ദൈവ​ത്തിൽ ആശ്രയി​ക്കാൻ പ്രയാ​സ​ഘ​ട്ടങ്ങൾ ഞങ്ങളെ പഠിപ്പി​ച്ചി​രി​ക്കു​ന്നു

റോസി മേജർ പറഞ്ഞ​പ്ര​കാ​രം

ആദ്യത്തെ കുട്ടിയെ അഞ്ചു മാസം ഗർഭിണി ആയിരി​ക്കു​മ്പോ​ഴാണ്‌ എന്റെ കാലുകൾ വല്ലാതെ നീരു വെച്ചി​രി​ക്കു​ന്ന​താ​യി അമ്മാവി​യമ്മ ശ്രദ്ധി​ച്ചത്‌. യഹോ​വ​യി​ലുള്ള ഞങ്ങളുടെ ആശ്രയ​ത്വ​ത്തി​ന്റെ മാറ്റു​ര​യ്‌ക്കുന്ന സംഭവ വികാ​സങ്ങൾ ഞങ്ങളെ കാത്തി​രി​ക്കു​ക​യാ​ണെന്ന കാര്യം 1992 മാർച്ച്‌ മാസത്തി​ലെ ആ ദിവസം ഞാനും ഭർത്താവ്‌ ജോയി​യും മനസ്സി​ലാ​ക്കി​യ​തേ​യില്ല.

ഒരാഴ്‌ച​യ്‌ക്കു ശേഷം, എനിക്ക്‌ വളരെ ഉയർന്ന രക്തസമ്മർദം ഉള്ളതായി എന്നെ നോക്കി​ക്കൊ​ണ്ടി​രുന്ന ഡോക്‌ടർ കണ്ടെത്തി. കൂടുതൽ പരി​ശോ​ധ​ന​യ്‌ക്കും നിരീ​ക്ഷ​ണ​ത്തി​നു​മാ​യി എന്നെ ആശുപ​ത്രി​യിൽ അഡ്‌മി​റ്റു ചെയ്യണ​മെന്ന്‌ അവർ നിർദേ​ശി​ച്ച​പ്പോൾ എനിക്ക്‌ സ്വാഭാ​വി​ക​മാ​യും ആശങ്ക തോന്നി. മരണത്തി​നു പോലും ഇടയാ​ക്കി​യേ​ക്കാ​വുന്ന പ്രീക്ലാമ്പ്‌സിയa എന്ന ഗർഭസം​ബ​ന്ധ​മായ രോഗം എനിക്ക്‌ ഉള്ളതായി പരി​ശോ​ധ​ന​യിൽ തെളിഞ്ഞു.

ഉടനടി കുഞ്ഞിനെ പുറ​ത്തെ​ടു​ത്തെ​ങ്കിൽ മാത്രമേ എന്റെയും കുഞ്ഞി​ന്റെ​യും ജീവൻ രക്ഷിക്കാ​നാ​വൂ എന്നു ഡോക്‌ടർ തറപ്പിച്ചു പറഞ്ഞു. ഞാനും ഭർത്താ​വും ഞെട്ടി​ത്ത​രി​ച്ചു​പോ​യി. “24 ആഴ്‌ച മാത്രം പ്രായ​മായ എന്റെ കുഞ്ഞ്‌! പുറ​ത്തെ​ടു​ത്താൽ അതെങ്ങനെ രക്ഷപ്പെ​ടാ​നാണ്‌?” കിത​പ്പോ​ടെ ഞാൻ ചോദി​ച്ചു. “ശരി, നമുക്ക്‌ അൽപ്പം കൂടെ കാത്തി​രി​ക്കാം,” ഡോക്‌ടർ ദയാപൂർവം പറഞ്ഞു. “പക്ഷേ, നിങ്ങളു​ടെ നില വഷളാ​കു​ക​യാ​ണെ​ങ്കിൽ കുഞ്ഞിനെ പുറ​ത്തെ​ടു​ക്കാ​തെ എനിക്കു മറ്റു നിർവാ​ഹ​മില്ല.” പതിമൂ​ന്നു ദിവസം കഴിഞ്ഞു, എന്റെ അവസ്ഥ ഒന്നി​നൊ​ന്നു വഷളായി. ഡോക്‌ടർ എന്റെ ഭർത്താ​വി​നെ വിളിച്ചു സംസാ​രി​ച്ചു. ഒടുവിൽ ഞങ്ങൾ ആ ദുഷ്‌ക​ര​മായ തീരു​മാ​ന​മെ​ടു​ത്തു, കുഞ്ഞിനെ പുറ​ത്തെ​ടു​ക്കാൻ അനുവ​ദി​ക്കുക.

പ്രസവം

പ്രസവ​ത്തി​ന്റെ തലേ രാത്രി, ശിശു​രോ​ഗ​വി​ദ​ഗ്‌ധ​നായ ഡോ. മക്‌നീൽ ഞങ്ങളോ​ടു സംസാ​രി​ച്ചു. മാസം തികയാ​തെ ജനിക്കുന്ന ഒരു കുട്ടിക്ക്‌ ഉണ്ടാ​യേ​ക്കാ​വുന്ന പ്രശ്‌നങ്ങൾ അദ്ദേഹം വിവരി​ച്ചു​തന്നു—കുട്ടി​യു​ടെ മസ്‌തി​ഷ്‌ക​ത്തി​നു തകരാറു സംഭവി​ച്ചേ​ക്കാം, ശ്വാസ​കോ​ശം ഒട്ടും വളർച്ച പ്രാപി​ക്കാ​ത്ത​തു​കൊണ്ട്‌ വേണ്ടവി​ധം പ്രവർത്തി​ക്കാ​തി​രു​ന്നേ​ക്കാം, മറ്റനേകം പ്രശ്‌ന​ങ്ങ​ളും ഉണ്ടാ​യേ​ക്കാം. “സകലബു​ദ്ധി​യേ​യും കവിയുന്ന ദൈവ​സ​മാ​ധാന”ത്തിനാ​യും വരുന്ന​തെ​ന്തും താങ്ങാ​നുള്ള കരുത്തി​നാ​യും ഞാൻ പ്രാർഥി​ച്ചു. (ഫിലി​പ്പി​യർ 4:7) പിറ്റേന്നു രാവിലെ ഓപ്പ​റേഷൻ നടത്തി കുഞ്ഞിനെ പുറ​ത്തെ​ടു​ത്തു. 700 ഗ്രാം തൂക്കമേ അവൾക്ക്‌ ഉണ്ടായി​രു​ന്നു​ള്ളൂ. ഞങ്ങൾ അവൾക്ക്‌ ജോയാൻ ഷെല്ലി എന്നു പേരിട്ടു.

അഞ്ചു ദിവസ​ത്തി​നു ശേഷം ഒഴിഞ്ഞ കൈക​ളു​മാ​യി ഞാൻ വീട്ടി​ലേക്കു മടങ്ങി. എന്റെ കുഞ്ഞ്‌ മരണവു​മാ​യി മല്ലിട്ട്‌ കുട്ടി​കൾക്കാ​യുള്ള പ്രത്യേക പരിചരണ വിഭാ​ഗ​ത്തിൽ കിടക്കു​ക​യാ​യി​രു​ന്നു. രണ്ടാഴ്‌ച കഴിഞ്ഞ​പ്പോൾ ജോയാന്‌ ന്യൂ​മോ​ണിയ പിടി​പെട്ടു. അസുഖം മാറി​യ​പ്പോൾ ഞങ്ങൾ സന്തോ​ഷി​ച്ചു. എന്നാൽ ഏതാനും ദിവസം കഴിഞ്ഞ​പ്പോൾ അവളുടെ കുടലിൽ അണുബാ​ധ​യു​ണ്ടാ​യി. തന്മൂലം, അവളെ തീവ്ര​പ​രി​ചരണ വിഭാ​ഗ​ത്തി​ലേക്കു മാറ്റി. ആറു ദിവസ​ത്തി​നു ശേഷം അവളുടെ രോഗം ഏറെക്കു​റെ ഭേദമാ​യി, തൂക്കം അൽപ്പം വർധി​ക്കുക പോലും ചെയ്‌തു. ഞങ്ങളുടെ സന്തോ​ഷ​ത്തിന്‌ അതിരി​ല്ലാ​യി​രു​ന്നു! എന്നാൽ ആ സന്തോഷം അധിക​നാൾ നീണ്ടു​നി​ന്നില്ല. ജോയാന്‌ രക്തക്കു​റ​വു​ള്ള​താ​യി ഡോ. മക്‌നീൽ ഞങ്ങളെ അറിയി​ച്ചു. ജോയാ​ന്റെ അരുണ രക്തകോ​ശ​ങ്ങ​ളു​ടെ ഉത്‌പാ​ദനം വർധി​പ്പി​ക്കാ​നാ​യി എരി​ത്രോ​പൊ​യ​റ്റിൻ എന്ന കൃത്രിമ ഹോർമോൺ ലഭ്യമാ​ക്കാൻ വേണ്ട ഏർപ്പാ​ടു​കൾ ചെയ്യണ​മെന്ന്‌ അദ്ദേഹം നിർദേ​ശി​ച്ചു. ബഹാമാ​സി​ലെ യഹോ​വ​യു​ടെ സാക്ഷി​ക​ളു​ടെ ബ്രാഞ്ച്‌ ഓഫീസ്‌, ന്യൂ​യോർക്കി​ലെ ബ്രുക്ലി​നി​ലുള്ള ഹോസ്‌പി​റ്റൽ ഇൻഫർമേഷൻ സർവീ​സസ്‌ പ്രതി​നി​ധി​ക​ളു​മാ​യി ബന്ധപ്പെട്ടു. അവർ ഉടനടി എരി​ത്രോ​പൊ​യ​റ്റിൻ എവിടെ ലഭിക്കു​മെ​ന്ന​തി​നെ​യും എങ്ങനെ ഉപയോ​ഗി​ക്ക​ണ​മെ​ന്ന​തി​നെ​യും കുറി​ച്ചുള്ള ഏറ്റവും പുതിയ വിവരങ്ങൾ ഡോ. മക്‌നീ​ലി​നു നൽകി. അദ്ദേഹം അത്‌ ഉപയോ​ഗി​ച്ചു ചികിത്സ ആരംഭി​ക്കു​ക​യും ചെയ്‌തു.

വീണ്ടും പ്രശ്‌ന​ങ്ങൾ

ഉത്‌ക​ണ്‌ഠാ​കു​ല​മായ ആഴ്‌ചകൾ പലതു കടന്നു​പോ​യി. ഇതിനി​ടെ ജോയാ​ന്റെ കുടലിൽ വീണ്ടും അണുബാ​ധ​യു​ണ്ടാ​യി. കോച്ചി​പ്പി​ടി​ത്തം ഉണ്ടായ​തു​മൂ​ലം ഇടയ്‌ക്കി​ടെ ശ്വാസം നിലച്ചു​പോ​യി, ഹീമോ​ഗ്ലോ​ബി​ന്റെ അളവ്‌ നന്നേ കുറഞ്ഞു, ശ്വാസ​കോശ ന്യൂ​മോ​ണി​യ​യും പിടി​പെട്ടു. ഇവയിൽ ഏതെങ്കി​ലും അവളുടെ മരണത്തിന്‌ ഇടയാ​ക്കി​യേ​ക്കു​മോ എന്നു ഞങ്ങൾ ഭയന്നു. എന്നാൽ ജോയാ​ന്റെ നില ക്രമേണ മെച്ച​പ്പെട്ടു. മൂന്നു മാസം പ്രായ​മാ​യ​പ്പോ​ഴും അവൾ ആശുപ​ത്രി​യിൽത്തന്നെ ആയിരു​ന്നു. 1.4 കിലോ​ഗ്രാം തൂക്കമേ അവൾക്ക്‌ ഉണ്ടായി​രു​ന്നു​ള്ളൂ. എങ്കിലും, ആദ്യമാ​യി അവൾ ഓക്‌സി​ജൻ സിലി​ണ്ട​റി​ന്റെ സഹായ​മി​ല്ലാ​തെ, സ്വയം ശ്വാ​സോ​ച്ഛ്വാ​സം ചെയ്യാൻ തുടങ്ങി. ഹീമോ​ഗ്ലോ​ബി​ന്റെ അളവ്‌ ക്രമേണ സാധാരണ നിലയി​ലേക്ക്‌ ഉയർന്നു. അവൾക്ക്‌ 1/2 കിലോ കൂടെ തൂക്കം വെച്ചാൽ ഞങ്ങൾക്ക്‌ അവളെ വീട്ടി​ലേക്കു കൊണ്ടു​പോ​കാ​മെന്ന്‌ ഡോക്‌ടർ പറഞ്ഞു.

മൂന്നാ​ഴ്‌ച​യ്‌ക്കു ശേഷം ജോയാന്‌ വീണ്ടും ഗുരു​ത​ര​മായ ശ്വാസ​ത​ടസ്സം നേരിട്ടു. പരി​ശോ​ധന നടത്തി​യെ​ങ്കി​ലും കാരണം പിടി​കി​ട്ടി​യില്ല. ശ്വാസ​ത​ടസ്സം കൂടെ​ക്കൂ​ടെ ഉണ്ടാകാൻ തുടങ്ങി. പാൽ കുടി​ക്കു​മ്പോ​ഴാണ്‌ അത്‌ ഉണ്ടാകാ​റു​ള്ള​തെന്നു മനസ്സി​ലാ​യി. ഒടുവിൽ, ജോയാ​ന്റെ ആമാശ​യ​ത്തിൽനിന്ന്‌ അന്നനാ​ള​ത്തി​ലേക്ക്‌ ആഹാര​സാ​ധ​നങ്ങൾ തിരികെ കയറു​ന്ന​താ​യി കണ്ടെത്തി. ഭക്ഷണം കഴിച്ച​തി​നു ശേഷം അവളുടെ അന്നനാളം അടയു​മാ​യി​രു​ന്നില്ല. ആമാശ​യ​ത്തി​ലുള്ള ആഹാര​സാ​ധ​നങ്ങൾ തൊണ്ട​യി​ലേക്കു തികട്ടി​വ​രു​ന്ന​തി​ന്റെ ഫലമായി അവൾക്കു ശ്വാസ​ത​ടസ്സം ഉണ്ടാകു​മാ​യി​രു​ന്നു.

ഒക്‌ടോ​ബർ ആദ്യം ജോയാ​നു കുട്ടി​ക​ളു​ടെ വാർഡിൽവെച്ചു വൈറസ്‌ ബാധയു​ണ്ടാ​യി. ഈ വൈറസ്‌ ബാധ നിമിത്തം അവി​ടെ​യുള്ള ഒട്ടേറെ കുട്ടികൾ മരിക്കു​ന്നു​ണ്ടാ​യി​രു​ന്നു. അവശയാ​യി കിടന്നി​രുന്ന ആ അവസ്ഥയിൽ അവൾക്കു വീണ്ടും ശ്വാസ​ത​ടസ്സം ഉണ്ടായി. ഇത്തവണ അതു വളരെ സമയം നീണ്ടു​നിൽക്കു​ക​യും ചെയ്‌തു. അവളെ രക്ഷപ്പെ​ടു​ത്താ​നുള്ള ശ്രമങ്ങ​ളെ​ല്ലാം വിഫല​മാ​കു​ന്ന​താ​യി തോന്നി. ശിശു​രോ​ഗ​വി​ദ​ഗ്‌ധൻ അവൾ മരി​ച്ചെ​ന്നു​തന്നെ കരുതി​യ​താണ്‌. എങ്ങനെ​യെ​ന്ന​റി​യില്ല അവൾ വീണ്ടും ശ്വാ​സോ​ച്ഛ്വാ​സം ചെയ്യാൻ തുടങ്ങി. എന്നാൽ ഉടനടി അവൾക്കു കോച്ചി​പ്പി​ടി​ത്തം ഉണ്ടായി. വീണ്ടും അവൾക്കു കൃത്രിമ ശ്വാ​സോ​ച്ഛ്വാ​സം നൽകേ​ണ്ടി​വന്നു. ഇപ്രാ​വ​ശ്യം അവൾ രക്ഷപ്പെ​ടി​ല്ലെന്നു ഞങ്ങൾ ഭയന്നു. എന്നാൽ അവൾ ആ അപകട​നി​ലയെ അതിജീ​വി​ച്ചു. ഞങ്ങൾ യഹോ​വ​യ്‌ക്കു നന്ദി പറഞ്ഞു.

യഹോ​വ​യിൽ കൂടു​ത​ലാ​യി ആശ്രയി​ക്കാൻ പഠിക്കു​ന്നു

ജോയാ​ന്റെ ജനനത്തി​നു മുമ്പ്‌ ഞങ്ങൾ അഭിമു​ഖീ​ക​രിച്ച പ്രശ്‌ന​ങ്ങളെ, തുറമു​ഖ​ത്തിന്‌ അടുത്തു​വെച്ച്‌ ഒരു ബോട്ടിൽനിന്ന്‌ വെള്ളത്തി​ലേക്കു വീഴു​ന്ന​തി​നോ​ടു താരത​മ്യ​പ്പെ​ടു​ത്താ​വു​ന്ന​താണ്‌. ഞങ്ങൾക്കു കരയി​ലേക്കു നീന്തി​പ്പോ​കാ​മാ​യി​രു​ന്നു. എന്നാൽ ഇപ്പോൾ, നടുക്ക​ട​ലിൽ വീണു​പോയ അവസ്ഥയി​ലാ​യി ഞങ്ങൾ. പിന്തി​രി​ഞ്ഞു നോക്കു​മ്പോൾ, അവളുടെ ജനനത്തി​നു മുമ്പ്‌ ഞങ്ങൾ ചില​പ്പോ​ഴൊ​ക്കെ ഞങ്ങളിൽത്തന്നെ അമിത​മാ​യി ആശ്രയി​ച്ചി​രു​ന്ന​താ​യി മനസ്സി​ലാ​ക്കി. എന്നാൽ ജോയാ​നു​മാ​യി ബന്ധപ്പെട്ട്‌ ഉണ്ടായ അനുഭ​വ​ങ്ങ​ളി​ലൂ​ടെ മാനു​ഷിക പരിഹാ​രങ്ങൾ ഇല്ലാത്ത സാഹച​ര്യ​ങ്ങ​ളിൽ യഹോ​വ​യിൽ ആശ്രയി​ക്കാൻ ഞങ്ങൾ പഠിച്ചി​രി​ക്കു​ന്നു. യേശു ബുദ്ധി​യു​പ​ദേ​ശി​ച്ച​തു​പോ​ലെ, അന്നന്നത്തെ കുറിച്ചു മാത്രം വിചാ​ര​പ്പെ​ടാൻ ഞങ്ങൾ പഠിച്ചു. (മത്തായി 6:34) ചില​പ്പോൾ എന്തിനു വേണ്ടി​യാ​ണു പ്രാർഥി​ക്കേ​ണ്ടത്‌ എന്നു​പോ​ലും ഞങ്ങൾക്ക്‌ അറിയി​ല്ലാ​യി​രു​ന്നു, എങ്കിലും യഹോ​വ​യിൽ ആശ്രയി​ക്കാൻ ഞങ്ങൾ പഠിച്ചു. ബൈബിൾപ​ര​മായ ജ്ഞാനവും അങ്ങേയറ്റം പ്രയാ​സ​ക​ര​മായ ഇത്തരം സാഹച​ര്യ​ങ്ങളെ തരണം ചെയ്യാൻ ഞങ്ങളെ സഹായി​ക്കുന്ന “അത്യന്ത​ശക്തി”യും പ്രദാനം ചെയ്‌ത​തിന്‌ ഞങ്ങൾ ഇപ്പോൾ യഹോ​വ​യ്‌ക്കു നന്ദി പറയുന്നു.—2 കൊരി​ന്ത്യർ 4:7.

പ്രതി​സ​ന്ധി​കൾ നേരിട്ട മിക്ക അവസര​ങ്ങ​ളി​ലും വൈകാ​രിക സമനില പാലി​ക്കുക എന്നത്‌ എന്നെ സംബന്ധി​ച്ചി​ട​ത്തോ​ളം ബുദ്ധി​മു​ട്ടാ​യി​രു​ന്നു. ഏതു നേരവും ജോയാ​നെ കുറി​ച്ചുള്ള ചിന്തക​ളാ​യി​രു​ന്നു മനസ്സിൽ. ആത്മീയ സമനില പാലി​ക്കു​ന്ന​തിൽ ഭർത്താവ്‌ എനിക്കു വലി​യൊ​രു സഹായം ആയിരു​ന്നി​ട്ടുണ്ട്‌. അതിന്‌ അദ്ദേഹ​ത്തോ​ടു ഞാൻ വളരെ നന്ദിയു​ള്ള​വ​ളാണ്‌.

ജോയാൻ വീട്ടി​ലേക്കു വരുന്നു

ജോയാ​ന്റെ ആരോ​ഗ്യം ക്രമേണ മെച്ച​പ്പെട്ടു. ഒരു ദിവസം അവൾ ഓക്‌സി​ജൻ ട്യൂബ്‌ വായിൽനി​ന്നു പറിച്ചു​ക​ള​യുക പോലും ചെയ്‌തു. ജോയാ​നെ വീട്ടി​ലേക്കു കൊണ്ടു​പോ​യി​ക്കൊ​ള്ളാൻ ഡോ. മക്‌നീൽ പറഞ്ഞു. ഞങ്ങൾ സന്തോ​ഷം​കൊ​ണ്ടു തുള്ളി​ച്ചാ​ടി! അവളെ വീട്ടി​ലേക്കു കൊണ്ടു​വ​രു​ന്ന​തി​നു മുമ്പു​തന്നെ, അവൾക്കു ട്യൂബി​ലൂ​ടെ ആഹാരം നൽകാ​നും മറ്റും ഞങ്ങൾ പഠിച്ചു. ഓക്‌സി​ജൻ നൽകാ​നുള്ള സംവി​ധാ​നം വീട്ടിൽ ക്രമീ​ക​രി​ച്ചു. ഹൃദയ​മി​ടി​പ്പും ശ്വാ​സോ​ച്ഛ്വാ​സ​വും അളക്കുന്ന ഒരു യന്ത്രം വാടക​യ്‌ക്കെ​ടു​ത്തു. കൂടാതെ, അടിയ​ന്തിര പുനരു​ജ്ജീ​വന നടപടി​കൾ സംബന്ധിച്ച ഒരു കോഴ്‌സി​ലും ഞങ്ങൾ പങ്കെടു​ത്തു. അങ്ങനെ 1992 ഒക്‌ടോ​ബർ 30-ന്‌ ജോയാ​നെ ആശുപ​ത്രി​യിൽനി​ന്നു വീട്ടി​ലേക്കു കൊണ്ടു​വന്നു. 212 ദിവസ​ങ്ങ​ളാണ്‌ അവളും ഞങ്ങളും കുട്ടി​ക​ളു​ടെ വാർഡിൽ കഴിച്ചു​കൂ​ട്ടി​യത്‌.

തുടക്കം മുതലേ, കുടും​ബാം​ഗ​ങ്ങ​ളും യഹോ​വ​യു​ടെ സാക്ഷി​ക​ളു​ടെ പ്രാ​ദേ​ശിക സഭയിലെ അംഗങ്ങ​ളും യഹോ​വ​യിൽ നിന്നുള്ള യഥാർഥ അനു​ഗ്ര​ഹ​മാ​ണെന്നു തെളി​ഞ്ഞി​രു​ന്നു. അവർ വന്ന്‌ വീടും മുറ്റവും വൃത്തി​യാ​ക്കു​ക​യും ഭക്ഷണം പാകം ചെയ്‌തു​ത​രി​ക​യും ആശുപ​ത്രി​യിൽ പോകാൻ വേണ്ട സൗകര്യ​ങ്ങൾ ചെയ്യു​ക​യും എനിക്ക്‌ അൽപ്പം ഉറക്കം ലഭിക്കാ​നാ​യി ജോയാ​നെ നോക്കുന്ന ചുമതല ഏറ്റെടു​ക്കു​ക​യു​മൊ​ക്കെ ചെയ്‌തു. അങ്ങനെ, അതുവരെ ഞങ്ങൾ തിരി​ച്ച​റി​യാഞ്ഞ അവരുടെ വ്യക്തി​ത്വ​ത്തി​ന്റെ മനോ​ഹ​ര​മായ വശങ്ങൾ ഞങ്ങൾക്കു കാണാൻ കഴിഞ്ഞു. ഉദാഹ​ര​ണ​ത്തിന്‌, ബുദ്ധി​മു​ട്ടു​കൾ തരണം ചെയ്യാൻ തങ്ങളെ സഹായിച്ച ആത്മീയ ആശയങ്ങൾ ചിലർ ഞങ്ങളു​മാ​യി പങ്കു​വെച്ചു.

ഞങ്ങളുടെ ഇന്നത്തെ ജീവിതം

ജോയാ​ന്റെ ആരോ​ഗ്യ​പ്ര​ശ്‌ന​ങ്ങൾക്ക്‌ ഏറ്റവും മെച്ചപ്പെട്ട വൈദ്യ​ചി​കിത്സ ലഭ്യമാ​ക്കാൻ ഞങ്ങൾ ആത്മാർഥ​മാ​യി ശ്രമി​ച്ചി​ട്ടുണ്ട്‌. 19 മാസം പ്രായ​മു​ണ്ടാ​യി​രു​ന്ന​പ്പോൾ അവൾക്ക്‌ മസ്‌തിഷ്‌ക തളർവാ​തം ഉള്ളതായി തെളിഞ്ഞു—മസ്‌തി​ഷ്‌ക​ത്തിന്‌ ഉണ്ടായ തകരാ​റു​മൂ​ലം സംഭവി​ച്ച​താ​യി​രു​ന്നു അത്‌. ആമാശ​യ​ത്തിൽനിന്ന്‌ കണ്‌ഠ​നാ​ള​ത്തി​ലേക്കു ഭക്ഷണം കയറി​വ​രു​ന്നതു മൂലം അവൾ 1994-ൽ സെപ്‌റ്റം​ബ​റിൽ വലിയ ഒരു ശസ്‌ത്ര​ക്രി​യ​യ്‌ക്കു വിധേ​യ​യാ​യി. 1997-ൽ അവൾക്കു ഗുരു​ത​ര​മായ കോച്ചി​പ്പി​ടി​ത്തം ഉണ്ടാകാൻ തുടങ്ങി. എന്നാൽ സന്തോ​ഷ​ക​ര​മെന്നു പറയട്ടെ, ഭക്ഷണ​ക്ര​മ​ത്തിൽ മാറ്റം വരുത്തി​യ​തോ​ടെ ഇപ്പോൾ കോച്ചി​പ്പി​ടി​ത്തം ഉണ്ടാകാ​റില്ല. ജോയാ​ന്റെ ആരോ​ഗ്യ​പ്ര​ശ്‌നങ്ങൾ അവളുടെ ശാരീ​രിക വളർച്ച​യ്‌ക്കു വിഘ്‌നം വരുത്തി​യി​രി​ക്കു​ന്നു. എങ്കിലും, അവൾ ഇപ്പോൾ ഒരു പ്രത്യേക സ്‌കൂ​ളിൽ പോകു​ന്നുണ്ട്‌, നന്നായി പഠിക്കു​ക​യും ചെയ്യുന്നു. അവൾക്കു നടക്കാൻ കഴിയില്ല, സംസാ​ര​ശേഷി വളരെ പരിമി​ത​മാണ്‌. എങ്കിലും എല്ലാ ക്രിസ്‌തീയ യോഗ​ങ്ങൾക്കും വീടു​തോ​റു​മുള്ള ശുശ്രൂ​ഷ​യി​ലും അവൾ ഞങ്ങളോ​ടൊ​പ്പം ഉണ്ടാകും. അവൾ സന്തോ​ഷ​വ​തി​യാണ്‌.

ഈ ദുർഘട സമയങ്ങ​ളിൽ യഹോവ ഞങ്ങളെ ആശ്വസി​പ്പി​ച്ചു. ബുദ്ധി​മു​ട്ടു​കൾ ഗണ്യമാ​ക്കാ​തെ തുടർന്നും യഹോ​വ​യിൽ ‘ആനന്ദി​ക്കാ​നും’ അവനിൽ ആശ്രയി​ക്കാ​നും ഞങ്ങൾ ദൃഢനി​ശ്ചയം ചെയ്‌തി​രി​ക്കു​ന്നു. (ഹബക്കൂക്‌ 3:17, 18; സഭാ​പ്ര​സം​ഗി 9:11, NW) ദൈവ​ത്തി​ന്റെ വാഗ്‌ദത്ത പറുദീ​സാ ഭൂമി​ക്കാ​യി ഞങ്ങൾ അതിയായ ആകാം​ക്ഷ​യോ​ടെ നോക്കി​പ്പാർത്തി​രി​ക്കു​ന്നു, അവിടെ ഞങ്ങളുടെ പൊന്നു​മോൾ പൂർണ ആരോ​ഗ്യ​വതി ആയിരി​ക്കും.—യെശയ്യാ​വു 33:24.

[അടിക്കു​റി​പ്പു​കൾ]

[18-ാം പേജിലെ ചിത്രം]

ഞങ്ങളുടെ മകൾ ജോയാൻ

[20-ാം പേജിലെ ചിത്രം]

പരിമിതികൾ ഉണ്ടെങ്കി​ലും, ജോയാൻ സന്തോ​ഷ​വ​തി​യാണ്‌