ഹംഗറി​യിൽ യഹോവ തന്റെ ജനത്തെ സംരക്ഷി​ക്കു​ന്നു

യൂറോ​പ്പി​ന്റെ മധ്യത്തിൽ സ്ഥിതി​ചെ​യ്യുന്ന ഹംഗറി മിക്ക​പ്പോ​ഴും ചരി​ത്ര​ത്തി​ന്റെ സംക്ഷോ​ഭങ്ങൾ അനുഭ​വി​ച്ചി​ട്ടുണ്ട്‌. അതിലെ ജനങ്ങൾ കന്യാ​മ​റി​യ​ത്തി​നു സമർപ്പി​ക്ക​പ്പെ​ടു​ക​യും അവരുടെ ആദ്യ രാജാ​വാ​യി​രുന്ന സ്‌ററീ​ഫ​നാൽ 1001-ൽ നാമമാ​ത്ര ക്രിസ്‌ത്യാ​നി​ക​ളാ​യി​ത്തീ​രാൻ നിർബ​ന്ധി​ത​രാ​ക്ക​പ്പെ​ടു​ക​യും ചെയ്‌തെ​ങ്കി​ലും ധാരാളം കഷ്ടപ്പാ​ടു​കൾ അനുഭ​വി​ച്ചി​രി​ക്കു​ന്നു.

മററു ദേശങ്ങൾ ആവർത്തി​ച്ചു കീഴട​ക്കാൻ അനുവ​ദിച്ച അനേകം ആഭ്യന്തര പോരാ​ട്ട​ങ്ങ​ളാൽ ഹംഗറി നൂററാ​ണ്ടു​ക​ളിൽ ദുർബ​ല​മാ​ക്ക​പ്പെട്ടു. പിന്നീടു വിദേ​ശി​ക​ളാൽ നിറയു​വാൻ തക്കവണ്ണം ഈ പോരാ​ട്ട​ങ്ങ​ളിൽ മുഴു ഗ്രാമ​ങ്ങ​ളി​ലെ​യും ജനസംഖ്യ തുടച്ചു​മാ​റ​റ​പ്പെട്ടു. അങ്ങനെ ജനത അനേകം ജനപദ​ങ്ങ​ളു​ടെ ഒരു സമ്മി​ശ്രണം ആയിത്തീർന്നു. മതപര​മാ​യി പറഞ്ഞാൽ നവീക​ര​ണ​പ്ര​സ്ഥാ​നം ചില സ്ഥലങ്ങളി​ലേക്കു വ്യാപി​ച്ചു​വെ​ങ്കി​ലും രാജ്യ​ത്തി​ലെ ജനസം​ഖ്യ​യിൽ ഏകദേശം മൂന്നിൽ രണ്ടുഭാ​ഗം കത്തോ​ലി​ക്ക​രാ​യി​ത്തന്നെ നില​കൊ​ണ്ടു.

ഒരു എളിയ തുടക്കം

ഹംഗറി​യിൽ ബൈബിൾ സത്യത്തി​ന്റെ വിത്ത്‌ ആദ്യമാ​യി വിതച്ചത്‌ 1908-ൽ ആയിരു​ന്നു. ഇതു ചെയ്‌തതു ബൈബിൾ വിദ്യാർഥി​ക​ളിൽനിന്ന്‌—യഹോ​വ​യു​ടെ സാക്ഷികൾ അന്ന്‌ അങ്ങനെ​യാണ്‌ അറിയ​പ്പെ​ട്ടി​രു​ന്നത്‌—സത്യം പഠിച്ച ഒരു സ്‌ത്രീ​യാണ്‌. അവരുടെ പ്രസം​ഗ​ത്താൽ അനേക​രും സുവാർത്ത​യിൽ തത്‌പ​ര​രാ​യി. അതിനു​ശേഷം താമസി​യാ​തെ ഐക്യ​നാ​ടു​ക​ളിൽനി​ന്നു ഹംഗറി​യി​ലേക്കു തിരി​ച്ചു​വന്ന രണ്ടു പുരു​ഷൻമാർ കോൾപോർട്ടർമാർ എന്നനി​ല​യിൽ മുഴു​സ​മ​യ​വും സുവാർത്ത പ്രചരി​പ്പി​ച്ചു. പതു​ക്കെ​യാ​ണെ​ങ്കി​ലും സുനി​ശ്ചി​ത​മാ​യി സത്യം പ്രചരി​ക്കു​ക​യും ക്ലജ്‌-നപ്പോ​ക്ക​യിൽ ഒരു അച്ചടി​ശാല സ്ഥാപി​ക്കു​ക​യും ചെയ്‌തു.

ആദ്യത്തെ വിശ്വ​സ​നീ​യ​മായ റിപ്പോർട്ടു കിട്ടി​യത്‌ 1922-ൽ ആയിരു​ന്നു, അന്ന്‌ ക്രിസ്‌തു​വി​ന്റെ മരണത്തി​ന്റെ സസ്‌മാ​ര​ക​ത്തിന്‌ പത്തു പട്ടണങ്ങ​ളിൽനി​ന്നുള്ള 67 ബൈബിൾ വിദ്യാർഥി​കൾ സന്നിഹി​ത​രാ​യി. അവരുടെ സാക്ഷ്യ​വേ​ല​യ്‌ക്ക്‌ സത്വര​മായ ഒരു ഫലമു​ണ്ടാ​യി, തന്നിമി​ത്തം പ്രസം​ഗ​വേ​ലക്കു തടസ്സം​വ​രു​ത്തു​ന്ന​തി​നു വൈദി​കർ ഗവൺമെൻറി​നെ​യും പ്രസ്സി​നെ​യും സ്വാധീ​നി​ക്കവേ എതിർപ്പു​ണ്ടാ​യി.

ആക്രമണം തീവ്ര​മാ​കു​ന്നു

കത്തോ​ലി​ക്കാ പുരോ​ഹി​ത​നായ സോൽത്താൻ നീസ്‌റേ​റാർ 1928-ൽ സഹസ്രാബ്ദ വാദി​ക​ളായ ബൈബിൾ വിദ്യാർഥി​കൾ (Millennialist Bible Students) എന്ന പേരിൽ ഒരു ലഘുലേഖ ഇറക്കി. അതിൽ അദ്ദേഹം ബൈബിൾ വിദ്യാർഥി​ക​ളെ​പ്പ​ററി ഇപ്രകാ​രം ഉറപ്പിച്ചു പറഞ്ഞു: “ആയുധ​ങ്ങ​ളു​മാ​യി ആക്രമി​ക്കുന്ന ചുവന്ന ബോൾഷേ​വി​ക്കു​കാ​രെ​ക്കാ​ളും വഷളാണ്‌ അവർ, കാരണം ബൈബി​ളി​നു പിന്നിൽ മറഞ്ഞി​രു​ന്നു​കൊണ്ട്‌ ഇവർ നിരപ​രാ​ധി​കളെ വഴി​തെ​റ​റി​ക്കു​ന്നു. ഹംഗേ​റി​യൻ യോയൽ സ്‌റേ​റ​ററ്‌ പൊലീസ്‌ അവരുടെ പ്രവർത്ത​നത്തെ സശ്രദ്ധം വീക്ഷി​ക്കു​ന്നുണ്ട്‌.”

അക്കാലത്ത്‌ തീക്ഷ്‌ണ​ത​യുള്ള ഒരു സഹോ​ദ​ര​നായ ജോസഫ്‌ കീസ്‌ സഭകൾ സന്ദർശി​ച്ചു. ആയുധ​ധാ​രി​ക​ളായ പൊലീ​സു​കാർ രഹസ്യ​മാ​യി അദ്ദേഹത്തെ പിന്തു​ടർന്നു. ആയിര​ത്തി​ത്തൊ​ള്ളാ​യി​ര​ത്തി​മു​പ്പത്തൊ​ന്നിൽ അദ്ദേഹം ഒരു സഹോ​ദ​രന്റെ വീട്ടി​ലാ​യി​രി​ക്കു​മ്പോ​ഴാണ്‌ അദ്ദേഹത്തെ ആശ്ചര്യ​പ്പെ​ടു​ത്തി​ക്കൊണ്ട്‌ ഉടൻ സ്ഥലം വിടാൻ പൊലീസ്‌ ആവശ്യ​പ്പെ​ട്ടത്‌. കീസ്‌ സഹോ​ദരൻ തന്റെ സാമാ​നങ്ങൾ പായ്‌ക്ക്‌ചെ​യ്യാൻ തുടങ്ങി​യ​പ്പോൾ ഒരു ആയുധ​ധാ​രി തന്റെ തോക്കി​ന്റെ ചട്ടപ്പാ​ത്തി​കൊണ്ട്‌ അദ്ദേഹത്തെ അടിക്കു​ക​യും, “പെട്ടെ​ന്നു​വേണം, അല്ലെങ്കിൽ നിന്നെ കുത്തി​ക്കൊ​ല്ലും!” എന്നു ഭീഷണി​പ്പെ​ടു​ത്തു​ക​യും ചെയ്‌തു. കീസ്‌ സഹോ​ദരൻ പുഞ്ചി​രി​ച്ചു​കൊ​ണ്ടു പറഞ്ഞു: “എങ്കിൽ ഞാൻ കുറേ​ക്കൂ​ടെ നേരത്തെ വീട്ടിൽ പോകും.” ഒരു അഭിഷിക്ത ക്രിസ്‌ത്യാ​നി​യെന്ന നിലയിൽ തന്റെ സ്വർഗീയ പ്രത്യാ​ശയെ സൂചി​പ്പി​ച്ചു​കൊ​ണ്ടാണ്‌ അദ്ദേഹം അങ്ങനെ പറഞ്ഞത്‌.

കീസ്‌ സഹോ​ദ​രനെ പട്ടാള​ക്കാർ തീവണ്ടി​യു​ടെ അടു​ത്തേക്കു പിന്തു​ടർന്നു. ഡെബ്രി​സെ​നി​ലുള്ള സഭയിൽ 1931 ജൂൺ 20-ന്‌ അദ്ദേഹം എത്തു​മെ​ന്നാ​ണു പ്രതീ​ക്ഷി​ച്ചി​രു​ന്നത്‌, എന്നാൽ അദ്ദേഹം ഒരിക്ക​ലും എത്തി​ച്ചേർന്നില്ല. ശത്രുക്കൾ അദ്ദേഹത്തെ കൊന്നു​ക​ള​ഞ്ഞു​വെ​ന്നും അദ്ദേഹം വാസ്‌ത​വ​മാ​യും സ്വർഗീയ പ്രതി​ഫ​ല​മായ ‘വീട്ടിൽ പോയി’ എന്നും സഹോ​ദ​രങ്ങൾ അനുമാ​നി​ച്ചു. അദ്ദേഹ​ത്തി​ന്റെ പ്രവർത്തനം നിർത്ത​ലാ​ക്കി​യെ​ങ്കി​ലും സത്യത്തി​ന്റെ പ്രകാശം കെടു​ത്താൻ അധികാ​രി​കൾക്ക്‌ ഒരിക്ക​ലും കഴിഞ്ഞില്ല.

സാക്ഷ്യം കൊടു​ക്കാൻ മിക്ക​പ്പോ​ഴും സാമർഥ്യം ഉപയോ​ഗി​ച്ചി​രു​ന്നു. ദൃഷ്ടാ​ന്ത​ത്തിന്‌, 1930-കളുടെ മധ്യത്തിൽ ടിസൊ​ക്കോ​റാ​ഡിൽ ഒരു സഹോ​ദരൻ മരിച്ചു. അധികാ​രി​ക​ളു​ടെ അനുവാ​ദ​ത്തോ​ടെ മാത്രമേ അന്നു ശവസം​സ്‌കാ​രം നടത്തു​വാൻ കഴിഞ്ഞി​രു​ന്നു​ള്ളു. പ്രാർഥ​ന​ക്കും പാട്ടി​നും വേണ്ടി ഓരോ മിനി​റ​റു​വീ​തം സഹോ​ദ​ര​ങ്ങൾക്ക്‌ അനുവ​ദി​ച്ചു​കൊ​ടു​ത്തു. തോക്കു​ക​ളും ബയണറ​റു​ക​ളു​മാ​യി ശവസം​സ്‌കാ​ര​സ്ഥ​ല​ത്തേക്കു വന്ന ആയുധ​ധാ​രി​ക​ളായ പൊലീ​സു​കാ​രാ​യി​രു​ന്നു ഇതു നടപ്പി​ലാ​ക്കേ​ണ്ടി​യി​രു​ന്നത്‌. ശവസം​സ്‌കാ​രം എങ്ങനെ നടക്കും എന്ന ജിജ്ഞാ​സ​യിൽ പട്ടണനി​വാ​സി​ക​ളിൽ അനേകർ വന്നു​ചേർന്നു.

ഒരു സഹോ​ദരൻ ശവപ്പെ​ട്ടി​ക്കു സമീപം നിന്നു​കൊണ്ട്‌, ഇപ്രകാ​രം ഒരു പ്രാർഥന ഒരിക്ക​ലും കേട്ടി​ട്ടില്ല എന്ന്‌ ആളുകൾ പറയാൻ ഇടയാ​ക​ത്ത​ക്ക​വണ്ണം അര മണിക്കൂർനേരം പ്രാർഥി​ച്ചു. “ആറു പുരോ​ഹി​തൻമാർ ശവസം​സ്‌കാ​രം നടത്തി​യാൽപ്പോ​ലും ഇത്രയും ഹൃദയ​സ്‌പൃ​ക്കാ​കു​ക​യി​ല്ലാ​യി​രു​ന്നു” എന്ന്‌ അവർ പറഞ്ഞു. നല്ല ശബ്ദമുള്ള ഒരു സഹോ​ദരൻ ഗീതം പാടു​ന്ന​തി​നു നേതൃ​ത്വം വഹിക്കാൻ ആരംഭി​ച്ചു, പക്ഷേ അദ്ദേഹ​ത്തോ​ടു നിശബ്ദ​നാ​യി​രി​ക്കാൻ ഒരു ആയുധ​ധാ​രി ആജ്ഞാപി​ച്ചു. അവർക്ക്‌ അസഹ്യ​മാ​യി തോന്നി​യി​രു​ന്നു​വെ​ങ്കി​ലും പ്രാർഥ​നയെ തടസ്സ​പ്പെ​ടു​ത്താൻ കഴിഞ്ഞില്ല എന്നു പിന്നീടു പൊലീസ്‌ ഏററു​പ​റഞ്ഞു.

ആക്രമണം തുടർന്നു​കൊ​ണ്ടി​രു​ന്ന​പ്പോൾ റിഫോംഡ്‌ ചർച്ചിലെ ഒരു പുരോ​ഹി​തൻ ററിസാ നദീതീ​ര​ത്തുള്ള എതിർക്രി​സ്‌തു (Antichrist by the River Tisza) എന്ന തന്റെ 1935-ലെ ലഘുപു​സ്‌ത​ക​ത്തിൽ ഇങ്ങനെ എഴുതി: “മതത്തിന്റെ പേരിൽ ആളുകളെ ബോൾഷേ​വി​ക്‌വാ​ദം​കൊ​ണ്ടു മാനസി​ക​മാ​യി പോഷി​പ്പി​ക്കു​ന്നത്‌ ഒരു വിദഗ്‌ദ്ധ ആശയമാ​യി​രു​ന്നു . . . മാർക്‌സ്‌ ക്രിസ്‌തു​വി​ന്റെ രൂപം എടുത്തു . . . എതിർക്രി​സ്‌തു തന്റെ ചെങ്കു​പ്പാ​യ​മ​ണിഞ്ഞ്‌ യഹോ​വ​യു​ടെ സാക്ഷി​ക​ളോ​ടൊത്ത്‌ ഇവിടെ ഉണ്ടായി​രു​ന്നു.”

വർഷങ്ങ​ളോ​ളം നിരോ​ധ​ന​ത്തിൻകീ​ഴിൽ

യഹോ​വ​യു​ടെ സാക്ഷി​ക​ളു​ടെ വേല 1939-ൽ സമൂലം നിരോ​ധി​ച്ചു. “മതത്തി​നും സമുദാ​യ​ത്തി​നും എതിരാ​യുള്ള” ഒരു പ്രവർത്ത​ന​മെന്ന്‌ അതിനെ മുദ്ര​യ​ടി​ച്ചു. അഡ്‌വെൻറി​സ്‌റ​റു​കാ​രും ബാപ്‌റ​റി​സ്‌റ​റു​കാ​രും ഇവാൻജ​ലി​ക്കൽകാ​രും പ്രെസ്‌ബി​റേ​റ​റി​യൻകാ​രും യഹോ​വ​യു​ടെ സാക്ഷി​കൾക്കെ​തി​രാ​യി ലഘു​ലേ​ഖകൾ അച്ചടി​ച്ചി​റക്കി. എന്നാൽ യഹോവ തന്റെ ദാസൻമാ​രെ കൈവി​ട്ടില്ല, മററു ദേശങ്ങ​ളി​ലെ സാക്ഷികൾ അവരെ പരിപാ​ലി​ച്ചു. അതിനും​പു​റമേ ഹംഗറി​യിൽ യഹോ​വ​യു​ടെ ജനത്തിനു വിശ്വാ​സത്തെ ബലപ്പെ​ടു​ത്തുന്ന ധാരാളം അനുഭ​വങ്ങൾ ഉണ്ടായി.

ദൃഷ്ടാ​ന്ത​ത്തിന്‌, ചെക്കോ​സ്ലോ​വാ​ക്യ​യിൽനിന്ന്‌ ഒരു സഹോ​ദരൻ നമ്മുടെ മാസി​ക​ക​ളു​ടെ ഒരു കെട്ടു കൊണ്ടു​വ​ന്ന​പ്പോൾ കസ്‌റ​റം​സി​ലെ ഉദ്യോ​ഗസ്ഥൻ ചോദി​ച്ചു: “നിങ്ങളു​ടെ പൊതി​ക്കെ​ട്ടിൽ എന്താണ്‌?” സഹോ​ദരൻ സത്യസ​ന്ധ​ത​യോ​ടെ മറുപടി പറഞ്ഞു: “വീക്ഷാ​ഗോ​പു​രം.” തത്സമയം സഹോ​ദരൻ ചിത്ത​ഭ്രമം പിടി​പെ​ട്ട​വ​നാ​ണെന്നു തോന്നി​ക്കു​ന്ന​മ​ട്ടിൽ ആ ഉദ്യോ​ഗസ്ഥൻ കൈ​കൊണ്ട്‌ ആംഗ്യം കാട്ടി സഹോ​ദ​രനെ പോകാൻ അനുവ​ദി​ച്ചു. അങ്ങനെ ആത്മീയാ​ഹാ​രം സുരക്ഷി​ത​മാ​യി ഹംഗറി​യി​ലെത്തി.

എങ്കിലും പീഡനം നിലച്ചില്ല. കൂടുതൽ കൂടുതൽ സഹോ​ദ​ര​ങ്ങളെ അറസ്‌റ​റു​ചെ​യ്യു​ക​യും വ്യത്യസ്‌ത കാലയ​ള​വു​ക​ളി​ലേക്കു തടവു​കാ​രാ​ക്കു​ക​യും ചെയ്‌തു. യഹോ​വ​യു​ടെ സാക്ഷി​കൾക്കെ​തി​രെ ശിക്ഷണ​ന​ട​പടി സ്വീക​രി​ക്കാൻ ഒരു പ്രത്യേക അന്വേഷണ സംഘത്തെ നിയോ​ഗി​ച്ചു. ആയിര​ത്തി​ത്തൊ​ള്ളാ​യി​ര​ത്തി​നാ​ല്‌പ​ത്തി​ര​ണ്ടിൽ പുരു​ഷൻമാ​രെ​യും സ്‌ത്രീ​ക​ളെ​യും കുട്ടി​ക​ളെ​യും കൂട്ടി​ച്ചേർത്തു ലായങ്ങ​ളി​ലും ശൂന്യ​മാ​യി​ക്കി​ടന്ന യഹൂദ സ്‌കൂ​ളു​ക​ളി​ലും ആക്കി. രണ്ടുമാ​സത്തെ ദണ്ഡനത്തി​നു​ശേഷം അവരെ വിചാ​ര​ണ​ചെ​യ്യു​ക​യും കുററ​വാ​ളി​ക​ളെന്നു വിധി​ക്കു​ക​യും ചെയ്‌തു. ചിലരെ ജീവപ​ര്യ​ന്തം തടവിനു വിധിച്ചു; മററു​ചി​ലർ 2മുതൽ 15വരെ വർഷം തടവു​ശിക്ഷ സ്വീക​രി​ക്കേ​ണ്ടി​വന്നു. ഡാനിഷ്‌ ഫാലു​വാ​ഗീ, ആൻഡ്രാഷ്‌ ബാർററാ, യാനോഷ്‌ കോൺറാഡ്‌ എന്നിങ്ങനെ മൂന്നു സഹോ​ദ​ര​ങ്ങളെ തൂക്കി​ക്കൊ​ല്ലു​ന്ന​തി​നു വിധി​ച്ചെ​ങ്കി​ലും പിന്നീടു ശിക്ഷ ജീവപ​ര്യ​ന്തം തടവാക്കി മാററി. പിന്നീട്‌ 160 സഹോ​ദ​ര​ങ്ങളെ ബോറി​ലുള്ള മരണ ക്യാമ്പി​ലേക്കു കൊണ്ടു​പോ​യി. അവർ ഒരിക്ക​ലും ജീവ​നോ​ടെ തിരി​ച്ചെ​ത്തു​ക​യില്ല എന്ന്‌ അതിർത്തി കടന്ന​ശേഷം അവരോ​ടു പറഞ്ഞു. ഈ ക്യാമ്പി​ലേക്കു കൊണ്ടു​പോയ 6,000 യഹൂദൻമാ​രിൽ 83 പേർ മാത്രം ജീവ​നോ​ടെ അവശേ​ഷി​ച്ചു. എന്നാൽ, നാലു പേർ ഒഴികെ എല്ലാ സാക്ഷി​ക​ളും തിരി​ച്ചെത്തി.

യഹോ​വ​യു​ടെ സാക്ഷി​ക​ളിൽ ചിലർ രക്തസാ​ക്ഷി​ക​ളാ​യി. രണ്ടാം ലോക​മ​ഹാ​യു​ദ്ധ​ത്തി​ന്റെ അവസാ​ന​ത്തോ​ടെ നാസികൾ നിരവധി സഹോ​ദ​ര​ങ്ങളെ കൊന്നു​ക​ളഞ്ഞു. ബാർത്തെ​ലാൻ സാബോ, ജാനോസ്‌ സ്സോൻഡോർ, ആൻറൽ ഹോണിഷ്‌ എന്നിവരെ വെടി​വെച്ചു കൊല്ലു​ക​യും ലാജോസ്‌ ഡെലിയെ തൂക്കി​ക്കൊ​ല്ലു​ക​യും ചെയ്‌തു.—മത്തായി 24:9.

അനുകൂ​ല​മായ ഒരു മാററം താത്‌കാ​ലി​കം മാത്ര​മാ​കു​ന്നു

രണ്ടാം ലോക​മ​ഹാ​യു​ദ്ധ​ത്തി​നു​ശേഷം സാഹച​ര്യം വീണ്ടും മാറി. ഒരു കൂട്ടു​കക്ഷി ഗവൺമെൻറ്‌ മനുഷ്യാ​വ​കാ​ശങ്ങൾ വാഗ്‌ദാ​നം ചെയ്‌തു. ക്യാമ്പു​ക​ളിൽനി​ന്നു തിരി​ച്ചെ​ത്തിയ സഹോ​ദ​രങ്ങൾ പെട്ടെന്നു പ്രസം​ഗി​ക്കാ​നും സഭകൾ സംഘടി​പ്പി​ക്കാ​നും തുടങ്ങി. തങ്ങൾക്കു ഭൗതിക സ്വത്തുക്കൾ കുന്നു​കൂ​ട്ടാൻ ശ്രമി​ക്കു​ന്ന​തി​നല്ല യഹോ​വ​യു​ടെ നാമത്തെ സ്‌തു​തി​ക്കു​ന്ന​തി​നാണ്‌ അവിടു​ന്നു സ്വാത​ന്ത്ര്യം നൽകി​യ​തെന്ന്‌ അവർക്കു​തോ​ന്നി. ആയിര​ത്തി​ത്തൊ​ള്ളാ​യി​ര​ത്തി​നാൽപ്പത്ത​ഞ്ചി​ന്റെ അവസാ​ന​ത്തോ​ടെ പ്രവർത്ത​ന​നി​ര​ത​രായ 590 രാജ്യ​പ്ര​ഘോ​ഷകർ അവി​ടെ​യു​ണ്ടാ​യി​രു​ന്നു. വാച്ച്‌ ടവർ സൊ​സൈ​റ​റി​യു​ടെ ബ്രാഞ്ച്‌ ഓഫീ​സാ​യി ഉപയോ​ഗി​ക്കു​ന്ന​തിന്‌ ഒരു ഗ്രാമീ​ണ​ബം​ഗ്ലാവ്‌ 1947-ൽ വിലയ്‌ക്കു വാങ്ങി, ആദ്യത്തെ കൺ​വെൻ​ഷൻ ഒരു സ്‌പോർട്‌സ്‌ ഹാളിൽ നടത്തു​ക​യും ചെയ്‌തു. ഹാജർ 1,200 ആയിരു​ന്നു തന്നെയു​മല്ല, കൺ​വെൻ​ഷ​നിൽ പങ്കെടു​ക്കാ​നാ​യി യാത്ര​ചെ​യ്യു​ന്ന​വർക്കു ഹംഗേ​റി​യൻ സംസ്ഥാന റെയിൽവേ 50 ശതമാനം ഇളവു കൊടു​ത്തു.

എന്നിരു​ന്നാ​ലും, സ്വാത​ന്ത്ര്യം അധിക​നാൾ നിലനി​ന്നില്ല. താമസി​യാ​തെ കമ്മ്യൂ​ണി​സ്‌ററ്‌ പാർട്ടി അധികാ​ര​ത്തി​ലേ​ക്കു​വന്നു, ഭരണമാ​റ​റ​വും നടന്നു. യഹോ​വ​യു​ടെ ജനത്തിന്റെ വർധനവ്‌ പുതിയ ഗവൺമെൻറി​ന്റെ ശ്രദ്ധയിൽപ്പെട്ടു, കാരണം 1947-ലെ 1,253 പ്രസാ​ധ​ക​രിൽനിന്ന്‌ 1950-ൽ 2,307 ആയി അവർ വളർന്നി​രു​ന്നു. ആ വർഷം ഗവൺമെൻറ്‌ അധികാ​രി​കൾ പ്രസം​ഗ​വേ​ല​യ്‌ക്ക്‌ മാർഗ​ത​ടസ്സം സൃഷ്ടിച്ചു തുടങ്ങി. പ്രസം​ഗി​ക്കാ​നുള്ള അനുവാ​ദം ആവശ്യ​മാ​യി​രു​ന്നു, എന്നാൽ അതു നൽകു​ന്ന​തി​നു ഗവൺമെൻറ്‌ വിസമ്മ​തി​ച്ചു. അനുവാ​ദ​ത്തിന്‌ അപേക്ഷി​ച്ച​വരെ ദേശീ​യ​ഗാർഡു​കൾ പ്രഹരി​ച്ചു. വർത്തമാ​ന​പ​ത്ര​ങ്ങ​ളി​ലെ ലേഖനങ്ങൾ സാക്ഷി​കളെ “സാമ്രാ​ജ്യ​വാ​ദി​ക​ളു​ടെ ഏജൻറു​മാർ” എന്നപേ​രിൽ നിരന്തരം അപലപി​ച്ചു. രസകര​മെ​ന്നു​പ​റ​യട്ടെ, കമ്മ്യൂ​ണി​സ്‌ററ്‌ അധികാ​ര​ത്തി​ലേക്കു വരുന്ന​തി​നു​മുമ്പ്‌ സാക്ഷി​കളെ ‘കമ്മ്യൂ​ണി​സ്‌ററ്‌ യഹൂദ കിങ്കരൻമാർ’ എന്നു കുററം വിധി​ച്ചു​കൊണ്ട്‌ തടങ്കൽപാ​ള​യ​ങ്ങ​ളി​ലേക്ക്‌ അയച്ചി​രു​ന്നു.

ഭീഷണി ആരംഭി​ക്കു​ന്നു

ബ്രാഞ്ച്‌ മേൽവി​ചാ​ര​ക​നെ​യും പരിഭാ​ഷ​ക​നെ​യും (നേരത്തെ മരണത്തി​നു വിധി​ച്ചി​രു​ന്ന​വ​രിൽ രണ്ടുപേർ) 1950 നവംബർ 13-ന്‌ ആദ്യത്തെ സർക്കിട്ട്‌ മേൽവി​ചാ​ര​ക​നോ​ടൊ​പ്പം അറസ്‌റ​റു​ചെ​യ്‌തു. അവരെ ബുഡാ​പെ​സ്‌റ​റി​ലുള്ള 60 ആൻഡ്രസി തെരു​വി​ലെ കുപ്ര​സിദ്ധ ഭൂഗർഭ ജയിലി​ലേക്ക്‌ “മയപ്പെ​ടു​ത്തു​ന്ന​തി​നു”വേണ്ടി കൊണ്ടു​പോ​യി. അടുത്ത​വർഷം ഫെബ്രു​വരി 2-ന്‌ അവരെ വിചാ​ര​ണ​ചെ​യ്‌തു. ബ്രാഞ്ച്‌ മേൽവി​ചാ​ര​കനെ പത്തുവർഷ​ത്തേ​ക്കും പരിഭാ​ഷ​കനെ ഒൻപതു വർഷ​ത്തേ​ക്കും സർക്കിട്ട്‌ മേൽവി​ചാ​ര​കനെ എട്ടുവർഷ​ത്തേ​ക്കും തടവിനു വിധിച്ചു. അവരുടെ മൂന്നു​പേ​രു​ടെ​യും ഭൂസ്വത്ത്‌ കണ്ടു​കെട്ടി. ഗവൺമെൻറി​നെ മറിച്ചി​ടാൻ ശ്രമി​ക്കു​ന്നു​വെന്ന കുററ​മാ​രോ​പി​ച്ചു വിചാ​ര​ണ​സ​മ​യത്തു വേറെ നാലു സഭാ​മേൽവി​ചാ​ര​കൻമാർക്കും അഞ്ചുമു​തൽ ആറുവരെ വർഷത്തെ ജയിൽ ശിക്ഷ വിധിച്ചു.

കത്തുക​ളോ പായ്‌ക്ക​റ​റു​ക​ളോ സന്ദർശ​ക​രെ​യോ സ്വീക​രി​ക്കാൻ പററാത്ത, കർശന​മായ സുരക്ഷാ​സം​വി​ധാ​ന​മുള്ള ജയിലി​ലാണ്‌ സഹോ​ദ​ര​ങ്ങളെ ഇട്ടിരു​ന്നത്‌. അവരുടെ കുടും​ബ​ങ്ങൾക്ക്‌ അവരെ​പ്പ​ററി ഒരു വാർത്ത​യും കിട്ടു​ന്നി​ല്ലാ​യി​രു​ന്നു. പാറാ​വു​കാർ അവരുടെ പേർപോ​ലും പറയാൻ പാടി​ല്ലാ​യി​രു​ന്നു. തിരി​ച്ച​റി​യു​ന്ന​തി​നു നമ്പരോ​ടു​കൂ​ടിയ ഒരു പലകമു​റി ഓരോ​രു​ത്ത​രു​ടെ​യും കഴുത്തിൽ തൂക്കി​യി​ട്ടി​രു​ന്നു. “ജയിൽപു​ള്ളി​കളെ വെറുതെ സൂക്ഷി​ച്ചാൽ മാത്രം പോരാ; അവരെ വെറു​ക്കുക” എന്നു വായി​ക്ക​പ്പെ​ടുന്ന ഒരു സൈൻബോർഡു​പോ​ലും ഭിത്തി​യിൽ തറച്ചി​രു​ന്നു.

സാക്ഷികൾ ഒളിവിൽപോ​യി, പക്ഷേ പ്രസം​ഗ​വേല നിലച്ചില്ല. ജയിലി​ലടച്ച സാക്ഷി​ക​ളു​ടെ സ്ഥാനത്തു മററു സാക്ഷികൾ തുടർന്നു. കാല​ക്ര​മ​ത്തിൽ പകരം വന്നവരും അറസ്‌ററ്‌ ചെയ്യ​പ്പെട്ടു. ആയിര​ത്തി​ത്തൊ​ള്ളാ​യി​ര​ത്ത​മ്പ​ത്തി​മൂന്ന്‌ ആയപ്പോ​ഴേ​ക്കും 500-ൽ അധികം സഹോ​ദ​ര​ങ്ങളെ കുററം വിധിച്ചു ജയിലി​ല​ടച്ചു, എന്നാൽ സുവാർത്തയെ ചങ്ങല​കൊ​ണ്ടു ബന്ധിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. ചുരുക്കം ചില സഹോ​ദ​രങ്ങൾ മാത്രം പാറാ​വു​കാ​രു​ടെ വശീക​രി​ക്കുന്ന വാഗ്‌ദ​ത്ത​ങ്ങ​ളിൽ വിശ്വ​സി​ക്കു​ക​യും അനുര​ഞ്‌ജനം ചെയ്യു​ക​യും ചെയ്‌തു.

ശോഭ​ന​മായ പ്രതീ​ക്ഷ​കൾ

ജനങ്ങൾ 1956-ന്റെ ശരത്‌കാ​ലത്ത്‌ ഗവൺമെൻറി​നെ​തി​രെ ലഹള തുടങ്ങി. സോവി​യ​ററ്‌ സേന വിപ്ലവത്തെ അടിച്ച​മർത്തു​ക​യും കമ്മ്യൂ​ണി​സ്‌ററ്‌ പാർട്ടി അധികാ​രം വീണ്ടെ​ടു​ക്കു​ക​യും ചെയ്‌തു.

തടവി​ലാ​ക്ക​പ്പെട്ട എല്ലാ സാക്ഷി​ക​ളെ​യും സ്വത​ന്ത്ര​രാ​ക്കി​യി​രു​ന്നു. എന്നാൽ, പുതിയ ആളുകളെ കുററം​വി​ധി​ച്ചി​ല്ലെ​ങ്കി​ലും ചുരുക്കം ചില പ്രസിദ്ധ സഹോ​ദ​ര​ങ്ങളെ തങ്ങളുടെ ശിക്ഷാ​വി​ധി തുടരു​ന്ന​തി​നു​വേണ്ടി ജയിലി​ലേക്കു തിരികെ അയച്ചു. അവസാനം 1964-ൽ സാഹച​ര്യം മെച്ചമാ​കാൻ തുടങ്ങി. ശവസം​സ്‌കാ​ര​ങ്ങ​ളും വിവാ​ഹ​സ​ദ്യ​ക​ളും തടസ്സ​പ്പെ​ടു​ത്തു​ന്ന​തിന്‌ അധികാ​രി​കൾ മേലാൽ ഒന്നും ചെയ്‌തില്ല. സർക്കിട്ട്‌ അസംബ്ലി​കൾ വനങ്ങളിൽ നടത്തി. ഇവയിൽ ചിലതി​നൊ​ക്കെ തടസ്സം നേരി​ട്ടെ​ങ്കി​ലും വേറെ ഒരു സാക്ഷി​യെ​യും ജയിലിൽ അയച്ചില്ല.

നേതൃ​ത്വം വഹിച്ചി​രുന്ന സഹോ​ദ​ര​ങ്ങളെ 1978-ൽ വിയന്ന​യി​ലെ കൺ​വെൻ​ഷ​നിൽ ഹാജരാ​കു​വാൻ അനുവ​ദി​ച്ചു. യഹോ​വ​യു​ടെ സാക്ഷി​കൾക്കു നിയമ​പ​ര​മായ അംഗീ​കാ​രം നൽകാ​മെന്ന്‌ ആ വർഷവും അധികാ​രി​കൾ വാഗ്‌ദാ​നം ചെയ്‌തു​വെ​ങ്കി​ലും അതു യഥാർഥ​ത്തിൽ സംഭവി​ക്കു​ന്ന​തി​നു പത്തുവർഷം​കൂ​ടെ എടുത്തു. കാമറാ വനത്തിലെ യൂത്ത്‌ പാർക്കിൽ 1986-ൽ അധികാ​രി​ക​ളു​ടെ അറി​വോ​ടെ ആദ്യത്തെ ഡിസ്‌ട്രി​ക്‌ററ്‌ കൺ​വെൻ​ഷൻ നടന്നു. ഇതു യഹോ​വ​യു​ടെ സാക്ഷി​ക​ളു​ടെ “ദിവ്യ സമാധാന” ഡിസ്‌ട്രി​ക്‌ററ്‌ കൺ​വെൻ​ഷ​നാ​ണെന്നു പ്രസ്‌താ​വി​ക്കുന്ന ഒരു ബോർഡു​പോ​ലും സ്ഥാപി​ച്ചി​രു​ന്നു. അടുത്ത വർഷം “യഹോ​വ​യിൽ ആശ്രയ” കൺ​വെൻ​ഷൻ നടന്നു, കൂടാതെ 1988-ൽ സഹോ​ദ​രങ്ങൾ “ദിവ്യ നീതി” കൺ​വെൻ​ഷ​നും ആസ്വദി​ച്ചു.

അവസാനം സ്വതന്ത്രർ!

ആയിര​ത്തി​ത്തൊ​ള്ളാ​യി​ര​ത്തെൺപ​ത്തൊൻപത്‌ ജൂൺ 27 ഒരു വിശി​ഷ്ട​മായ ദിവസ​മാ​യി​രു​ന്നു, കാരണം അന്നാണു ഹംഗറി​യിൽ യഹോ​വ​യു​ടെ സാക്ഷി​ക​ളു​ടെ മതപര​മായ സ്ഥാപന​ത്തിന്‌ ഔദ്യോ​ഗി​ക​മായ അംഗീ​കാ​രം അനുവ​ദി​ക്കുന്ന പ്രമാ​ണങ്ങൾ സഹോ​ദ​ര​ങ്ങൾക്കു ലഭിച്ചത്‌. ബുഡാ​പെ​സ്‌റ​റി​ലെ ഗംഭീ​ര​മായ സ്‌പോർട്‌സ്‌ ഹാൾ ജൂ​ലൈ​യിൽ “ദൈവിക ഭക്തി” ഡിസ്‌ട്രി​ക്‌ററ്‌ കൺ​വെൻ​ഷനു ഹാജരായ 9,477 പേർക്ക്‌ ഇരിപ്പി​ടം കൊടു​ത്തു. അതേ ഹാൾ 1990-ൽ “നിർമ്മല ഭാഷ” ഡിസ്‌ട്രി​ക്‌ററ്‌ കൺ​വെൻ​ഷ​നു​വേ​ണ്ടി​യും ഉപയോ​ഗി​ച്ചു, ഹംഗറി​യിൽ വേറെ മൂന്നു വലിയ പട്ടണങ്ങ​ളി​ലും കൺ​വെൻ​ഷ​നു​കൾ നടത്ത​പ്പെട്ടു.

നിരോ​ധ​നം പാടേ നീക്കം ചെയ്‌ത​തോ​ടെ ആദ്യത്തെ സാർവ​ദേ​ശീയ കൺ​വെൻ​ഷൻ ക്രമീ​ക​രി​ക്കുക സാധ്യ​മാ​യി. മോശ​മായ കാലാവസ്ഥ ഉണ്ടായി​രു​ന്നി​ട്ടു​പോ​ലും ബുഡാ​പെ​സ്‌റ​റി​ലെ നാപ്‌ഷ്‌റ​റാ​ഡി​യ​നിൽ അതു നടത്ത​പ്പെട്ടു, അവിടെ 40,601 പേർ സാഹോ​ദ​ര​സ്‌നേ​ഹ​ത്തി​ന്റെ ഊഷ്‌മളത ആസ്വദി​ക്കു​ന്ന​തി​നു കൂടി​വന്നു. ഭരണസം​ഘ​ത്തി​ലെ അംഗങ്ങൾ പങ്കെടുത്ത്‌ അവരുടെ പ്രസം​ഗ​ങ്ങ​ളാൽ സഹോ​ദ​ര​ങ്ങ​ളു​ടെ വിശ്വാ​സത്തെ ബലപ്പെ​ടു​ത്തി, മുഴു​വർണ ചിത്ര​ങ്ങ​ളുള്ള പുതിയ പുസ്‌ത​ക​ങ്ങ​ളും ലഘുപ​ത്രി​ക​ക​ളും ഈ കൺ​വെൻ​ഷ​നിൽ പ്രകാ​ശനം ചെയ്‌തു.

ഇന്നു സംഭവി​ച്ചു​കൊ​ണ്ടി​രി​ക്കു​ന്നത്‌

ഇപ്പോൾ വീക്ഷാ​ഗോ​പു​ര​ത്തി​ന്റെ​യും ഉണരുക!യുടെ​യും ഹംഗേ​റി​യൻ പതിപ്പു​കൾ അവയുടെ ഇംഗ്ലീഷ്‌ പതിപ്പു​കൾക്കൊ​പ്പം ഏകകാ​ലി​ക​മാ​യി മനോ​ഹ​ര​മായ അതേ ബാഹ്യ​രൂ​പ​ത്തിൽ പ്രസി​ദ്ധീ​ക​രി​ക്കു​ന്നു. ആയിര​ത്തി​ത്തൊ​ള്ളാ​യി​ര​ത്തി​ത്തൊ​ണ്ണൂ​റ​റി​ര​ണ്ടിൽ ഹംഗേ​റി​യൻ ഭാഷയിൽ ഇയർബുക്ക്‌ പ്രസി​ദ്ധീ​ക​രി​ക്കാൻ തുടങ്ങി. പ്രസാ​ധ​ക​രു​ടെ എണ്ണം 1971-ലെ 6,352-ൽ നിന്ന്‌ 1993 ജനുവ​രി​യിൽ 13,136 ആയി കുതി​ച്ചു​യർന്നു.

ഇന്ന്‌, ഹംഗറി​യി​ലെ യഹോ​വ​യു​ടെ സാക്ഷികൾ മതസ്വാ​ത​ന്ത്ര്യം ആസ്വദി​ക്കു​ക​യും വീടു​തോ​റും സ്വത​ന്ത്ര​മാ​യി പ്രസം​ഗി​ക്കു​ക​യും ചെയ്യുന്നു. അവിടെ ഇപ്പോൾ 205 സഭകളുണ്ട്‌, 1992 ഏപ്രിൽ 17-ന്‌ 27,844 പേർ സ്‌മാ​ര​ക​ത്തി​നു ഹാജരാ​യി. വേണ്ടത്ര രാജ്യ​ഹാ​ളു​കൾ ലഭ്യമാ​കു​ന്ന​തു​വരെ സഭകൾ സ്‌കൂ​ളു​ക​ളി​ലും സാംസ്‌കാ​രിക കേന്ദ്ര​ങ്ങ​ളി​ലും ശൂന്യ​മാ​യി​ക്കി​ട​ക്കുന്ന സേനാ​ഗൃ​ഹ​ങ്ങ​ളി​ലും മാത്രമല്ല കമ്മ്യൂ​ണി​സ്‌ററ്‌ പാർട്ടി​യു​ടെ ഒഴിഞ്ഞു​കി​ട​ക്കുന്ന ഓഫീ​സു​ക​ളിൽപ്പോ​ലും കൂടി​വ​രു​ന്നു. ആയിര​ത്തി​ത്തൊ​ള്ളാ​യി​ര​ത്തി​ത്തൊ​ണ്ണൂ​റ​റി​ര​ണ്ടു​വരെ പത്തു സഭകൾ തങ്ങളുടെ സ്വന്തം രാജ്യ​ഹാ​ളു​കൾ സമർപ്പി​ച്ചി​രി​ക്കു​ന്നു, മററു ഹാളു​ക​ളു​ടെ നിർമാ​ണം നടന്നു​കൊ​ണ്ടി​രി​ക്കു​ക​യാണ്‌.

എല്ലാ മാററ​ങ്ങ​ളി​ലും വിപ്ലവ​ങ്ങ​ളി​ലും സഹോ​ദ​രങ്ങൾ വിശ്വ​സ്‌ത​ത​യോ​ടെ യഹോ​വ​യാം ദൈവ​ത്തി​ന്റെ​യും അവിടു​ത്തെ പുത്ര​നായ യേശു​ക്രി​സ്‌തു​വി​ന്റെ​യും പക്ഷത്തു നില​കൊ​ള്ളു​ക​യും പ്രസം​ഗ​വേ​ല​യിൽ തുടരു​ക​യും ചെയ്‌തി​രി​ക്കു​ന്നു. ആ കാലങ്ങ​ളി​ലെ കൊടു​ങ്കാ​റ​റു​കൾ അവരെ നശിപ്പി​ച്ചില്ല, കാരണം യഹോവ ഹംഗറി​യി​ലുള്ള തന്റെ ജനത്തെ സംരക്ഷി​ച്ചി​രി​ക്കു​ന്നു.—സദൃശ​വാ​ക്യ​ങ്ങൾ 18:10.

[9-ാം പേജിലെ ഭൂപടം]

[പൂർണ​രൂ​പ​ത്തിൽ കാണു​ന്ന​തിന്‌ പ്രസി​ദ്ധീ​ക​രണം നോക്കുക]

വിയന്ന

ആസ്‌ട്രിയ

ബുഡാപെസ്‌ററ്‌

ദെബ്രീൻ

ഹംഗറി

റൊമാനിയ

[10-ാം പേജിലെ ചിത്രം]

യഹോവയുടെ ജനം ബുഡാ​പെ​സ്‌റ​റിൽ സമ്മേളി​ച്ചു