ബൈബി​ളി​ന്റെ വീക്ഷണം

നിങ്ങൾക്ക്‌ ആരുടെ മാർഗ​നിർദേ​ശത്തെ ആശ്രയി​ക്കാൻ കഴിയും?

“പോകാ​നുള്ള സമയമാ​യി!” എന്നു പിതാവ്‌ അഞ്ചു വയസ്സുള്ള പുത്രനെ അറിയി​ക്കു​ന്നു. അദ്ദേഹം കൈ നീട്ടുന്നു, യാതൊ​രു മടിയും കൂടാതെ അവൻ തന്റെ കൊച്ചു​കൈ നീട്ടി​യെ​ത്തിച്ച്‌ പിതാ​വി​ന്റെ വിരലു​ക​ളിൽ ചുറ്റി​പ്പി​ടി​ക്കു​ന്നു. യാത്ര എവി​ടേ​ക്കാ​ണെ​ങ്കി​ലും, കുട്ടി തന്റെ പിതാ​വി​ന്റെ മാർഗ​നിർദേ​ശ​ത്തിൽ ആശ്രയിച്ച്‌, ആത്മവി​ശ്വാ​സ​ത്തോ​ടെ കൂടെ പോകു​ന്നു. എന്തുതന്നെ സംഭവി​ച്ചാ​ലും കുട്ടി​യു​ടെ ദൃഢമായ പിടി വിട്ടു​പോ​കു​ന്നില്ല.

നാം സാമ്പത്തി​ക​വും രാഷ്‌ട്രീ​യ​വും വ്യക്തി​പ​ര​വു​മായ അനിശ്ചി​ത​ത്വ​ത്തി​ന്റെ ഈ നാളു​ക​ളിൽ ജീവി​ക്കു​ന്ന​തി​നാൽ, നിങ്ങൾക്കു സമ്പൂർണ​മാ​യി ആശ്രയി​ക്കാൻ കഴിയുന്ന ഒരു ഉറവിൽനി​ന്നുള്ള മാർഗ​ദർശക ഹസ്‌തത്തെ നിങ്ങൾ സ്വാഗതം ചെയ്യു​ക​യി​ല്ലേ? എന്നാൽ, അനുഭ​വ​ജ്ഞാ​ന​മി​ല്ലാ​ത്ത​വരെ തത്ത്വദീ​ക്ഷ​യി​ല്ലാത്ത ആളുകൾ ചൂഷണം ചെയ്യുന്ന കാലത്താ​ണു നാം ജീവി​ക്കു​ന്നത്‌. അതു​കൊണ്ട്‌, നാം ആരെ ആശ്രയി​ക്കു​ന്നു എന്നതു സംബന്ധി​ച്ചു ജാഗ്ര​ത​യു​ള്ള​വ​രാ​യി​രി​ക്കു​ന്ന​തി​നു സാധു​വായ കാരണ​മുണ്ട്‌. മാർഗ​നിർദേ​ശ​ത്തി​നാ​യി നിങ്ങൾ ആശ്രയിച്ച ആരെങ്കി​ലും ഗതകാ​ലത്തു നിങ്ങളെ നിരാ​ശ​പ്പെ​ടു​ത്തി​യ​പ്പോൾ ഒരുപക്ഷേ നിങ്ങൾ അങ്ങേയറ്റം ഭഗ്നാശ​നാ​യി​രു​ന്നി​ട്ടു​ണ്ടാ​കാം.

എന്നാൽ, നമ്മുടെ ആശ്രയം ദൈവ​ത്തിൽ അർപ്പി​ക്കാൻ ബൈബിൾ നമ്മെ പ്രോ​ത്സാ​ഹി​പ്പി​ക്കു​ന്നു. “നിന്റെ ദൈവ​മായ യഹോവ എന്ന ഞാൻ നിന്റെ വലങ്കൈ പിടിച്ചു നിന്നോ​ടു: ഭയപ്പെ​ടേണ്ടാ, ഞാൻ നിന്നെ സഹായി​ക്കും എന്നു പറയുന്നു”വെന്ന്‌ പ്രവാ​ച​ക​നായ യെശയ്യാവ്‌ രേഖ​പ്പെ​ടു​ത്തി. (യെശയ്യാ​വു 41:13) അപ്പോ​സ്‌ത​ല​നായ പത്രൊസ്‌ ഇങ്ങനെ ബുദ്ധ്യു​പ​ദേ​ശി​ച്ചു: “അതു​കൊ​ണ്ടു അവൻ തക്കസമ​യത്തു നിങ്ങളെ ഉയർത്തു​വാൻ ദൈവ​ത്തി​ന്റെ ബലമുള്ള കൈക്കീ​ഴു താണി​രി​പ്പിൻ. അവൻ നിങ്ങൾക്കാ​യി കരുതു​ന്ന​താ​ക​യാൽ നിങ്ങളു​ടെ സകല ചിന്താ​കു​ല​വും അവന്റെ​മേൽ ഇട്ടു​കൊൾവിൻ.”—1 പത്രൊസ്‌ 5:6, 7.

എന്നിരു​ന്നാ​ലും നിങ്ങൾ ഇങ്ങനെ ഉചിത​മാ​യി ചോദി​ച്ചേ​ക്കാം, ‘മാർഗ​നിർദേ​ശ​ത്തി​നാ​യി ദൈവ​ത്തിൽ ആശ്രയം വെക്കാൻ എനിക്ക്‌ എന്തു കാരണ​മാ​ണു​ള്ളത്‌?’ പുരാതന ഇസ്രാ​യേ​ല്യ​രെ​ക്കു​റി​ച്ചുള്ള രേഖയിൽ പിൻവ​രുന്ന നല്ല കാരണങ്ങൾ കാണാം.

ദൈവ​ത്തി​ന്റെ കൈ അവന്റെ ജനത്തെ വഴിന​യി​ക്കു​ന്നു

പൊ.യു.മു. (പൊതു​യു​ഗ​ത്തി​നു മുമ്പ്‌) 1513 നീസാൻ 14 രാത്രി​യിൽ പാരമ്യ​ത്തി​ലെ​ത്തിയ സംഭവ പരമ്പര, കഠിന​വേല ചെയ്യി​ക്കുന്ന സ്വേച്ഛാ​ധി​പത്യ മേലാ​ള​നായ ഫറവോ​ന്റെ​യും ഈജി​പ്‌തു​കാ​രു​ടെ​യും നിശ്ചയത്തെ തകർത്തു. തത്‌ഫ​ല​മാ​യി അവർ ദൈവ​ജ​ന​മായ ഇസ്രാ​യേ​ല്യ​രെ അടിമ​ത്ത​ത്തിൽനി​ന്നു വിടു​വി​ച്ചു. (പുറപ്പാ​ടു 1:11-13; 12:29-32) വിജയാ​ഹ്‌ളാ​ദി​ത​രായ ഇസ്രാ​യേൽ ജനം നീസാൻ 15-നു വാഗ്‌ദത്ത ദേശ​ത്തേ​ക്കുള്ള തങ്ങളുടെ പാതയിൽ മരുഭൂ​മി​ക്കു​നേരെ യാത്ര​യാ​യി. ഭീതി​യു​ണർത്തിയ ഫെലി​സ്‌ത്യർ പാർത്തി​രുന്ന ദേശത്തി​നു സമീപ​ത്തു​കൂ​ടി, മെംഫി​സി​ന്റെ തെക്കു​ഭാ​ഗ​ത്തേ​ക്കു​മാ​റി മെഡി​റ്റ​റേ​നി​യൻ കടൽത്തീ​ര​ത്തു​കൂ​ടി​യാ​യി​രു​ന്നു വാഗ്‌ദ​ത്ത​ദേ​ശ​ത്തേ​ക്കുള്ള ഏറ്റവും നേരെ​യുള്ള പാത. പക്ഷേ ദൈവ​ത്തി​ന്റെ മനസ്സി​ലു​ണ്ടാ​യി​രു​ന്നത്‌ മറ്റൊരു പാതയാ​യി​രു​ന്നു.—പുറപ്പാ​ടു 13:17, 18; സംഖ്യാ​പു​സ്‌തകം 33:1-6.

പകൽ മേഘസ്‌തം​ഭ​വും രാത്രി അഗ്നിസ്‌തം​ഭ​വു​മാ​യി പ്രത്യ​ക്ഷ​പ്പെട്ട ഒരു ദൃശ്യ വഴികാ​ട്ടി​യെ ദൈവം പുരാതന ഇസ്രാ​യേൽ ജനത്തിനു നൽകി. (പുറപ്പാ​ടു 13:21, 22) ഈ പ്രകൃ​ത്യാ​തീത പ്രതി​ഭാ​സ​ത്തോ​ടൊ​പ്പം, വിശ്വസ്‌ത പുരു​ഷ​നായ മോശയെ യഹോവ തന്റെ ഭൗമിക പ്രതി​നി​ധി​യാ​യി ഉപയോ​ഗി​ച്ചു. (പുറപ്പാ​ടു 4:28-31) അതു​കൊണ്ട്‌ ദൈവ​ത്തി​ന്റെ കൈ ഇസ്രാ​യേ​ല്യ​രെ വഴിന​യി​ക്കു​ക​യാ​യി​രു​ന്നു എന്നതിനു നിസ്‌തർക്ക​മായ തെളി​വു​ണ്ടാ​യി​രു​ന്നു.

അവരുടെ രണ്ടാമത്തെ പാളയ​സ്ഥ​ല​മായ “മരുഭൂ​മി​ക്ക​രി​കെ”യുള്ള ഏഥാമിൽ വെച്ച്‌, പിന്തി​രി​ഞ്ഞു​ചെന്ന്‌ ചെങ്കട​ലി​ന്റെ തീരത്തുള്ള പീഹാ​ഹീ​രോ​ത്തിൽ പാളയ​മ​ടി​ക്കാൻ യഹോവ മോശ​യോ​ടു നിർദേ​ശി​ച്ചു. (പുറപ്പാ​ടു 13:20) പ്രത്യ​ക്ഷ​ത്തിൽ വിവര​ണാ​തീ​ത​മായ ഈ നീക്കം, ഇസ്രാ​യേ​ല്യർ “മരുഭൂ​മി​യിൽ കുടു​ങ്ങി​യി​രി​ക്കു​ന്നു” എന്നു നിഗമനം ചെയ്യാൻ ഫറവോ​നെ പ്രേരി​പ്പി​ച്ചു. ധൈര്യം സംഭരിച്ച ഫറവോൻ തന്റെ മനസ്സു​മാ​റ്റി. ഇസ്രാ​യേ​ല്യ​രെ വീണ്ടും അടിമ​ക​ളാ​ക്കാൻ തീരു​മാ​നി​ച്ചു​റച്ച്‌ അവൻ തന്റെ സൈന്യ​ത്തെ ഒരുമി​ച്ചു​കൂ​ട്ടി പിന്തു​ടർന്നു​തു​ടങ്ങി.—പുറപ്പാ​ടു 14:1-9.

വ്യത്യ​സ്‌ത​മാ​യൊ​രു ദിശയിൽ, സ്‌പഷ്ട​മാ​യും ചെങ്കട​ലി​ലേക്കു നയിക്കുന്ന ഒരു താഴ്‌വീ​തി​യി​ലേക്ക്‌ ജനതയെ കൊണ്ടു​പോ​യി​ക്കൊണ്ട്‌, പീഹാ​ഹീ​രോ​ത്തി​ലെ പാളയ​ത്തി​ന്റെ ഇരുവ​ശ​ത്തു​മുള്ള പർവതങ്ങൾ, ചെങ്കടൽ, ഫറവോ​ന്റെ മുന്നേ​റി​ക്കൊ​ണ്ടി​രി​ക്കുന്ന സൈന്യം എന്നിവ​യാൽ കുടു​ക്കി​ല​ക​പ്പെ​ടു​മെന്നു തോന്ന​ത്ത​ക്ക​വി​ധം മോശ ഇസ്രാ​യേ​ല്യ​രെ നിർത്തു​ക​യാ​യി​രു​ന്നു. ഇസ്രാ​യേ​ല്യർ പെട്ടെ​ന്നുള്ള കീഴട​ക്ക​ലി​ന്റെ​യോ നാശത്തി​ന്റെ​യോ ഒരു അനായാസ ലക്ഷ്യമാ​യി​ത്തീ​രു​മെന്നു തോന്നി.

ഇതിന്‌ അവരു​ടെ​മേൽ എന്തു ഫലമു​ണ്ടാ​യി​രു​ന്നു? അവർ യഹോ​വ​യു​ടെ മാർഗ​നിർദേ​ശ​ത്തിൽ ആശ്രയം പ്രകട​മാ​ക്കു​മാ​യി​രു​ന്നോ? പ്രത്യ​ക്ഷ​ത്തിൽ, സാഹച​ര്യം ആശയറ്റ​താ​യി​രു​ന്നു. അതു​കൊണ്ട്‌ ചിലർ പരി​ഭ്രാ​ന്ത​രാ​യി. മറ്റു ചിലർ മോശ​ക്കെ​തി​രെ പിറു​പി​റു​ക്കാൻ തുടങ്ങി. പിൻവാ​ങ്ങി ഈജി​പ്‌തി​ലെ അടിമ​ത്ത​ത്തി​ലേക്കു തിരി​ച്ചു​പോ​കാൻ പോലും ചിലർ തയ്യാറാ​യി​രു​ന്നു!—പുറപ്പാ​ടു 14:10-12.

ദൈവ​ത്തി​ന്റെ കയ്യിൽ ദൃഢമാ​യി പിടി​ക്കുക!

ഈ സാഹച​ര്യ​ത്തിൽ ഇസ്രാ​യേ​ല്യർ ഒരു ശിശു​വി​നെ​പ്പോ​ലെ സർവശ​ക്ത​നിൽ ആശ്രയം പ്രകടി​പ്പി​ക്കേ​ണ്ട​തു​ണ്ടാ​യി​രു​ന്നു. ജനതയ്‌ക്കു മൊത്ത​ത്തിൽ അജ്ഞാത​മാ​യി​രു​ന്നെ​ങ്കി​ലും, പീഹാ​ഹീ​രോ​ത്തി​ങ്കൽ ചെങ്കടൽ കുറുകെ കടക്കാൻ മോശ​യോ​ടു നിർദേ​ശി​ക്കു​ന്ന​തി​നു യഹോ​വ​യ്‌ക്കു ശക്തമായ കാരണ​മു​ണ്ടാ​യി​രു​ന്നു. വാഗ്‌ദ​ത്ത​ദേ​ശ​ത്തേ​ക്കുള്ള ഇസ്രാ​യേ​ല്യ​രു​ടെ യാത്ര ഫെലി​സ്‌ത്യ​രു​ടെ ദേശത്തി​ന്റെ തെക്കു​ഭാ​ഗ​ത്തു​കൂ​ടെ തുടങ്ങി​ക്കൊണ്ട്‌ യഹോവ സ്‌നേ​ഹ​പൂർവ​ക​മായ ഉൾക്കാഴ്‌ച പ്രകട​മാ​ക്കി. 215 വർഷം ഈജി​പ്‌തി​ലാ​യി​രു​ന്ന​തി​നു ശേഷം, കിരാത യോദ്ധാ​ക്ക​ളു​മാ​യി യുദ്ധം ചെയ്യാൻ ഇസ്രാ​യേ​ല്യർ സജ്ജരല്ലാ​യി​രു​ന്നു​വെ​ന്ന​തി​നു യാതൊ​രു സംശയ​വു​മി​ല്ലാ​യി​രു​ന്നു. അതു​കൊണ്ട്‌ അത്തര​മൊ​രു സംഘട്ടനം ഒഴിവാ​ക്കു​മാ​യി​രുന്ന ഒരു പാതയാണ്‌ യഹോവ തിര​ഞ്ഞെ​ടു​ത്തത്‌.a—പുറപ്പാ​ടു 13:17, 18.

ആ ജനതയു​ടെ വിടു​ത​ലും ഫറവോ​ന്റെ​യും അവന്റെ സൈന്യ​ത്തി​ന്റെ​യും ചെങ്കട​ലി​ങ്കലെ പരാജ​യ​വും ദൈവ​ത്തി​ന്റെ രക്ഷാകര ശക്തിക്ക്‌ അത്ഭുത​ക​ര​മായ സാക്ഷ്യം വഹിക്കു​ന്നു. കൂടു​ത​ലാ​യി, തങ്ങളെ ഒരു പ്രത്യേക പാതയി​ലൂ​ടെ നയിക്കു​ന്ന​തി​ലെ ദൈവ​ത്തി​ന്റെ ന്യായം ഗ്രഹി​ച്ചി​ല്ലെ​ങ്കി​ലും, ദൈവ​ത്തി​ന്റെ കരം ഉപേക്ഷി​ക്കാ​തി​രുന്ന ഇസ്രാ​യേ​ല്യർ എത്ര നന്ദിയു​ള്ള​വ​രാ​യി​രു​ന്നു! ഉറച്ചു​നിന്ന അവർ ചെങ്കട​ലി​ന്റെ അത്ഭുതാ​വ​ഹ​മായ വിഭജ​ന​വും തങ്ങളുടെ ശത്രു​ക്ക​ളു​ടെ നാശവും കണ്ടു. യഹോ​വ​യു​ടെ മാർഗ​നിർദേ​ശ​ത്തി​ലുള്ള അവരുടെ ആശ്രയ​ത്തി​നു പ്രതി​ഫലം ലഭിച്ചു.—പുറപ്പാ​ടു 14:19-31.

പിതാ​വി​ന്റെ കൈപി​ടി​ക്കുന്ന ഒരു കുട്ടി​യു​ടെ ദൃഷ്ടാന്തം നമുക്കു വീണ്ടും പരിചി​ന്തി​ക്കാം. കുട്ടി ഉത്‌ക​ണ്‌ഠാ​കു​ല​നാ​കു​മ്പോൾ അവൻ എങ്ങനെ പ്രതി​ക​രി​ക്കു​ന്നു? തന്റെ പിടുത്തം വിടു​ക​യോ അയയ്‌ക്കു​ക​യോ ചെയ്യു​ന്ന​തി​നു പകരം പിതാ​വി​ന്റെ വിരലു​ക​ളിൽ തന്റെ കൊച്ചു​കൈ​കൊണ്ട്‌ അവൻ പിടി​മു​റു​ക്കും. അപ്രകാ​രം ചെയ്‌തു​കൊണ്ട്‌, പിതാവ്‌ അല്ലെങ്കിൽ മാതാവ്‌ പ്രയാ​സ​സ​മ​യ​ങ്ങ​ളിൽ നിരന്ത​ര​മായ മാർഗ​ദർശ​ന​വും ശക്തിയും നൽകു​മെ​ന്നുള്ള അചഞ്ചല​മായ വിശ്വാ​സം അവൻ പ്രകടി​പ്പി​ക്കു​ന്നു.

സമാന​മാ​യി, ജീവി​ത​ത്തിൽ നാം വിഷമ​ത​യ​നു​ഭ​വി​ക്കു​മ്പോൾ, ദൈവ​ത്തി​ന്റെ മാർഗ​നിർദേ​ശ​ത്തിൽ കൂടുതൽ കൂടുതൽ ആശ്രയി​ച്ചു​കൊ​ണ്ടു നാം നമ്മുടെ പിടി​മു​റു​ക്കേ​ണ്ട​തുണ്ട്‌! അവന്റെ വചനമായ ബൈബി​ളി​നു നമ്മുടെ മാർഗ​ദർശക വെളി​ച്ച​മാ​യി​ത്തീ​രാൻ കഴിയും. (സങ്കീർത്തനം 119:105) കൂടാതെ, ആശ്രയ​ത്തോ​ടൊ​പ്പം ക്ഷമ ഉണ്ടാകു​ന്നു​വെന്ന്‌ ഓർമി​ക്കുക. അതു​കൊണ്ട്‌, നമ്മെ ഒരു പ്രത്യേക ഗതിയിൽ യഹോവ നയിക്കു​ന്ന​തെ​ന്തു​കൊ​ണ്ടാ​ണെന്ന്‌ ഒരു കാലഘ​ട്ട​ത്തേക്കു നമുക്കു പൂർണ​മാ​യും മനസ്സി​ലാ​കു​ന്നി​ല്ലെ​ങ്കിൽപോ​ലും, പ്രശ്‌നങ്ങൾ പരിഹ​രി​ക്കാൻ നാം യഹോ​വ​യ്‌ക്കു സമയം നൽകണം. അതേ, ദൈവ​ത്തി​ന്റെ മാർഗ​നിർദേ​ശ​ത്തിൽ നമുക്ക്‌ ആശ്രയി​ക്കാൻ കഴിയും.—പുറപ്പാ​ടു 15:2, 6; ആവർത്ത​ന​പു​സ്‌തകം 13:4; യെശയ്യാ​വു 41:13.

[അടിക്കു​റിപ്പ്‌]