെ​യുള്ള ഒരുക്കങ്ങൾ തുടങ്ങി.

സൊ​സൈ​റ്റി​യു​ടെ ബ്രുക്ലിൻ ആസ്ഥാന​ത്തു​നിന്ന്‌ ഭരണസം​ഘ​ത്തി​ലെ പതിമൂന്ന്‌ അംഗങ്ങൾ ആ പരിപാ​ടി​ക്കാ​യി എത്തി. മൊത്തം 3,671 പ്രതി​നി​ധി​കൾ ഉണ്ടായി​രു​ന്നു. ഇത്തവണ ലോക​ത്തി​നു ചുറ്റു​മുള്ള സ്ഥലങ്ങളിൽനി​ന്നെ​ത്തിയ അവരെ​ക്കൊണ്ട്‌ ഓഡി​റ്റോ​റി​യം നിറഞ്ഞു. അവരിൽ ഭൂരി​ഭാ​ഗ​വും വളരെ​ക്കാ​ല​മാ​യി സാക്ഷി​ക​ളാ​യി​രു​ന്നു. വേറൊ​രു 1,500 പേരും സമീപ​ത്തുള്ള ഒരു സമ്മേളന ഹാളി​ലി​രുന്ന്‌ പരിപാ​ടി കേട്ടു.

യുദ്ധകാ​ല​ത്തെ ലെസ്റ്റർ കൺ​വെൻ​ഷന്റെ സമയത്ത്‌ ലണ്ടനിലെ വാച്ച്‌ ടവർ സൊ​സൈ​റ്റി​യു​ടെ ബ്രാഞ്ച്‌ ഓഫീ​സി​ന്റെ മേൽനോ​ട്ടം വഹിച്ചി​രുന്ന ആൽബർട്ട്‌ ഡി. ഷ്രോഡർ ഈ വാർഷിക യോഗ​ത്തിൽ അധ്യക്ഷത വഹിച്ചു. 1941-ലെ കൺ​വെൻ​ഷ​നി​ലേക്ക്‌ പിന്തി​രി​ഞ്ഞു നോക്കി​ക്കൊണ്ട്‌ ഷ്രോഡർ സഹോ​ദരൻ ചോദി​ച്ചു: “ഇന്ന്‌ നമ്മോ​ടൊ​പ്പ​മുള്ള നിങ്ങളിൽ എത്രപേർ അന്ന്‌ സന്നിഹി​ത​രാ​യി​രു​ന്നു?” സദസ്യ​രിൽ പകുതി​യി​ല​ധി​കം തങ്ങളുടെ കൈക​ളു​യർത്തി. അദ്ദേഹം ആശ്ചര്യ​ഭ​രി​ത​നാ​യി പറഞ്ഞു: “ഓ! വിശ്വാ​സ​സ​മ്പ​ന്ന​രായ, വിശ്വ​സ്‌ത​രായ നിങ്ങൾക്കെ​ല്ലാം ഇതെ​ന്തൊ​രു മഹത്തായ പുനഃ​സം​ഗമം!” തീർച്ച​യാ​യും അത്‌ അവിസ്‌മ​ര​ണീ​യ​മാ​യൊ​രു അനുഭ​വ​മാ​യി​രു​ന്നു.

98 വയസ്സായ ഞാൻ ഇപ്പോ​ഴും ഞങ്ങളുടെ സഭയിൽ സെക്ര​ട്ട​റി​യാ​യി സേവി​ക്കു​ന്നു, ഇരുന്നു​കൊ​ണ്ടാ​ണെ​ങ്കി​ലും പരസ്യ​പ്ര​സം​ഗ​ങ്ങ​ളും നടത്തുന്നു. 1987-ൽ മേരി മരിച്ച​ശേഷം, അനേക വർഷങ്ങ​ളാ​യി എനിക്കും മേരി​ക്കും അറിയാ​മാ​യി​രുന്ന ഒരു വിധവ​യായ ബെറ്റി​നാ​യെ ഞാൻ വിവാഹം കഴിച്ചു. ശാരീ​രി​ക​മാ​യും ആത്മീയ​മാ​യും വളരെ നന്നായി പരിപാ​ലി​ക്ക​പ്പെ​ടു​ന്ന​തിൽ ഞാൻ കൃതജ്ഞ​ത​യു​ള്ള​വ​നാണ്‌. മേരി​യു​ടെ അനാ​രോ​ഗ്യ​വും, ഇപ്പോ​ഴത്തെ എന്റെ വാർധ​ക്യ​വും വരുത്തിയ പ്രതി​ബ​ന്ധങ്ങൾ ഉണ്ടെങ്കി​ലും, വിശുദ്ധ സേവന​ത്തിൽ ധാരാളം ചെയ്യു​ന്നത്‌ എല്ലായ്‌പോ​ഴും സമൃദ്ധ​മായ പ്രതി​ഫ​ലങ്ങൾ കൈവ​രു​ത്തു​ന്നു​വെന്നു ഞാൻ കണ്ടെത്തി​യി​രി​ക്കു​ന്നു.—1 കൊരി​ന്ത്യർ 15:58.

[26-ാം പേജിലെ ചിത്രം]

1920-കളിൽ ശുശ്രൂ​ഷ​യിൽ പങ്കെടു​ക്കാൻ സുസജ്ജർ

[26-ാം പേജിലെ ചിത്രം]

ലെസ്റ്റർ കൺ​വെൻ​ഷ​നിൽനി​ന്നുള്ള രംഗങ്ങൾ