കോപം നിയ​ന്ത്രി​ക്കൽ—നിങ്ങളു​ടേ​തും മററു​ള്ള​വ​രു​ടേ​തും

നാം ജീവി​ക്കു​ന്നത കോപ​നിർഭ​ര​മായ ഒരു സമൂഹ​ത്തി​ലാണ്‌. ഗതാഗ​ത​ത​ട​സ്സങ്ങൾ, പൊരു​ത്ത​മി​ല്ലാ​തെ സദാ മാറി​ക്കൊ​ണ്ടി​രി​ക്കുന്ന മൂല്യങ്ങൾ, തെററി​ദ്ധാ​ര​ണകൾ, അനീതി​കൾ, അനുദി​ന​ജീ​വി​ത​ത്തി​ലെ മററ്‌ ഇച്ഛാഭം​ഗങ്ങൾ എന്നിവ​യെ​ല്ലാം വർദ്ധിച്ച സംഘർഷം ഉണ്ടാക്കു​ന്നു. സംഘർഷം പെരു​കു​ന്തോ​റും അത്‌ മേൽക്കു​മേൽ രൂക്ഷമാ​യി​ത്തീ​രു​ന്നു, ഓരോ​രു​ത്ത​നും തന്റെ കോപം തിളച്ചു​പൊ​ങ്ങുന്ന ഒരു ഘട്ടമുണ്ട്‌. അതു​കൊണ്ട്‌ നാം അയവു​കാ​ണി​ക്കാൻ പഠി​ക്കേ​ണ്ട​തുണ്ട്‌. ഒരു ക്രിയാ​ത്മ​ക​മായ മനോ​ഭാ​വ​ത്തോ​ടെ ഓരോ ദിവസ​ത്തി​നും ആരംഭ​മി​ടാൻ നമുക്ക്‌ കഴിയും—ക്ഷമയും സഹിഷ്‌ണ​ത​യും നല്ല നർമ്മ​ബോ​ധ​വും കാട്ടി​ക്കൊണ്ട്‌. നമുക്ക്‌ മിക്കവർക്കും നമ്മെ സ്‌നേ​ഹി​ക്കുന്ന ഒരു കുടും​ബ​മുണ്ട്‌. ക്രിസ്‌ത്യാ​നി​കൾക്കാ​ണെ​ങ്കിൽ സഭയിൽ വിശ്വ​സ്‌ത​രായ സഹക്രി​സ്‌ത്യാ​നി​ക​ളും എല്ലാറ​റി​നു​മു​പ​രി​യാ​യി യഹോ​വ​യാം ദൈവം എന്ന സ്‌നേ​ഹ​മ​യി​യായ ഇടയനും ഉണ്ട്‌. അതു​കൊണ്ട്‌ കോപ​ത്തി​ന്റെ പൊതു​വായ ഒരു കാരണത്തെ അവർ ഭയപ്പെ​ടേ​ണ്ട​തില്ല: ഏകനാ​ണെ​ന്നോ അവഗണി​ക്ക​പ്പെ​ട്ട​വ​നാ​ണെ​ന്നോ ഉള്ള തോന്നൽ.—സങ്കീർത്തനം 23:1-6; എബ്രായർ 13:5,6.

പക്തെ, നമുക്ക്‌ കോപം തോന്നു​ക​യോ മറെറാ​രാ​ളു​ടെ കോപത്തെ നേരി​ടേ​ണ്ടി​വ​രു​ക​യോ ചെയ്യു​മ്പോൾ നമ്മുടെ ക്ഷേമവും സന്തുഷ്ടി​യും കാത്തു​ര​ക്ഷി​ക്കു​മാറ്‌ അതു ഉചിത​മാ​യി കൈകാ​ര്യം ചെയ്യേ​ണ്ട​തുണ്ട്‌. ബൈബിൾ നമ്മോടു പറയുന്നു: “കോപ​ത്തി​നു സാവധാ​ന​ത​യു​ള്ളവൻ ബലവാ​നാ​യൊ​രു മനുഷ്യ​നെ​ക്കാ​ളും തന്റെ ആത്മാവി​നെ നിയ​ന്ത്രി​ക്കു​ന്നവൻ ഒരു നഗരം കീഴട​ക്കു​ന്ന​വ​നെ​ക്കാ​ളും ശ്രേഷ്‌ഠ​ന​ത്രെ.” (സദൃശ​വാ​ക്യ​ങ്ങൾ 16:32) കോപം പ്രകടി​പ്പി​ക്കാൻ ധൃതി​കൂ​ട്ടു​ന്ന​തി​നു​പ​കരം നമ്മുടെ പ്രവർത്ത​ന​ങ്ങ​ളു​ടെ സാദ്ധ്യ​മായ പരിണ​ത​ഫലം നാം പരിചി​ന്തി​ക്കേ​ണ്ട​തുണ്ട്‌. ഒന്നു മുതൽ പത്തു വരെ എണ്ണുന്നത്‌, പിന്നീട്‌ നാം പശ്ചാത്ത​പി​ച്ചേ​ക്കാ​വുന്ന എന്തെങ്കി​ലും ചെയ്യു​ന്ന​തിൽ നിന്ന്‌ നമ്മെ തടഞ്ഞേ​ക്കാം.—സദൃശ​വാ​ക്യ​ങ്ങൾ 14:17.

നാം കുപി​ത​രാ​കു​ക​യും അത്‌ എന്തു​കൊണ്ട്‌ എന്ന്‌ നമുക്ക്‌ അറിയാൻ കഴിയാ​തെ​യും ഇരിക്കു​ന്നു​വെ​ങ്കിൽ നാം എളിമ​യോ​ടെ​യും സത്യസ​ന്ധ​ത​യോ​ടെ​യും സഹായ​ത്തി​നു​വേണ്ടി അപേക്ഷി​ക്കേ​ണ്ട​തുണ്ട്‌. മററു​ള്ള​വ​രോട്‌, വിശേ​ഷിച്ച്‌ നാം സ്‌നേ​ഹി​ക്കു​ന്ന​വ​രോട്‌ നമ്മുടെ ഭീതി​ക​ളും സഹായ​ത്തി​നു​വേ​ണ്ടി​യുള്ള ആവശ്യ​വും അറിയി​ക്കു​ന്നത്‌ ഒരു ദൗർബ്ബ​ല്യ​മല്ല; അതു ജ്ഞാനത്തി​ന്റെ​യും ധൈര്യ​ത്തി​ന്റെ​യും ഗതിയാണ്‌. അപ്പോൾ നമുക്ക്‌ പ്രശ്‌ന​ത്തി​ന്റെ വേരി​ലേക്ക്‌ ഇറങ്ങി​ച്ചെ​ല്ലു​ന്ന​തിന്‌ കഴിയും. ബൈബിൾ ഇങ്ങനെ പറയുന്നു: “കൂടി​യാ​ലോ​ച​ന​യി​ല്ലാ​ത്തി​ടത്ത്‌ പദ്ധതി​ക​ളു​ടെ പരാജ​യ​വും ആലോ​ച​ന​ക്കാ​രു​ടെ ബഹുത്വ​ത്തിൽ കാര്യ​നി​വൃ​ത്തി​യു​മുണ്ട്‌.”—സദൃശ​വാ​ക്യ​ങ്ങൾ 15:22.

നാം അബദ്ധവ​ശാൽ ആരെ​യെ​ങ്കി​ലും മുറി​വേൽപ്പി​ച്ചാൽ നാം അവനോട്‌ ഒരു ക്ഷമാപ​ണ​ത്തിന്‌ കടപ്പെ​ട്ടി​രി​ക്കു​ന്നു. ദൃഷ്ടാ​ന്ത​ത്തിന്‌ ആരെങ്കി​ലും നിങ്ങളു​ടെ കാൽവി​ര​ലിൽ ചവിട്ടി​യാൽ നിങ്ങൾ കുപി​ത​നാ​യി​ത്തീ​രാൻ ഇടയുണ്ട്‌. പക്ഷെ, അയാൾ ക്ഷമാപണം നടത്തു​മ്പോൾ നിങ്ങളു​ടെ കോപം ശമിക്കു​ന്നു. വിരലി​ന്റെ ചതവ്‌ അപ്പോ​ഴു​മു​ണ്ടെ​ങ്കി​ലും നിങ്ങളു​ടെ അഭിമാ​നം ആദരി​ക്ക​പ്പെ​ട്ടി​രി​ക്കു​ന്നു. അതു​പോ​ലെ​തന്നെ, നിങ്ങളു​ടെ ഭാഗത്തെ നല്ല പെരു​മാ​റ​റ​വും സാമാന്യ മര്യാ​ദ​ക​ളും ആരോ​ഗ്യാ​വ​ഹ​മായ നർമ്മ​ബോ​ധ​വും നീരസത്തെ അകററി നമ്മുടെ ഇണ, കുട്ടികൾ, സ്‌നേ​ഹി​തർ, ക്രിസ്‌തീ​യ​സ​ഭ​യി​ലെ അംഗങ്ങൾ എന്നിവ​രു​മാ​യുള്ള ബന്ധത്തിൽ നമ്മോട്‌ ആദരവ്‌ നിലനിർത്തു​ന്ന​തിന്‌ ഇടയാ​ക്കും.—സദൃശ​വാ​ക്യ​ങ്ങൾ 16:24; കൊ​ലോ​സ്യർ 4:6; 1 പത്രോസ്‌ 3:8.

നമുക്ക്‌ കോപം തോന്നാ​നി​ട​യാ​ക്കുന്ന ഒരു സാഹച​ര്യം കൈകാ​ര്യം ചെയ്യുന്ന കാര്യ​ത്തിൽ മറെറ വ്യക്തിയെ ആക്രമി​ക്കാ​തെ നമ്മുടെ കോപത്തെ സംബന്ധിച്ച്‌ സംസാ​രി​ക്കാൻ കഴിയു​ന്ന​തെ​ങ്ങനെ എന്നറി​യു​ന്നത്‌ നമ്മെ സഹായി​ക്കു​ന്നു. വാഗ്‌രൂ​പേ​ണ​യുള്ള ആക്രമ​ണ​വും (“എടാ വിഡ്‌ഢി!” അല്ലെങ്കിൽ “ഞാൻ നിന്റെ മൂക്കി​ടി​ച്ചു ചതക്കും!”) ഒരുവന്റെ കോപം പറഞ്ഞറി​യി​ക്കു​ന്ന​തും (“എനിക്ക്‌ വളരെ വ്യസന​മുണ്ട്‌” അല്ലെങ്കിൽ “എനിക്ക്‌ വൃണ​പ്പെട്ടു”) തമ്മിൽ വലിയ അന്തരം ഉണ്ട്‌. വാക്കുകൾ കൊണ്ടുള്ള ആക്രമണം മറെറ വ്യക്തിയെ പ്രത്യാ​ക്ര​മ​ണ​ത്തിന്‌ പ്രേരി​പ്പി​ക്കു​ന്ന​തു​കൊണ്ട്‌ അത്‌ സാധാരണ പരാജ​യ​പ്പെ​ടു​ന്നു, അതേസ​മയം നിങ്ങൾക്ക്‌ എന്തു​തോ​ന്നി എന്ന്‌ പറഞ്ഞറി​യി​ക്കു​ന്നത്‌ ഒരു ആക്രമ​ണ​ത്തെ​ക്കാൾ കുറഞ്ഞ ഒരു സംഗതി​യാണ്‌, മറെറ ആൾ തിരു​ത്തു​ന്ന​തി​നും അതു വഴി​യൊ​രു​ക്കി​യേ​ക്കാം. ബൈബിൾ പറയു​ന്ന​തു​പോ​ലെ: “ഒരു ഉത്തരം, അതു സൗമ്യ​മാ​യി​രി​ക്കു​മ്പോൾ ക്രോ​ധത്തെ അകററു​ന്നു, പക്ഷേ വേദന​യു​ണ്ടാ​ക്കുന്ന ഒരു വാക്ക്‌ കോപം ഉയരു​ന്ന​തിന്‌ ഇടയാ​ക്കും. ക്രൂദ്ധ​നായ ഒരു മനുഷ്യൻ ശണ്‌ഠ​യു​ണ്ടാ​ക്കു​ന്നു. കോപ​ത്തി​നു താമസം ഉള്ളവനോ കലഹം ശമിപ്പി​ക്കു​ന്നു.”—സദൃശ​വാ​ക്യ​ങ്ങൾ 15:1, 18.

നീതി​യു​ക്ത​മായ കോപം

ഇടയ്‌ക്കി​ടെ കോപി​ക്കുക നമ്മിൽ മിക്കവരെ സംബന്ധി​ച്ചും സാധാ​ര​ണ​മാണ്‌. യഹോ​വ​യ്‌ക്കു​പോ​ലും കോപം തോന്നു​ന്നു. (സെഫന്യാവ്‌ 2:2, 3; 3:8) അതു​കൊണ്ട്‌ തന്റെ പ്രതി​ച്ഛാ​യ​യിൽ സൃഷ്ടിച്ച മനുഷ്യന്‌ അങ്ങനെ തോന്നു​ന്ന​തിൽ അതിശ​യ​മില്ല. (ഉല്‌പത്തി 1:26) അതു​കൊണ്ട്‌ കോപം എന്ന വികാരം അതിൽ തന്നെ ഒരു പാപമല്ല.

പക്ഷേ, യഹോ​വ​യ്‌ക്ക്‌ കോപം തോന്നു​മ്പോൾ അതു ന്യായ​മായ ഒരു കാരണത്തെ പ്രതി ആയിരി​ക്കും. നീതി​യുള്ള തത്വങ്ങൾ ലംഘി​ക്ക​പ്പെ​ട്ടി​രി​ക്കും. അവന്റെ പ്രതി​ക​രണം എപ്പോ​ഴും ശരിയും പൂർണ്ണ​മാ​യി നിയ​ന്ത്രി​ത​വും ആയിരി​ക്കും. പക്ഷെ അപൂർണ്ണ മനുഷ്യ​രെ സംബന്ധി​ച്ചി​ട​ത്തോ​ളം നില ഭിന്നമാണ്‌. നമ്മുടെ അഭിമാ​ന​ത്തിന്‌ ക്ഷതമേൽക്കു​ന്ന​തു​കൊ​ണ്ടും നമ്മുടെ മററ്‌ ചില മാനു​ഷിക ബലഹീ​ന​തകൾ നിമി​ത്ത​വും ആണ്‌ നമുക്ക്‌ പലപ്പോ​ഴും കോപം അനുഭ​വ​പ്പെ​ടു​ന്നത്‌. അതു​കൊ​ണ്ടാണ്‌ നമ്മുടെ കോപം നാം കൈകാ​ര്യം ചെയ്യുന്ന വിധത്തി​ന്റെ സംഗതി​യിൽ കരുതൽ ആവശ്യ​മാ​യി​രി​ക്കു​ന്നത്‌. അപ്പോ​സ്‌ത​ല​നായ പൗലോസ്‌ മുന്നറി​യിപ്പ്‌ നൽകി​യ​തു​പോ​ലെ: “കോപി​ച്ചു​കൊ​ള്ളുക, എങ്കിലും പാപം ചെയ്യരുത്‌; നിങ്ങൾ പ്രകോ​പി​ത​മായ ഒരു സ്ഥിതി​യിൽ ആയിരി​ക്കെ സൂര്യൻ അസ്‌ത​മി​ക്കാ​നി​ട​യാ​ക്ക​രുത്‌. പിശാ​ചിന്‌ ഇടം അനുവ​ദി​ക്കു​ക​യും അരുത്‌.” (എഫേസ്യർ 4:26, 27) ഉവ്വ്‌ നമ്മുടെ അനിയ​ന്ത്രി​ത​മായ കോപത്തെ മുത​ലെ​ടു​ക്കാൻ സാത്താന്‌ കഴിയും. വാസ്‌ത​വ​ത്തിൽ, “കോപാ​വേശം” ദൈവ​രാ​ജ്യം അവകാ​ശ​മാ​ക്കു​ന്ന​തിൽ നിന്ന്‌ ഒരു വ്യക്തിയെ തടയുന്ന “ജഢത്തിന്റെ പ്രവൃത്തി”കളിൽ ഉൾപ്പെ​ടു​ത്തി​യി​രി​ക്കു​ന്നു.—ഗലാത്യർ 5:19-21.

അതു​കൊ​ണ്ടാണ്‌ യാക്കോബ്‌ അപ്പോ​സ്‌തലൻ ഇപ്രകാ​രം ബുദ്ധി​യു​പ​ദേ​ശി​ക്കു​ന്നത്‌: “ഞാൻ സ്‌നേ​ഹി​ക്കുന്ന എന്റെ സഹോ​ദ​രൻമാ​രേ, ഇത്‌ ഗ്രഹി​പ്പിൻ. ഏത്‌ മനുഷ്യ​നും . . . കോപ​ത്തിന്‌ താമസ​വും ആയിരി​ക്കട്ടെ; എന്തു​കൊ​ണ്ടെ​ന്നാൽ മമനു​ഷ്യ​ന്റെ ക്രോധം ദൈവ​ത്തി​ന്റെ നീതി നിവർത്തി​ക്കു​ന്നില്ല.” (യാക്കോബ്‌ 1:19, 20) നമ്മുടെ കോപം ന്യായ​മായ ഒരു കാരണത്തെ പ്രതി​യാ​ണെ​ങ്കി​ലും തെററും അനിയ​ന്ത്രി​ത​വും ആയ വിധത്തിൽ പ്രതി​ക​രി​ക്കു​ന്ന​തിന്‌ അപൂർണ്ണത നമ്മെ നയി​ച്ചേ​ക്കാം. അതു​കൊണ്ട്‌ നമ്മെ എപ്പോ​ഴും ഈ തത്വം നയിക്കട്ടെ: “പ്രതി​കാ​രം ചെയ്യരുത്‌, പ്രിയരെ, പിന്നെ​യോ കോപ​ത്തി​നി​ടം കൊടു​പ്പിൻ; ‘പ്രതി​കാ​രം എനിക്കു​ള്ളത്‌ ഞാൻ പകരം കൊടു​ക്കും എന്ന്‌ യഹോവ അരുളി​ച്ചെ​യ്യു​ന്നു.’” (റോമർ 12:9) അപൂർണ്ണ​മ​നു​ഷ്യ​രെന്ന നിലയിൽ നമുക്ക്‌ തെററി​ദ്ധാ​രണ തോന്നാ​നും ഇടയുണ്ട്‌. അതു​കൊണ്ട്‌ നീതി​യു​ക്ത​മായ അമർഷ​ത്തി​ന്റെ പേരിൽ മററു​ള്ള​വരെ പെട്ടെന്ന്‌ വിധി​ക്കു​ന്നത്‌ അപകട​ക​ര​മാണ്‌.—യാക്കോബ്‌ 2:13; 4:11, 12; 5:9.

തിരു​വെ​ഴു​ത്തു​ക​ള​നു​സ​രിച്ച്‌ നാം അന്ത്യകാ​ല​ത്താണ്‌ ജീവി​ക്കു​ന്നത്‌. ഈ അന്ത്യനാ​ളു​ക​ളിൽ ദൈവ​രാ​ജ്യ​ത്തി​നെ​തി​രെ “രാഷ്‌ട്രങ്ങൾ കോപി​ച്ചു.” “തനിക്ക്‌ ഒരു അൽപ്പകാ​ലമേ ഉള്ളു എന്നറിഞ്ഞ്‌ പിശാ​ചിന്‌ ഉഗ്ര​കോ​പം ഉണ്ട്‌.” (വെളി​പ്പാട്‌ 11:17, 18, 10-12) അതു​കൊണ്ട്‌, ദൈവ​വ​ച​നാ​നു​സൃ​തം നാം ജീവി​ക്കു​ന്നത്‌ മാത്ര​മാണ്‌ നമുക്ക്‌ വേണ്ടി​യുള്ള ഏക സംരക്ഷണം. (സങ്കീർത്തനം 119:105) വേഗത്തിൽ ദൈവം ജാതി​ക​ളു​ടെ ഇടയിൽ ന്യായം​വി​ധി​ക്കും. ഭൂമി എല്ലാ അനീതി​യും നീക്കി ശുദ്ധീ​ക​രി​ക്ക​പ്പെ​ടും. (യെശയ്യാവ്‌ 35:10; 65:23; മീഖാ 4:3, 4) അതിനി​ട​യിൽ ഈ ക്രൂദ്ധ​മായ ലോക​ത്തി​ന്റെ വഴികൾ പകർത്താ​തി​രി​ക്കു​ന്ന​തിന്‌ നാം ശ്രദ്ധാ​ലു​ക്ക​ളാ​യി​രി​ക്കു​ക​യും വേണം. നമ്മുടെ കോപം ഉചിത​മാ​യി നിയ​ന്ത്രി​ക്കു​ന്നത്‌ ഭാര്യാ​ഭർതൃ​സ്‌നേ​ഹ​വും ക്രിസ്‌തീയ ഐക്യ​വും വ്യക്തി​പ​ര​മായ സമാധാ​ന​വും സന്തുഷ്ടി​യും സംരക്ഷി​ക്കാൻ നമ്മെ സഹായി​ക്കും. കൂടാതെ ഇതി​ലെ​ല്ലാം പ്രധാ​ന​മാ​യി യഹോ​വ​യാം ദൈവ​ത്തി​ന്റെ പ്രീതി​യും അനു​ഗ്ര​ഹ​വും ആസ്വദി​ക്കു​ന്ന​തിൽ തുടരാൻ അതു നമ്മെ സഹായി​ക്കും.—സങ്കീർത്തനം 119:165. (g87 7/1)