വായന​ക്കാ​രിൽനി​ന്നുള്ള ചോദ്യ​ങ്ങൾ

‘പാപം വാതിൽക്കൽ പതിയി​രി​ക്കു​ക​യാ​യി​രു​ന്നു, അത്‌ അവനിൽ തീവ്ര​മായ താത്‌പ​ര്യം വെച്ചി​രി​ക്കു​ക​യാ​യി​രു​ന്നു,’ എന്നു ദൈവം കയീനു മുന്നറി​യി​പ്പു കൊടു​ത്തു. ഇതു ഒരു വന്യമൃ​ഗ​ത്തെ​യും അതിന്റെ ഇരയെ​യും സൂചി​പ്പി​ക്കു​ന്ന​താ​യി തോന്നു​ന്നു. (ഉൽപ്പത്തി 4:7, NW) പ്രളയ​ത്തി​നു മുമ്പു മൃഗങ്ങൾ ഭക്ഷിച്ചി​രു​ന്നതു സസ്യാ​ഹാ​രം മാത്ര​മാ​ണെ​ങ്കിൽ അത്തരം ഭാഷ എന്തു​കൊണ്ട്‌ ഉപയോ​ഗി​ക്കണം?

ചരി​ത്ര​പ​ശ്ചാ​ത്ത​ല​വു​മാ​യി ഇണങ്ങാ​ത്ത​തെന്നു തോന്നി​യേ​ക്കാ​വുന്ന വസ്‌തു​ത​ക​ളോ ചരി​ത്ര​സം​ഭ​വ​വി​കാ​സ​ങ്ങ​ളോ ആയ അനേകം വാക്യങ്ങൾ മോശ എഴുതിയ പുസ്‌ത​ക​ങ്ങ​ളിൽ നാം കാണു​ന്നുണ്ട്‌.

ഉദാഹ​ര​ണ​ത്തിന്‌, ഉല്‌പത്തി 2:10-14-ലെ വിവരണം ഏദൻതോ​ട്ട​ത്തെ​ക്കു​റി​ച്ചുള്ള ഭൂമി​ശാ​സ്‌ത്ര​പ​ര​മായ വിശദാം​ശങ്ങൾ നൽകുന്നു. ഒരു നദി “അശ്ശൂരി​ന്നു കിഴ​ക്കോ​ട്ടു ഒഴുകു​ന്നു” എന്നു മോശ എഴുതി. എന്നാൽ അശ്ശൂർ എന്ന ദേശത്തി​ന്റെ പേരു വരുന്നതു പ്രളയ​ത്തി​നു ശേഷം, ശേമിനു ജനിച്ച പുത്ര​നായ അശ്ശൂരിൽനി​ന്നാണ്‌. (ഉല്‌പത്തി 10:8-11, 22; യെഹെ​സ്‌കേൽ 27:23; മീഖാ 5:6) മോശ തന്റെ കൃത്യ​മായ, നിശ്വസ്‌ത രേഖയിൽ “അശ്ശൂർ” എന്ന പദം വായന​ക്കാർക്കു സുപരി​ചി​ത​മായ ഒരു പ്രദേ​ശത്തെ പരാമർശി​ക്കാൻ ഉപയോ​ഗി​ക്കു​ക​യാ​യി​രു​ന്നു എന്നതു വ്യക്തമാണ്‌.

ഉല്‌പ​ത്തി​യു​ടെ ആദ്യ അധ്യാ​യ​ങ്ങ​ളിൽനി​ന്നുള്ള മറെറാ​രു ഉദാഹ​രണം ശ്രദ്ധി​ക്കുക. ആദാമും ഹവ്വായും പാപം ചെയ്‌ത്‌ ഏദനിൽനി​ന്നു പുറത്താ​ക്ക​പ്പെ​ട്ട​തി​നു ശേഷം അവർ അവി​ടേക്കു തിരി​ച്ചു​വ​രു​ന്നതു യഹോവ തടഞ്ഞു. എങ്ങനെ? ഉല്‌പത്തി 3:24 ഇങ്ങനെ പറയുന്നു: “ജീവന്റെ വൃക്ഷത്തി​ങ്ക​ലേ​ക്കുള്ള വഴി കാപ്പാൻ അവൻ ഏദെൻതോ​ട്ട​ത്തി​ന്നു കിഴക്കു കെരൂ​ബു​കളെ തിരി​ഞ്ഞു​കൊ​ണ്ടി​രി​ക്കുന്ന വാളിന്റെ ജ്വാല​യു​മാ​യി നിർത്തി.” “വാളിന്റെ ജ്വാല​യു​മാ​യി” എന്ന പ്രയോ​ഗം ശ്രദ്ധി​ക്കുക. ദൈവം വാൾ കണ്ടുപി​ടി​ച്ചി​രു​ന്നോ?

വാൾ എന്നു നമുക്ക​റി​യാ​വുന്ന ഉപകരണം ഉണ്ടാക്കിയ ആദ്യവ്യ​ക്തി നമ്മുടെ സ്‌നേ​ഹ​വാ​നായ സ്രഷ്ടാ​വാണ്‌ എന്നു നാം നിഗമനം ചെയ്യേ​ണ്ട​തില്ല. ആദാമും ഹവ്വായും ദൂതൻമാ​രു​ടെ മുന്നിൽ ജ്വാല​പോ​ലെ, ചുററി​ത്തി​രി​യുന്ന എന്തോ കണ്ടു. കൃത്യ​മാ​യും അതെന്താ​യി​രു​ന്നു? മോശ ഉൽപ്പത്തി​പ്പു​സ്‌തകം എഴുതിയ സമയമാ​യ​പ്പോ​ഴേ​ക്കും വാളുകൾ നന്നായി അറിയ​പ്പെ​ട്ടി​രു​ന്നു, യുദ്ധങ്ങ​ളിൽ അവ ഉപയോ​ഗി​ക്ക​പ്പെ​ട്ടി​രു​ന്നു. (ഉല്‌പത്തി 31:26; 34:26; 48:22; പുറപ്പാ​ടു 5:21; 17:13) അതു​കൊണ്ട്‌, “വാളിന്റെ ജ്വാല​യു​മാ​യി” എന്ന മോശ​യു​ടെ വാക്കുകൾ അദ്ദേഹ​ത്തി​ന്റെ വായന​ക്കാ​രെ ഏദൻതോ​ട്ട​ത്തി​ന്റെ കവാട​ത്തിൽ സ്ഥിതി​ചെ​യ്‌തി​രു​ന്നത്‌ എന്താണോ അതിനെ ഒരള​വോ​ളം ഭാവന​യിൽ കാണാൻ പ്രാപ്‌ത​രാ​ക്കി. മോശ​യു​ടെ നാളു​ക​ളിൽ അറിയാ​മാ​യി​രുന്ന വിവരങ്ങൾ അത്തരം സംഗതി​ക​ളു​ടെ ഗ്രാഹ്യ​ത്തി​നു സഹായ​മാ​യി​ഭ​വി​ച്ചു. മോശ ഉപയോ​ഗിച്ച ഭാഷ കൃത്യ​മാ​യി​രു​ന്നി​രി​ക്കണം, അതു​കൊ​ണ്ടാ​ണു യഹോവ അതിനെ ബൈബി​ളിൽ ഉൾപ്പെ​ടു​ത്തി​യത്‌.—2 തിമൊ​ഥെ​യൊസ്‌ 3:16.

അപ്പോൾ ഉൽപ്പത്തി 4:7-ന്റെ കാര്യ​മോ? അവിടെ ദൈവം കയീന്‌ ഇങ്ങനെ മുന്നറി​യി​പ്പു കൊടു​ത്തു: “നീ നൻമ ചെയ്യാൻ ഒരു​മ്പെ​ടു​ന്നെ​ങ്കിൽ ഉന്നതി​യു​ണ്ടാ​കി​ല്ലേ? എന്നാൽ നൻമ ചെയ്യാൻ ഒരു​മ്പെ​ടു​ന്നി​ല്ലെ​ങ്കിൽ പാപം വാതിൽക്കൽ പതിയി​രി​ക്കു​ന്നുണ്ട്‌, അതു നിന്നിൽ തീവ്ര​മായ താത്‌പ​ര്യം വെച്ചി​രി​ക്കു​ന്നു; നീയോ, അതിനെ കീഴട​ക്കു​മോ?” [NW] മുകളിൽ പറഞ്ഞതു​പോ​ലെ, ഇരയു​ടെ​മേൽ ചാടി​വീ​ണു വിഴു​ങ്ങാൻവേണ്ടി പതിയി​രി​ക്കുന്ന, വിശന്നു​വലഞ്ഞ ഒരു വന്യമൃ​ഗത്തെ വരച്ചു​കാ​ട്ടുന്ന ഒരു ഭാഷ ഇവിടെ ഉപയോ​ഗി​ച്ചി​രി​ക്കു​ന്ന​താ​യി തോന്നു​ന്നു.

എന്നിരു​ന്നാ​ലും, ആദാമും ഹവ്വായും എല്ലാ മൃഗങ്ങ​ളു​മാ​യി സമാധാ​ന​ത്തി​ലാ​യി​രു​ന്നു എന്നാണു ബൈബി​ളി​ലെ തെളിവു ചൂണ്ടി​ക്കാ​ട്ടു​ന്നത്‌. ജന്തുജാ​ല​ങ്ങ​ളിൽ ചിലതു മനുഷ്യ​നു​മാ​യി വളരെ ഇണക്കത്തി​ലാ​യി​രു​ന്നി​രി​ക്കാം, സാമീ​പ്യ​ത്തിൽനി​ന്നു പ്രയോ​ജനം അനുഭ​വി​ക്കു​ക​പോ​ലും ചെയ്‌തി​രി​ക്കാം. മററുള്ളവ വന്യമൃ​ഗങ്ങൾ, സ്വാഭാ​വി​ക​മാ​യും മനുഷ്യ​രിൽനി​ന്ന​ക​ലെ​യുള്ള വാസസ്ഥലം തേടിയ മൃഗങ്ങ​ളാ​യി​രു​ന്നു. (ഉല്‌പത്തി 1:25, 30; 2:19) എന്നാൽ ഏതെങ്കി​ലും മൃഗം മററു മൃഗങ്ങ​ളെ​യോ മനുഷ്യ​രെ​യോ ഇരപി​ടി​ച്ചി​രു​ന്നു എന്നു ബൈബിൾ പറയു​ന്നില്ല. ആരംഭ​ത്തിൽ, ദൈവം മൃഗങ്ങൾക്കും മനുഷ്യർക്കും ഭക്ഷണമാ​യി നിശ്ചയി​ച്ചതു വ്യക്തമാ​യും സസ്യാ​ഹാ​ര​മാ​യി​രു​ന്നു. (ഉല്‌പത്തി 1:29, 30; 7:14-16) പ്രളയം​വരെ ആ രീതിക്കു മാററം​വ​ന്നി​ല്ലെന്ന്‌ ഉല്‌പത്തി 9:2-5 സൂചി​പ്പി​ക്കു​ന്നു.

അപ്പോൾ, ഉൽപ്പത്തി 4:7-ൽ നാം വായി​ക്കു​ന്ന​തു​പോ​ലെ, കയീ​നോ​ടുള്ള ദൈവ​ത്തി​ന്റെ മുന്നറി​യി​പ്പോ? ഇരയു​ടെ​മേൽ ചാടി​വീ​ഴാൻ പതിയി​രി​ക്കുന്ന ഒരു കാട്ടു​മൃ​ഗ​ത്തി​ന്റെ രൂപം തീർച്ച​യാ​യും മോശ​യു​ടെ നാളിൽ എളുപ്പം മനസ്സി​ലാ​കു​മാ​യി​രു​ന്നു, നാമും മനസ്സി​ലാ​ക്കു​ന്നു. അപ്പോൾ, മോശ പ്രളയാ​നന്തര ലോക​വു​മാ​യി പരിചി​ത​രായ വായന​ക്കാർക്കു യോജി​ച്ച​വി​ധം ഭാഷ ഉപയോ​ഗി​ക്കു​ക​യാ​യി​രു​ന്നി​രി​ക്കണം. കയീൻ അത്തര​മൊ​രു ജന്തുവി​നെ ഒരിക്ക​ലും കണ്ടിട്ടി​ല്ലെ​ങ്കിൽപ്പോ​ലും തന്നിലെ പാപപൂ​രി​ത​മായ ആഗ്രഹത്തെ വിശന്നു​വലഞ്ഞ, ആർത്തി​പൂണ്ട ഒരു വന്യമൃ​ഗ​ത്തോ​ടു സാമ്യ​പ്പെ​ടു​ത്തി​ക്കൊ​ണ്ടുള്ള ഒരു മുന്നറി​യി​പ്പി​ന്റെ ആശയം അവനു പിടി​കി​ട്ടു​മാ​യി​രു​ന്നു.

നമ്മു​ടെ​മേൽ കൂടുതൽ സ്വാധീ​ന​മു​ണ്ടാ​കേണ്ട പ്രാഥ​മിക സംഗതി​കൾ ഇവയാണ്‌: കയീനു മുന്നറി​യി​പ്പു കൊടു​ക്കു​ന്ന​തി​ലെ ദൈവ​ത്തി​ന്റെ ദയ, താഴ്‌മ​യോ​ടെ ബുദ്ധ്യു​പ​ദേശം സ്വീക​രി​ക്കു​ന്ന​തി​ന്റെ മൂല്യം, അസൂയ ഒരുവനെ എത്ര എളുപ്പം ദുഷി​പ്പി​ക്കാം, നമുക്കു​വേണ്ടി തിരു​വെ​ഴു​ത്തു​ക​ളിൽ ദൈവം വെച്ചി​ട്ടുള്ള മററു ദിവ്യ മുന്നറി​യി​പ്പു​കളെ നാം എത്ര ഗൗരവ​ത്തോ​ടെ എടുക്കണം.—പുറപ്പാ​ടു 18:20; സഭാ​പ്ര​സം​ഗി 12:12; യെഹെ​സ്‌കേൽ 3:17-21; 1 കൊരി​ന്ത്യർ 10:11; എബ്രായർ 12:11; യാക്കോബ്‌ 1:14, 15; യൂദാ 7, 11.