കുറ്റകൃ​ത്യ​ങ്ങ​ളു​ടെ പാത വിട്ട പ്രത്യാ​ശ​യു​ടെ പാതയി​ലേക്ക്‌

കോസ്റ്റാ കൂലാ​പിസ്‌ പറഞ്ഞ പ്രകാരം

തടവുമുറിയുടെ വൃത്തി​ഹീ​ന​മായ ചുവരിൽ കണ്ണും​നട്ട്‌ ഞാനി​രു​ന്നു. എങ്ങനെ​യെ​ങ്കി​ലും കുറെ​യേറെ പണമു​ണ്ടാ​ക്കാ​നുള്ള ഒരു വഴി കണ്ടുപി​ടി​ക്കാൻ തന്നെ ഞാൻ തീരു​മാ​നി​ച്ചു. ജീവിതം അപ്പോ​ഴേ​ക്കും കുറ്റകൃ​ത്യ​ങ്ങ​ളു​ടെ ഒരു പരമ്പര​യാ​യി മാറി​ക്ക​ഴി​ഞ്ഞി​രു​ന്നു. അതിൽ നിന്നു രക്ഷപ്പെട്ട്‌ ഒരു പുതിയ ജീവിതം തുടങ്ങാൻ എനിക്കു പണം ആവശ്യ​മാ​യി​രു​ന്നു.

തകർന്നു നുറു​ങ്ങിയ മനസ്സോ​ടെ അവി​ടെ​യ​ങ്ങനെ ഇരുന്ന​പ്പോൾ, തലേ വർഷം സുഹൃ​ത്തു​ക്ക​ളിൽ 11 പേർ മരണമടഞ്ഞ കാര്യം ഞാനോർത്തു. ഒരാളെ കൊല​ക്കു​റ്റ​ത്തിന്‌ തൂക്കി​ക്കൊ​ല്ലു​ക​യാ​യി​രു​ന്നു. മറ്റൊ​രാൾ, കൊല​ക്കു​റ്റ​ത്തിന്‌ വിചാ​ര​ണ​യും കാത്തി​രി​ക്കവെ ആത്മഹത്യ ചെയ്‌തു. കഴിച്ച മയക്കു​മ​രു​ന്നു​ക​ളു​ടെ ഡോസ്‌ കൂടി​പ്പോ​യ​താണ്‌ മറ്റു മൂന്നു പേരുടെ മരണകാ​രണം. രണ്ടു പേരെ തെരു​വി​ലെ കലഹങ്ങൾക്കി​ട​യിൽ തല്ലി​ക്കൊ​ല്ലു​ക​യാ​യി​രു​ന്നു. ബാക്കി നാലു​പേർ, വാഹനാ​പ​ക​ട​ത്തി​ലാണ്‌ മരണമ​ട​ഞ്ഞത്‌. ഇതും​കൂ​ടാ​തെ, ഗുരു​ത​ര​മായ കുറ്റങ്ങൾക്കു ജയിൽ ശിക്ഷയ​നു​ഭ​വി​ച്ചു​കൊ​ണ്ടി​രുന്ന നിരവധി സുഹൃ​ത്തു​ക്ക​ളും എനിക്കു​ണ്ടാ​യി​രു​ന്നു.

തടവു​മു​റി​യി​ലെ മനംമ​ടു​പ്പി​ക്കുന്ന അന്തരീ​ക്ഷ​ത്തിൽ, ഞാൻ ദൈവ​ത്തോട്‌ ഉള്ളുരു​കി പ്രാർഥി​ച്ചു. അവൻ ആരായി​രു​ന്നാ​ലും, കുറ്റകൃ​ത്യ​ങ്ങ​ളു​ടെ ലോകത്തു നിന്ന്‌ പുറത്തു കടക്കാ​നുള്ള മാർഗം എനിക്കു കാണി​ച്ചു​ത​രേ​ണമേ എന്നു ഞാൻ യാചിച്ചു. ആ പ്രാർഥ​ന​യ്‌ക്ക്‌ ഉത്തരം ലഭിച്ചത്‌ കുറച്ചു നാൾക​ഴി​ഞ്ഞാണ്‌. അതിനി​ട​യിൽ, സാരമാ​യി പരി​ക്കേൽപ്പി​ക്കുക എന്ന ലക്ഷ്യത്തിൽ ആക്രമണം നടത്തി എന്ന ഗൗരവ​ത​ര​മായ കുറ്റാ​രോ​പ​ണ​ത്തിൽ നിന്ന്‌ ഒരുവി​ധം തലയൂ​രു​ന്ന​തിന്‌ എനിക്കു കഴിഞ്ഞു. എന്റെ മേലുള്ള കുറ്റവും ശിക്ഷയും ഇളച്ചു​കി​ട്ടു​ന്ന​തി​നു വേണ്ടി​യുള്ള ഹർജി കോടതി അംഗീ​ക​രി​ച്ച​താ​ണു കാരണം. എങ്കിലും ആ സാഹച​ര്യ​ത്തിൽ ഞാൻ ചെന്നു​പെട്ട വിധം ഒന്നു വിശദ​മാ​ക്കട്ടെ.

1944-ൽ ദക്ഷിണാ​ഫ്രി​ക്ക​യി​ലെ പ്രി​ട്ടോ​റി​യ​യി​ലാണ്‌ ഞാൻ ജനിച്ചത്‌. വളർന്ന​തും അവി​ടെ​ത്തന്നെ. എന്റെ ബാല്യം അസന്തു​ഷ്ട​മാ​യി​രു​ന്നു. പിതാ​വിന്‌ മൂക്കിൻ തുമ്പത്താ​യി​രു​ന്നു ശുണ്‌ഠി. മിക്ക​പ്പോ​ഴും അതു ഞങ്ങളുടെ കുടും​ബ​ജീ​വി​തം ദുരി​ത​പൂർണ​മാ​ക്കി​ത്തീർത്തു. പോരാ​ത്ത​തിന്‌ അദ്ദേഹം ഒരു മുഴു​ക്കു​ടി​യ​നാ​യി​രു​ന്നു. ഒപ്പം, കടുത്ത ചൂതാ​ട്ട​ക്കാ​ര​നും. എപ്പോ​ഴാണ്‌ അദ്ദേഹ​ത്തി​ന്റെ മട്ടു മാറുക എന്നു പറയാൻ കഴിയില്ല. അങ്ങനെ സംഭവി​ച്ചാൽ, പിന്നത്തെ പുകി​ലൊ​ട്ടു പറയു​ക​യും വേണ്ട. ചെവി പൊട്ടി​പ്പോ​കുന്ന ശകാര​മാ​കും ഞങ്ങൾക്കൊ​ക്കെ കേൾക്കേണ്ടി വരിക. ഞങ്ങളെ കണക്കറ്റ്‌ ഉപദ്ര​വി​ക്കു​ക​യും ചെയ്യും. അമ്മയ്‌ക്കാ​യി​രു​ന്നു ഇതെല്ലാം ഏറ്റവും കൂടുതൽ സഹി​ക്കേണ്ടി വന്നിരു​ന്നത്‌. വീട്ടിലെ സ്ഥിരം കലഹങ്ങ​ളിൽ നിന്നു രക്ഷപ്പെ​ടാ​നാ​യി ഞാൻ തെരു​വി​ലേക്ക്‌ ഇറങ്ങി​ത്തി​രി​ച്ചു.

കുറ്റകൃ​ത്യ​ത്തി​ലേ​ക്കുള്ള വഴി

അങ്ങനെ, നന്നേ ചെറു​പ്പ​ത്തിൽത്തന്നെ ഞാൻ ലോക​ത്തി​ന്റെ വഴിക​ളു​മാ​യി പരിചി​ത​നാ​യി തീർന്നു. ഉദാഹ​ര​ണ​ത്തിന്‌, എട്ടാം വയസ്സിൽ ഞാൻ രണ്ടു പാഠങ്ങൾ പഠിച്ചു. അയൽപ​ക്കത്തെ ഒരു വീട്ടിൽ നിന്നു മോഷ്ടിച്ച കളിപ്പാ​ട്ടങ്ങൾ സഹിതം എന്നെ പിടി​കൂ​ടി​യ​പ്പോ​ഴാ​യി​രു​ന്നു ആദ്യ​ത്തേത്‌. പിതാ​വി​ന്റെ വകയായി അതിന്‌ എനിക്കു നല്ല ചുട്ട അടി കിട്ടി. കോപം​കൊണ്ട്‌ ഉറഞ്ഞു​തു​ള്ളു​ക​യാ​യി​രുന്ന അദ്ദേഹ​ത്തി​ന്റെ വാക്കുകൾ ഇപ്പോ​ഴും എന്റെ കാതിൽ മുഴങ്ങു​ന്നുണ്ട്‌: “ഇനി​യെ​ങ്ങാ​നും ഇതു​പോ​ലെ കട്ടെടുത്ത സാധനങ്ങൾ നിന്റെ കൈയിൽ കണ്ടാൽ, നിന്നെ ഞാൻ കൊന്നു കുഴിച്ചു മൂടും!” അന്നു ഞാൻ ഒരു തീരു​മാ​ന​മെ​ടു​ത്തു. ഇനി മോഷ്ടി​ക്കില്ല എന്നല്ല, മറിച്ച്‌, പിടി​കൊ​ടു​ക്കാ​തെ നോക്കും എന്ന്‌. ‘അടുത്ത തവണ ഞാൻ അത്‌ ഒളിപ്പി​ച്ചു വെക്കും. അപ്പോൾ പിന്നെ എന്നെ ആർക്കും പിടി​കൂ​ടാൻ സാധി​ക്കില്ല,’ ഞാൻ വിചാ​രി​ച്ചു.

വളരെ ചെറു​പ്പ​ത്തിൽത്തന്നെ ഞാൻ പഠിച്ച രണ്ടാമത്തെ പാഠം പക്ഷേ, കുറ്റകൃ​ത്യ​വു​മാ​യി യാതൊ​രു ബന്ധവു​മി​ല്ലാ​ത്ത​താ​യി​രു​ന്നു. സ്‌കൂ​ളി​ലെ ഒരു വേദപാഠ ക്ലാസ്സിൽ വെച്ച്‌, ദൈവ​ത്തിന്‌ ഒരു വ്യക്തി​പ​ര​മായ നാമം ഉണ്ട്‌ എന്ന്‌ അധ്യാ​പിക ഞങ്ങളോ​ടു പറഞ്ഞു. ഞങ്ങളെ അതിശ​യി​പ്പി​ച്ചു കൊണ്ട്‌ അവർ ഇങ്ങനെ തുടർന്നു: “ദൈവ​ത്തി​ന്റെ പേര്‌ യഹോവ എന്നാണ്‌. മാത്രമല്ല, തന്റെ പുത്ര​നായ യേശു​വി​ന്റെ നാമത്തിൽ പ്രാർഥി​ക്കു​ന്നി​ട​ത്തോ​ളം കാലം അവൻ നിങ്ങളു​ടെ പ്രാർഥ​ന​ക​ളെ​ല്ലാം കേൾക്കു​ക​യും ചെയ്യും.” ആ വാക്കുകൾ എന്റെ ഇളംമ​ന​സ്സിൽ ആഴത്തിൽ പതിഞ്ഞു, കുറ്റകൃ​ത്യ​ങ്ങൾ നിറഞ്ഞ ഒരു ജീവി​ത​ഗ​തി​യി​ലേക്കു വഴുതി വീഴു​ന്ന​തിൽ നിന്ന്‌ അത്‌ എന്നെ തടഞ്ഞി​ല്ലെ​ങ്കിൽ കൂടി​യും. ഹൈസ്‌കൂ​ളിൽ ആയപ്പോ​ഴേ​ക്കും, കടകളിൽനി​ന്നു മോഷണം നടത്തു​ന്ന​തി​ലും കുത്തി​ക്ക​വർച്ചകൾ നടത്തു​ന്ന​തി​ലു​മൊ​ക്കെ ഞാൻ വിദഗ്‌ധ​നാ​യി കഴിഞ്ഞി​രു​ന്നു. സ്‌കൂ​ളി​ലെ എന്റെ കൂട്ടു​കാ​രൊ​ന്നും നല്ലവരാ​യി​രു​ന്നില്ല. മിക്കവ​രും പലതരം കുറ്റകൃ​ത്യ​ങ്ങൾ ചെയ്‌ത​തി​ന്റെ പേരിൽ അതി​നോ​ട​കം​തന്നെ ദുർഗു​ണ​പ​രി​ഹാര പാഠശാ​ല​യിൽ കഴിഞ്ഞി​ട്ടു​ള്ള​വ​രാ​യി​രു​ന്നു.

വർഷങ്ങൾ കടന്നു​പോ​യ​തോ​ടെ, ഞാൻ ഒരു സ്ഥിരം കുറ്റവാ​ളി ആയിത്തീർന്നു. കൗമാ​ര​ത്തി​ന്റെ പടിയി​റ​ങ്ങു​ന്ന​തി​നു മുമ്പു​തന്നെ ഞാൻ അസംഖ്യം പിടി​ച്ചു​പ​റി​ക​ളി​ലും കുത്തി​ക്ക​വർച്ച​ക​ളി​ലും കാർമോ​ഷ​ണ​ങ്ങ​ളി​ലും ഗുരു​ത​ര​മാ​യി പരി​ക്കേൽപ്പി​ക്കാൻ പോന്ന ആക്രമ​ണ​ങ്ങ​ളി​ലും മറ്റും ഉൾപ്പെട്ടു. ബില്യാർഡ്‌സ്‌ കളിസ്ഥ​ല​ങ്ങ​ളി​ലും ബാറു​ക​ളി​ലു​മൊ​ക്കെ കറങ്ങി​യ​ടി​ച്ചു നടക്കു​ക​യും വേശ്യ​ക​ളു​ടെ​യും കൂട്ടി​ക്കൊ​ടു​പ്പു​കാ​രു​ടെ​യും കുറ്റവാ​ളി​ക​ളു​ടെ​യു​മെ​ല്ലാം കയ്യാളാ​യി പ്രവർത്തി​ക്കു​ക​യും ചെയ്‌തതു കൊണ്ട്‌ ടെക്‌നി​ക്കൽ ഹൈസ്‌കൂ​ളി​ലെ ആദ്യ വർഷം പോലും പൂർത്തി​യാ​ക്കാൻ എനിക്കു കഴിഞ്ഞില്ല.

കല്ലു പോലെ കടുത്ത ഹൃദയ​മുള്ള കുറ്റവാ​ളി​ക​ളു​മാ​യാ​യി​രു​ന്നു എന്റെ സ്ഥിരം കൂട്ടു​കെട്ട്‌. തങ്ങളെ ചതിക്കു​ന്ന​വരെ ക്രൂര​മാ​യി പരി​ക്കേൽപ്പി​ക്കു​ന്ന​തിൽ ഇക്കൂട്ടർക്കു തെല്ലും മടിയില്ല. അനാവ​ശ്യ​മാ​യി സംസാ​രി​ക്കാ​തി​രി​ക്കു​ക​യും സ്വന്തം നേട്ടങ്ങളെ കുറിച്ചു വീമ്പു പറയാ​തി​രി​ക്കു​ക​യും പരസ്യ​മാ​യി പണക്കൊ​ഴുപ്പ്‌ കാണി​ക്കാ​തി​രി​ക്കു​ക​യും ചെയ്യു​ന്ന​താ​ണു നല്ലത്‌ എന്നു ഞാൻ പഠിച്ചു. ഇതെല്ലാം ഒരു കുറ്റകൃ​ത്യം നടന്നി​ട്ടുള്ള കാര്യം പരസ്യ​മാ​ക്കാ​നേ ഇടയാക്കൂ. അങ്ങനെ, സംഭവം പൊലീ​സി​ന്റെ ചെവി​യി​ലെ​ത്തി​യേ​ക്കാം. പിന്നെ, അവരുടെ മൂർച്ച​യേ​റിയ ചോദ്യ​ങ്ങൾക്കു സമാധാ​നം പറയണം. എന്നാൽ, കിട്ടിയ മുതലി​ന്റെ പങ്കും ആവശ്യ​പ്പെട്ടു കൊണ്ടുള്ള മറ്റു കുറ്റവാ​ളി​ക​ളു​ടെ അപ്രതീ​ക്ഷി​ത​മായ സന്ദർശ​ന​ങ്ങൾക്കും അതു കാരണ​മാ​യേ​ക്കാം എന്നതാണ്‌ അതിലും കഷ്ടം.

ഈ മുൻക​രു​ത​ലു​ക​ളെ​ല്ലാം ഉണ്ടായി​രു​ന്നി​ട്ടും പക്ഷേ, നിയമ​വി​രു​ദ്ധ​മായ പ്രവർത്ത​ന​ങ്ങ​ളിൽ ഉൾപ്പെ​ടു​ന്നു എന്ന സംശയ​ത്തി​ന്റെ പേരിൽ ഞാൻ ചില​പ്പോ​ഴെ​ല്ലാം പൊലീസ്‌ നിരീ​ക്ഷ​ണ​ത്തിൻ കീഴിൽ ആയിട്ടുണ്ട്‌. എന്നാൽ കുറ്റം ചുമത്താ​നോ ഏതെങ്കി​ലും ഒരു കുറ്റകൃ​ത്യ​വു​മാ​യി ബന്ധപ്പെ​ടു​ത്താ​നോ പോന്ന യാതൊ​ന്നും കൈവശം വെക്കാ​തി​രി​ക്കാൻ ഞാൻ പ്രത്യേ​കം ശ്രദ്ധിച്ചു. ഒരിക്കൽ, വെളു​പ്പിന്‌ മൂന്നു മണിക്കു പൊലീസ്‌ ഞങ്ങളുടെ വീടു റെയ്‌ഡു ചെയ്‌തു. വൈദ്യു​ത ഉപകര​ണ​ങ്ങൾക്കു വേണ്ടി അവർ രണ്ടുതവണ വീടു മുഴുവൻ അരിച്ചു​പെ​റു​ക്കി. ആ പരിസ​ര​ത്തുള്ള ഒരു മൊത്ത​വ്യാ​പാ​രി​യു​ടെ ചരക്കുകൾ മോഷണം പോയി​രു​ന്നു. എന്നാൽ പൊലീ​സിന്‌ എന്റെ വീട്ടിൽ നിന്ന്‌ യാതൊ​ന്നും കണ്ടെടു​ക്കാ​നാ​യില്ല. വിരല​ട​യാ​ളം എടുക്കു​ന്ന​തിന്‌ അവർ എന്നെ പൊലീസ്‌ സ്റ്റേഷനിൽ കൊണ്ടു​പോ​യെ​ങ്കി​ലും കുറ്റ​മൊ​ന്നും ചുമത്തി​യില്ല.

മയക്കു​മ​രു​ന്നു രംഗ​ത്തേക്ക്‌

12-ാം വയസ്സു മുതൽ ഞാൻ മയക്കു​മ​രു​ന്നു​കൾ പതിവാ​യി ഉപയോ​ഗി​ക്കാൻ തുടങ്ങി. ഇതുനി​മി​ത്തം എന്റെ ആരോ​ഗ്യം ക്ഷയിക്കാൻ തുടങ്ങി. കഴിച്ച മയക്കു​മ​രു​ന്നു​ക​ളു​ടെ ഡോസ്‌ കൂടി​പ്പോ​യി​ട്ടുള്ള പല സന്ദർഭ​ങ്ങ​ളു​ണ്ടാ​യി​ട്ടുണ്ട്‌. ഏറെ താമസി​യാ​തെ, ശക്തമായ അധോ​ലോ​ക​ബ​ന്ധങ്ങൾ ഉണ്ടായി​രുന്ന ഒരു ഡോക്ടറെ ഞാൻ പരിച​യ​പ്പെ​ടാൻ ഇടയായി. അങ്ങനെ, ഞാനൊ​രു മയക്കു​മ​രുന്ന്‌ ഇടപാ​ടു​കാ​രൻ ആയിത്തീർന്നു. എന്നാൽ, മയക്കു​മ​രു​ന്നു​കൾ വിൽക്കാൻ ഏതാനും പേരെ ചുമത​ല​പ്പെ​ടു​ത്തു​ന്ന​താ​ണു നല്ലത്‌ എന്നു ഞാൻ പെട്ടെ​ന്നു​തന്നെ മനസ്സി​ലാ​ക്കി. അങ്ങനെ​യെ​ങ്കിൽ, എന്തെങ്കി​ലും കുഴപ്പ​മു​ണ്ടാ​കുന്ന പക്ഷം അതു മറ്റുള്ള​വ​രു​ടെ തലയി​ലി​രു​ന്നു​കൊ​ള്ളും, എന്നെ അത്‌ അത്ര കാര്യ​മാ​യി​ട്ടൊ​ന്നും ബാധി​ക്കു​ക​യു​മില്ല.

സങ്കടക​ര​മെന്നു പറയട്ടെ, എന്റെ മയക്കു​മ​രുന്ന്‌ ഇടപാ​ടു​കാ​രിൽ ചിലർ അത്‌ അമിത​മാ​യി ഉപയോ​ഗി​ച്ച​തി​ന്റെ ഫലമായി മരിച്ചു​പോ​യി​ട്ടുണ്ട്‌. മറ്റു ചിലരാ​കട്ടെ, അതിന്റെ സ്വാധീ​ന​ത്തിൻ കീഴിൽ ഗുരു​ത​ര​മായ കുറ്റകൃ​ത്യ​ങ്ങൾ ചെയ്‌തി​രി​ക്കു​ന്നു. എന്റെ ഒരു “സുഹൃത്ത്‌” പ്രമു​ഖ​നായ ഒരു ഡോക്ടറെ വകവരു​ത്തി. രാജ്യ​മൊ​ട്ടാ​കെ വർത്തമാ​ന​പ​ത്ര​ങ്ങ​ളു​ടെ തലക്കെ​ട്ടു​ക​ളിൽ സ്ഥാനം പിടിച്ച ഒരു സംഭവ​മാ​യി​രു​ന്നു അത്‌. അയാൾ കുറ്റം എന്റെ തലയിൽ കെട്ടി​വെച്ച്‌ എന്നെ കുടു​ക്കി​ലാ​ക്കാൻ നോക്കി. എന്നാൽ, പൊലീസ്‌ എന്റെ വീട്ടു​വാ​തിൽക്കൽ വരുന്ന​തു​വരെ ആ സംഭവത്തെ കുറിച്ച്‌ ഞാൻ യാതൊ​ന്നും അറിഞ്ഞി​രു​ന്നില്ല. ഇതു​പോ​ലെ, കുറ്റകൃ​ത്യ​ങ്ങളെ കുറിച്ചു ചോദ്യം ചെയ്യു​ന്ന​തിന്‌ പൊലീ​സു​കാർ മിക്ക​പ്പോ​ഴും എന്നെ​ത്തേടി വരുമാ​യി​രു​ന്നു.

ഇതൊ​ക്കെ​യാ​ണെ​ങ്കി​ലും, ഒരിക്കൽ എനി​ക്കൊ​രു വലിയ അബദ്ധം പറ്റി. ഒരാഴ്‌ച മുഴുവൻ മദ്യവും മയക്കു​മ​രു​ന്നു​ക​ളു​മാ​യി കഴിഞ്ഞ​തി​നു ശേഷം, ഒരു തെറ്റി​ദ്ധാ​ര​ണ​യു​ടെ പുറത്തു​ണ്ടായ കോപാ​വേ​ശ​ത്തിൽ ഞാൻ രണ്ടു​പേരെ ആക്രമിച്ച്‌ ഗുരു​ത​ര​മാ​യി പരി​ക്കേൽപ്പി​ച്ചു. പിറ്റേന്നു രാവിലെ, തങ്ങളെ ആക്രമിച്ച ആളെന്ന നിലയിൽ അവർ എന്നെ തിരി​ച്ച​റി​ഞ്ഞു. അങ്ങനെ, ഗുരു​ത​ര​മാ​യി പരി​ക്കേൽപ്പി​ക്കുക എന്ന ലക്ഷ്യ​ത്തോ​ടെ ആക്രമണം നടത്തി എന്ന കുറ്റത്തിന്‌ ഞാൻ അറസ്റ്റി​ലാ​യി. ഞാൻ ജയിലി​ലെ​ത്താൻ ഇടയാ​യത്‌ അങ്ങനെ​യാണ്‌.

പണമു​ണ്ടാ​ക്കുക, എന്നിട്ട്‌ നേരായ ഗതിയിൽ ജീവി​ക്കു​ക

ജയിലിൽ നിന്നി​റ​ങ്ങി​യ​തി​നു ശേഷം, ഒരു ഔഷധ നിർമാണ കമ്പനി​യിൽ സ്റ്റോക്ക്‌ കൺ​ട്രോ​ള​റു​ടെ തസ്‌തി​ക​യി​ലേക്ക്‌ ആളെ ആവശ്യ​മു​ണ്ടെ​ന്ന​റിഞ്ഞ്‌ ഞാൻ ആ ജോലിക്ക്‌ അപേക്ഷി​ച്ചു. അതിനുള്ള യോഗ്യത എനിക്കു​ണ്ടെന്ന്‌ തൊഴി​ലു​ട​മയെ ബോധ്യ​പ്പെ​ടു​ത്താൻ എനിക്കു സാധിച്ചു. കമ്പനി​യിൽ അപ്പോൾ തന്നെ ജോലി​യു​ണ്ടാ​യി​രുന്ന സുഹൃ​ത്തി​ന്റെ ശുപാർശ കൂടി​യാ​യ​പ്പോൾ എനിക്ക്‌ ആ ജോലി കിട്ടി. ധാരാളം പണമു​ണ്ടാ​ക്കി​യിട്ട്‌ വേറെ എവി​ടെ​യെ​ങ്കി​ലും പോയി ഒരു പുതിയ ജീവിതം തുടങ്ങാ​നാ​യി മുന്നിൽ തെളിഞ്ഞ വഴിയാണ്‌ ഇതെന്ന്‌ എനിക്കു തോന്നി. അതു​കൊണ്ട്‌, എത്രയും പെട്ടെന്ന്‌ ബിസി​ന​സ്സി​ന്റെ എല്ലാ വശങ്ങളും പഠി​ച്ചെ​ടു​ക്കാൻ ഞാൻ കഠിന​മാ​യി ശ്രമിച്ചു. മരുന്നു​ക​ളു​ടെ​യെ​ല്ലാം പേരുകൾ പഠി​ച്ചെ​ടു​ക്കു​ന്ന​തിന്‌ ഞാൻ ദിവസ​വും രാത്രി വൈകു​വോ​ളം അവിടെ തങ്ങി. പുതു​ജീ​വി​ത​ത്തി​ലേ​ക്കുള്ള പാത ഇതുത​ന്നെ​യാണ്‌ എന്ന്‌ എനിക്ക്‌ ഉറപ്പായി.

പറ്റിയ ഒരു സന്ദർഭ​ത്തി​നു വേണ്ടി കാത്തി​രി​ക്കാ​നും തൊഴി​ലു​ട​മ​ക​ളു​ടെ വിശ്വാ​സം ആർജി​ച്ചെ​ടു​ക്കാ​നു​മാ​യി​രു​ന്നു എന്റെ പരിപാ​ടി. ഒടുവിൽ, കാത്തി​രുന്ന അവസരം കൈവ​രു​മ്പോൾ അകത്തു​ക​ടന്ന്‌, കരിഞ്ച​ന്ത​യിൽ നല്ല വിലകി​ട്ടും എന്നറി​യാ​വുന്ന മരുന്നു​കൾ കുറെ​യേറെ മോഷ്ടി​ക്കുക. എന്നിട്ട്‌, അവ വിറ്റു രായ്‌ക്കു​രാ​മാ​നം പണക്കാ​ര​നാ​കുക. ഇതായി​രു​ന്നു എന്റെ ലക്ഷ്യം. സ്വാത​ന്ത്ര്യം നേടു​ന്ന​തി​നും ഒരു പുതു​ജീ​വി​തം കെട്ടി​പ്പ​ടു​ക്കു​ന്ന​തി​നും വേണ്ടി, യാതൊ​രു കാരണ​വ​ശാ​ലും പാളി​പ്പോ​കില്ല എന്ന്‌ എനിക്ക്‌ ഉറപ്പു​ണ്ടാ​യി​രുന്ന ഒരു പദ്ധതി​യും ഞാൻ രൂപ​പ്പെ​ടു​ത്തി​യെ​ടു​ത്തു.

അവസാനം, എന്റെ പദ്ധതി നടപ്പി​ലാ​ക്കാ​നുള്ള സമയം വന്നു. ഒരു രാത്രി, വളരെ കരുത​ലോ​ടെ ഞാൻ മരുന്നു​കൾ സൂക്ഷി​ച്ചി​രുന്ന സ്റ്റോർ മുറി​യിൽ കടന്നു. ഷെൽഫു​ക​ളിൽ അടുക്കി​വെ​ച്ചി​രി​ക്കുന്ന ലക്ഷക്കണ​ക്കി​നു ഡോളർ വിലവ​രുന്ന മരുന്നു​ക​ളും നോക്കി​നിൽക്കവെ, കുറ്റകൃ​ത്യ​ത്തി​ന്റെ​യും അക്രമ​ത്തി​ന്റെ​യും ലോകത്തു നിന്നു രക്ഷപ്പെ​ടാ​നുള്ള അവസര​ത്തി​ന്റെ വാതി​ലാണ്‌ എന്റെ മുന്നിൽ തുറന്നു​കി​ട​ക്കു​ന്നത്‌ എന്നെനി​ക്കു തോന്നി. എന്നാൽ ജീവി​ത​ത്തിൽ ആദ്യമാ​യി, എന്റെ മനസ്സാക്ഷി എന്നെ കുറ്റ​പ്പെ​ടു​ത്താൻ തുടങ്ങി. ഒരു മനസ്സാ​ക്ഷി​യു​ണ്ടെന്ന കാര്യം തന്നെ മിക്കവാ​റും മറന്നു​ക​ഴി​ഞ്ഞി​രുന്ന എനിക്ക്‌, പൊടു​ന്നനെ ഇങ്ങനെ​യൊ​രു മനസ്സാ​ക്ഷി​ക്കുത്ത്‌ അനുഭ​വ​പ്പെ​ടാ​നുള്ള കാരണ​മെ​ന്താണ്‌? ഈ മാറ്റത്തി​ന്റെ കാരണം ഞാൻ വിശദ​മാ​ക്കട്ടെ.

ഏതാനും ആഴ്‌ച​കൾക്കു മുമ്പ്‌, ജീവി​ത​ത്തി​ന്റെ അർഥം സംബന്ധിച്ച്‌ ഞാനും മാനേ​ജ​രും തമ്മിൽ ഒരു സംഭാ​ഷണം നടന്നി​രു​ന്നു. അദ്ദേഹം പറഞ്ഞ ഏതോ കാര്യ​ത്തി​നു മറുപ​ടി​യെ​ന്നോ​ണം ഞാൻ പറഞ്ഞു, അറ്റ​കൈ​യെന്ന നിലയ്‌ക്ക്‌ ഒരാൾക്കു പ്രാർഥി​ക്കാൻ കഴിയു​മെന്ന്‌. “ആരോട്‌?,” അദ്ദേഹം ചോദി​ച്ചു. “ദൈവ​ത്തോട്‌,” എന്നായി​രു​ന്നു എന്റെ മറുപടി. “പക്ഷേ ആളുകൾ അനേകം ദൈവ​ങ്ങ​ളോ​ടു പ്രാർഥി​ക്കു​ന്നു​ണ്ട​ല്ലോ. നിങ്ങൾ ആരോ​ടാ​ണു പ്രാർഥി​ക്കുക?,” അദ്ദേഹം ചോദി​ച്ചു. “സർവശ​ക്ത​നായ ദൈവ​ത്തോട്‌,” ഞാൻ പറഞ്ഞു. “അതു ശരി, അപ്പോൾ അവന്റെ പേരെ​ന്താണ്‌?,” അദ്ദേഹം വീണ്ടും ചോദി​ച്ചു. “എന്നു​വെ​ച്ചാൽ?,” ഞാൻ ചോദി​ച്ചു. “നിങ്ങ​ളെ​യും എന്നെയും മറ്റാ​രെ​യും പോലെ സർവശ​ക്ത​നായ ദൈവ​ത്തി​നും ഒരു വ്യക്തി​പ​ര​മായ നാമം ഉണ്ട്‌” എന്നായി​രു​ന്നു അദ്ദേഹ​ത്തി​ന്റെ മറുപടി. അതു ന്യായ​യു​ക്ത​മാ​യി എനിക്കു തോന്നി. പക്ഷേ എനിക്കു ദേഷ്യം വന്നു തുടങ്ങി​യി​രു​ന്നു. അതു​കൊണ്ട്‌, അൽപ്പം ശുണ്‌ഠി​യോ​ടെ ഞാൻ ചോദി​ച്ചു: “അങ്ങനെ​യാ​ണെ​ങ്കിൽ ദൈവ​ത്തി​ന്റെ പേര്‌ എന്താണ്‌?” “സർവശ​ക്ത​നായ ദൈവ​ത്തി​ന്റെ പേര്‌ യഹോവ എന്നാണ്‌!” അദ്ദേഹം മറുപടി പറഞ്ഞു.

പൊടു​ന്ന​നെ, കാലയ​വ​നിക ഞൊറി​ഞ്ഞ​കന്നു. വർഷങ്ങൾക്കു മുമ്പ്‌, കേവലം എട്ടുവ​യസ്സ്‌ ഉണ്ടായി​രു​ന്ന​പ്പോൾ ആ ക്ലാസ്സു​മു​റി​യിൽ വെച്ചു പഠിച്ചത്‌ എന്റെ ഓർമ​യി​ലേക്ക്‌ ഓടി​യെത്തി. മാനേ​ജ​രു​മാ​യി നടത്തിയ ആ സംഭാ​ഷ​ണ​ത്തിന്‌ എന്റെ മേൽ ഉണ്ടായ ഫലം എന്നെ​പ്പോ​ലും അതിശ​യി​പ്പി​ക്കാൻ പോന്ന​താ​യി​രു​ന്നു. മണിക്കൂ​റു​ക​ളോ​ളം ഞങ്ങൾ ഗൗരവ​മായ ഒരു ചർച്ചയിൽ മുഴുകി. അടുത്ത​ദി​വസം, അദ്ദേഹം എനിക്ക്‌ നിത്യ​ജീ​വ​നി​ലേക്കു നയിക്കുന്ന സത്യംa എന്ന പുസ്‌തകം കൊണ്ടു​വന്നു തന്നു. ആ രാത്രി തന്നെ ആ പുസ്‌തകം മുഴുവൻ ഞാൻ വായി​ച്ചു​തീർത്തു. സത്യവും ജീവി​ത​ത്തി​ന്റെ യഥാർഥ അർഥവും കണ്ടെത്തി​യി​രി​ക്കു​ന്നു എന്ന്‌ അപ്പോൾത്തന്നെ എനിക്കു ബോധ്യ​മാ​യി. അടുത്ത രണ്ടാഴ്‌ച​ത്തേക്ക്‌, ഞങ്ങൾ കൂടുതൽ സമയവും ആ നീല നിറമുള്ള വിസ്‌മ​യ​ക​ര​മായ പുസ്‌ത​ക​ത്തി​ലെ വ്യത്യസ്‌ത വിഷയങ്ങൾ ചർച്ച ചെയ്യു​ക​യാ​യി​രു​ന്നു.

അതിന്റെ ഫലമായി, ഇരുട്ടും നിശ്ശബ്ദ​ത​യും തളം കെട്ടി​നി​ന്നി​രുന്ന ആ സ്റ്റോർ മുറി​യിൽ ഇരിക്കവെ, മരുന്നു​കൾ മോഷ്ടി​ച്ചു കൊണ്ടു​പോ​യി വിൽക്കാ​നുള്ള എന്റെ പദ്ധതി തെറ്റാണ്‌ എന്നു പറയുന്ന മനസ്സാ​ക്ഷി​യു​ടെ സ്വരം ഞാൻ കേട്ടു. ഇനി​യൊ​രി​ക്ക​ലും മോഷ്ടി​ക്കില്ല എന്നു മനസ്സി​ലു​റ​പ്പി​ച്ചു കൊണ്ട്‌ ശബ്ദമു​ണ്ടാ​ക്കാ​തെ ഞാൻ വീട്ടി​ലേക്കു തിരി​ച്ചു​പോ​യി.

ഒരു സമ്പൂർണ മാറ്റം

പെട്ടെ​ന്നു​തന്നെ, ഞാൻ ഒരു പുതിയ ജീവി​ത​രീ​തി പിൻപ​റ്റാൻ തീരു​മാ​നി​ച്ചി​രി​ക്കുന്ന വിവരം എന്റെ കുടും​ബത്തെ അറിയി​ച്ചു. പഠിച്ച ഏതാനും ചില ബൈബിൾ സത്യങ്ങൾ ഞാൻ അവരു​മാ​യി പങ്കു​വെ​ക്കാ​നും തുടങ്ങി. പിതാവ്‌ എന്നെ വീട്ടിൽ നിന്നി​റക്കി വിടാൻ ശ്രമിച്ചു. എന്നാൽ അനുജൻ ജോൺ എന്നെ പിന്തു​ണച്ചു. അവൻ പിതാ​വി​നോട്‌ പറഞ്ഞു: “കുറ്റകൃ​ത്യം അല്ലാത്ത ഒന്ന്‌ കോസ്റ്റാ ജീവി​ത​ത്തിൽ ആദ്യമാ​യി​ട്ടാണ്‌ ചെയ്യു​ന്നത്‌. അപ്പോ​ഴാ​ണോ അച്ഛൻ അവനെ വീട്ടിൽനിന്ന്‌ ഇറക്കി​വി​ടാൻ തുടങ്ങു​ന്നത്‌? ഇതിനെ കുറിച്ചു കൂടുതൽ അറിഞ്ഞി​ട്ടു തന്നെ കാര്യം.” തനിക്കു​കൂ​ടെ ബൈബിൾ പഠിപ്പി​ച്ചു തരാമോ എന്നു ജോൺ ചോദി​ച്ച​പ്പോൾ എനിക്കു​ണ്ടായ സന്തോഷം പറഞ്ഞറി​യി​ക്കാ​നാ​വില്ല! അപ്പോൾമു​തൽ, മയക്കു​മ​രു​ന്നു​കൾക്കു വേണ്ടി എന്റെ അടുത്തു വന്ന ഏതൊ​രാ​ളും മടങ്ങി​യത്‌ സത്യം പുസ്‌ത​ക​വും കൊണ്ടാണ്‌! താമസി​യാ​തെ, ആ പുസ്‌തകം ഉപയോ​ഗിച്ച്‌ ഞാൻ 11 ബൈബി​ള​ധ്യ​യനം തുടങ്ങി.

എന്റെ കമ്പനി​യു​ടെ മാനേജർ സാക്ഷി​യ​ല്ലാ​യി​രു​ന്നു എന്ന കാര്യം എനിക്ക്‌ ആയിട​യ്‌ക്കാണ്‌ മനസ്സി​ലാ​യത്‌. അദ്ദേഹ​ത്തി​ന്റെ ഭാര്യ 18 വർഷ​ത്തോ​ള​മാ​യി ഒരു സാക്ഷി​യാ​യി​രു​ന്നു. എന്നാൽ അദ്ദേഹ​ത്തിന്‌ “സത്യം സംബന്ധിച്ച്‌ എന്തെങ്കി​ലും ചെയ്യാൻ ഒരിക്ക​ലും സമയം കിട്ടി​യി​രു​ന്നില്ല.” അതു​കൊണ്ട്‌, എന്നോ​ടൊത്ത്‌ ക്രമമാ​യി ബൈബി​ള​ധ്യ​യനം നടത്തു​ന്ന​തിന്‌ അദ്ദേഹം ഒരു അനുഭ​വ​പ​രി​ജ്ഞാ​ന​മുള്ള സാക്ഷിയെ ക്രമീ​ക​രി​ച്ചു തന്നു. ജീവി​ത​ത്തി​ലെ മറ്റു താളപ്പി​ഴ​ക​ളും നേരെ​യാ​ക്കേ​ണ്ട​തു​ണ്ടെന്ന്‌ ബൈബി​ള​ധ്യ​യ​ന​ത്തി​ലൂ​ടെ എനിക്കു പെട്ടെ​ന്നു​തന്നെ ബോധ്യ​മാ​യി. അധികം താമസി​യാ​തെ, ദൈവ​വ​ച​ന​ത്തി​ലെ സത്യം എന്നെ ലോക​ത്തി​ന്റെ വഴിക​ളിൽ നിന്നു സ്വത​ന്ത്ര​നാ​ക്കാൻ തുടങ്ങി.—യോഹ​ന്നാൻ 8:32.

കേവലം ആഴ്‌ച​കൾക്കു​ള്ളിൽ ഉണ്ടായ ഈ സംഭവ​വി​കാ​സ​ങ്ങ​ളു​ടെ ഗതി​വേ​ഗ​ത്തി​നു മുന്നിൽ ഞാൻതന്നെ ഒന്നു പകച്ചു​പോ​യി. ജീവി​ത​ത്തിൽ ഞാൻ വരുത്തേണ്ട വലിയ മാറ്റങ്ങൾ എന്റെ മുന്നിൽ തെളിഞ്ഞു വന്നു. ബൈബി​ള​ധ്യ​യ​ന​ത്തി​ലൂ​ടെ ഞാൻ മനസ്സി​ലാ​ക്കിയ കാര്യങ്ങൾ ബാധക​മാ​ക്കു​ന്ന​തിൽ തുടരുന്ന പക്ഷം എന്നെ കാത്തി​രി​ക്കു​ന്നത്‌ ആത്മാവും ജഡവും തമ്മിലുള്ള ഒരു വലിയ പോരാ​ട്ട​മാണ്‌ എന്നു ഞാൻ തിരി​ച്ച​റി​ഞ്ഞു. നേരെ മറിച്ച്‌, അതുവരെ ജീവി​ച്ചതു പോ​ലെ​യാണ്‌ ഞാൻ തുടർന്നും ജീവി​ക്കു​ന്ന​തെ​ങ്കിൽ മരണമോ കുറഞ്ഞ​പക്ഷം ദീർഘ​കാല ജയിൽ വാസമോ ആണ്‌ എന്നെ കാത്തി​രി​ക്കു​ന്നത്‌ എന്നും ഞാൻ മനസ്സി​ലാ​ക്കി. അവസാനം, ഏറെ നേരത്തെ ആലോ​ച​ന​യ്‌ക്കും ഉള്ളുരു​കി​യുള്ള പ്രാർഥ​ന​യ്‌ക്കും ശേഷം, സത്യത്തി​ന്റെ മാർഗം പിന്തു​ട​രാൻ ഞാൻ തീരു​മാ​നി​ച്ചു. ആറു മാസത്തി​നു ശേഷം, അതായത്‌, 1971 ഏപ്രിൽ 4-ന്‌ ഞാൻ യഹോ​വ​യാം ദൈവ​ത്തി​നുള്ള എന്റെ സമർപ്പണം ജല സ്‌നാ​പ​ന​ത്താൽ പ്രതീ​ക​പ്പെ​ടു​ത്തി.

നേരായ ഗതിയിൽ ജീവി​ക്കു​ന്ന​തി​ന്റെ പ്രതി​ഫ​ല​ങ്ങൾ

കുറ്റകൃ​ത്യ​ത്തി​ന്റെ പാത ഉപേക്ഷി​ക്കാൻ തീരു​മാ​നി​ച്ചതു മുതൽ എനിക്ക്‌ ആസ്വദി​ക്കാ​നായ അനു​ഗ്ര​ഹ​ങ്ങളെ കുറി​ച്ചോർക്കു​മ്പോൾ ചില​പ്പോ​ഴൊ​ക്കെ ഞാൻ വികാ​രാ​ധീ​ന​നാ​കാ​റുണ്ട്‌. പ്രക്ഷു​ബ്ധ​മായ ആദ്യത്തെ ഏതാനും ആഴ്‌ച​ക​ളിൽ ഞാൻ ബൈബിൾ പഠിപ്പിച്ച 11 പേരിൽ 5 പേർ ഇപ്പോ​ഴും സത്യത്തി​ന്റെ പാതയിൽ തുടരു​ന്നു. എന്റെ അമ്മയും ബൈബി​ള​ധ്യ​യനം സ്വീക​രിച്ച്‌, സ്‌നാ​പ​ന​മേറ്റ ഒരു സാക്ഷി​യാ​യി​ത്തീർന്നു. 1991-ൽ മരിക്കു​ന്നതു വരെ, അമ്മ വിശ്വ​സ്‌ത​ത​യോ​ടെ ദൈവത്തെ സേവിച്ചു. അമ്മയെ കൂടാതെ, എന്റെ രണ്ടു അനുജ​ന്മാ​രും യഹോ​വ​യ്‌ക്കു തങ്ങളുടെ ജീവിതം സമർപ്പി​ച്ചു. ഇപ്പോൾ അവർ മൂപ്പന്മാ​രാ​യി സേവന​മ​നു​ഷ്‌ഠി​ക്കു​ന്നു. എന്റെ ആന്റിക്കും സത്യത്തി​ന്റെ പാത കാണി​ച്ചു​കൊ​ടു​ക്കാൻ എനിക്കു കഴിഞ്ഞു. കഴിഞ്ഞ 15 വർഷമാ​യി അവർ മുഴു​സമയ ശുശ്രൂ​ഷ​യിൽ തുടരു​ന്നു.

എന്റെ ജീവി​ത​ത്തിൽ വന്ന മാറ്റങ്ങ​ളിൽ നിന്നു പ്രചോ​ദനം ഉൾക്കൊണ്ട ഔഷധ നിർമാണ കമ്പനി​യു​ടെ മാനേജർ ബൈബിൾ സത്യം കൂടുതൽ ഗൗരവ​മാ​യി​ട്ടെ​ടു​ക്കാൻ തുടങ്ങി. ഞാൻ സ്‌നാ​പ​ന​മേറ്റ്‌ ഒരു വർഷത്തി​നു ശേഷം, അദ്ദേഹ​വും ദൈവ​ത്തോ​ടുള്ള തന്റെ സമർപ്പണം ജലസ്‌നാ​പ​ന​ത്താൽ പ്രതീ​ക​പ്പെ​ടു​ത്തി. പിന്നീട്‌ അദ്ദേഹം വർഷങ്ങ​ളോ​ളം, പ്രി​ട്ടോ​റി​യ​യി​ലുള്ള യഹോ​വ​യു​ടെ സാക്ഷി​ക​ളു​ടെ ഒരു സഭയിൽ മൂപ്പനാ​യി സേവന​മ​നു​ഷ്‌ഠി​ക്കു​ക​യു​ണ്ടാ​യി.

ഇപ്പോൾ ഞാൻ ഒരു സമർപ്പിത ക്രിസ്‌തീയ സഹോ​ദ​രി​യെ വിവാഹം ചെയ്‌തി​രി​ക്കു​ന്നു. ലിയോ​ണി​യും ഞാനും 1978-ൽ ഓസ്‌​ട്രേ​ലി​യ​യി​ലേക്കു താമസം മാറ്റി. അവിടെ വെച്ചാണ്‌, ഞങ്ങളുടെ രണ്ട്‌ ആൺമക്കൾ, എലൈ​ജാ​യും പോളും, ജനിച്ചത്‌. എന്റെ കുടും​ബ​ത്തിൽ നിന്നുള്ള പ്രോ​ത്സാ​ഹനം യഥാർഥ​ത്തിൽ ശക്തിയു​ടെ ഒരു ഉറവാ​ണെന്നു തെളി​ഞ്ഞി​രി​ക്കു​ന്നു. ഞാനി​പ്പോൾ ഓസ്‌​ട്രേ​ലി​യ​യു​ടെ തലസ്ഥാ​ന​മായ കാൻബെ​റ​യിൽ ഒരു മൂപ്പനാ​യി സേവി​ക്കു​ന്നു. കഷ്ടപ്പാ​ടി​ലേ​ക്കും മരണത്തി​ലേ​ക്കും നയിക്കുന്ന കുറ്റകൃ​ത്യ​ത്തി​ന്റെ നിരർഥ​ക​മായ പാതയിൽ നിന്ന്‌ എന്നെ രക്ഷിച്ച​തി​നും അതിലു​മു​പരി, എനിക്കും എന്റെ പ്രിയ​പ്പെ​ട്ട​വർക്കും ഒരു യഥാർഥ പ്രത്യാശ നൽകി ജീവി​ത​ത്തിന്‌ അർഥം പകർന്നു​ത​ന്ന​തി​നും ഞാൻ യഹോ​വ​യ്‌ക്ക്‌ എന്നും നന്ദി കരേറ്റു​ന്നു.

[അടിക്കു​റി​പ്പു​കൾ]

[18-ാം പേജിലെ ചിത്രം]

എനിക്കു പന്ത്രണ്ടു വയസ്സു​ണ്ടാ​യി​രു​ന്ന​പ്പോൾ

[18-ാം പേജിലെ ചിത്രം]

ഭാര്യയോടും രണ്ടാൺമ​ക്ക​ളോ​ടും ഒപ്പം ഇന്ന്‌