ബൈബി​ളി​ന്റെ വീക്ഷണം

മരിച്ച​വരെ ബഹുമാ​നി​ക്കേ​ണ്ട​തു​ണ്ടോ?

“ചത്ത മൃഗ​ത്തോ​ടു തോന്നാത്ത ആദര​വോ​ടെ മനുഷ്യ ജഡത്തെ കാണാൻ രൂഢമൂ​ല​മായ ഒരു വികാരം മിക്കയാ​ളു​ക​ളെ​യും പ്രേരി​പ്പി​ക്കു​ന്നു.”—എൻ​സൈ​ക്ലോ​പീ​ഡിയ ബ്രിട്ടാ​നിക്ക.

മിക്കയാ​ളു​ക​ളും മരിച്ചു​പോയ പ്രിയ​പ്പെ​ട്ട​വരെ ഏതെങ്കി​ലും വിധത്തിൽ ബഹുമാ​നി​ക്കു​ന്നു. മരിച്ചു​പോ​യ​വ​രോ​ടുള്ള ബഹുമാ​നാർഥം വർത്തമാ​ന​പ്പ​ത്ര​ങ്ങ​ളിൽ ചരമക്കു​റി​പ്പു​കൾ പ്രസി​ദ്ധീ​ക​രി​ക്കു​ക​യും അവരെ പുകഴ്‌ത്തു​ക​യും ചെയ്യുന്നു. മതപര​മോ പരമ്പരാ​ഗ​ത​മോ ആയ ആചാര​ങ്ങ​ളോ​ടു കൂടിയ ഗംഭീ​ര​മായ ശവസം​സ്‌കാര ചടങ്ങുകൾ ചില പ്രദേ​ശ​ങ്ങ​ളിൽ സാധാ​ര​ണ​മാണ്‌. അത്തരം ആചാരങ്ങൾ ദിവസ​ങ്ങ​ളോ ആഴ്‌ച​ക​ളോ മാസങ്ങ​ളോ ദീർഘി​ച്ചേ​ക്കാം. മരിച്ചു​പോയ വിഖ്യാ​ത​രായ ആളുക​ളു​ടെ പേരു​ക​ളിൽ വിദ്യാ​ല​യ​ങ്ങ​ളും വിമാ​ന​ത്താ​വ​ള​ങ്ങ​ളും തെരു​വു​ക​ളും പട്ടണങ്ങ​ളും അറിയ​പ്പെ​ടാൻ തുടങ്ങു​ന്നു. വീരനാ​യ​കരെ അനുസ്‌മ​രി​ക്കു​ന്ന​തി​നാ​യി സ്‌മാ​ര​കങ്ങൾ പണിക​ഴി​പ്പി​ക്കു​ക​യും അവധി ദിനങ്ങൾ പ്രഖ്യാ​പി​ക്കു​ക​യും ചെയ്യുന്നു.

എന്നാൽ ദൈവ​വ​ചനം അനുസ​രിച്ച്‌, തങ്ങളോ​ടു പ്രദർശി​പ്പി​ക്കുന്ന ബഹുമാ​നത്തെ കുറിച്ച്‌ മരിച്ചു​പോ​യവർ യാതൊ​ന്നും അറിയു​ന്നില്ല. (ഇയ്യോബ്‌ 14:10, 21; സങ്കീർത്തനം 49:17) മരിച്ചു​പോ​യവർ ജീവി​ക്കു​ന്നത്‌ അവരെ സ്‌മരി​ക്കുന്ന ആളുക​ളു​ടെ ഓർമ​യിൽ മാത്ര​മാണ്‌. ബൈബിൾ പ്രസ്‌താ​വി​ക്കു​ന്നു: “ജീവി​ച്ചി​രി​ക്കു​ന്നവർ തങ്ങൾ മരിക്കും എന്നറി​യു​ന്നു; മരിച്ച​വ​രോ ഒന്നും അറിയു​ന്നില്ല.” (സഭാ​പ്ര​സം​ഗി 9:5) ഭാവി​യിൽ സംഭവി​ക്കാൻ പോകുന്ന ഒരു പുനരു​ത്ഥാ​നത്തെ കുറി​ച്ചുള്ള പ്രത്യാശ തിരു​വെ​ഴു​ത്തു​കൾ വെച്ചു​നീ​ട്ടു​ന്നുണ്ട്‌. (യോഹ​ന്നാൻ 5:28, 29; 11:25) എന്നാൽ ആ സമയം വരെ മരിച്ചു​പോ​യവർ അസ്‌തി​ത്വ​ത്തി​ലില്ല. അക്ഷരാർഥ​ത്തിൽ മരണ​ത്തോ​ടെ അവർ പൊടി ആയിത്തീ​രു​ന്നു.—ഉല്‌പത്തി 3:19; ഇയ്യോബ്‌ 34:15.

മരിച്ച​വ​രു​ടെ അവസ്ഥയെ കുറി​ച്ചുള്ള ബൈബി​ളി​ന്റെ വ്യക്തമായ നിലപാ​ടി​നോ​ടുള്ള വീക്ഷണ​ത്തിൽ, അവരെ ബഹുമാ​നി​ക്കു​ന്നത്‌ എന്തെങ്കി​ലും ഉദ്ദേശ്യ​ങ്ങൾ നിവർത്തി​ക്കു​ന്നു​വോ? മരിച്ചു​പോയ പ്രിയ​പ്പെ​ട്ട​വ​രു​ടെ ശവസം​സ്‌കാര ചടങ്ങു​മാ​യി ബന്ധപ്പെട്ട പരമ്പരാ​ഗത ആചാരങ്ങൾ ക്രിസ്‌ത്യാ​നി​കൾ പിന്തു​ട​രേ​ണ്ട​തു​ണ്ടോ?

വ്യാജ നിഗമ​ന​ത്തിൽ അധിഷ്‌ഠി​ത​മായ ആചാരങ്ങൾ

മരിച്ച​വ​രോ​ടു ബന്ധപ്പെ​ട്ടുള്ള നിരവധി പരമ്പരാ​ഗത ആചാര​ങ്ങ​ളും, ഒരുപക്ഷേ അവയിൽ ഭൂരി​ഭാ​ഗ​വും, ആഴത്തിൽ വേരൂ​ന്നി​യി​രി​ക്കു​ന്നതു ബൈബിൾ വിരു​ദ്ധ​മായ മത ഉപദേ​ശ​ങ്ങ​ളിൽ ആണ്‌. ചില ആചാര​ങ്ങ​ളു​ടെ ഉദ്ദേശ്യം “ഭൂതങ്ങ​ളു​ടെ ആക്രമ​ണ​ത്തിൽനി​ന്നു മരിച്ച​വരെ സംരക്ഷി​ക്കു​ക​യാണ്‌; ചില​പ്പോ​ഴാ​കട്ടെ, മരിച്ചു​പോ​യ​വ​രിൽ നിന്നുള്ള ഉപദ്ര​വ​ങ്ങ​ളിൽനി​ന്നും ആപത്തു​ക​ളിൽനി​ന്നും ജീവി​ച്ചി​രി​ക്കു​ന്ന​വരെ സംരക്ഷി​ക്കു​ക​യാണ്‌ അവയുടെ ഉദ്ദേശ്യം,” എൻ​സൈ​ക്ലോ​പീ​ഡിയ ബ്രിട്ടാ​നിക്ക പ്രസ്‌താ​വി​ക്കു​ന്നു. മരിച്ചു​പോ​യവർ ഒരു അദൃശ്യ മണ്ഡലത്തിൽ ജീവ​നോ​ടി​രി​ക്കു​ന്നു എന്ന വ്യാജ നിഗമ​ന​ത്തിൽ അധിഷ്‌ഠി​ത​മായ ഇത്തരം ആചാര​ങ്ങ​ളെ​ല്ലാം ബൈബിൾ സത്യങ്ങൾക്കു കടകവി​രു​ദ്ധ​മാണ്‌.—സഭാ​പ്ര​സം​ഗി 9:10.

നിരവധി ആളുകൾ മരിച്ചു​പോയ തങ്ങളുടെ പ്രിയ​പ്പെ​ട്ട​വരെ പൂജി​ക്കു​ന്നു. മരിച്ചു​പോയ പൂർവി​കർക്കു യാഗങ്ങൾ അർപ്പി​ക്കു​ന്ന​തും അവരോ​ടു പ്രാർഥി​ക്കു​ന്ന​തും അതിൽ ഉൾപ്പെ​ടു​ന്നു. എന്നാൽ ഇത്തരം പ്രവർത്ത​ന​ങ്ങ​ളിൽ ഏർപ്പെ​ടുന്ന ചിലർ തങ്ങളുടെ കർമങ്ങളെ ആരാധ​ന​യാ​യി വീക്ഷി​ക്കു​ന്നില്ല, പകരം മരിച്ചു​പോ​യ​വരെ ബഹുമാ​നി​ക്കു​ന്ന​തി​ന്റെ​യും ആഴമായി ആദരി​ക്കു​ന്ന​തി​ന്റെ​യും പ്രകട​ന​മാ​യി​ട്ടാണ്‌ അവർ അതിനെ കരുതു​ന്നത്‌. എന്നിരു​ന്നാ​ലും മരിച്ചു​പോയ പൂർവി​ക​രോ​ടുള്ള ഇത്തരം ഭക്തിക്ക്‌ മതപര​മായ ബന്ധങ്ങളുണ്ട്‌, അവ ബൈബിൾ പഠിപ്പി​ക്ക​ലു​മാ​യി യോജി​പ്പിൽ അല്ലതാ​നും. യേശു​ക്രി​സ്‌തു പറഞ്ഞു: “നിന്റെ ദൈവ​മായ കർത്താ​വി​നെ [“യഹോ​വയെ,” NW] നമസ്‌ക​രി​ച്ചു അവനെ മാത്രമേ ആരാധി​ക്കാ​വു.”—ലൂക്കൊസ്‌ 4:8.

സമനി​ല​യുള്ള വീക്ഷണം

എന്നുവ​രി​കി​ലും, മരിച്ചു​പോ​യ​വരെ ബഹുമാ​നി​ക്കു​ന്ന​തും ആദരി​ക്കു​ന്ന​തും എല്ലായ്‌പോ​ഴും വ്യാജ മത പഠിപ്പി​ക്ക​ലു​മാ​യി ബന്ധപ്പെ​ട്ടി​രി​ക്കു​ന്നില്ല. ഉദാഹ​ര​ണ​ത്തിന്‌, വിശ്വസ്‌ത രാജാ​വാ​യി​രുന്ന യെഹി​സ്‌കീ​യാവ്‌ അവന്റെ മരണ​ശേഷം ബഹുമാ​നി​ക്ക​പ്പെ​ട്ടത്‌ എങ്ങനെ​യെന്നു ബൈബിൾ വിശദീ​ക​രി​ക്കു​ന്നുണ്ട്‌. ദൈവ​ജനം “ദാവീ​ദി​ന്റെ പുത്ര​ന്മാ​രു​ടെ കല്ലറക​ളി​ലേ​ക്കുള്ള കയററ​ത്തി​ങ്കൽ അവനെ അടക്കം ചെയ്‌തു; അവന്റെ മരണ സമയത്തു എല്ലാ​യെ​ഹൂ​ദ​യും യെരൂ​ശ​ലേം​നി​വാ​സി​ക​ളും അവനെ ബഹുമാ​നി​ച്ചു.” (2 ദിനവൃ​ത്താ​ന്തം 32:33) യേശു​വി​ന്റേ​താണ്‌ മറ്റൊരു ഉദാഹ​രണം. യേശു​വി​ന്റെ ശിഷ്യ​ന്മാർ അവന്റെ “ശരീരം എടുത്തു യെഹൂ​ദൻമാർ ശവം അടക്കുന്ന മര്യാ​ദ​പ്ര​കാ​രം അതിനെ സുഗന്ധ​വർഗ്ഗ​ത്തോ​ടു​കൂ​ടെ ശീല പൊതി​ഞ്ഞു കെട്ടി” എന്നു ബൈബിൾ പ്രസ്‌താ​വി​ക്കു​ന്നു.—യോഹ​ന്നാൻ 19:40.

മരിച്ച​വ​രു​ടെ ശരീര​ത്തോ​ടും ശവസം​സ്‌കാ​ര​ത്തോ​ടും ബന്ധപ്പെട്ട്‌ പ്രത്യേക ചടങ്ങുകൾ അനുവർത്തിച്ച മറ്റു നിരവധി വിവര​ണ​ങ്ങ​ളും തിരു​വെ​ഴു​ത്തു​ക​ളിൽ അടങ്ങി​യി​ട്ടുണ്ട്‌. ഈ ആചാരങ്ങൾ പൂർവി​കാ​രാ​ധന അല്ലായി​രു​ന്നു, മരിച്ചു​പോ​യവർ ജീവി​ച്ചി​രി​ക്കു​ന്ന​വ​രു​ടെ കാര്യാ​ദി​കളെ സ്വാധീ​നി​ക്കു​ന്നു എന്ന അബദ്ധ വിശ്വാ​സ​ത്തിൽ അധിഷ്‌ഠി​ത​വും അല്ലായി​രു​ന്നു അവ. പകരം, ദുഃഖി​തർ തങ്ങളുടെ പ്രിയ​രോട്‌ ആഴമായ ആദരവു പ്രകട​മാ​ക്കുക ആയിരു​ന്നു. അത്തരം ആദരവു മനുഷ്യ സഹജമായ വികാ​ര​ങ്ങ​ളിൽ അധിഷ്‌ഠി​തം ആയിരി​ക്കു​ന്ന​തി​നാൽ ബൈബിൾ അതിനെ എതിർക്കു​ന്നില്ല. എന്നുവ​രി​കി​ലും ബഹുല​വും അനിയ​ന്ത്രി​ത​വു​മായ ശവസം​സ്‌കാര ചടങ്ങു​കളെ ബൈബിൾ പ്രോ​ത്സാ​ഹി​പ്പി​ക്കു​ന്നില്ല. നേരെ​മ​റിച്ച്‌, പ്രിയ​പ്പെ​ട്ട​വരെ മരണത്തിൽ നഷ്ടമാ​കു​മ്പോൾ ക്രിസ്‌ത്യാ​നി​കൾ നിർവി​കാ​രർ ആയിരി​ക്ക​ണ​മെ​ന്നും അത്‌ അനുശാ​സി​ക്കു​ന്നില്ല.

അതു​കൊണ്ട്‌ തങ്ങളുടെ പ്രിയ​പ്പെ​ട്ട​വ​രു​ടെ ശവസം​സ്‌കാര ചടങ്ങു​ക​ളിൽ പങ്കെടു​ക്കു​മ്പോൾ, യഹോ​വ​യു​ടെ സാക്ഷികൾ മരിച്ച​വ​രോട്‌ ഉചിത​മായ ആദരവും ബഹുമാ​ന​വും പ്രദർശി​പ്പി​ക്കു​ന്നു. (സഭാ​പ്ര​സം​ഗി 7:2) പുഷ്‌പ​ങ്ങ​ളു​ടെ ഉപയോ​ഗം, ശവസം​സ്‌കാര സേവനങ്ങൾ, മറ്റു പ്രാ​ദേ​ശിക ആചാരങ്ങൾ എന്നിവ​യു​ടെ കാര്യ​ത്തിൽ ബൈബിൾ ഉപദേ​ശ​ങ്ങ​ളു​മാ​യി വിയോ​ജി​ക്കുന്ന ആചാരങ്ങൾ ഒഴിവാ​ക്കാൻ ക്രിസ്‌ത്യാ​നി​കൾ ശ്രദ്ധാ​പൂർവം വ്യക്തി​പ​ര​മാ​യി തീരു​മാ​നം എടുക്കു​ന്നു. ഇക്കാര്യ​ത്തിൽ നല്ല ന്യായ​നിർണ​യ​വും സമനി​ല​യും ആവശ്യ​മാണ്‌. “ഒരു ആചാര​ത്തി​ന്റെ പ്രാധാ​ന്യ​ത്തി​നും മൂല്യ​ത്തി​നും കാലത്തി​ന്റെ നീരൊ​ഴു​ക്കിൽ മാറ്റം വരുന്നു. തന്നിമി​ത്തം ഒരു ആചാരം ഉടലെ​ടു​ത്ത​പ്പോ​ഴുള്ള അർഥവും പിന്നീ​ടുള്ള അർഥവും തമ്മിൽ വലിയ വ്യത്യാ​സം ഉണ്ടായി​രു​ന്നേ​ക്കാം. അതിനെ സംബന്ധിച്ച്‌ പൊതു​വെ​യുള്ള വിശദീ​ക​രണം അതിന്റെ ഉത്ഭവം സംബന്ധി​ച്ചു യാതൊ​ന്നും വെളി​പ്പെ​ടു​ത്തി​യി​ല്ലെന്നു വരാം.”a

പ്രകീർത്തി​ക്കു​ന്നത്‌ തെറ്റാ​ണോ?

മരിച്ചു​പോ​യ​വരെ പ്രകീർത്തി​ക്കുന്ന കാര്യ​ത്തി​ലും സമനില ഉണ്ടായി​രി​ക്കുക എന്ന തത്ത്വം ബാധക​മാ​കു​ന്നു. ശവസം​സ്‌കാര വേളക​ളിൽ ദുഃഖി​തരെ ആശ്വസി​പ്പി​ക്കാൻ യഹോ​വ​യു​ടെ സാക്ഷികൾ ശ്രമി​ക്കാ​റുണ്ട്‌. (2 കൊരി​ന്ത്യർ 1:3-5) ഒരു ഔപചാ​രിക പരിപാ​ടി​യിൽ ഒന്നോ രണ്ടോ പ്രസം​ഗ​കരെ ഉൾപ്പെ​ടു​ത്താ​വു​ന്ന​താണ്‌. എന്നാൽ മരിച്ചു​പോയ വ്യക്തിയെ പ്രകീർത്തി​ക്കു​ന്ന​വ​രു​ടെ ഒരു വേദി​യാ​യി ആ അവസരത്തെ മാറ്റു​ന്നത്‌ അനുചി​ത​മാ​യി​രി​ക്കും. പകരം, നമുക്കു പുനരു​ത്ഥാന പ്രത്യാശ പ്രദാനം ചെയ്യു​ന്ന​തിൽ ദൈവം കാട്ടിയ ദയ ഉൾപ്പെടെ അവന്റെ ഉത്‌കൃഷ്ട ഗുണങ്ങളെ സ്‌തു​തി​ക്കാ​നുള്ള അവസരം ആയിരി​ക്കണം ശവസം​സ്‌കാര വേള.

എന്നിരു​ന്നാ​ലും, ശവസം​സ്‌കാര പ്രസം​ഗ​ത്തിൽ മരിച്ചു​പോയ വ്യക്തി​യു​ടെ സദ്‌ഗു​ണ​ങ്ങളെ പരാമർശി​ക്കു​ന്നതു തെറ്റാ​ണെന്ന്‌ ഇത്‌ അർഥമാ​ക്കു​ന്നില്ല. (2 ശമൂവേൽ 1:17-27 താരത​മ്യം ചെയ്യുക.) മരിച്ചു​പോയ വ്യക്തി മരണപ​ര്യ​ന്തം ദൈവ​ത്തോ​ടു വിശ്വ​സ്‌തൻ ആയിരു​ന്നെ​ങ്കിൽ അദ്ദേഹ​ത്തി​ന്റേത്‌ അനുക​ര​ണീ​യ​മായ ഒരു വിശിഷ്ട മാതൃ​ക​തന്നെ. (എബ്രായർ 6:12) ദൈവ​ദാ​സ​ന്മാ​രു​ടെ ദൃഢവി​ശ്വ​സ്‌ത​താ​പാ​ലക ഗതിയെ കുറിച്ചു ചിന്തി​ക്കു​ന്നത്‌ ഉചിത​മാണ്‌. ഒരു ശവസം​സ്‌കാര ചടങ്ങിൽ ഇത്തരം ക്രിയാ​ത്മക ആശയങ്ങൾ മറ്റുള്ള​വ​രു​മാ​യി പങ്കു​വെ​ക്കു​ന്നത്‌ ജീവി​ച്ചി​രി​ക്കു​ന്ന​വരെ ആശ്വസി​പ്പി​ക്കു​ക​യും മരിച്ച​വരെ കുറി​ച്ചുള്ള ഓർമയെ ബഹുമാ​നി​ക്കു​ക​യും ചെയ്യുന്നു.

സത്യ​ക്രി​സ്‌ത്യാ​നി​കൾ മരിച്ച​വരെ ആരാധി​ക്കു​ന്നില്ല. ബൈബിൾ സത്യങ്ങൾക്കു വിരു​ദ്ധ​മായ പൊതു ആചാരാ​നു​ഷ്‌ഠാ​ന​ങ്ങ​ളിൽ അവർ പങ്കെടു​ക്കു​ന്നു​മില്ല. അതേസ​മയം, മരിച്ചവർ വെറും പൊടി ആയതു​കൊണ്ട്‌ എല്ലാ ശവസം​സ്‌കാര ചടങ്ങു​ക​ളും നിരർഥ​ക​വും അനാവ​ശ്യ​വും ആണെന്ന സമനി​ല​യി​ല്ലാത്ത വീക്ഷണം അവർ ഒഴിവാ​ക്കു​ന്നു. മരിച്ചു​പോയ തങ്ങളുടെ പ്രിയ​പ്പെ​ട്ട​വരെ ഓർത്ത്‌ അവർ ദുഃഖി​ക്കു​ക​യും അവരെ സ്‌മരി​ക്കു​ക​യും ചെയ്യുന്നു. എന്നാൽ മരിച്ചു​പോ​യവർ കഷ്ടം അനുഭ​വി​ക്കു​ന്നി​ല്ലെ​ന്നും അവർക്കൊ​രു പുനരു​ത്ഥാ​നം ഉണ്ടെന്നു​മുള്ള ബൈബിൾ സത്യങ്ങൾ അവരുടെ വേദന​യെ​യും ദുഃഖ​ത്തെ​യും ലഘൂക​രി​ക്കു​ന്നു.

[അടിക്കു​റി​പ്പു​കൾ]

[10-ാം പേജിലെ ചിത്രം]

1632-ൽ, സ്വീഡ​നി​ലെ രാജാ​വാ​യി​രുന്ന ഗുസ്റ്റാവ്‌ രണ്ടാമന്റെ മരണ​ശേഷം അദ്ദേഹ​ത്തി​ന്റെ ബഹുമാ​നാർഥം നടത്തിയ ശവസം​സ്‌കാര ഘോഷ​യാ​ത്ര

[കടപ്പാട്‌]

From the book Bildersaal deutscher Geschichte