നിരവധി വർഷങ്ങൾക്കു ശേഷം പൊട്ടി​മു​ളച്ച വിത്ത്‌

“ഏഴു പുത്ര​ന്മാ​രെ വളർത്തി​ക്കൊ​ണ്ടു വന്നതിന്റെ വെല്ലു​വി​ളി​ക​ളും അനു​ഗ്ര​ഹ​ങ്ങ​ളും” എന്ന, 1999 ജനുവരി 8 ലക്കം “ഉണരുക!”യിലെ ലേഖനം വായി​ച്ച​തി​ന്റെ പ്രതി​ക​ര​ണ​മാ​യി ലഭിച്ച കത്താണു ചുവടെ കൊടു​ത്തി​രി​ക്കു​ന്നത്‌.

പ്രിയ ഡിക്ക്‌മാൻ സഹോ​ദ​ര​നും സഹോ​ദ​രി​ക്കും,

നിങ്ങളു​ടെ അനുഭ​വകഥ ഞാൻ വായിച്ചു കഴിഞ്ഞതേ ഉള്ളൂ. ഉടൻതന്നെ നിങ്ങൾക്ക്‌ ഒരു കത്തെഴു​താ​മെന്നു വിചാ​രി​ച്ചു. വർഷങ്ങൾക്കു മുമ്പ്‌ [1960-61] മിസ്സി​സ്സി​പ്പി​യിൽ ആയിരു​ന്ന​പ്പോൾ മുതൽ എനിക്കു നിങ്ങളു​ടെ കുടും​ബത്തെ അറിയാം. വാസ്‌ത​വ​ത്തിൽ, ഞാൻ നിങ്ങളു​ടെ മക്കളോട്‌ ഒപ്പമാണു സ്‌കൂ​ളിൽ പോയി​രു​ന്നത്‌. നിങ്ങളു​ടെ വീട്ടിൽ വന്നു പയ്യന്മാ​രോ​ടൊ​പ്പം ഞാൻ കളിക്കാ​റും പതിവാ​യി​രു​ന്നു. എന്നാൽ, എന്റെ ഇളം മനസ്സിൽ ഏറ്റവും ആഴത്തിൽ പതിഞ്ഞ കാര്യങ്ങൾ അതൊ​ന്നും ആയിരു​ന്നില്ല. നിങ്ങളു​ടെ പുത്ര​ന്മാർ ക്രിസ്‌തീയ മനസ്സാക്ഷി നിമിത്തം സ്‌കൂ​ളിൽ പതാക വന്ദിച്ചി​രു​ന്നില്ല എന്ന സംഗതി തീരെ ചെറു​പ്പ​ത്തിൽത്തന്നെ എന്നിൽ മതിപ്പു​ള​വാ​ക്കി​യി​രു​ന്നു. ഞാൻ ഗ്രാൻഡ്‌വ്യൂ ബാപ്‌റ്റിസ്റ്റ്‌ സഭാംഗം ആയിരു​ന്നെ​ങ്കി​ലും നിങ്ങളു​ടെ പുത്ര​ന്മാ​രിൽ ഒരാൾ തന്റെ നിലപാ​ടു വ്യക്തമാ​ക്കി​യ​പ്പോൾ എനിക്കതു ശരിയാ​ണെന്നു തോന്നി.

അവരിൽ ഒരാൾ എനിക്ക്‌ നഷ്ടപ്പെട്ട പറുദീ​സ​യിൽനി​ന്നു തിരി​ച്ചു​കി​ട്ടിയ പറുദീ​സ​യി​ലേക്ക്‌ (ഇംഗ്ലീഷ്‌)a എന്ന പുസ്‌തകം തന്നു, ഒരുപക്ഷേ ഞാനതു മോഷ്ടി​ച്ച​തു​മാ​കാം. എനിക്ക​തത്ര ഓർമ​യില്ല. സംഗതി എന്തുതന്നെ ആണെങ്കി​ലും, ഞാൻ അതു മുഴുവൻ വായിച്ചു. എന്നെ സംബന്ധി​ച്ചി​ട​ത്തോ​ളം അപ്പോ​ഴത്‌ ഒന്നാന്തരം ഒരു കഥ പുസ്‌തകം മാത്രം ആയിരു​ന്നു. അന്ന്‌ എന്നിൽ സത്യത്തി​ന്റെ വിത്തുകൾ വിതയ്‌ക്ക​പ്പെ​ട്ടെ​ങ്കി​ലും നിരവധി വർഷങ്ങൾ കഴിഞ്ഞാ​ണു ഞാൻ അതു തിരി​ച്ച​റി​ഞ്ഞത്‌.

1964-ൽ ഞങ്ങളുടെ കുടും​ബം വടക്കോ​ട്ടു താമസം മാറ്റി. അതോടെ ഞാൻ പള്ളിയിൽ പോക്കു നിറുത്തി. മതകാ​പ​ട്യ​ത്തിൽ നിരാശ തോന്നിയ എനിക്കു വർഷങ്ങ​ളോ​ളം ഏതെങ്കി​ലും ഒരു സംഘടിത മതത്തിന്റെ ഭാഗം ആയിരി​ക്കാൻ ആഗ്രഹം തോന്നി​യില്ല.

വർഷങ്ങൾക്കു ശേഷം, ഞാൻ ജീവി​ത​ത്തി​ന്റെ ഉദ്ദേശ്യ​ത്തെ കുറിച്ചു ഗൗരവ​പൂർവം ചിന്തി​ക്കാൻ തുടങ്ങി. സ്രഷ്ടാ​വു​മാ​യി ഒരു ബന്ധം സ്ഥാപി​ക്കാ​നുള്ള എന്റെ ആഗ്രഹം ഞാൻ തിരി​ച്ച​റി​ഞ്ഞു. മതകാ​പ​ട്യം ഏൽക്കാത്ത ഒരു ബന്ധം ആയിരി​ക്കണം അതെന്ന്‌ എനിക്കു നിർബ​ന്ധ​മു​ണ്ടാ​യി​രു​ന്നു. വർഷങ്ങൾക്കു മുമ്പ്‌ വിതയ്‌ക്ക​പ്പെട്ട സത്യത്തി​ന്റെ ആ വിത്തുകൾ മുളയ്‌ക്കാൻ തുടങ്ങി​യി​രു​ന്നു; പക്ഷേ അപ്പോ​ഴും ഞാൻ അതു തിരി​ച്ച​റി​ഞ്ഞില്ല.

സ്വർഗ​ത്തിൽ പോക​ണ​മെന്ന്‌ എനിക്കു തെല്ലും ആഗ്രഹ​മി​ല്ലാ​യി​രു​ന്നു; ഭൂമി​യിൽ ജീവി​ക്കാ​നാ​ണു ഞാൻ ആഗ്രഹി​ച്ചത്‌. ഞാൻ ഇങ്ങനെ ചിന്തി​ച്ചി​രു​ന്നു: ഈ ഗ്രഹം അതിൽത്തന്നെ അത്ഭുത​ക​ര​മായ ഒരു മനോഹര സൃഷ്ടി ആയിരി​ക്കെ ദൈവം എന്തിന്‌ അതു നശിപ്പി​ക്കണം? യേശു ദൈവ​മാ​ണെ​ന്നും ഞാൻ വിചാ​രി​ച്ചി​രു​ന്നില്ല. അവൻ ദൈവം ആയിരു​ന്നെ​ങ്കിൽ അവന്റെ ബലി ഒരു വഞ്ചന ആയിരു​ന്നേനെ. ഈ ചിന്തക​ളും വികാ​ര​ങ്ങ​ളും ബോധ്യ​ങ്ങ​ളും (വേണ​മെ​ങ്കിൽ അങ്ങനെ​യും വിളി​ക്കാം) ഞാൻ ബാപ്‌റ്റിസ്റ്റ്‌ സഭയിൽ പഠിച്ച കാര്യ​ങ്ങ​ളു​മാ​യി ചേർച്ച​യിൽ ആയിരു​ന്നില്ല. അതു​കൊ​ണ്ടു ഞാൻ ഉള്ളുരു​കി പ്രാർഥി​ക്കാൻ തുടങ്ങി. യഹോവ പെട്ടെന്നു പ്രവർത്തി​ച്ചു. ദിവസ​ങ്ങൾക്കകം സാക്ഷികൾ എന്റെ വീടു സന്ദർശി​ച്ചു, ഉടനടി ബൈബിൾ അധ്യയ​ന​വും തുടങ്ങി. നിങ്ങളു​ടെ കുടും​ബ​വു​മാ​യി പരിച​യ​പ്പെട്ടു കഴിഞ്ഞ്‌ അധ്യയനം തുടങ്ങു​ന്നതു വരെ യഹോ​വ​യു​ടെ സാക്ഷി​ക​ളു​മാ​യി എനിക്കു യാതൊ​രു സമ്പർക്ക​വും ഇല്ലായി​രു​ന്നു. എങ്കിലും, നിങ്ങളു​ടെ മക്കളോ​ടും ശരിയായ കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യാൻ ഉറച്ച നിലപാ​ടു സ്വീക​രി​ക്കു​ന്ന​തി​നുള്ള അവരുടെ ധൈര്യ​ത്തോ​ടും ഉള്ള എന്റെ ആദരവി​നു കോട്ടം തട്ടിയി​രു​ന്നില്ല. അധ്യയനം തുടങ്ങി, പരിജ്ഞാ​നം സമ്പാദി​ക്കാൻ തുടങ്ങി​യ​തോ​ടെ എല്ലാം എനിക്കു വ്യക്തമാ​യി. തുടർന്ന്‌, ജീവിതം ക്രമ​പ്പെ​ടു​ത്താൻ ഒന്നര വർഷം എടുത്തു. ഒടുവിൽ, 1975-ൽ ഞാൻ സ്‌നാ​പ​ന​മേറ്റു.

നാം അറിയാ​തെ​തന്നെ, നമ്മുടെ നടത്ത സാക്ഷ്യം നൽകു​ന്നതു സംബന്ധി​ച്ചുള്ള വിവരങ്ങൾ വായി​ക്കു​മ്പോ​ഴെ​ല്ലാം ഞാൻ നിങ്ങളു​ടെ കുടും​ബത്തെ ഓർക്കാ​റുണ്ട്‌. രാജ്യ വിത്തുകൾ ധാരാ​ള​മാ​യി വിതയ്‌ക്കേ​ണ്ടതു പ്രധാ​ന​മാ​ണെ​ന്നതു വളരെ ശരിയാണ്‌. കാരണം, അവ എവിടെ, എന്ന്‌ പൊട്ടി മുളയ്‌ക്കു​മെന്ന്‌ എല്ലായ്‌പോ​ഴു​മൊ​ന്നും നമുക്ക്‌ അറിഞ്ഞു​കൂ​ടാ, എന്റെ അനുഭ​വ​വും അതാണ​ല്ലോ തെളി​യി​ക്കു​ന്നത്‌.

യഹോ​വ​യു​ടെ ജനത്തോ​ടൊ​പ്പം ആയിരി​ക്കു​ന്ന​തി​നും അന്നു വിശ്വാ​സ​ത്തി​നു ചേർച്ച​യിൽ ജീവി​ച്ച​തി​നും നിങ്ങ​ളോ​ടു നന്ദി പറയാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹി​ക്കു​ന്നു. സത്യം കണ്ടെത്താൻ നിങ്ങൾ ഒരാളെ അറിയാ​തെ സഹായി​ച്ചു. നിങ്ങളു​ടെ​യും മക്കളു​ടെ​യും നടത്തയും ബോധ്യ​വും നിങ്ങളു​ടെ ജീവി​ത​ത്തിൽ സത്യം വെട്ടി​ത്തി​ള​ങ്ങാൻ ഇടയാക്കി. നിങ്ങളെ കുറിച്ച്‌ വീണ്ടും കേൾക്കാ​നോ നിങ്ങ​ളോ​ടു നന്ദി പറയാ​നോ എന്നെങ്കി​ലും സാധി​ക്കു​മെന്നു ഞാൻ ഒരിക്ക​ലും വിചാ​രി​ച്ചി​രു​ന്നില്ല. ഒരിക്കൽക്കൂ​ടി നന്ദി.

ക്രിസ്‌തീയ സ്‌നേ​ഹ​ത്തോ​ടെ,

എൽ. ഒ.

[അടിക്കു​റി​പ്പു​കൾ]