ദൈവ​ത്തിൽനിന്ന്‌ മറ്റെന്തെ​ല്ലാം അനു​ഗ്ര​ഹങ്ങൾ പ്രവഹി​ക്കു​ന്നു?

നിങ്ങൾ ചേതോ​ഹ​ര​ങ്ങ​ളായ പുഷ്‌പ​ങ്ങ​ളും റോസി​ന്റെ സൗരഭ്യ​വും പക്ഷിക​ളു​ടെ കളകൂ​ജ​ന​വും ആസ്വദി​ക്കാ​റു​ണ്ടോ? നിങ്ങൾ നിങ്ങളു​ടെ കുഞ്ഞിന്റെ ആദ്യത്തെ പുഞ്ചിരി കണ്ട്‌ പുളക​മ​ണി​ഞ്ഞി​ല്ലേ? വിശപ്പി​നെ തട്ടിയു​ണർത്തുന്ന പരിമളം നിങ്ങൾ ഇഷ്ടപ്പെ​ടാ​റി​ല്ലേ? ഒരു മഴവില്ല്‌, ഒരു ഉജ്ജ്വല​മായ സൂര്യാ​സ്‌ത​മയം അല്ലെങ്കിൽ ഒരു തെളിഞ്ഞ രാത്രി​യി​ലെ നക്ഷത്രങ്ങൾ, ഇവയെ വിലമ​തി​ക്കാ​ത്ത​താ​രാണ്‌? ദൈവ​ത്തി​ന്റെ അത്ഭുത കരുത​ലു​കൾക്ക്‌ പരിധി​യില്ല, അല്ലേ?

എങ്കിലും യാതനകൾ വളരെ​യുണ്ട്‌. സകലർക്കും വേണ്ടി സമൃദ്ധി​യാ​യി ഉത്‌പാ​ദി​പ്പി​ക്കാൻ ഭൂമിക്കു പ്രാപ്‌തി ഉണ്ടായി​ട്ടും ദശലക്ഷങ്ങൾ വികല​പോ​ഷണം അനുഭ​വി​ക്കു​ന്നു. വേറെ നിരവധി ലക്ഷങ്ങൾ മലിനീ​ക​രണം നിമി​ത്ത​മുള്ള വിഷബാ​ധ​യ്‌ക്ക്‌ വിധേ​യ​രാ​യി​രി​ക്കു​ന്നു. കൂടാതെ ശതകോ​ടി​കളെ ഇന്ന്‌ അക്രമം, അത്യാർത്തി, സ്വാർത്ഥത, ഭാവി​യിൽ എന്തുഭ​വി​ക്കും എന്ന ഭീതി എന്നിവ ബാധി​ച്ചി​രി​ക്കു​ന്നു.

സ്രഷ്ടാവ്‌ ഇത്ര ഉദാര​നാ​യി​രി​ക്കെ ഇത്ര​യേറെ അസന്തു​ഷ്ടി​യു​ള്ള​തെ​ന്തു​കൊണ്ട്‌? നമ്മുടെ ആസ്വാ​ദ​ന​ത്തി​നാ​യി ഉണ്ടാക്കിയ ഒരു അത്ഭുത​സ്ഥ​ല​മാണ്‌ ഈ ഗ്രഹം. പക്ഷേ, ലോകം—മനുഷ്യ​വർഗ്ഗം—ദാരു​ണ​മായ ഒരു അവസ്ഥയി​ലാണ്‌. ഭൂവാ​സി​ക​ളിൽ ഭൂരി​പ​ക്ഷ​ത്തി​ന്റെ​യും കാഴ്‌ച​പ്പാട്‌ ഇരുള​ട​ഞ്ഞ​തും ഭയാവ​ഹ​വു​മാണ്‌. എന്തു​കൊണ്ട്‌? എവി​ടെ​യാണ്‌ താളം തെററി​യത്‌? ദൈവം മനുഷ്യ​നെ ഉണ്ടാക്കി​യിട്ട്‌ പിന്നെ അവനെ കൈവി​ട്ടോ? ഈ സങ്കീർണ്ണ​മായ സ്ഥിതി​വി​ശേ​ഷ​ത്തി​ലേക്ക്‌ വെളിച്ചം വീശു​ന്ന​താ​യി എന്തെങ്കി​ലും ഉണ്ടോ? നമുക്ക്‌ ഭാവി​യി​ലേക്ക്‌ എന്തെങ്കി​ലും പ്രത്യാ​ശ​യു​ണ്ടോ?

വെളി​ച്ച​ത്തി​ന്റെ​യും പ്രത്യാ​ശ​യു​ടെ​യും ഉറവിടം

ഏകദേശം 2,000 വർഷങ്ങൾക്ക്‌ മുമ്പ്‌ അനന്യ​നായ ഒരു ആൺ​പൈതൽ ജനിച്ചു—അവന്റെ അമ്മയായ മറിയ ഒരു മാനു​ഷ​യും അവന്റെ പിതാവ്‌ സാക്ഷാൽ ദൈവ​വും ആയിരു​ന്ന​തു​കൊ​ണ്ടാ​യി​രു​ന്നു അവൻ അനന്യ​നാ​യി​രു​ന്നത്‌! ‘അസാദ്ധ്യം!’ എന്ന്‌ ചിലർ പറയു​ന്നു​വോ? ഇല്ല, സങ്കീർണ്ണ​ജീ​വ​രൂ​പ​ങ്ങ​ളു​ടെ​യെ​ല്ലാം നിർമ്മാ​താ​വും ഗർഭധാ​ര​ണ​ത്തിന്‌ ആരംഭ​മി​ട്ട​വ​നു​മാ​യ​വന്‌ അത്‌ അസാദ്ധ്യ​മാ​യി​രു​ന്നില്ല. ആ ചെറിയ ആൺകുട്ടി ഒരു പൂർണ്ണ​ത​യുള്ള “മനുഷ്യൻ ആയ ക്രിസ്‌തു​യേശു”വായി വളർന്നു വന്നു.—1 തിമൊ​ഥെ​യോസ്‌ 2:5; മത്തായി 1:18-25.

അതൊരു ഐതി​ഹാ​സിക ജനനം ആയിരു​ന്നു. അവന്റെ നാളിന്‌ മുമ്പ്‌ നടന്ന ചരി​ത്ര​സം​ഭ​വ​ങ്ങളെ ബി. സി. അതായത്‌ ക്രിസ്‌തു​വിന്‌ മുമ്പ്‌ എന്ന്‌ കാലഗണന നടത്തി​ക്കൊണ്ട്‌ മിക്ക രാഷ്‌ട്ര​ങ്ങ​ളും ഈ സംഭവം അംഗീ​ക​രി​ക്കു​ന്നു. പക്ഷേ അവൻ തന്റെ പ്രാരംഭ വർഷങ്ങൾ ഒരു ഉപ ആശാരി എന്ന നിലയിൽ നസ്രേ​ത്തി​ലെ അവന്റെ വളർത്ത​പ്പന്റെ ഭവനത്തിൽ ശാന്തമാ​യി ചെലവ​ഴി​ച്ചു. മുപ്പതു വർഷങ്ങൾ കടന്നു​പോ​യി. തുടർന്ന്‌ യോർദ്ദാൻ നദിയി​ങ്കൽ വച്ച്‌ യേശു അവനെ​ത്തന്നെ ദൈവ​ഹി​ത​ത്തിന്‌ സമർപ്പി​ക്കു​ക​യും സ്‌നാ​ന​മേൽക്കു​ക​യും ചെയ്‌തു. യഹോ​വ​യാം ദൈവ​ത്തി​ന്റെ പരിശു​ദ്ധാ​ത്മാവ്‌ അവന്റെ മേൽ വരുക​യും ചെയ്‌തു. (മത്തായി 3:13-17) തുടർന്ന്‌ യേശു പ്രസം​ഗ​ത്തി​ന്റെ​യും പഠിപ്പി​ക്ക​ലി​ന്റെ​യും ഒരു കർമ്മനി​ര​ത​മായ പരിപാ​ടിക്ക്‌ തുടക്കം കുറിച്ചു. യെശയ്യാവ്‌ പ്രവചി​ച്ച​തു​പോ​ലെ “ഇരുട്ടിൽ ഇരിക്കുന്ന ആളുകൾ ഒരു വലിയ വെളിച്ചം കണ്ടു.”—മത്തായി 4:14-17; യെശയ്യാവ്‌ 9:2.

യേശു സർവ്വകാ​ല​ത്തെ​യും ഏററവും പ്രശസ്‌ത​നും വ്യാപ​ക​മാ​യി ആദരി​ക്ക​പ്പെ​ടു​ന്ന​വ​നു​മായ ഉപദേ​ഷ്ടാ​വാ​യി​ത്തീർന്നു. മറെറാ​രു മാനുഷ ഉപദേ​ഷ്ടാ​വും മനുഷ്യ​വർഗ്ഗ​ത്തിൻമേൽ ഇത്ര ശക്തമായ സ്വാധീ​നം ചെലു​ത്തു​ക​യോ ഇത്രയ​ധി​കം ആത്മീയ വെളി​ച്ച​വും പ്രത്യാ​ശ​യും പ്രദാനം ചെയ്യു​ക​യോ ചെയ്‌തി​ട്ടില്ല. അവന്റെ പാഠപു​സ്‌തകം എന്തായി​രു​ന്നു? ബൈബിൾ, അതിന്റെ അന്നത്തെ രൂപത്തിൽ—എബ്രായ തിരു​വെ​ഴു​ത്തു​കൾ അഥവാ “പഴയനി​യമം.” യേശു ആ വചനങ്ങൾക്ക്‌ ചൈത​ന്യം പകർന്നു. നിരവധി പുരാതന പ്രവച​നങ്ങൾ അവനിൽ നിറ​വേറി. (മീഖാ 5:2; മത്തായി 2:3-6 എന്നിവ പരസ്‌പരം താരത​മ്യം ചെയ്യുക) മമനു​ഷ്യ​ന്റെ ആവിർഭാ​വം സംബന്ധി​ച്ചുള്ള ഉത്‌പത്തി വൃത്താ​ന്തത്തെ അവൻ സ്ഥിരീ​ക​രി​ച്ചു. (ഉല്‌പത്തി 2:24; മത്തായി 19:3-6) ബൈബി​ളി​ന്റെ പ്രധാ​ന​വി​ഷയം—ദൈവ​രാ​ജ്യം മുഖേ​ന​യുള്ള യഹോ​വ​യു​ടെ സംസ്ഥാ​പനം—യേശു ഏറെറ​ടു​ത്തു​കൊണ്ട്‌ അതിനെ വിപു​ല​മാ​ക്കു​ക​യും ദൂരവ്യാ​പ​ക​മാ​യി അത്‌ പ്രചരി​പ്പി​ക്കു​ക​യും ചെയ്‌തു. (മത്തായി 4:23; 6:10) കൂടാതെ യേശു​ക്രി​സ്‌തു​വി​ന്റെ ജീവിതം, പ്രവൃ​ത്തി​കൾ എന്നിവയെ സംബന്ധി​ച്ചുള്ള വൃത്താ​ന്തങ്ങൾ ക്രിസ്‌തീയ ഗ്രീക്ക്‌ തിരു​വെ​ഴു​ത്തു​ക​ളു​ടെ അഥവാ “പുതി​യ​നി​യമ”ത്തിന്റെ പ്രധാന ഭാഗമാണ്‌. അതെ, ബൈബിൾ ദൈവ​ത്തിൽനി​ന്നുള്ള അത്ഭുത ദാനമാണ്‌, ഒരു ഇരുളടഞ്ഞ സന്തപ്‌ത​ലോ​ക​ത്തിൽ ഒരു ആശാകി​രണം—സങ്കീർത്തനം 119:105.

മനുഷ്യ​വർഗ്ഗം ഒരു താറു​മാ​റായ സ്ഥിതി​യി​ലാ​യി​രി​ക്കു​ന്ന​തെ​ന്തു​കൊണ്ട്‌?

ആ ചോദ്യ​ത്തിന്‌ ബൈബിൾ ഉത്തരം നൽകു​ന്നു​ണ്ടോ? ഉണ്ട്‌. അത്‌ ദൈവം മനുഷ്യ​നെ ഉപേക്ഷി​ച്ചു​പോയ ഒരു സ്ഥിതി​വി​ശേ​ഷമല്ല, പിന്നെ​യോ മനുഷ്യൻ ദൈവത്തെ ഉപേക്ഷിച്ച ഒരു അവസ്ഥയാ​യി​രു​ന്നു എന്ന്‌ ബൈബിൾ കാണി​ക്കു​ന്നു. കൂടാതെ, തെര​ഞ്ഞെ​ടുപ്പ്‌ സ്വാത​ന്ത്ര്യ​ത്തി​ന്റെ അടിസ്ഥാ​ന​ത​ത്വ​വും അന്തർഭ​വി​ച്ചി​രു​ന്നു. മനുഷ്യർ അനുസ​രി​ക്കാൻ മാത്രം പ്രോ​ഗ്രാം ചെയ്യ​പ്പെ​ട്ടി​രി​ക്കുന്ന വെറും റോ​ബോ​ട്ടു​കളെ (യന്ത്രമ​നു​ഷ്യർ) പോ​ലെയല്ല സൃഷ്ടി​ക്ക​പ്പെ​ട്ടി​രി​ക്കു​ന്നത്‌. നമുക്ക്‌ ഒന്നുകിൽ അനുസ​രി​ക്കാ​നോ അല്ലെങ്കിൽ അനുസ​ര​ണ​ക്കേട്‌ കാട്ടാ​നോ തെര​ഞ്ഞെ​ടു​ക്കാൻ കഴിയും.

മനോ​ഹ​ര​മാ​യ ഏദെൻ പറുദീ​സ​യിൽ ദൈവം ആദ്യമ​നു​ഷ്യ​ജോ​ടി​യായ ആദാമി​നെ​യും ഹവ്വാ​യെ​യും സൃഷ്ടി​ച്ചാ​ക്കി​വ​ച്ച​പ്പോൾ അവർ എത്ര സന്തുഷ്ട​രും ഉല്ലാസ​ഭ​രി​ത​രും ആയിരു​ന്നി​രി​ക്കണം! രോഗ​മില്ല, ഭയമില്ല, വ്യാകു​ല​ത​ക​ളില്ല, ആനന്ദം പകരുന്ന പക്ഷിക​ളും മൃഗങ്ങ​ളും അവി​ടെ​യു​ണ്ടാ​യി​രു​ന്നു. സ്വാദി​ഷ്ട​ങ്ങ​ളായ ഫലങ്ങളും സമൃദ്ധ​മാ​യു​ണ്ടാ​യി​രു​ന്നു. (ഉല്‌പത്തി 1:26; 2:7-9) കാലാ​ന്ത​ര​ത്തിൽ ഒരു അദൃശ്യ ശത്രു രംഗ​പ്ര​വേശം ചെയ്‌തു. ഭാവി​മാ​നുഷ കുടും​ബ​ത്തിൻമേ​ലെ​ല്ലാം നിയ​ന്ത്രണം കൊതി​ച്ചു​കൊണ്ട്‌ ഒരു ആത്മജീവി അതി​മോ​ഹി ആയിത്തീർന്നു. ആദ്യ ഭോഷ്‌ക്‌ ഉച്ചരി​ച്ചു​കൊണ്ട്‌ അവൻ ഹവ്വായെ വശീക​രി​ച്ചു. വിലക്ക​പ്പെട്ട ഫലത്തിൽ പങ്കുപ​റ​റ​രു​തെന്ന ദൈവ​കൽപ​നയെ ലംഘി​ക്കാൻ ആദാമും പ്രേരി​പ്പി​ക്ക​പ്പെട്ടു. (ഉല്‌പത്തി 3:1-7) ഇന്നുള്ള അനേക​രെ​പ്പോ​ലെ ആദ്യമ​നു​ഷ്യ​രും അവരുടെ സ്വന്തകാ​ര്യം അവർതന്നെ നോക്കി​ക്കൊ​ള്ളാം എന്ന്‌ കരുതി. പക്ഷേ അങ്ങനെ ചെയ്യു​ക​വഴി അവർ വാസ്‌ത​വ​ത്തിൽ അവരെ​ത്തന്നെ ഇന്നത്തെ ദുഷ്ടവ്യ​വ​സ്ഥി​തി​യു​ടെ ദൈവ​മായ സാത്താന്റെ നിയ​ന്ത്ര​ണ​ത്തിൻ കീഴി​ലാ​ക്കി—2 കൊരി​ന്ത്യർ 4:4.

ഇത്‌ വിശ്വ​മാ​ന​ങ്ങ​ളുള്ള ഒരു സുപ്ര​ധാന പ്രശ്‌നം ഉയർന്നു​വ​രാ​നി​ട​യാ​ക്കി: മനുഷ്യന്‌ ദൈവ​ത്തെ​ക്കൂ​ടാ​തെ, അവനെ​ത്തന്നെ വിജയ​പൂർവ്വം ഭരിക്കാൻ കഴിയു​മോ? ഈ ചോദ്യം തൃപ്‌തി​ക​ര​മാ​യി തീർപ്പ്‌ കൽപ്പി​ക്ക​പ്പെ​ടു​ന്ന​തിന്‌ വളരെ​യ​ധി​കം സമയം ആവശ്യ​മാ​യി വരും. ഇതിനി​ട​യ്‌ക്ക്‌ ആദാമും ഹവ്വായും ദൈവം നിർദ്ദേ​ശിച്ച പിഴ അടയ്‌ക്ക​ണ​മാ​യി​രു​ന്നു—മരണം. അവർ അധഃപ​തനം ഭവിച്ച പാപി​ക​ളാ​യി​ത്തീർന്ന​തു​കൊണ്ട്‌ അവർക്കോ അവരുടെ സന്തതി​കൾക്കോ ദൈവ​ത്തിൽനിന്ന്‌ വേറിട്ട, നിത്യ​ജീ​വ​നുള്ള യാതൊ​രു പ്രത്യാ​ശ​യും ഉണ്ടായി​രു​ന്നില്ല.—റോമർ 5:12; 1 കൊരി​ന്ത്യർ 15:21, 22.

ഒരു മഹത്തായ ഭാവി

ആദാമി​ന്റെ നാളുകൾ മുതൽ അനേക തലമു​റകൾ വരിക​യും പോക​യും ചെയ്‌തി​രി​ക്കു​ന്നു. കൂടാതെ സദാമാ​റി​ക്കൊ​ണ്ടി​രി​ക്കുന്ന മനുഷ്യ​കാ​ര്യാ​ദി​ക​ളു​ടെ അരങ്ങിൽ ഒട്ടനവധി രൂപങ്ങ​ളി​ലുള്ള മാനുഷ ഗവൺമെൻറു​കൾ പരീക്ഷി​ക്ക​പ്പെ​ട്ടി​ട്ടുണ്ട്‌—ഏകാധി​പ​ത്യം, ജനാധി​പ​ത്യം, സോഷ്യ​ലി​സം, കമ്മ്യൂ​ണി​സം എന്നിവ​യും മററു​ള്ള​വ​യും. പക്ഷേ എല്ലാം പരാജ​യ​പ്പെട്ടു. രാഷ്‌ട്രീയ, സാമൂഹ്യ, അന്തർദ്ദേ​ശീയ പ്രശ്‌നങ്ങൾ പെരു​കു​ന്നു; ലോക ആത്മഹത്യ​യു​ടെ ഭീഷണി ഉയർത്തുന്ന സമഗ്ര​നാ​ശം വിതക്കുന്ന കിരാ​ത​ങ്ങ​ളായ ആയുധ​ങ്ങ​ളും അതോ​ടൊ​പ്പം പെരു​കു​ന്നു. രണ്ടു ലോക​മ​ഹാ​യുദ്ധ കാലത്ത്‌ പാശ്ചാത്യ രാഷ്‌ട്രീയ പ്രമുഖർ വാഗ്‌ദാ​നം ചെയ്‌തത്‌, അവരുടെ വിജയം ഇല്ലായ്‌മ​യിൽ നിന്നും ഭയത്തിൽ നിന്നു​മുള്ള സ്വാത​ന്ത്ര്യം കൈവ​രു​ത്തും എന്നായി​രു​ന്നു. പക്ഷേ, രണ്ടും ഇന്ന്‌ വർദ്ധി​ക്കു​ന്നു.

പരിഹാ​ര​മാർഗ്ഗം എന്താണ്‌? ഒരു ബൃഹത്തായ പ്രശ്‌ന​ത്തിന്‌ ഒരു ബൃഹത്തായ പ്രതി​വി​ധി ആവശ്യ​മുണ്ട്‌—അത്‌ ഒരു ആഗോള ശുദ്ധീ​ക​രണം നടത്തി ഒരു പുതിയ ലോകം കൊണ്ടു​വ​രു​ന്ന​തി​നേ​ക്കാൾ ഒട്ടും കുറഞ്ഞ ഒന്നല്ല. അത്‌ ആർക്ക്‌ നിവർത്തി​ക്കാൻ കഴിയും? ഐക്യ​രാ​ഷ്‌ട്ര​ങ്ങൾക്കോ ഒപ്പിട്ട്‌ കഴിഞ്ഞ്‌ മഷി ഉണങ്ങും മുമ്പേ സമാധാന ഉടമ്പടി​കൾ ലംഘി​ക്കുന്ന രാഷ്‌ട്രീയ ശക്തിക​ളു​ടെ മറേറ​തെ​ങ്കി​ലും സഖ്യങ്ങൾക്കോ ഒരിക്ക​ലും അതിനു കഴിയു​ക​യില്ല! അവർ സാത്താന്യ ശക്തിയു​ടെ പിടി​യി​ല​മർന്ന നിസ്സഹാ​യ​രായ വെറും പാവകൾ മാത്ര​മാണ്‌. (1 യോഹ​ന്നാൻ 5:19) സർവ്വശ​ക്ത​നായ യഹോ​വക്ക്‌ മാത്രമേ സാത്താ​നെ​യും അവന്റെ ഭൂതങ്ങ​ളേ​യും ഇല്ലായ്‌മ ചെയ്യു​ന്ന​തി​നും ഇന്നത്തെ വഷളായ ലോക​ത്തിന്‌ അറുതി​വ​രു​ത്തു​ന്ന​തി​നും രാജാ​ധി​രാ​ജ​നായ തന്റെ പുത്ര​നായ യേശു​ക്രി​സ്‌തു​വി​ന്റെ സ്വർഗ്ഗീ​യ​രാ​ജ്യ​ത്തിൻ കീഴി​ലാ​യി ഒരു പുതി​യ​ലോ​കം ആനയി​ക്കു​ന്ന​തി​നും കഴിയു​ക​യു​ള്ളു.—മത്തായി 6:9, 10; ദാനി​യേൽ 2:44; വെളി​പ്പാട്‌ 20:1-3.

ഈ രാജത്വം എന്ത്‌ നിറ​വേ​റ​റും? വിനാ​ശ​ക​ര​മായ ആഗോള ശുചീ​ക​ര​ണത്തെ അഥവാ അർമ്മ​ഗെ​ദ്ദോ​നെ ആർ അതിജീ​വി​ക്കും? അധിക​മ​ധി​ക​മാ​ളു​കൾ തിരി​ച്ച​റി​ഞ്ഞു​കൊ​ണ്ടി​രി​ക്കുന്ന വളരെ താൽപ​ര്യ​ജ​ന​ക​മായ ഒരു വസ്‌തുത, ഈ സ്വർഗ്ഗീയ ഗവൺമെൻറ്‌ ഇപ്പോഴേ പ്രവർത്തി​ച്ചു​കൊ​ണ്ടി​രി​ക്കു​ക​യും അർമ്മ​ഗെ​ദ്ദോ​നെ അതിജീ​വി​ക്കാൻ ആളുകളെ സജ്ജരാ​ക്കു​ക​യും ചെയ്‌തു​കൊ​ണ്ടി​രി​ക്കു​ക​യാണ്‌! (വെളി​പ്പാട്‌ 16:14-16) അവർ ഏതുതരം ആളുക​ളാ​യി​രി​ക്കണം? യേശു​ക്രി​സ്‌തു ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു: “സൗമ്യ​ത​യു​ള്ളവർ സന്തുഷ്ട​രാ​കു​ന്നു, എന്തെന്നാൽ അവർ ഭൂമിയെ അവകാ​ശ​മാ​ക്കും.” (മത്തായി 5:5) അവൻ അതുവഴി ഈ പുരാതന പ്രവചനം സ്ഥിരീ​ക​രി​ച്ചു: “യഹോ​വ​യു​ടെ ക്രോ​ധ​ദി​വസം നിങ്ങളു​ടെ​മേൽ വരും​മു​മ്പേ യഹോ​വ​യു​ടെ സ്വന്ത ന്യായ​ത്തീർപ്പു​കൾ പാലി​ച്ചി​രി​ക്കു​ന്ന​വ​രായ ഭൂമി​യി​ലെ സകല സൗമ്യ​രു​മാ​യു​ള്ളോ​രെ, യഹോ​വയെ അന്വേ​ഷി​പ്പിൻ, നീതി അന്വേ​ഷി​പ്പിൻ, സൗമ്യത അന്വേ​ഷി​പ്പിൻ. യഹോ​വ​യു​ടെ ക്രോ​ധ​ദി​വ​സ​ത്തിൽ ഒരുപക്ഷേ നിങ്ങൾ മറയ്‌ക്ക​പ്പെ​ട്ടേ​ക്കാം.”—സെഫന്യാവ്‌ 2:2, 3.

സൗമ്യ​ത​യു​ള്ള​വർ അർമ്മ​ഗെ​ദ്ദോ​നെ അതിജീ​വി​ക്കുക മാത്രമല്ല ദൈവ​ത്തോട്‌ വിശ്വ​സ്‌ത​രാ​യി നില​കൊ​ണ്ടു​കൊണ്ട്‌ അവർ നിത്യ​ജീ​വൻ അവകാ​ശ​മാ​ക്കു​ക​യും ചെയ്യും. എങ്ങനെ? മേൽ സൂചി​പ്പി​ച്ചു കഴിഞ്ഞ​തു​പോ​ലെ, ആദാമി​ന്റെ സന്തതി​ക​ളു​ടെ വ്യാപ​ക​മായ കുടും​ബ​ത്തിന്‌ അവന്റെ പാപപൂർണ്ണ​മായ അനുസ​ര​ണ​ക്കേ​ടി​ലൂ​ടെ അവരുടെ നിത്യ​ജീ​വന്റെ പ്രത്യാശ നഷ്ടപ്പെട്ടു. ആദാമി​ലൂ​ടെ മുഴു​മാ​ന​വ​രാ​ശി​യു​ടെ​യും മേൽ മരണം വന്നു ചേർന്നു. ആദാം ഒരു പൂർണ്ണ​മ​നു​ഷ്യ​നാ​യി​രു​ന്ന​തു​കൊണ്ട്‌ ആദാം നഷ്ടപ്പെ​ടു​ത്തി​യത്‌ വീണ്ടെ​ടു​ക്കാൻ, അല്ലെങ്കിൽ അതിന്‌ മറുവില നൽകാൻ മറെറാ​രു പൂർണ്ണ മനുഷ്യൻ ആവശ്യ​മാ​യി​രു​ന്നു. ആ ആവശ്യം യേശു​ക്രി​സ്‌തു നികത്തു​ക​യും “തന്നിൽ വിശ്വ​സി​ക്കുന്ന ഏവനും നശിച്ചു​പോ​കാ​തെ നിത്യ​ജീ​വൻ പ്രാപി​ക്കേ​ണ്ട​തിന്‌” അവൻ തന്റെ ജീവനെ നൽകു​ക​യും ചെയ്‌തു.—യോഹ​ന്നാൻ 3:16.

ദൈവം മനുഷ്യന്‌ നൽകിയ ഏററവും വലിയ ദാനം ഈ മറുവി​ല​യു​ടെ കരുത​ലാണ്‌. അതിന്റെ പ്രയോ​ജനം പുതിയ ലോക​ത്തി​ലേക്ക്‌ പ്രവേ​ശി​ക്കു​ന്ന​തി​നാ​യി അതിജീ​വി​ക്കു​ന്ന​വർക്ക്‌ മാത്രമല്ല മരിച്ച​വ​രു​ടെ ഇടയിൽനിന്ന്‌ മടങ്ങി​വ​രു​ന്ന​വർക്കും ബാധക​മാ​ക്ക​പ്പെ​ടും. അത്‌ അത്യന്തം ആശ്ചര്യ​മാ​യി​ത്തോ​ന്നു​ന്നി​ല്ലേ? യേശു ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു: “ഇതിങ്കൽ ആശ്ചര്യ​പ്പെ​ട​രുത്‌, എന്തെന്നാൽ സ്‌മാരക കല്ലറക​ളിൽ ഉള്ളവ​രെ​ല്ലാ​വ​രും അവന്റെ ശബ്ദം കേട്ട്‌ നൻമ ചെയ്‌തവർ ജീവന്റെ പുനരു​ത്ഥാ​ന​ത്തി​നാ​യും തിൻമ ചെയ്‌തു​പോ​ന്നവർ ന്യായ​വി​ധി​യു​ടെ പുനരു​ത്ഥാ​ന​ത്തി​നാ​യും പുറത്തു​വ​രുന്ന നാഴിക വരുന്നു.” എത്ര രോമ​ഞ്ച​ജ​നകം! മരണത്തിൽനിന്ന്‌ മടങ്ങി​വ​രുന്ന തങ്ങളുടെ പ്രിയരെ സ്വാഗതം ചെയ്യാ​നാ​കുന്ന അർമ്മ​ഗെ​ദ്ദോൻ അതിജീ​വ​കർക്ക്‌ അത്‌ എത്ര ആനന്ദക​ര​മാ​യി​രി​ക്കും!—യോഹ​ന്നാൻ 5:28, 29.

എത്ര മഹത്തായ ഒരു പ്രത്യാ​ശ​യും പ്രതീ​ക്ഷ​യും! ഇതെല്ലാം തന്റെ പ്രിയ​പു​ത്ര​നി​ലൂ​ടെ നമ്മുടെ സ്‌നേ​ഹ​വാ​നാം സ്രഷ്ടാ​വായ യഹോ​വ​യാം ദൈവ​മാണ്‌ നമുക്ക്‌ പ്രദാനം ചെയ്‌തി​രി​ക്കു​ന്നത്‌. ഇന്ന്‌ പൊതു​വെ ഭാവി പ്രത്യാശ ഇരുള​ട​ഞ്ഞ​തും ഭയാന​ക​വും ആണെന്നി​രി​ക്കെ ബൈബിൾ പഠിക്കു​ക​യും അതിന്റെ ഹൃദ്യ​മായ സന്ദേശ​ത്തി​ന​നു​സ​ര​ണ​മാ​യി പ്രവർത്തി​ക്കു​ക​യും ചെയ്യു​ന്ന​വർക്ക്‌ ഭാവി ശോഭ​ന​വും പ്രത്യാ​ശാ​നിർഭ​ര​വു​മാണ്‌. നാം ഉദ്വേ​ഗ​ഭ​രി​ത​മായ കാലത്താണ്‌ ജീവി​ക്കു​ന്നത്‌. ദൈവ​രാ​ജ്യം സമീപ​മാ​യി​രി​ക്കു​ന്നു. (മത്തായി 24:33, 34) “സകല നല്ല ദാനങ്ങ​ളു​ടെ​യും പൂർണ്ണ​ത​യുള്ള സമ്മാന​ങ്ങ​ളു​ടെ​യും ദാതാ​വായ യഹോ​വയെ സ്‌തു​തി​പ്പിൻ!”—യാക്കോബ്‌ 1:17.

ദൈവ​ത്തി​ന്റെ കരുത​ലു​ക​ളിൽനി​ന്നും ഉദ്ദേശ്യ​ങ്ങ​ളിൽ നിന്നും നാം പ്രയോ​ജനം അനുഭ​വി​ക്കുന്ന അനേക വിധങ്ങ​ളെ​ക്കു​റിച്ച്‌ നിങ്ങൾ ധ്യാനി​ക്കു​മ്പോൾ നിങ്ങൾക്ക്‌ അഗാധ​മായ നന്ദിയും ഏതെങ്കി​ലും വിധത്തിൽ അത്‌ പ്രകടി​പ്പി​ക്കാ​നുള്ള ഒരാ​ഗ്ര​ഹ​വും തോന്നി​യേ​ക്കാം. പക്ഷേ, ഭാവി​ക്കാ​യുള്ള വാസ്‌ത​വി​ക​മായ പ്രത്യാ​ശയെ ഗ്രഹി​ക്കാ​നും സ്വീക​രി​ക്കാ​നും നിങ്ങൾ തുടങ്ങു​ന്നു​വെ​ങ്കിൽ അൽപ്പം​കൂ​ടെ ആഴത്തി​ലേക്ക്‌ ആണ്ടിറ​ങ്ങേ​ണ്ട​തി​ന്റെ ആവശ്യം നിങ്ങൾക്ക്‌ അനുഭ​വ​പ്പെ​ട്ടേ​ക്കാം. നിങ്ങൾ അതുതന്നെ ചെയ്യാൻ ഞങ്ങൾ നിങ്ങളെ പ്രോ​ത്സാ​ഹി​പ്പി​ക്കു​ന്നു. ദൈവ​ത്തി​ന്റെ മഹത്തായ ഉദ്ദേശ്യ​ങ്ങ​ളെ​ക്കു​റി​ച്ചുള്ള നിങ്ങളു​ടെ അറിവും വിലമ​തി​പ്പും വർദ്ധി​ക്കു​ന്ന​തിന്‌ നിങ്ങളെ സഹായി​ക്കാൻ കഴിയുന്ന ഇതു​പോ​ലുള്ള പ്രസി​ദ്ധീ​ക​ര​ണ​ങ്ങ​ളു​ടെ സഹായ​ത്തോ​ടെ ദൈവ​വ​ച​ന​ത്തി​ന്റെ അദ്ധ്യയനം തുടരുക.

മനുഷ്യ​വർഗ്ഗ​ത്തി​ന്റെ യാതന​കൾക്കുള്ള ഏക പരിഹാ​രം ദൈവ​രാ​ജ്യം മാത്ര​മാ​ണെന്ന്‌ വ്യക്തമായ ബോധ്യ​മു​ള്ള​വർക്ക്‌ പിൻവ​രുന്ന പ്രകാരം പറഞ്ഞ നിശ്വസ്‌ത സങ്കീർത്ത​ന​ക്കാ​ര​നെ​പ്പോ​ലെ ഇങ്ങനെ തോന്നി​യേ​ക്കാം: “യഹോവ എനിക്ക്‌ നൽകിയ അനു​ഗ്ര​ഹ​ങ്ങൾക്ക്‌ പകരമാ​യി ഞാൻ അവനെന്ത്‌ കൊടു​ക്കും?” (സങ്കീർത്തനം 116:12) ദൈവം നമുക്കു​വേണ്ടി ചെയ്‌തി​രി​ക്കുന്ന കാര്യ​ങ്ങ​ളെ​ക്കു​റി​ച്ചും തന്നെ സ്‌നേ​ഹി​ക്കു​ക​യും സേവി​ക്കു​ക​യും ചെയ്യു​ന്ന​വർക്കാ​യി അവൻ വച്ചുനീ​ട്ടുന്ന മഹത്തായ ഭാവി​യെ​ക്കു​റി​ച്ചും മററു​ള്ള​വ​രോട്‌ സംസാ​രി​ക്കു​ന്നത്‌ ആഴമായ സംതൃ​പ്‌തി​യും യഥാർത്ഥ ആനന്ദവും കൈവ​രു​ത്തു​ന്നു എന്ന്‌ അത്തരം ആളുകൾ കണ്ടെത്തും. എന്തു​കൊണ്ട്‌? എന്തു​കൊ​ണ്ടെ​ന്നാൽ, യേശു പറഞ്ഞതു​പോ​ലെ: “വാങ്ങു​ന്ന​തി​നേ​ക്കാൾ കൂടുതൽ സന്തുഷ്ടി കൊടു​ക്കു​ന്ന​തി​ലാണ്‌.”—പ്രവൃ​ത്തി​കൾ 20:35. (w87 5/15)

[5-ാം പേജിലെ ചതുരം]

യേശുക്രിസ്‌തു—

◆ അനേകം പുരാതന പ്രവച​നങ്ങൾ നിറ​വേറി, ദൃഷ്ടാ​ന്ത​ത്തിന്‌, മീഖാ 5:2; മത്തായി 2:3-6

◆ മമനു​ഷ്യ​ന്റെ ഉല്‌പത്തി സംബന്ധിച്ച ഉല്‌പത്തി വിവരണം ഉറപ്പി​ക്ക​പ്പെട്ടു—മത്തായി 19:3-6

◆ രാജ്യം മുഖാ​ന്തരം യഹോ​വ​യു​ടെ വിശു​ദ്ധീ​ക​രണം എന്ന ബൈബി​ളി​ന്റെ മുഖ്യ​വി​ഷയം ഉച്ചത്തിൽ ഘോഷി​ച്ചു—മത്തായി 4:23; 6:9, 10; ലൂക്കോസ്‌ 8:1

◆ ആദാം നഷ്ടപ്പെ​ടു​ത്തിയ ഒരു പൂർണ്ണ​ത​യുള്ള മാനു​ഷ​ജീ​വൻ തിരികെ കൊടു​ത്തു​കൊണ്ട്‌ അവനിൽ വിശ്വാ​സം പ്രകട​മാ​ക്കു​ന്ന​വർക്ക്‌ നിത്യ​ജീ​വൻ ലഭിക്കാൻ സാദ്ധ്യ​മാ​ക്കി​ത്തീർത്തു—യോഹ​ന്നാൻ 3:16

[7-ാം പേജിലെ ചിത്രം]

‘യഹോ​വ​യു​ടെ എല്ലാ ഉപകാ​ര​ങ്ങൾക്കു​മാ​യി നിങ്ങൾ അവന്‌ എന്തു പകരം നൽകും?’