തത്ത്വമോ ജനസമ്മ​തി​യോ—ഏതാണു നിങ്ങളു​ടെ വഴികാ​ട്ടി?

ആറാം ക്ലാസു​കാ​രൻ നോരി​ഹി​തോ ഒരു കായി​ക​മേ​ള​യിൽ പങ്കെടു​ക്കു​ക​യാ​യി​രു​ന്നു. പെട്ടെന്ന്‌ അവന്‌ ഒരു തീരു​മാ​നത്തെ അഭിമു​ഖീ​ക​രി​ക്കേ​ണ്ടി​വന്നു. എല്ലാ വിദ്യാർഥി​ക​ളോ​ടും ഒരു ദേശഭ​ക്തി​പ​ര​മായ ചടങ്ങിൽ പങ്കെടു​ക്കാൻ ആവശ്യ​പ്പെട്ടു. പതിവു പരിപാ​ടി​യെന്നു തോന്നുന്ന ഈ ചടങ്ങിൽ തന്റെ സഹപാ​ഠി​ക​ളോ​ടൊ​പ്പം അവൻ ചേരണ​മോ?

യഹോ​വ​ക്ക​ല്ലാ​തെ മറെറാ​രു ദൈവ​ത്തി​നുള്ള ഏതെങ്കി​ലും ആരാധ​നാ​ക്രി​യ​യിൽ ചേരു​ന്നതു തെററാ​ണെന്നു നോരി​ഹി​തോ ബൈബി​ളിൽനി​ന്നു പഠിച്ചി​രു​ന്നു. (പുറപ്പാ​ടു 20:4, 5; മത്തായി 4:10) ക്രിസ്‌ത്യാ​നി​കൾ ലോക​ത്തി​ലെ സകല രാഷ്‌ട്രീയ കാര്യ​ങ്ങ​ളി​ലും നിഷ്‌പ​ക്ഷ​രാ​യി നില​കൊ​ള്ള​ണ​മെ​ന്നും അവൻ അറിഞ്ഞി​രു​ന്നു. (ദാനീ​യേൽ 3:1-30; യോഹ​ന്നാൻ 17:16) അതു​കൊണ്ട്‌ അവന്റെ സഹപാ​ഠി​കൾ അതിൽ ചേരാൻ അവനെ പ്രോ​ത്സാ​ഹി​പ്പി​ച്ചി​ട്ടു​പോ​ലും അവൻ ധൈര്യ​പൂർവം, അതേസ​മയം ആദരപൂർവം തന്റെ നിലപാ​ടിൽ ഉറച്ചു​നി​ന്നു. സമാന​മായ ഒരു സാഹച​ര്യ​ത്തിൽ നിങ്ങൾ എന്തു ചെയ്യു​മാ​യി​രു​ന്നു?

ഉൾപ്പെ​ടാ​നുള്ള ആഗ്രഹം

ദൈവം മനുഷ്യ​രെ സൃഷ്ടി​ച്ചതു സാമൂ​ഹിക ജീവി​ക​ളാ​യി​രി​ക്കാ​നും അന്യോ​ന്യം ഇണങ്ങി​പ്പോ​കാ​നും ഒരുമി​ച്ചു കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യു​ന്നത്‌ ആസ്വദി​ക്കാ​നും ആണെന്നു തിരു​വെ​ഴു​ത്തു​കൾ സൂചി​പ്പി​ക്കു​ന്നു. സമപ്രാ​യ​ക്കാ​രോ​ടൊത്ത്‌ ആയിരി​ക്കാ​നും അംഗീ​ക​രി​ക്ക​പ്പെ​ടാ​നും ഉൾപ്പെ​ടാ​നും ആഗ്രഹി​ക്കു​ന്നതു സ്വാഭാ​വി​ക​മാണ്‌. അത്തരം വികാ​രങ്ങൾ ജീവി​തത്തെ കൂടുതൽ സുഖക​ര​മാ​ക്കു​ക​യും മററു​ള്ള​വ​രു​മാ​യുള്ള നമ്മുടെ ഇടപെ​ട​ലു​ക​ളി​ലെ സമാധാ​ന​ത്തി​നും ഐക്യ​ത്തി​നും സംഭാവന ചെയ്യു​ക​യും ചെയ്യുന്നു.—ഉല്‌പത്തി 2:18; സങ്കീർത്തനം 133:1; 1 പത്രൊസ്‌ 3:8.

ഇന്നു​പോ​ലും ചില സംസ്‌കാ​ര​ങ്ങ​ളിൽ കണ്ടുവ​രുന്ന, അനുരൂ​പ​തക്കു കൊടു​ക്കുന്ന ശക്തമായ ഊന്നൽ ബന്ധപ്പെ​ട്ടു​നിൽക്കാ​നുള്ള ജൻമനാ​യുള്ള ആഗ്രഹ​ത്തെ​യാ​ണു പ്രതി​ഫ​ലി​പ്പി​ക്കു​ന്നത്‌. ഉദാഹ​ര​ണ​ത്തിന്‌, ജപ്പാൻകാ​രായ കുട്ടികൾ ഭൂരി​പ​ക്ഷ​ത്തി​ന്റെ നിർദേ​ശങ്ങൾ അറിഞ്ഞി​രി​ക്കാ​നും അവയു​മാ​യി യോജി​ച്ചു​പോ​കാ​നും ശൈശ​വം​മു​തലേ പരിശീ​ലി​പ്പി​ക്ക​പ്പെ​ടു​ന്നു. സമൂഹ​വു​മാ​യി പൊരു​ത്ത​പ്പെ​ടു​ന്ന​താ​ണു തങ്ങളുടെ ഏററവും വലിയ കടമക​ളി​ലൊന്ന്‌ എന്ന്‌ അവരുടെ പൈതൃ​കം അവരെ പഠിപ്പി​ക്കു​ന്നു. “കൂട്ടായി പ്രവർത്തി​ക്കാൻ പാശ്ചാ​ത്യ​രെ​ക്കാൾ വളരെ​യ​ധി​കം സാധ്യ​ത​യു​ള്ളതു ജപ്പാൻകാർക്കാണ്‌” എന്നു ജപ്പാനി​ലെ മുൻ അമേരി​ക്കൻ അംബാ​സി​ഡ​റും ജപ്പാൻകാ​രു​ടെ ആചാര​ന​ട​പ​ടി​ക​ളു​ടെ ഒരു സൂക്ഷ്‌മ നിരീ​ക്ഷ​ക​നും ആയ എഡ്വിൻ റീഷോർ പറഞ്ഞു. അദ്ദേഹം ഇങ്ങനെ കൂട്ടി​ച്ചേർത്തു: “പാശ്ചാ​ത്യർ സ്വാത​ന്ത്ര്യ​ത്തി​ന്റെ​യും വ്യക്തി​മു​ദ്ര​യു​ടെ​യും ഒരു പ്രകട​ന​മെ​ങ്കി​ലും കാഴ്‌ച​വെ​ക്കു​മ്പോൾ മിക്ക ജപ്പാൻകാ​രും വസ്‌ത്ര​ധാ​ര​ണ​ത്തി​ലും നടപ്പി​ലും ജീവി​ത​രീ​തി​യി​ലും ചിന്തയിൽപ്പോ​ലും അവരുടെ സമൂഹ​ത്തി​ന്റെ നിയമ​ങ്ങ​ളോ​ടു യോജി​ച്ചു​പോ​കു​ന്ന​തിൽ വളരെ സംതൃ​പ്‌ത​രാ​യി​രി​ക്കും.” എന്നിരു​ന്നാ​ലും അനുരൂ​പ​പ്പെ​ടാ​നുള്ള ആഗ്രഹം ഒരു പ്രകാ​ര​ത്തി​ലും ജപ്പാൻകാ​രിൽ മാത്രം ഒതുങ്ങി​നിൽക്കു​ന്നില്ല. അതു സാർവ​ജ​നീ​ന​മാണ്‌.

അനുരൂ​പ​പ്പെ​ടാ​നുള്ള സമ്മർദങ്ങൾ

മററു​ള്ള​വ​രു​മാ​യി ഒത്തൊ​രു​മി​ച്ചു​പോ​കാൻ ഒരാൾ തന്റെ പരമാ​വധി ചെയ്യു​ന്നത്‌ അഭികാ​മ്യ​മാ​ണെ​ങ്കിൽപ്പോ​ലും ജനസമ്മ​തി​യു​ള്ള​വ​യോട്‌ അന്ധമായി അനുരൂ​പ​പ്പെ​ടു​ന്ന​തിൽ അപകട​മുണ്ട്‌. എന്തു​കൊണ്ട്‌? എന്തു​കൊ​ണ്ടെ​ന്നാൽ ജനരഞ്‌ജ​ക​മാ​യി​രി​ക്കു​ന്നതു പലപ്പോ​ഴും ദൈവ​ത്തി​നു സ്വീകാ​ര്യ​മാ​യി​രി​ക്കു​ന്ന​തി​നു വിരു​ദ്ധ​മാണ്‌. “സർവ്വ​ലോ​ക​വും ദുഷ്ടന്റെ അധീന​ത​യിൽ കിടക്കു​ന്നു” എന്നു ബൈബിൾ നമ്മോടു പറയുന്നു. (1 യോഹ​ന്നാൻ 5:19) സാത്താൻ തന്റെ സ്വാധീ​ന​ത്തി​ലുള്ള സകല ഉപാധി​ക​ളെ​യും—ഭൗതി​ക​വാ​ദം, താണതരം ധാർമിക തത്ത്വങ്ങൾ, വർഗീയ മുൻവി​ധി, മതഭ്രാന്ത്‌, ദേശീ​യ​വാ​ദം മുതലാ​യവ—ജനക്കൂ​ട്ട​ങ്ങളെ സ്വാധീ​നി​ക്കാ​നും അവരെ ദൈവ​ത്തിൽനിന്ന്‌ അകററാ​നും കൗശല​പൂർവം ഉപയോ​ഗ​പ്പെ​ടു​ത്തു​ന്നു. അത്തരം നടപടി​ക​ളോട്‌ അനുരൂ​പ​പ്പെ​ടു​ന്നത്‌ ഒരുവനെ, ഫലത്തിൽ യഹോ​വ​യാം ദൈവ​ത്തി​നും അവിടു​ത്തെ ഉദ്ദേശ്യ​ങ്ങൾക്കും എതിരാ​ക്കു​ന്നു. അതു​കൊ​ണ്ടാ​ണു ക്രിസ്‌ത്യാ​നി​കളെ ഇപ്രകാ​രം ബുദ്ധ്യു​പ​ദേ​ശി​ക്കു​ന്നത്‌: “ഈ ലോക​ത്തി​ന്നു അനുരൂ​പ​മാ​കാ​തെ നൻമയും പ്രസാ​ദ​വും പൂർണ്ണ​ത​യു​മുള്ള ദൈവ​ഹി​തം ഇന്നതെന്നു തിരി​ച്ച​റി​യേ​ണ്ട​തി​ന്നു മനസ്സു പുതുക്കി രൂപാ​ന്ത​ര​പ്പെ​ടു​വിൻ.”—റോമർ 12:2.

ഈ വ്യവസ്ഥി​തി​യിൽ ജീവി​ക്കു​മ്പോൾ ജനപ്രീ​തി​യുള്ള സംഗതി​ക​ളോട്‌ അനുരൂ​പ​പ്പെ​ടാ​നുള്ള നിരന്തര സമ്മർദ​ത്തിൻ കീഴി​ലാ​ണു ക്രിസ്‌ത്യാ​നി​കൾ. യുവാക്കൾ വിശേ​ഷിച്ച്‌ ഇക്കാര്യ​ത്തിൽ അപകട​ത്തി​ലാ​കാൻ പാകത്തി​ലാണ്‌. സ്‌കൂ​ളി​ലെ തങ്ങളുടെ സഹപാ​ഠി​ക​ളെ​പ്പോ​ലെ തങ്ങളും വീക്ഷി​ക്ക​പ്പെ​ട​ണ​മെ​ന്നും അവരെ​പ്പോ​ലെ പ്രവർത്തി​ക്ക​ണ​മെ​ന്നും ഉള്ള ആഗ്രഹം അങ്ങേയ​ററം ശക്തമാണ്‌. ചില പ്രവർത്ത​ന​ങ്ങ​ളിൽ തങ്ങൾ എന്തു​കൊ​ണ്ടു പങ്കെടു​ക്കു​ന്നില്ല എന്നു സമപ്രാ​യ​ക്കാ​രോ​ടു വിശദീ​ക​രി​ക്കാൻ അവർക്കു യഥാർഥ ധൈര്യം ആവശ്യ​മാണ്‌. എന്നിരു​ന്നാ​ലും, ധൈര്യ​സ​മേതം സംസാ​രി​ക്കാ​നുള്ള പരാജയം അവർക്ക്‌ ആത്മീയ ദുരന്തത്തെ അർഥമാ​ക്കി​യേ​ക്കാം.—സദൃശ​വാ​ക്യ​ങ്ങൾ 24:1, 19, 20.

മുതിർന്ന​വ​രും തങ്ങളുടെ ജോലി​സ്ഥ​ലത്ത്‌ അത്തരം സമ്മർദ​ങ്ങളെ അഭിമു​ഖീ​ക​രി​ക്കു​ന്നു. ജോലി കഴിഞ്ഞുള്ള സമയങ്ങ​ളി​ലോ ചില അവധി ദിവസ​ങ്ങ​ളി​ലോ അവർ ചില സാമൂ​ഹിക പ്രവർത്ത​ന​ങ്ങ​ളിൽ പങ്കെടു​ക്കാൻ പ്രതീ​ക്ഷി​ക്ക​പ്പെ​ടാം. യോജി​ച്ചു​പോ​കാൻ വിസമ്മ​തി​ക്കു​ന്നത്‌ അവർ ഒഴിഞ്ഞു​നിൽക്കു​ന്ന​വ​രും നിസ്സഹ​ക​രി​ക്കു​ന്ന​വ​രും ആണെന്നു തോന്നി​ച്ചേ​ക്കാം, ജോലി​സ്ഥ​ലത്ത്‌ ഒരു പ്രയാ​സ​ക​ര​മായ സാഹച​ര്യം സൃഷ്ടി​ച്ചു​കൊ​ണ്ടു​തന്നെ. മററു​ള്ളവർ ചെയ്യുന്നു, അതിനാൽ തങ്ങളും അപ്രകാ​രം ചെയ്യാൻ പ്രതീ​ക്ഷി​ക്ക​പ്പെ​ടു​ന്നു എന്ന കാരണ​ത്താൽ സമയം കഴിഞ്ഞും ദീർഘ​നേരം ജോലി​ചെ​യ്യാൻ തങ്ങളും നിർബ​ന്ധി​ത​രാ​കു​ന്ന​താ​യി ചിലർക്കു തോന്നി​യേ​ക്കാം. അത്തരം കാര്യ​ങ്ങ​ളിൽ വഴങ്ങി​ക്കൊ​ടു​ക്കു​ന്നതു തങ്ങളുടെ മററു കടപ്പാ​ടു​കൾ നിറ​വേ​റ​റു​ന്ന​തിൽനിന്ന്‌ അവരെ തടയു​ക​യും അവർക്ക്‌ ആത്മീയ​മാ​യി ദോഷം വരുത്തു​ക​യും ചെയ്‌തേ​ക്കാം.—1 കൊരി​ന്ത്യർ 15:33; 1 തിമൊ​ഥെ​യൊസ്‌ 6:6-8.

സ്‌കൂ​ളോ ജോലി​സ്ഥ​ല​മോ അല്ലാത്തി​ട​ത്തു​പോ​ലും അനുരൂ​പ​പ്പെ​ടാ​നുള്ള സമ്മർദം മററു​ള്ളി​ട​ങ്ങ​ളി​ലും ഉണ്ട്‌. സന്നിഹി​ത​രാ​യി​രുന്ന മററു വീട്ടമ്മ​മാർ അംഗീ​ക​രി​ക്കി​ല്ലെന്നു വിചാ​രി​ച്ച​തു​കൊണ്ട്‌ ഒരു ക്രിസ്‌തീയ മാതാവ്‌ ഒരു സന്ദർഭ​ത്തിൽ തന്റെ കുട്ടിക്കു വാസ്‌ത​വ​ത്തിൽ ആവശ്യ​മാ​യി​രു​ന്നി​ട്ടും ശിക്ഷണം കൊടു​ക്കാൻ കൂട്ടാ​ക്കി​യി​ല്ലെന്നു പറഞ്ഞു.—സദൃശ​വാ​ക്യ​ങ്ങൾ 29:15, 17.

ജനങ്ങൾ ചെയ്യു​ന്നതു തെററാ​യി​രി​ക്കാം

ആൾക്കൂ​ട്ടത്തെ പിൻപ​റ​റു​ന്ന​തി​നെ സംബന്ധി​ച്ചു പറയു​മ്പോൾ ബൈബിൾ നമുക്കു വളച്ചു​കെ​ട്ടി​ല്ലാത്ത ബുദ്ധ്യു​പ​ദേശം നൽകുന്നു. ഉദാഹ​ര​ണ​ത്തിന്‌, ഇസ്രയേൽ ജനത​യോട്‌ ഇങ്ങനെ പറയ​പ്പെട്ടു: “ബഹുജ​നത്തെ അനുസ​രി​ച്ചു ദോഷം ചെയ്യരു​തു; ന്യായം മറിച്ചു​ക​ള​വാൻ ബഹുജ​ന​പക്ഷം ചേർന്നു വ്യവഹാ​ര​ത്തിൽ സാക്ഷ്യം പറയരു​തു.” (പുറപ്പാ​ടു 23:2; റോമർ 6:16 താരത​മ്യ​പ്പെ​ടു​ത്തുക.) അവർ ഈ ബുദ്ധ്യു​പ​ദേശം എല്ലായ്‌പോ​ഴും പിൻപ​റ​റി​യില്ല. ഒരിക്കൽ, ഈജി​പ്‌ററ്‌ വിട്ടു​പോന്ന്‌ അൽപ്പകാ​ലം കഴിഞ്ഞ്‌, മോശ സ്ഥലത്തി​ല്ലാ​തി​രു​ന്ന​പ്പോൾ ചില വ്യക്തികൾ ഒരു സ്വർണ​ക്കാ​ള​ക്കു​ട്ടി​യെ ഉണ്ടാക്കാ​നും “യഹോ​വെക്കു ഒരു ഉത്സവം” ആയി അതിനെ ആരാധി​ക്കാ​നും അഹരോ​നെ​യും ജനത്തെ​യും സ്വാധീ​നി​ച്ചു. സ്വർണ​ക്കാ​ള​ക്കു​ട്ടി​ക്കു ബലിയർപ്പി​ച്ച​പ്പോൾ ആളുകൾ തിന്നു​ക​യും കുടി​ക്കു​ക​യും പാട്ടു​പാ​ടി ഉല്ലസി​ക്കു​ക​യും നൃത്തം വെക്കു​ക​യും ചെയ്‌തു. ഈ നിയ​ന്ത്ര​ണം​വിട്ട, വിഗ്ര​ഹാ​രാ​ധ​നാ​പ​ര​മായ പ്രവൃത്തി മുഖാ​ന്തരം ഏതാണ്ടു 3,000 ലഹളത്ത​ല​വൻമാർ വധിക്ക​പ്പെട്ടു. എന്നാൽ ചിന്തയി​ല്ലാ​തെ ആൾക്കൂ​ട്ടത്തെ പിൻപ​റ​റി​യ​തി​നു മററു​പ​ലർക്കും യഹോ​വ​യിൽനി​ന്നുള്ള ബാധ​യേ​ററു.—പുറപ്പാ​ടു 32:1-35.

ബഹുജ​ന​ത്തെ പിൻപ​ററി ദോഷം ചെയ്‌ത​തി​ന്റെ മറെറാ​രു ഉദാഹ​രണം ഒന്നാം നൂററാ​ണ്ടിൽ യേശു​ക്രി​സ്‌തു​വി​ന്റെ മരണ​ത്തോ​ടുള്ള ബന്ധത്തി​ലാ​യി​രു​ന്നു. അസൂയാ​ലു​ക്ക​ളായ മതനേ​താ​ക്ക​ളാൽ പ്രേരി​ത​രാ​യി അനേകം ആളുകൾ യേശു​വി​ന്റെ വധത്തി​നു​വേണ്ടി മുറവി​ളി​കൂ​ട്ടു​ന്ന​തിൽ ചേർന്നു. (മർക്കൊസ്‌ 15:11) യേശു​വി​ന്റെ പുനരു​ത്ഥാ​ന​ത്തി​നും സ്വർഗാ​രോ​ഹ​ണ​ത്തി​നും ശേഷം പെന്ത​ക്കോ​സ്‌തു ദിനത്തിൽ തങ്ങളുടെ ഗൗരവ​മായ തെററ്‌ പത്രോസ്‌ ചൂണ്ടി​ക്കാ​ട്ടി​യ​പ്പോൾ അനേക​രും “ഹൃദയ​ത്തിൽ കുത്തു​കൊ​ണ്ടു” ആൾക്കൂ​ട്ടത്തെ പിൻപ​ററി തങ്ങൾ ചെയ്‌തത്‌ എന്തെന്നു തിരി​ച്ച​റി​ഞ്ഞു.—പ്രവൃ​ത്തി​കൾ 2:36, 37.

ബൈബിൾത​ത്ത്വ​ങ്ങൾ ഏറെ മെച്ചം

ഈ വിവര​ണങ്ങൾ വ്യക്തമാ​യി ദൃഷ്ടാ​ന്തീ​ക​രി​ക്കു​ന്ന​തു​പോ​ലെ ജനപ്രീ​തി​യു​ള്ള​വയെ അന്ധമായി പിൻപ​റ​റു​ന്നതു ഗൗരവാ​വ​ഹ​മായ ഭവിഷ്യ​ത്തു​ക​ളി​ലേക്കു നയിക്കാം. ബൈബിൾ പിൻപ​റ​റു​ന്ന​തും അതിന്റെ തത്ത്വങ്ങൾ നമ്മുടെ ജീവി​ത​ത്തിൽ ഒരു വഴികാ​ട്ടി​യാ​കാൻ അനുവ​ദി​ക്കു​ന്ന​തും എത്രയ​ധി​കം മെച്ചമാണ്‌! “ആകാശം ഭൂമി​ക്കു​മീ​തെ ഉയർന്നി​രി​ക്കു​ന്ന​തു​പോ​ലെ എന്റെ വഴികൾ നിങ്ങളു​ടെ വഴിക​ളി​ലും എന്റെ വിചാ​രങ്ങൾ നിങ്ങളു​ടെ വിചാ​ര​ങ്ങ​ളി​ലും ഉയർന്നി​രി​ക്കു​ന്നു.” (യെശയ്യാ​വു 55:9) ധാർമി​ക​ത​ത്ത്വ​ങ്ങ​ളു​ടെ​യും മനുഷ്യ​ബ​ന്ധ​ങ്ങ​ളു​ടെ​യും കാര്യ​ത്തിൽ—നിശ്ചയ​മാ​യും ജീവി​ത​ത്തി​ന്റെ എല്ലാ തീരു​മാ​ന​ങ്ങ​ളി​ലും—യഹോ​വ​യു​ടെ വഴികൾ പിൻപ​റ​റു​ന്നതു ജനപ്രീ​തി​യു​ള്ള​തി​നെ പിൻപ​റ​റു​ന്ന​തി​നെ​ക്കാ​ളും വളരെ മെച്ചമാ​ണെന്ന്‌ ആവർത്തി​ച്ചു പ്രകട​മാ​ക്ക​പ്പെ​ട്ടി​രി​ക്കു​ന്നു. അതു കൂടുതൽ സന്തുഷ്ട​വും കൂടുതൽ ആരോ​ഗ്യ​ക​ര​വും ആയ ജീവി​ത​രീ​തി​ക്കുള്ള താക്കോ​ലാണ്‌.

ഉദാഹ​ര​ണ​മാ​യി, കാസൂ​യാ​യു​ടെ അനുഭ​വ​മെ​ടു​ക്കുക. കുറെ നാൾ ബൈബിൾ പഠിച്ചി​രു​ന്നു​വെ​ങ്കി​ലും അദ്ദേഹം ജനപ്രീ​തി​യുള്ള ജീവി​ത​ഗതി പിൻപ​റ​റു​ന്ന​തിൽ തുടർന്നു—ധനവാ​നാ​കാ​നും വിജയം വരിക്കാ​നും കിണഞ്ഞു പരി​ശ്ര​മി​ച്ചു​കൊ​ണ്ടു​തന്നെ. തന്റെ മേലധി​കാ​രി​കളെ പ്രീതി​പ്പെ​ടു​ത്താ​നും തന്റെ സഹപ്ര​വർത്തകർ തന്നെക്കു​റി​ച്ചു നന്നായി വിചാ​രി​ച്ചു​കാ​ണാ​നും ഉള്ള അയാളു​ടെ ശ്രമങ്ങൾ പലപ്പോ​ഴും അർധരാ​ത്രി​വരെ മദ്യപാ​ന​വെ​റി​ക്കൂ​ത്തു​ക​ളിൽ ഉൾപ്പെ​ടു​ന്ന​തി​ലേക്കു നയിച്ചു. അദ്ദേഹം ക്രമാ​തീ​ത​മാ​യി ആവശ്യ​പ്പെ​ടു​ന്ന​വ​നും അസഹി​ഷ്‌ണു​വും ദേഷ്യ​പ്പെ​ടു​ന്ന​വ​നും ആയിത്തീർന്നു. അദ്ദേഹ​ത്തി​ന്റെ അതിരു​വിട്ട ജീവി​ത​രീ​തി താമസി​യാ​തെ ഒരു ആഘാത​ത്തിന്‌ ഇടയാക്കി, അത്‌ അദ്ദേഹത്തെ ഭാഗി​ക​മാ​യി തളർത്തി. ആശുപ​ത്രി​യിൽ കിടന്നു സുഖം​പ്രാ​പി​ച്ചു വരുന്ന​വേ​ള​യിൽ താൻ ബൈബി​ളിൽനി​ന്നു പഠിച്ചി​രു​ന്ന​തി​നെ​യും താൻ നയിച്ചി​രുന്ന ജീവി​ത​രീ​തി​യെ​യും സംബന്ധി​ച്ചു ധ്യാനി​ക്കാൻ അദ്ദേഹ​ത്തി​നു സമയം ലഭിച്ചു. താൻ പഠിച്ചി​ട്ടു​ള്ളതു ബാധക​മാ​ക്കി​ത്തു​ട​ങ്ങാ​നുള്ള സമയമാണ്‌ അതെന്ന്‌ അദ്ദേഹം തീരു​മാ​നി​ച്ചു. മാനേ​ജർസ്ഥാ​ന​ത്തു​നിന്ന്‌ അദ്ദേഹം രാജി​വെ​ക്കു​ക​യും തന്റെ സഹവാ​സങ്ങൾ മാററു​ക​യും ചെയ്‌തു. അദ്ദേഹം ക്രിസ്‌തീയ വ്യക്തി​ത്വം ധരിക്കാ​നും ഭൗതിക സ്വത്തു​ക്ക​ളോ​ടുള്ള തന്റെ കാഴ്‌ച​പ്പാ​ടി​നു മാററം വരുത്താ​നും ആത്മാർഥ​മായ ശ്രമങ്ങൾ നടത്തു​ക​യും ചെയ്‌തു. അതിന്റെ ഫലമായി അദ്ദേഹ​ത്തി​ന്റെ മൂല്യ​ങ്ങൾക്കു മാററം വന്നു, ആരോ​ഗ്യ​വും മെച്ച​പ്പെട്ടു. അവസാനം അദ്ദേഹം തന്റെ ജീവിതം യഹോ​വക്കു സമർപ്പി​ക്കു​ക​യും സ്‌നാ​പ​ന​മേൽക്കു​ക​യും ചെയ്‌തു.

ജനപ്രീ​തി​യി​ല്ലാത്ത ജീവി​ത​രീ​തി പിൻപ​റ​റു​ന്ന​തിൽ വിജയി​ക്കാൻ ഒരാൾ ഉൾപ്പെ​ട്ടി​രി​ക്കുന്ന തത്ത്വങ്ങൾ അറിയു​ക​യും അവ ശരിയാ​ണെന്നു പൂർണ​മാ​യി ബോധ്യ​പ്പെ​ടു​ക​യും വേണം. മസാരൂ​വി​ന്റെ കാര്യ​ത്തിൽ സംഭവി​ച്ചത്‌ ഇതായി​രു​ന്നു. അവൻ പ്രൈ​മറി സ്‌കൂ​ളിൽ ആറാം ക്ലാസി​ലാ​യി​രു​ന്ന​പ്പോൾ സഹപാ​ഠി​കൾ വിദ്യാർഥി സമിതി​യു​ടെ പ്രസി​ഡൻറ്‌ സ്ഥാന​ത്തേക്ക്‌ ഒരു സ്ഥാനാർഥി​യാ​യി അവനെ ശുപാർശ ചെയ്‌തു. ഉൾപ്പെ​ട്ടി​രി​ക്കുന്ന ബൈബിൾത​ത്ത്വ​ങ്ങൾ പൂർണ​മാ​യി മനസ്സി​ലാ​കാ​തി​രു​ന്ന​തു​കൊ​ണ്ടു തനിക്ക്‌ ഒരു രാഷ്‌ട്രീയ സ്ഥാനത്തി​നാ​യി എന്തു​കൊ​ണ്ടു നിൽക്കാൻ കഴിയി​ല്ലെന്നു സഹപാ​ഠി​ക​ളോ​ടു വിശദീ​ക​രി​ക്കാൻ സാധി​ച്ചി​ല്ലെന്നു തെല്ല്‌ അമ്പര​പ്പോ​ടെ അവൻ ഓർക്കു​ന്നു. അവന്റെ മാനു​ഷ​ഭയം താൻ ഒരു ക്രിസ്‌ത്യാ​നി​യാ​ണെന്നു വെളി​പ്പെ​ടു​ത്തു​ന്ന​തിൽനിന്ന്‌ അവനെ തടഞ്ഞി​രു​ന്നു. അവന്‌ ആകെ ചെയ്യാൻ കഴിഞ്ഞതു കണ്ണീ​രൊ​ഴു​ക്കി ലജ്ജിച്ചു തലതാ​ഴ്‌ത്തി ഇങ്ങനെ ആവർത്തി​ക്കാ​നാ​യി​രു​ന്നു, “എനിക്ക​തി​നു കഴിയില്ല.”

ഈ വേദനാ​ജ​ന​ക​മായ അനുഭവം രാഷ്‌ട്രീയ പ്രവർത്ത​ന​ങ്ങ​ളിൽ ഒരു ക്രിസ്‌ത്യാ​നി എന്തു​കൊണ്ട്‌ ഉൾപ്പെ​ടു​ന്നി​ല്ലെന്ന്‌ അവൻ അന്വേ​ഷി​ക്കാൻ ഇടയാക്കി. (യോഹ​ന്നാൻ 6:15 താരത​മ്യ​പ്പെ​ടു​ത്തുക.) പിന്നീട്‌, അവൻ ജൂണിയർ ഹൈസ്‌കൂൾ വിദ്യാർഥി​യാ​യ​പ്പോൾ ഒരു സമാന​മായ സാഹച​ര്യം ഉടലെ​ടു​ത്തു. എന്നിരു​ന്നാ​ലും ഈ പ്രാവ​ശ്യം അധ്യാ​പ​ക​നോ​ടു തന്റെ നിലപാ​ടു ബോധ്യ​ത്തോ​ടെ വിശദീ​ക​രി​ക്കാൻ അവൻ ഒരുങ്ങി​യി​രു​ന്നു. അവന്റെ ബൈബി​ള​ധി​ഷ്‌ഠിത വിശ്വാ​സ​ങ്ങ​ളെ​ക്കു​റിച്ച്‌ അവനോ​ടു ചോദിച്ച സഹപാ​ഠി​ക​ളിൽ അനേക​രെ​പ്പോ​ലെ അധ്യാ​പ​ക​നും അവന്റെ വിശദീ​ക​രണം സ്വീക​രി​ച്ചു.

എല്ലാവ​രും ശരിയാ​യതു ചെയ്യുന്ന സമയം

ക്രിസ്‌തു​വി​ന്റെ ഭരണത്തിൻകീ​ഴിൽ വരാനി​രി​ക്കുന്ന പുതിയ ലോക​ത്തിൽ ജനസമ്മ​തി​യു​ള്ളത്‌ ചെയ്യേണ്ട ശരിയായ സംഗതി​ക്കാ​യി​രി​ക്കും. അതുവരെ ജനസമ്മ​തി​യു​ള്ള​തി​നോട്‌ അനുരൂ​പ​പ്പെ​ടു​വാ​നുള്ള പ്രേര​ണ​ക്കെ​തി​രെ നാം ജാഗരൂ​ക​രാ​യി​രി​ക്കേ​ണ്ട​തുണ്ട്‌. പൗലോ​സി​ന്റെ മുന്നറി​യി​പ്പിൽനി​ന്നു നമുക്കു പ്രോ​ത്സാ​ഹനം നേടാൻ കഴിയും: “ആകയാൽ നാമും സാക്ഷി​ക​ളു​ടെ ഇത്ര വലി​യൊ​രു സമൂഹം നമുക്കു ചുററും നിൽക്കു​ന്ന​തു​കൊ​ണ്ടു സകല ഭാരവും മുറുകെ പററുന്ന പാപവും വിട്ടു നമുക്കു മുമ്പിൽ വെച്ചി​രി​ക്കുന്ന ഓട്ടം സ്ഥിരത​യോ​ടെ ഓടുക.”—എബ്രായർ 12:1.

വാദവി​ഷ​യ​ങ്ങ​ളും വെല്ലു​വി​ളി​ക​ളും നിങ്ങളെ അഭിമു​ഖീ​ക​രി​ക്കു​മ്പോൾ നിങ്ങൾ എന്തു ചെയ്യും? നിങ്ങൾ മനുഷ്യ​ഭ​യ​ത്തി​നു വിധേ​യ​രാ​യി ജനസമ്മ​തി​യുള്ള സംഗതി​കൾക്കു വഴി​പ്പെ​ടു​മോ? അതോ നിങ്ങൾ ദൈവ​വ​ച​ന​മായ ബൈബി​ളി​ലേക്കു തിരിഞ്ഞ്‌ അതിന്റെ തത്ത്വങ്ങളെ പിൻപ​റ​റു​മോ? രണ്ടാമതു പറഞ്ഞ ജീവി​ത​ഗതി നിങ്ങൾക്ക്‌ ഇപ്പോൾ ഗുണം ചെയ്യു​മെന്നു മാത്രമല്ല, “വിശ്വാ​സ​ത്താ​ലും ദീർഘ​ക്ഷ​മ​യാ​ലും വാഗ്‌ദ​ത്ത​ങ്ങളെ അവകാ​ശ​മാ​ക്കു​ന്ന​വ​രു​ടെ” ഇടയി​ലാ​കാ​നുള്ള പ്രതീ​ക്ഷ​യും നിങ്ങൾക്കു നൽകുന്നു.—എബ്രായർ 6:12.