‘ഓ, എല്ലാവ​രും അവരെ​പ്പോ​ലെ ആയിരു​ന്നെ​ങ്കിൽ!’

ലെറ്റ്‌സ​ബ്യൂർഗർ ഴൂർമൽ എന്ന ലക്‌സം​ബർഗ്‌ വാർത്താ​പ​ത്ര​ത്തി​ലെ ഒരു കോള​മെ​ഴു​ത്തു​കാ​രന്റെ വാക്കു​ക​ളാ​യി​രു​ന്നു അവ. അദ്ദേഹം ആരെക്കു​റി​ച്ചാ​ണു പറഞ്ഞത്‌?

ഔഷ്‌വി​റ്റ്‌സ്‌ തുറന്നു വിട്ടതി​ന്റെ 50-ാമതു വാർഷിക ആഘോ​ഷ​ത്തിൽ പങ്കെടു​ക്കാൻ പോള​ണ്ടിൽ പോയ​താ​യി​രു​ന്നു അദ്ദേഹം. അവി​ടെ​വെച്ച്‌ അത്യധി​കം കഷ്ടം സഹിച്ച ഒരു വിഭാ​ഗ​ത്തെ​പ്പറ്റി ഒരു പരാമർശ​വും നടത്തി​യി​ല്ലെ​ന്നത്‌ അദ്ദേഹം ശ്രദ്ധി​ക്കു​ക​യു​ണ്ടാ​യി. 1995 ഫെബ്രു​വരി 2-ലെ തന്റെ കോള​ത്തിൽ അദ്ദേഹം ആ വിഭാഗം യഹോ​വ​യു​ടെ സാക്ഷി​ക​ളാ​ണെന്നു തിരി​ച്ച​റി​യി​ച്ചു. കൂടാതെ അദ്ദേഹം ഇങ്ങനെ എഴുതി: “ഏറ്റവും കഠിന തടവി​നോ തടങ്കൽപ്പാ​ള​യ​ത്തി​നോ, സേനാ​ഗൃ​ഹ​ത്തിൽ പട്ടിണി​ക്കി​ട്ടോ മഴുവി​നാ​ലോ ശിര​ച്ഛേ​ദ​ന​യ​ന്ത്ര​ത്താ​ലോ ഇല്ലായ്‌മ​ചെ​യ്യു​മെന്ന ഭീഷണി​ക്കോ, അവരുടെ വിശ്വാ​സ​ത്തിൽനിന്ന്‌ അവരെ വ്യതി​ച​ലി​പ്പി​ക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.” അദ്ദേഹം ഇങ്ങനെ തുടർന്നു: “മരണത്തി​ന്റെ വക്കിലും യഹോ​വ​യു​ടെ സാക്ഷി​കൾക്കു​ണ്ടാ​യി​രുന്ന ധൈര്യ​ത്തിൽ ക്രൂര​രാ​യി​രുന്ന എസ്സ്‌ എസ്സ്‌ ഗാർഡു​കൾപോ​ലും അതിശ​യി​ച്ചു​പോ​യി.”

യഹോ​വ​യു​ടെ സാക്ഷികൾ മരണം​വ​രി​ക്കാൻ ആഗ്രഹി​ച്ചില്ല. എങ്കിലും, ഒന്നാം നൂറ്റാ​ണ്ടി​ലെ ക്രിസ്‌ത്യാ​നി​ക​ളെ​പ്പോ​ലെ അവരിൽ അനേകാ​യി​രങ്ങൾ ക്രിസ്‌തീയ തത്ത്വങ്ങ​ളിൽ വിട്ടു​വീഴ്‌ച വരുത്തു​ന്ന​തി​നു​പ​കരം മരണം​വ​രി​ച്ചു. അത്തരം വിശ്വാ​സം അവരെ മൂന്നാം റെയ്‌ക്കി​ന്റെ ഇരുളടഞ്ഞ നാളു​ക​ളിൽ തികച്ചും വ്യത്യ​സ്‌ത​രാ​യി നിർത്തി.

ആ കോള​മെ​ഴു​ത്തു​കാ​രൻ ഇങ്ങനെ ഉപസം​ഹ​രി​ച്ചു: “ഓ, എല്ലാവ​രും യഹോ​വ​യു​ടെ സാക്ഷി​ക​ളെ​പ്പോ​ലെ ആയിരു​ന്നെ​ങ്കിൽ!” അങ്ങനെ​യാ​യി​രു​ന്നെ​ങ്കിൽ രണ്ടാം ലോക​മ​ഹാ​യു​ദ്ധം ഒരിക്ക​ലും നടക്കു​മാ​യി​രു​ന്നില്ല.