അലസന്റെ പാത ഒഴിവാ​ക്കു​ക

അലസത ജോലി​യോ​ടോ പ്രയത്‌ന​ത്തോ​ടോ ഉള്ള ആഭിമു​ഖ്യ​മി​ല്ലായ്‌മ അഥവാ വിരക്തി; ഉദാസീ​നത; വിമുഖത; നിഷ്‌ക്രി​യത; മാന്ദ്യത എന്നിങ്ങനെ നിർവ​ചി​ക്ക​പ്പെ​ടു​ന്നു. ‘അററ്‌സാൽ’ എന്ന എബ്രായ ക്രിയാ പദം “അലസമാ​യി​രി​ക്കുക” എന്നർത്ഥ​മാ​ക്കു​ന്നു. (ന്യായാ​ധി​പൻമാർ 18:9) ഈ ക്രിയാ പദത്തോ​ടു ബന്ധപ്പെട്ട നാമരൂ​പം “മടിയൻ” എന്നു പരിഭാ​ഷ​പ്പെ​ടു​ത്തു​ന്നു. (സദൃശ​വാ​ക്യ​ങ്ങൾ 6:6) ‘ഒക്‌നേ​റോസ്‌’ എന്ന ഗ്രീക്കു പദത്തിന്റെ അർത്ഥം “അലസമായ, നിഷ്‌ക്രി​യ​മായ” എന്നാണ്‌. (മത്തായി 25:26; റോമർ 12:11, ഇൻറ.) മറെറാ​രു പദമായ ‘നോ​ത്രോസ്‌’, “അലസത​യുള്ള, മാന്ദ്യ​ത​യുള്ള” എന്നിങ്ങനെ അർത്ഥമാ​ക്കു​ന്നു.—എബ്രായർ 5:11; 6:12.

ഏററവും വലിയ രണ്ടു വേലക്കാർ എന്ന നിലയിൽ യഹോ​വ​യും അവന്റെ പുത്ര​നും അലസതയെ വെറു​ക്കു​ന്നു. യേശു പറഞ്ഞു: “എന്റെ പിതാവു ഇന്നുവ​രെ​യും പ്രവർത്തി​ക്കു​ന്നു; ഞാനും പ്രവർത്തി​ക്കു​ന്നു.” (യോഹ​ന്നാൻ 5:17) ദൈവ​വ​ച​ന​ത്തി​ലു​ട​നീ​ളം അലസനായ വ്യക്തി ശാസി​ക്ക​പ്പെ​ടു​ക​യും അലസത കുററം വിധി​ക്ക​പ്പെ​ടു​ക​യും ചെയ്യുന്നു.

അലസന്റെ ചിന്താ​ഗ​തി

അലസനായ മനുഷ്യ​നെ​ക്കു​റി​ച്ചുള്ള ഒരു വിവരണം സദൃശ​വാ​ക്യ​ങ്ങ​ളു​ടെ പുസ്‌ത​ക​ത്തിൽ നൽക​പ്പെ​ട്ടി​രി​ക്കു​ന്നു. ഒന്നാമ​താ​യി, അവൻ ഒരു പദ്ധതി സമാരം​ഭി​ക്കാ​തി​രി​ക്കു​ന്ന​തിൽ തന്നെത്തന്നെ ന്യായീ​ക​രി​ക്കു​ന്ന​തിന്‌ തന്റെ സ്വന്തം മനസ്സിൽ പ്രതി​ബ​ന്ധ​ങ്ങളെ അണിനി​ര​ത്തു​ന്നു. “മടിയന്റെ വഴി മുള്ളു​വേ​ലി​പോ​ലെ​യാ​കു​ന്നു.” (സദൃശ​വാ​ക്യ​ങ്ങൾ 15:19) അവൻ തന്റെ കർത്തവ്യ​ത്തെ, കടന്നു​പോ​കാൻ വളരെ ദുഷ്‌ക​ര​മായ മുൾച്ചെ​ടി​കൾ നിറഞ്ഞ മുന്നി​ലുള്ള ഒരു നടപ്പാ​ത​യാ​യി വീക്ഷി​ക്കു​ന്നു. യഥാർത്ഥ​ത്തിൽ ഇല്ലാത്ത​തും എന്നാൽ ഒരു അപകടം തന്റെ ജോലി​യെ തടസ്സ​പ്പെ​ടു​ത്തു​ന്നു​ണ്ടെ​ന്നും വരുമാറ്‌ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു​കൊണ്ട്‌ അവൻ തന്റെ നിഷ്‌ക്രി​യ​തക്ക്‌ അപഹാ​സ്യ​മായ ഒഴിക​ഴി​വു​കൾ കണ്ടെത്തു​ന്നു: “വെളി​യിൽ സിംഹം ഉണ്ട്‌! വീഥി​യിൽ എനിക്കു ജീവഹാ​നി വരും!” (സദൃശ​വാ​ക്യ​ങ്ങൾ 22:13) സാധാ​ര​ണ​യാ​യി ഭീരു​ത്വ​ത്തോ​ടെ അഥവാ ഒരു ഭയചകി​ത​മായ പിൻവാ​ങ്ങ​ലി​നോ​ടു​കൂ​ടെ വരുന്ന​താണ്‌ അലസത. (മത്തായി 25:26 എ; 2 തിമൊ​ഥെ​യോസ്‌ 1:7) മററു​ള്ളവർ ഗുണ​ദോ​ഷി​ക്കു​ക​യും പ്രേരി​പ്പി​ക്കു​ക​യും ചെയ്‌തി​ട്ടും അവൻ എഴു​ന്നേൽക്കാൻ ആവാത്ത​വ​നെ​പ്പോ​ലെ ‘കതകു ചുഴി​ക്കു​റ​റി​യിൽ എന്നപോ​ലെ’ തന്റെ കിടക്ക​യിൽ തിരി​യു​ന്നു. അവൻ തന്നെത്താൻ ഭക്ഷിക്കാൻ പോലും കഴിയാ​തെ​വണ്ണം അത്ര മടിയ​നാണ്‌. അവൻ “തന്റെ കൈ തളിക​യിൽ പൂത്തുന്നു; വായി​ലേക്കു തിരികെ കൊണ്ടു​വ​രു​ന്നതു അവന്നു പ്രയാസം.” (സദൃശ​വാ​ക്യ​ങ്ങൾ 26:14, 15; 19:24) എന്നാൽ താൻ ചെയ്യു​ന്നത്‌ ശരിയാ​ണെന്ന്‌ തന്റെ സ്വന്തഹൃ​ദ​യ​ത്തിൽ തോന്നു​മാറ്‌ അവൻ തന്നേത്തന്നെ വഞ്ചിച്ചി​രി​ക്കു​ന്നു.

ഈ തരത്തി​ലുള്ള ഒരു വ്യക്തി കപടവും സാങ്കൽപ്പി​ക​വു​മായ ന്യായ​വാ​ദ​ങ്ങ​ളിൽ യഥേഷ്ടം വ്യാപ​രി​ക്കു​ന്നു. ജോലി തന്റെ ആരോ​ഗ്യ​ത്തിന്‌ ഹാനി വരുത്തു​മെ​ന്നും താൻ പരിക്ഷീ​ണ​നാ​ണെ​ന്നും അവൻ ചിന്തി​ച്ചേ​ക്കാം. ‘ലോകം ഒരു ജീവി​ത​മാർഗ്ഗ​ത്തിന്‌ തന്നോട്‌ കടപ്പെ​ട്ടി​രി​ക്കു​ന്നു’ എന്ന്‌ അവനു തോന്നി​യേ​ക്കാം. അല്ലെങ്കിൽ, “നാളേ​ക്കാ​യി” അവൻ തന്റെ ജോലി മാററി​വെ​ക്കു​ന്നു. (സദൃശ​വാ​ക്യ​ങ്ങൾ 20:4) അവൻ ചെയ്‌തി​ട്ടുള്ള ഏതൊരു നിസ്സാര കാര്യ​വും താൻ മററാ​രെ​യും പോ​ലെ​തന്നെ തന്റെ ഭാഗവും ചെയ്‌തി​രി​ക്കു​ന്നു എന്നു തോന്നാൻ അവനെ പ്രേരി​പ്പി​ച്ചേ​ക്കാം. ഉത്സാഹി​ക​ളാ​യ​വർക്കെ​ല്ലാം ആ തരത്തി​ലുള്ള ഏതു വാദഗ​തി​കൾക്കും ഒരു ന്യായ​മായ ഉത്തരം കൊടു​ക്കാൻ കഴിയു​മെ​ന്നി​രി​ക്കെ അവർ മഠയൻമാ​രാണ്‌ എന്തു​കൊ​ണ്ടെ​ന്നാൽ അവർ കഠിന​ശ്രമം ചെയ്യു​ക​യും താനും അപ്രകാ​രം ചെയ്യാൻ പ്രോ​ത്സാ​ഹി​പ്പി​ക്കാൻ പരി​ശ്ര​മി​ക്കു​ക​യും ചെയ്യുന്നു എന്നു വിചാ​രി​ച്ചു​കൊണ്ട്‌ അയാൾ “തന്റെ സ്വന്തം കണ്ണുക​ളിൽ ജ്ഞാനി​യാ​യി​രി​ക്കു​ന്നു.”—സദൃശ​വാ​ക്യ​ങ്ങൾ 26:13-16.

അലസനായ വ്യക്തിക്ക്‌ “സ്വയം​പ​ര്യാ​പ്‌ത​ത​യോ” “ഉൺമാ​നും ഉടുപ്പാ​നും” ഉള്ളതി​ലുള്ള സംതൃ​പ്‌തി​യോ ഇല്ല. (1 തിമൊ​ഥെ​യോസ്‌ 6:6-8) എന്നാൽ അയാൾക്ക്‌ സാധാ​ര​ണ​യാ​യി ഭക്ഷണ​ത്തെ​ക്കാ​ളോ വസ്‌ത്ര​ത്തെ​ക്കാ​ളോ വളരെ കൂടുതൽ വസ്‌തു​ക്കൾക്ക്‌ ആഗ്രഹ​മുണ്ട്‌. “മടിയൻ കൊതി​ച്ചി​ട്ടും ഒന്നും കിട്ടു​ന്നില്ല.” (സദൃശ​വാ​ക്യ​ങ്ങൾ 13:4) അവന്‌ തന്റെ സഹമനു​ഷ്യ​നോ​ടു പരിഗ​ണ​ന​യോ ആദരവോ ഇല്ല. പ്രത്യുത മററാ​രെ​ങ്കി​ലും തന്റെ ജോലി ചെയ്യു​ന്ന​തിന്‌ അവന്‌ സമ്മതമാണ്‌, താനാ​ഗ്ര​ഹി​ക്കുന്ന വസ്‌തു​ക്കൾ മററു​ള്ളവർ പ്രദാനം ചെയ്യു​ന്ന​തി​നു​പോ​ലും അവൻ ഇഷ്ടപ്പെ​ടു​ന്നു.—സദൃശ​വാ​ക്യ​ങ്ങൾ 20:4.

അലസത​യു​ടെ പ്രതി​ഫ​ലം

ഒരു മടിയ​നായ വ്യക്തി താൻ പിന്നീട്‌ തിര​ക്കോ​ടെ ചെയ്യു​മെന്ന്‌ ചിന്തി​ച്ചേ​ക്കാ​മെ​ന്നി​രി​ക്കെ അവന്റെ മടിയു​ടെ പ്രതി​ഫലം അവനെ പെട്ടെന്നു പിടി​കൂ​ടും, അപ്പോ​ഴേ​ക്കും സമയം ഏറെ വൈകി​യി​രി​ക്കും, എന്തെന്നാൽ അവനോട്‌ ഇതാണ്‌ പറയ​പ്പെ​ട്ടി​രി​ക്കു​ന്നത്‌: “കുറേ​ക്കൂ​ടെ ഉറക്കം; കുറേ​ക്കൂ​ടെ നിദ്ര; കുറേ​ക്കൂ​ടെ കൈ​കെ​ട്ടി​ക്കി​ടക്ക. അങ്ങനെ നിന്റെ ദാരി​ദ്ര്യം വഴി​പോ​ക്ക​നെ​പ്പോ​ലെ​യും നിന്റെ ബുദ്ധി​മു​ട്ടു ആയുധ​പാ​ണി​യെ​പ്പോ​ലെ​യും വരും.”—സദൃശ​വാ​ക്യ​ങ്ങൾ 6:11.

അക്ഷരാർത്ഥ​ത്തി​ലോ ആലങ്കാ​രി​ക​മാ​യോ എടുത്താ​ലും ഒരു മടിയ​നായ മമനു​ഷ്യ​ന്റെ അവസ്ഥ​യെ​ക്കു​റി​ച്ചുള്ള വർണ്ണന സത്യം​ത​ന്നെ​യാണ്‌: “ഞാൻ മടിയന്റെ കണ്ടത്തി​ന​രി​കെ​യും ബുദ്ധി​ഹീ​നന്റെ മുന്തി​രി​ത്തോ​ട്ട​ത്തി​നു സമീ​പെ​യും കൂടി​പ്പോ​യി. അവിടെ മുള്ളു പടർന്നു പിടി​ച്ചി​രി​ക്കു​ന്ന​തും തൂവ നിറഞ്ഞു നിലം മൂടി​യി​രി​ക്കു​ന്ന​തും അതിന്റെ കൻമതിൽ ഇടിഞ്ഞു കിടക്കു​ന്ന​തും കണ്ടു.” “മടിവു​കൊ​ണ്ടു മേൽപ്പുര വീണു​പോ​കു​ന്നു; കൈക​ളു​ടെ ആലസ്യം​കൊ​ണ്ടു വീടു​ചോ​രു​ന്നു.”—സദൃശ​വാ​ക്യ​ങ്ങൾ 24:30, 31; സഭാ​പ്ര​സം​ഗി 10:18.

മടിയനെ കൂലിക്കു നിർത്തുന്ന ഏവനും അഥവാ അവൻ ആരെ പ്രതി​നി​ധീ​ക​രി​ച്ചാ​ലും ആ ആൾ നിശ്ചയ​മാ​യും നിരാ​ശി​ത​നാ​കു​ക​യും മനോ​വ്യ​സ​ന​പ്പെ​ടു​ക​യും നഷ്ടം അനുഭ​വി​ക്കു​ക​യും ചെയ്യും. നേരി​ടു​ന്ന​തി​നും ഇടയാ​കും. എന്തെന്നാൽ, “ചൊറുക്ക പല്ലിനും പുക കണ്ണിനും ആകുന്ന​തു​പോ​ലെ മടിയൻ തന്നെ അയക്കു​ന്ന​വർക്കു ആകുന്നു.”—സദൃശ​വാ​ക്യ​ങ്ങൾ 10:26.

അന്തിമ​മാ​യി അലസന്റെ അലസത അവന്‌ ദാരുണ ഫലങ്ങൾ കൈവ​രു​ത്തു​ന്നു. എന്തെന്നാൽ, “മടിയന്റെ കൊതി അവന്നു മരണ​ഹേതു” ആണ്‌. അവന്റെ മോഹം അവന്‌ അനർഹ​മായ അഥവാ അനാവ​ശ്യ​മായ കാര്യ​ങ്ങൾക്കു​വേ​ണ്ടി​യാണ്‌. അവ കൈവ​ശ​മാ​ക്കു​ന്ന​തി​നുള്ള ശ്രമത്തിൽ അയാൾ അനർത്ഥ​ത്തിന്‌ വഴി​പ്പെ​ട്ടേ​ക്കാം. ഏതു പ്രകാ​ര​ത്തി​ലാ​യാ​ലും, അലസത​യോ​ടു​കൂ​ടിയ അവന്റെ മോഹം അവനെ ജീവന്റെ സ്രോ​ത​സ്സായ ദൈവ​ത്തിൽനി​ന്നു വ്യതി​ച​ലി​പ്പി​ക്കു​ന്നു.—സദൃശ​വാ​ക്യ​ങ്ങൾ 21:25.

അലസനായ ക്രിസ്‌ത്യാ​നി പ്രചോ​ദി​പ്പി​ക്കു​ക​യും പ്രവർത്തി​പ്പി​ക്കു​ക​യും ചെയ്യുന്ന ആത്മാവി​ന്റെ ഫലം നട്ടുവ​ളർത്തു​ന്നില്ല. (പ്രവൃ​ത്തി​കൾ 18:25) ഇത്‌ വാസ്‌ത​വ​ത്തിൽ അവനു തന്നെ വിപത്ത്‌ കൈവ​രു​ത്തു​ന്നു. അവൻ ജഡത്തിന്റെ അഭിലാ​ഷ​ങ്ങളെ പോഷി​പ്പി​ക്കു​ന്നു. അവൻ പെട്ടെ​ന്നു​തന്നെ “ഒട്ടും വേല ചെയ്യാതെ പരകാ​ര്യം നോക്കി ക്രമം​കെട്ടു നടക്കുന്ന”വനായി​ത്തീർന്നേ​ക്കാം.—2 തെസ്സ​ലോ​നി​ക്യർ 3:11.

ക്രിസ്‌തീയ സഭയിൽ എങ്ങനെ വീക്ഷി​ക്ക​പ്പെ​ടു​ന്നു

ആദിമ ക്രിസ്‌തീയ സഭയിൽ നിർദ്ധ​നർക്ക്‌ വിശേ​ഷാൽ വിധവ​കൾക്കു ഭൗതി​ക​സ​ഹാ​യം നൽകു​ന്ന​തിന്‌ ഒരു ക്രമീ​ക​രണം ഏർപ്പെ​ടു​ത്ത​പ്പെട്ടു. ചില ഇളയ വിധവ​മാർ ക്രിസ്‌തീയ ശുശ്രൂ​ഷ​യിൽ സോത്സാ​ഹം ഏർപ്പെ​ടു​ന്ന​തിന്‌ വിധവ​ക​ളെന്ന നിലയി​ലുള്ള തങ്ങളുടെ സ്വാത​ന്ത്ര്യം ഉപയോ​ഗി​ക്കു​ന്ന​തിന്‌ വാഞ്‌ഛ​യു​ള്ള​വ​രാ​യി തങ്ങളെ​ത്തന്നെ പ്രകടി​പ്പി​ച്ച​താ​യി തോന്നു​ന്നു. (1 കൊരി​ന്ത്യർ 7:34 താരത​മ്യ​പ്പെ​ടു​ത്തുക.) ചിലർക്ക്‌ ഭൗതിക സഹായം നൽക​പ്പെട്ടു എന്നത്‌ സ്‌പഷ്ട​മാണ്‌. എന്നാൽ തങ്ങൾക്കു ലഭ്യമാ​യി​ട്ടുള്ള വർദ്ധിച്ച സ്വാത​ന്ത്ര്യം അധിക​സ​മ​യ​വും ഉചിത​മാ​യി ഉപയോ​ഗി​ക്കു​ന്ന​തി​നു പകരം അവർ ഉദാസീ​ന​രും മെന​ക്കെട്ടു നടക്കു​ന്ന​വ​രും ആയിത്തീ​രു​ക​യും ഉഴന്നു നടക്കു​വാൻ തുടങ്ങു​ക​യും ചെയ്‌തു. തങ്ങൾക്ക്‌ അരുതാത്ത കാര്യങ്ങൾ സംസാ​രി​ച്ചു​കൊണ്ട്‌ അവർ കുശു​കു​ശു​പ്പു​കാ​രും മററു​ള്ള​വ​രു​ടെ കാര്യ​ങ്ങ​ളിൽ തലയി​ടു​ന്ന​വ​രും ആയിത്തീർന്നു. ഈ കാരണ​ത്താൽ അപ്പോ​സ്‌ത​ല​നായ പൗലോസ്‌ ഇങ്ങനെ​യുള്ള വ്യക്തി​കളെ സഹായ​ത്തി​നുള്ള പട്ടിക​യിൽ പേർചാർത്ത​രു​തെന്ന്‌ മേൽവി​ചാ​ര​ക​നായ തിമൊ​ഥെ​യോ​സി​നോട്‌ നിർദ്ദേ​ശി​ച്ചു, പ്രത്യുത അവരെ വിവാഹം കഴിക്കാൻ അനുവ​ദി​ക്ക​ണ​മെ​ന്നും അവരുടെ ഓജസ്സും പ്രാപ്‌തി​ക​ളും മക്കളെ പോററി വളർത്തു​ന്ന​തി​നും ഒരു കുടും​ബത്തെ പരിപാ​ലി​ക്കു​ന്ന​തി​നും ഉപയോ​ഗി​ക്ക​ണ​മെ​ന്നും പ്രബോ​ധി​പ്പി​ച്ചു.—1 തിമൊ​ഥെ​യോസ്‌ 5:9-16.

ക്രിസ്‌തീ​യ സഭയിലെ ഭൗതിക സഹായ​ത്തി​ന്റെ കാര്യ​ത്തി​ലുള്ള ബൈബിൾനി​യമം ഇതാണ്‌: “വേല ചെയ്യാൻ മനസ്സി​ല്ലാ​ത്തവൻ തിന്നു​ക​യു​മ​രുത്‌.” (2 തെസ്സ​ലോ​നി​ക്യർ 3:10) കുടും​ബ​ത്ത​ലവൻ തന്റെ കുടും​ബ​ത്തി​നു​വേണ്ടി കരു​തേ​ണ്ട​തുണ്ട്‌. ഭാര്യ “അലസത​യു​ടെ അപ്പം” ഭക്ഷിക്ക​യു​മ​രുത്‌.—സദൃശ​വാ​ക്യ​ങ്ങൾ 31:27; 1 തിമൊ​ഥെ​യോസ്‌ 5:8.

പഠനത്തി​ലും ശുശ്രൂ​ഷ​യി​ലും അലസത ഒഴിവാ​ക്കു​ക

ക്രിസ്‌തീയ ശുശ്രൂ​ഷ​യിൽ ഏർപ്പെ​ടു​ന്ന​തും പഠനവും ദൈ​വോ​ദ്ദേ​ശ്യ​ങ്ങ​ളു​ടെ ഒരു ആഴമായ ഗ്രാഹ്യ​വും സമ്പാദി​ക്കു​ന്ന​തും സംബന്ധി​ച്ചുള്ള അലസത​ക്കെ​തി​രെ ബുദ്ധി​യു​പ​ദേശം നൽക​പ്പെ​ടു​ന്നു. അപ്പോ​സ്‌ത​ല​നായ പൗലോസ്‌ പുരോ​ഗ​മ​ന​മി​ല്ലാത്ത ചില എബ്രായ ക്രിസ്‌ത്യാ​നി​കളെ ഇങ്ങനെ ചൂണ്ടി​ക്കാ​ണി​ച്ചു​കൊണ്ട്‌ ശാസിച്ചു: “എങ്കിലും നിങ്ങൾ കേൾപ്പാൻ മാന്ദ്യ​മു​ള്ള​വ​രാ​യി തീർന്ന​തു​കൊണ്ട്‌ തെളി​യി​ച്ചു തരുവാൻ വിഷമം. കാലം​നോ​ക്കി​യാൽ ഇപ്പോൾ ഉപദേ​ഷ്ടാ​ക്കൻമാർ ആയിരി​ക്കേ​ണ്ടുന്ന നിങ്ങൾക്കു ദൈവ​ത്തി​ന്റെ അരുള​പ്പാ​ടു​ക​ളു​ടെ ആദ്യ പാഠങ്ങ​ളെ​തന്നെ വീണ്ടും ഉപദേ​ശി​ച്ചു​ത​രു​വാൻ ആവശ്യ​മാ​യി​രി​ക്കു​ന്നു; കട്ടിയാ​യുള്ള ആഹാരമല്ല; പാലത്രെ നിങ്ങൾക്കു ആവശ്യ​മെന്നു വന്നിരി​ക്കു​ന്നു.” (എബ്രായർ 5:11, 12) അവൻ ഇങ്ങനെ​യും ബുദ്ധി​യു​പ​ദേ​ശി​ക്കു​ന്നു: “ഉത്സാഹ​ത്തിൽ മടുപ്പി​ല്ലാ​തെ ആത്മാവിൽ എരിവു​ള്ള​വ​രാ​യി കർത്താ​വി​നെ സേവി​പ്പിൻ.”—റോമർ 12:11. (g91 6/8)