റഷ്യയിലേക്കൊരു മടക്കയാത്ര
മുൻ സോവിയററ് യൂണിയനിലെ ഏററവും വലിയ മാററങ്ങളിലൊന്നു മതത്തെക്കുറിച്ചു ചർച്ച ചെയ്യാനുള്ള സ്വാതന്ത്ര്യമാണ്. ബൈബിൾ പഠിപ്പിക്കലുകൾ പരിശോധിച്ചുനോക്കാൻ ആ സ്വാതന്ത്ര്യത്തെ പല റഷ്യാക്കാരും ഉപയോഗപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്. ഒടുവിൽ ഫലമോ, ആധുനികനാളിലെ ഒരത്ഭുതം.
ആയിരത്തിത്തൊള്ളായിരത്തിത്തൊണ്ണൂററിമൂന്ന് ജൂലൈ 28. അന്ന് എന്നെ അമ്പരപ്പിച്ച ഒരു സംഭവമുണ്ടായി, രാവിലത്തെ ന്യൂയോർക്ക് ടൈംസ് എടുത്തു നോക്കിയപ്പോൾ അതാ മുൻപേജിൽത്തന്നെ മോസ്കോയിൽവെച്ച് എടുത്ത വലിയ ഒരു സ്നാപനച്ചടങ്ങിന്റെ ചിത്രം! അതിൽ ചിത്രക്കുറിപ്പായി ഇങ്ങനെ എഴുതിയിരുന്നു: “റഷ്യയിൽ മതത്തിന്റെ കെട്ടഴിച്ചുവിടൽ മതപരിവർത്തനം ചെയ്തവരെ യഹോവയുടെ സാക്ഷികൾ എന്നനിലയിലുള്ള കൂട്ടസ്നാപനത്തിനു വേണ്ടി മോസ്കോയിലെ ലോക്കോമോട്ടീവ് സ്റേറഡിയത്തിലേക്കു കൂട്ടിവരുത്തി.”
ഞാനും ഭാര്യയും റഷ്യയിൽനിന്നു മടങ്ങിവന്നതു തലേദിവസം മാത്രമായിരുന്നു. 1,489 പേരുടെ ആ സ്നാപനസമയത്ത് ഞങ്ങൾ സന്നിഹിതരായിരുന്നു. റഷ്യാക്കാർ കാട്ടിയ ക്രിസ്തീയ സ്നേഹവും ആത്മീയ കാര്യങ്ങളിലുള്ള അവരുടെ താത്പര്യവും വാസ്തവത്തിൽ ഞങ്ങളിൽ മതിപ്പുളവാക്കുകയുണ്ടായി. ഞായറാഴ്ചത്തെ കൺവെൻഷന്റെ സമാപന സെഷനെ തുടർന്നുണ്ടായ ഒരനുഭവം ഇതു ചിത്രീകരിക്കുന്നു.
മെട്രോവഴി ഞങ്ങൾ ഹോട്ടലിലേക്കു മടങ്ങുംനേരം, 18-ഓ 19-ഓ വയസ്സു പ്രായം തോന്നിക്കുന്ന ഒരു ചെറുപ്പക്കാരന്റെ അടുത്താണു ഞാനിരുന്നത്. മരിച്ച പ്രിയപ്പെട്ടവർക്ക് എന്തു പ്രത്യാശ? എന്ന റഷ്യൻ ഭാഷയിലുള്ള ബൈബിൾ ലഘുലേഖ ഞാൻ അദ്ദേഹത്തിനു കൊടുത്തു. അതിൽ ഒന്ന് ഓടിച്ചു നോക്കിയശേഷം അദ്ദേഹമതു തന്റെ അമ്മയ്ക്കു കൈമാറി. അതുകൊണ്ട് ഞാനാ യുവാവിനു വേറൊന്നു കൊടുത്തു. അപ്പോൾ അയാൾ തുടക്കത്തിൽ കൊടുത്തിരിക്കുന്ന ചോദ്യത്തിലേക്കു കൈചൂണ്ടി, “ഒരു മനുഷ്യൻ മരിച്ചാൽ, അയാൾ വീണ്ടും ജീവിക്കുമോ?” എന്നിട്ട് സംശയം ധ്വനിപ്പിക്കുന്ന സ്വരത്തിൽ ഇംഗ്ലീഷിൽ ഇങ്ങനെ ചോദിച്ചു, “നിങ്ങൾ ഇതു വിശ്വസിക്കുന്നുണ്ടോ?”—ഇയ്യോബ് 14:14, ജയിംസ് രാജാവിന്റെ ഭാഷാന്തരം.
അയാളുടെ നേർക്കു തിരിഞ്ഞ് കണ്ണുകളിൽ നോക്കിക്കൊണ്ട് ഉറച്ച ബോധ്യത്തോടെ ഞാൻ മറുപടി കൊടുത്തു: “ഞാൻ യഥാർഥത്തിൽ അതു വിശ്വസിക്കുകതന്നെ ചെയ്യുന്നു!” ഉടൻതന്നെ ഇങ്ങനെയും കൂട്ടിച്ചേർത്തു: “ഇതേക്കുറിച്ചു ചിന്തിക്കുക. ബുദ്ധിശക്തിയുള്ള, ചിന്തിക്കുന്ന ആളുകൾ എന്നനിലയിലുള്ള നമ്മുടെ ജീവൻ ഒരത്ഭുതമാണ്. ജീവനുള്ള മനുഷ്യരെന്ന നിലയിലുള്ള നമ്മുടെ ഉരുത്തിരിയലിനെ നിശ്ചയിച്ച നിയമങ്ങൾക്ക് ഉത്തരവാദിയായ ഒരു ഉന്നത വ്യക്തി ഉണ്ടായിരിക്കണം. അതുകൊണ്ട് വീണ്ടും ജീവിക്കാനായി മരിച്ച ഒരാളെ പുനർസൃഷ്ടിക്കാൻ ആ ഉയർന്ന വ്യക്തിക്കു കഴിയുമെന്നു ഞാൻ വിശ്വസിക്കുന്നു.”
ഉടൻതന്നെ ആ യുവാവ് ആ ലഘുലേഖ വായിക്കാൻ തുടങ്ങി. അതു വായിച്ചുകഴിഞ്ഞപ്പോൾ റഷ്യൻ ഭാഷയിലുള്ള, ദൈവം യഥാർത്ഥത്തിൽ നമ്മെ സംബന്ധിച്ചു കരുതുന്നുവോ? എന്ന ലഘുപത്രിക ഞാൻ അയാൾക്കു കൊടുത്തു. കൂടുതൽ കാര്യങ്ങൾ മനസ്സിലാക്കാൻ അയാൾ ആഗ്രഹിച്ചു, എന്നാൽ അടുത്ത സ്റേറഷനിൽ ഞങ്ങൾക്ക് ഇറങ്ങേണ്ടിയിരുന്നു. ആ യുവാവിനും മാതാവിനും അന്നു രാത്രി ഒരു ട്രെയിൻ പിടിക്കേണ്ടിയിരുന്നെങ്കിലും, കുറെ സമയത്തേക്കു കൂടി ഞങ്ങളോടു സംസാരിക്കാനായി ഞങ്ങളിറങ്ങിയ സ്റേറഷനിൽ ഇറങ്ങി. നമ്മുടെ ബൈബിളധ്യയന പരിപാടിയെക്കുറിച്ചു ഹ്രസ്വമായി ചില കാര്യങ്ങൾ പറഞ്ഞശേഷം, കൂടുതൽ വിവരങ്ങൾക്കായി എഴുതേണ്ട മേൽവിലാസം ലഘുപത്രികയുടെ പുറംപേജിൽനിന്നു ഞാൻ അയാൾക്കു കാട്ടിക്കൊടുത്തു.
തൊട്ടടുത്ത ദിവസംതന്നെ ഞങ്ങൾ റഷ്യയിൽനിന്നു പോന്നു, എന്നാൽ അതുപോലുള്ള അനുഭവങ്ങൾ ഞങ്ങളിൽ ഒരു മായാത്ത മുദ്രയാണു പതിപ്പിച്ചത്.
ഞങ്ങളുടെ മനസ്സിൽ റഷ്യ തങ്ങിനിന്നു
മുൻ സോവിയററ് യൂണിയനിലെ യഹോവയുടെ സാക്ഷികളുടെ മേലുള്ള നിരോധനം 1991 മാർച്ചിൽ നീക്കംചെയ്യപ്പെട്ടശേഷം സ്നാപനമേററ പുതിയവരുടെ അവിശ്വസനീയ സംഖ്യയെക്കുറിച്ചു ഞങ്ങൾ ചിന്തിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. 1991-ലെ വേനൽക്കാലത്തേക്കായി ഏഴു കൺവെൻഷനുകൾ സംഘടിപ്പിക്കപ്പെട്ടു, 7,820 പേർ സ്നാപനമേററു. പിന്നീട് 1993-ലെ വേനൽക്കാല കൺവെൻഷനുകളിൽ 11,238 പേർ സ്നാപനമേററു, മോസ്കോയിൽ ഞങ്ങൾ സംബന്ധിച്ച കൺവെൻഷനിൽ ഉൾപ്പെടെ.
സുവിശേഷം പ്രചരിപ്പിക്കാനുള്ള റഷ്യയിലെ സാക്ഷികളുടെ തീക്ഷ്ണത റഷ്യൻ ജനങ്ങളിൽ പലരാലും ശ്രദ്ധിക്കപ്പെടാതെപോയിട്ടില്ല. ബൈബിൾ പഠിപ്പിക്കലുകളോടുള്ള റഷ്യാക്കാരുടെ പ്രതികരണത്തെക്കുറിച്ചു ചിന്തിക്കുമ്പോൾ അത് അത്ഭുതകരമാണെന്നു തോന്നുന്നു.
ഞങ്ങൾ ഇങ്ങനെ ആശ്ചര്യപ്പെട്ടു, ‘അത്തരം ത്വരിത വളർച്ച എങ്ങനെയാണു സാധ്യമായിരിക്കുന്നത്? ക്രിസ്തീയ പഠിപ്പിക്കലുകളിൽ ഈ റഷ്യാക്കാർ എത്ര അവഗാഹമുള്ളവരാണ്?’
വീണ്ടും റഷ്യ സന്ദർശിക്കുകയാണെങ്കിൽ ഞങ്ങൾക്കുള്ള താമസസൗകര്യങ്ങൾ ക്രമീകരിക്കാമെന്നു മോസ്കോയിൽ താമസിക്കുന്ന ഒരു ദമ്പതികൾ പറഞ്ഞപ്പോൾ ഞങ്ങൾ യാത്രയ്ക്കുള്ള ആസൂത്രണങ്ങൾ ചെയ്തുതുടങ്ങി. ബൈബിൾ സത്യങ്ങളിൽ റഷ്യാക്കാർക്കുള്ള അസാധാരണമായ താത്പര്യത്തെക്കുറിച്ചു കൂടുതലായ വിവരങ്ങൾ ഞങ്ങൾക്കു ലഭിച്ചപ്പോൾ യാത്രയ്ക്കു വേണ്ടിയുള്ള ഞങ്ങളുടെ ആകാംക്ഷ വർധിച്ചു.
സ്നേഹസമ്പന്നമായ ഒരു റഷ്യൻ കുടുംബം
കയ്യിൽ സ്യൂട്ട്കെയ്സുകളുമേന്തി ജൂലൈ 24-ന് മോസ്കോയിൽ താമസിക്കാൻ പോകുന്ന സ്ഥലത്തു ഞങ്ങൾ കാലുകുത്തി—രണ്ടാം നിലയിലെ ആ അപ്പാർട്ട്മെൻറ് ഞങ്ങളുടെ സ്നേഹിതർ താമസിക്കുന്ന കെട്ടിടത്തിൽനിന്നു പത്തു മിനിററ് നടന്നാൽ എത്താവുന്ന ദൂരത്തായിരുന്നു. ഞങ്ങൾ താമസിക്കാൻ പോകുന്ന കുടുംബത്തിലെ 15 വയസ്സുകാരിയായ കാററിയ മാത്രമേ ഞങ്ങളെ സ്വീകരിക്കാൻ വീട്ടിൽ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. അതൊരു ഞായറാഴ്ച സായാഹ്നമായിരുന്നു, മററുള്ള കുടുംബാംഗങ്ങൾ അപ്പോഴും വയൽസേവനത്തിലായിരുന്നു.
താമസിയാതെ, കുടുംബത്തിലെ മററംഗങ്ങൾ വീട്ടിൽ മടങ്ങിയെത്തിത്തുടങ്ങി—മാതാവ്, ഗാലിന; 13 വയസ്സുകാരിയായ ഇളയ പെൺകുട്ടി, ഷെനിയ; ഏററവും ഒടുവിൽ പിതാവ്, വിക്ടറും. അവർക്കാർക്കും ഇംഗ്ലീഷ് കാര്യമായി അറിയാമായിരുന്നില്ല, അതിലും കുറച്ചേ ഞങ്ങൾക്കു റഷ്യൻ വശമായിരുന്നുള്ളൂ. പരിഭാഷകരെന്ന നിലയിൽ ഇംഗ്ലീഷ് സംസാരിക്കുന്ന ഞങ്ങളുടെ സ്നേഹിതർ വന്നപ്പോൾ ആശയവിനിയമം കുറേക്കൂടെ എളുപ്പമായി, എന്നാൽ അവർ പോയപ്പോൾ പിന്നെയും വിഷമത്തിലായി. റഷ്യൻ-ഇംഗ്ലീഷ് നിഘണ്ടുവും വർണനാത്മക ആംഗ്യങ്ങളും ഞങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ചു. ബധിരഭാഷ പഠിച്ചിരുന്നതിനാൽ ആശയവിനിയമം നടത്തുന്നതിൽ കാററിയയും ഷെനിയയും മിടുക്കരായിരുന്നു.
ആ കുടുംബം സ്നാപനമേററത് രണ്ടു വർഷം മുമ്പ് ഒരേ സമയത്തായിരുന്നു. വിക്ടർ സഭയിലെ ഒരു ശുശ്രൂഷാദാസനാണ്, ശുശ്രൂഷയിൽ കൂടുതൽ സമയം ചെലവഴിക്കാൻ പെൺകുട്ടികൾ അവരുടെ സ്കൂൾ അവധിക്കാലം ഉപയോഗപ്പെടുത്തി. സ്കൂളിൽ പോകുമ്പോൾ തങ്ങളുടെ വിശ്വാസത്തെക്കുറിച്ചു സംസാരിക്കാൻ അവർക്കു മടിയൊന്നുമില്ല. വാസ്തവത്തിൽ, ആ കുട്ടികളുടെ പ്രസംഗം അവരുടെ വിദ്യാഭ്യാസ ജില്ലയ്ക്കു പുറത്തുള്ള അധികാരികളുടെ ശ്രദ്ധപോലും പിടിച്ചുപററി. ആ കുടുംബാംഗങ്ങൾ താത്പര്യക്കാരുമൊത്ത് 28 പ്രതിവാര ഭവന ബൈബിളധ്യയനങ്ങൾ നടത്തുന്നു എന്ന അറിവ് ഞങ്ങളിൽ മതിപ്പുളവാക്കി!
വ്യക്തമായും, കുടുംബത്തിലെ ഓരോ അംഗത്തിന്റെയും ശ്രദ്ധാവിഷയം ബൈബിളധ്യയനത്തിലും ക്രിസ്തീയ ശുശ്രൂഷയിലുമായിരുന്നു, അതിനാൽ അവരുടെ ജീവിതം സമ്പന്നമായിരിക്കുന്നു എന്നു ഞങ്ങൾക്കു കാണാൻ കഴിഞ്ഞു. അവർ ചുററുപാടും സന്തുഷ്ടി പ്രസരിപ്പിച്ചു.—പ്രവൃത്തികൾ 20:35.
നല്ല ബൈബിൾ ഗ്രാഹ്യമുള്ളവർ
രാത്രിയിൽ ഉറങ്ങാൻ പോകുന്നതിനു മുമ്പു ബൈബിൾ വാക്യങ്ങളെക്കുറിച്ചു ഞാൻ കുടുംബത്തിലുള്ളവർക്കായി പ്രശ്നോത്തരി നടത്തി. വെളിപ്പാടു 21:3, 4 എന്താണു പറയുന്നതെന്നാണു ഞാനാദ്യം ചോദിച്ചത്. ഉടൻതന്നെ പെൺകുട്ടികൾ ഒരേ സ്വരത്തിൽ അത് ഉദ്ധരിച്ചു. അടുത്തതായി ഞാൻ യെശയ്യാവു 2:4 എന്താണെന്നു ചോദിച്ചു. അതും അവർക്കറിയാമായിരുന്നു, വാളുകളെ കൊഴുക്കളായി അടിച്ചുതീർക്കുന്നതിന്റെ ആംഗ്യം കാട്ടുക പോലും ചെയ്തു അവർ.
രാജ്യഭരണത്തെയും പുതിയ ലോകാനുഗ്രഹങ്ങളെയും കുറിച്ചു പറയുന്ന യെശയ്യാവിൽനിന്നുള്ള വാക്യങ്ങൾ ഞാൻ തുടർന്നു ചോദിച്ചു. യെശയ്യാവു 9:6, 7; 11:6-9; 25:8; 33:24; 35:5, 6; 65:21, 22 തുടങ്ങിയ വാക്യങ്ങൾ. ബൈബിളിൽ നോക്കാതെ ഓരോ വാക്യത്തിലെയും ആശയം എന്താണെന്ന് ആ കുടുംബാംഗങ്ങൾക്കു പറയാൻ കഴിഞ്ഞു. വർണാനാത്മക ആംഗ്യങ്ങൾവഴി തങ്ങൾക്കു പ്രസ്തുത തിരുവെഴുത്ത് അറിയാമെന്ന് അവർ പ്രകടമാക്കുമായിരുന്നു, ഒരു കുട്ടി സിംഹത്തെ നയിക്കുന്നതുപോലുള്ളവ.
മറെറാരു ദിവസം രാത്രിയിൽ ദൈവത്തെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്ന തിരുവെഴുത്തുകൾ ഞങ്ങൾ പരിചിന്തിച്ചു, യേശു ദൈവത്തെക്കാൾ താണവനാണെന്നും ദൈവവും യേശുവും ഒരു വ്യക്തിയിലല്ല ഒന്നായിരിക്കുന്നത്, മറിച്ച് ഐക്യത്തിലാണ് ഒന്നായിരിക്കുന്നതെന്നും കാണിക്കുന്ന തിരുവെഴുത്തുകളിലാണു ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിച്ചത്. യോഹന്നാൻ 10:30, യോഹന്നാൻ 17:20, 21, 1 കൊരിന്ത്യർ 11:3 എന്നിങ്ങനെയുള്ള തിരുവെഴുത്തുകളിലെ ആശയം അവർക്കു പറയാൻ കഴിഞ്ഞു. അവർക്കു ബൈബിൾ എത്ര നന്നായി അറിയാമെന്നു കണ്ടതിൽ ഞാനും ഭാര്യയും അതിശയം കൂറി.
ചൊവ്വാഴ്ച രാവിലെ ഞങ്ങൾ ഏതാണ്ട് ഒരു ഡസ്സൻ പേർ ഒന്നിച്ചുകൂടി മെട്രോവഴി മനോഹരമായ ഒരു പാർക്കിലേക്കു പോയി, അവിടെ ആളുകളോടു ബൈബിളിനെക്കുറിച്ചു സംസാരിച്ചുകൊണ്ട് രണ്ടര മണിക്കൂർ ഞങ്ങൾ ചെലവഴിച്ചു. ഈരണ്ടായി വേർതിരിഞ്ഞാണു ഞങ്ങൾ പ്രവർത്തിച്ചത്. എന്നോടൊപ്പം പ്രവർത്തിച്ച ഒരാൾ നാദിയ ആയിരുന്നു, ആളുകളെ സമീപിച്ച് അവരെ ചർച്ചകളിൽ ഉൾപ്പെടുത്തുന്നതിൽ ആ റഷ്യൻ പെൺകുട്ടി നല്ല സമനില കാട്ടി. ശ്രദ്ധ ബൈബിളിലെ ദൈവത്തിന്റെ ചിന്തകളിലേക്കു തിരിച്ചുവിടുന്നതിൽ അവൾ സമർഥയായിരുന്നു. ‘നല്ല അനുഭവപരിചയമുള്ള ഒരു പ്രസാധിക ആണിവൾ’ എന്നു ഞാൻ എന്നോടുതന്നെ പറഞ്ഞു. വെറും 17 വയസ്സുള്ള അവൾ സ്നാപനമേററിട്ട് രണ്ടു മാസമേ ആയിരുന്നുള്ളൂ എന്നു പിന്നീടു മനസ്സിലാക്കിയപ്പോൾ ഞാൻ അമ്പരന്നുപോയി!
ഞങ്ങൾക്ക് അത്തരം പല അനുഭവങ്ങളുണ്ടായി, റഷ്യയിലെ സ്ഥിതിവിശേഷം അനുപമമാണെന്ന മതിപ്പാണ് അതു ഞങ്ങളിൽ ഉളവാക്കിയത്. കമ്മ്യുണിസത്തിന്റെ പതനത്തിനുശേഷം ബൈബിൾ പഠിപ്പിക്കലുകൾ പരിശോധിക്കാൻ റഷ്യാക്കാർ ഉത്സാഹം കാട്ടിയിട്ടുണ്ട്. അവരിൽ മിക്കവരും നല്ല വിദ്യാഭ്യാസമുള്ളവരാണ്, വായന അവർക്കു വളരെ പ്രിയവുമാണ്. പ്രായംകുറഞ്ഞവർ പോലും വായിച്ചു നല്ലവണ്ണം ഗ്രഹിക്കുന്നു, അതിന്റെ ഒരു തെളിവായിരുന്നു ഞങ്ങൾ സന്ദർശിച്ച, സാക്ഷികൾ നിരോധനത്തിൻ കീഴിലായിരുന്നപ്പോൾ ബൈബിൾ പഠിച്ച, ഒരു കുടുംബം.
ആ ദമ്പതികളുടെ കൊച്ചുമകൻ ഒരു ചോദ്യമുന്നയിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നുവെന്നു പറഞ്ഞു. ഒരു ദ്വിഭാഷിയിലൂടെ അവനൊരു അഭ്യർഥന നടത്തി. അതെന്റെ ഹൃദയത്തെ ശരിക്കും സ്പർശിച്ചു, എഴുതിത്തരികയാണെങ്കിൽ ആ അഭ്യർഥന ഉണരുക!യുടെ പ്രസാധകർക്ക് അയച്ചുകൊടുക്കാമെന്നു ഞാൻ പറഞ്ഞു. അവൻ ഉടനെ ഇരുന്ന് ഒരു എഴുത്തെഴുതി. ആ എഴുത്ത് 25-ാം പേജിൽ കാണാം. അവൻ എഴുതിയതിന്റെ ഒരു പരിഭാഷയാണ് പിൻവരുന്നത്.
“സെറോഷ റഷ്യയിൽനിന്നു വാച്ച്ടവർ സൊസൈററിക്ക് എഴുതുന്നു. ഏഴു വയസ്സുള്ള ഞാൻ ഇപ്പോൾത്തന്നെ പിതാവിന്റെയും മാതാവിന്റെയും കൂടെ വയൽസേവനത്തിനു പോകുന്നുണ്ട്. ദൈവരാജ്യത്തെക്കുറിച്ച് ആളുകളോടു സംസാരിക്കുന്നത് എനിക്കു വളരെ ഇഷ്ടമാണ്. ഉണരുക! മാസിക വായിക്കുന്നതും എനിക്കു വളരെ ഇഷ്ടമാണ്. അതു റഷ്യയിലേക്കു റഷ്യൻഭാഷയിൽ വരുന്നത് മാസത്തിൽ ഒരിക്കൽ മാത്രമാണ്, എന്നാൽ ഇംഗ്ലീഷ് ഭാഷയിൽ മാസത്തിൽ രണ്ടു പ്രാവശ്യമുണ്ട്. ഈ മാസിക മാസത്തിൽ രണ്ടു പ്രാവശ്യമുണ്ടായിരിക്കാൻ ഞാൻ വളരെ ആഗ്രഹിക്കുന്നു, കാരണം ഞാനത് വളരെ, വളരെ, വളരെ ഇഷ്ടപ്പെടുന്നു. ദയവായി അതു ചെയ്യുക.”
മോസ്കോയിൽ ഞങ്ങൾ സമ്പാദിച്ച സ്നേഹിതരെ വിട്ടുപോരുക പ്രയാസമായിരുന്നു. അത്രയും ഹ്രസ്വമായ ഒരു സമയത്തിനുള്ളിൽ, ഞങ്ങൾ അവരെ വളരെ ഇഷ്ടപ്പെട്ടുകഴിഞ്ഞിരുന്നു.
ആദിമ ക്രിസ്ത്യാനിത്വത്തോടു താരതമ്യം ചെയ്യുമ്പോൾ
രാത്രി ട്രെയിനിന് ഞങ്ങൾ എസ്തോണിയയിലെ ററാലിനിൽനിന്നു പോന്നു. മനോഹരമായ പുതിയ സൗകര്യങ്ങൾ ഞങ്ങളവിടെ കണ്ടു, ആ മുൻ സോവിയററ് യൂണിയൻ റിപ്പബ്ലിക്കിൽ പ്രസംഗപ്രവർത്തനത്തിന് അവിടെനിന്നാണു നേതൃത്വം വഹിക്കുന്നത്. മൂന്നു ദിവസം കഴിഞ്ഞ് സെൻറ് പീറേറഴ്സ്ബർഗിലേക്കുള്ള ട്രെയിനിൽ ഞങ്ങൾ യാത്രയായി. രണ്ടു സ്ഥലങ്ങളിലും സഹക്രിസ്ത്യാനികൾ മോസ്കോയിലെ പ്രസംഗപ്രവർത്തനങ്ങളെക്കുറിച്ചു ചോദിക്കുകയുണ്ടായി. “അവിടെ ആയിരിക്കുകയും വളർച്ച കാണുകയും ചെയ്തത് പ്രവൃത്തികൾ 17-ന്റെ ആദ്യ ഭാഗത്തും തെസലോനിക്കർക്കുള്ള ലേഖനങ്ങളിലും എഴുതിയിരിക്കുന്നതു കൂടുതൽ മെച്ചമായി മനസ്സിലാക്കാൻ എന്നെ സഹായിച്ചു,” ഞാൻ പ്രതിവചിച്ചു.
അപ്പോസ്തലനായ പൗലോസ് തെസലോനിക്കയിലെത്തി ശുശ്രൂഷ ആരംഭിച്ച് ഏതാനും ആഴ്ച കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അവിടെ ഒരു സഭ സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടത് എന്നെ എപ്പോഴും അമ്പരപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്. അതിനുശേഷം ഒന്നോ രണ്ടോ വർഷത്തിനുള്ളിൽ ഗഹനമായ ആത്മീയ കാര്യങ്ങളെക്കുറിച്ച് ആ പുതിയ ക്രിസ്ത്യാനികൾക്കു പൗലോസ് എഴുതുകയുണ്ടായി. “ആകാശങ്ങളിൽ എടുക്കപ്പെടൽ,” “യഹോവയുടെ ദിവസം,” “സമാധാനവും സുരക്ഷിതത്ത്വവും” എന്ന മുറവിളി, “നമ്മുടെ കർത്താവായ യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ സാന്നിധ്യം” തുടങ്ങിയ വിവരങ്ങളായിരുന്നു അവ. (1 തെസലോനിക്യർ 4:13-17, NW; 5:1-3, NW; 2 തെസലോനിക്യർ 2:1, 2, NW) ആ ആദിമ ക്രിസ്ത്യാനികളുടെ തീക്ഷ്ണതയുള്ള പ്രവർത്തനം, ഫലത്തിൽ, ഒന്നാം നൂററാണ്ടിലെ ഒരത്ഭുതത്തിനു കാരണമായി—ചുരുങ്ങിയ സമയത്തിനുള്ളിൽ പക്വതയുള്ള, ആത്മീയമായി ബലിഷ്ഠരായ, പ്രസംഗകരുടെ സാർവദേശീയ സ്ഥാപനം. “സുവാർത്ത ആകാശത്തിനു കീഴെ സർവ സൃഷ്ടിയിലും പ്രസംഗിക്കപ്പെട്ടു”കഴിഞ്ഞു എന്ന് പത്തു വർഷത്തിനുശേഷം പൗലോസ് എഴുതി.—കൊലോസ്യർ 1:23, NW.
റഷ്യയിൽ സംഭവിച്ചത് ഒന്നാം നൂററാണ്ടിൽ സംഭവിച്ചതിനോടു സമാനമായ ഒന്നാണെന്ന് എനിക്കു തോന്നി.
വളർച്ചയ്ക്കൊപ്പം എത്താനുള്ള പെടാപ്പാട്
ഭൂമിയിൽ ഏററവും വലിപ്പമേറിയ രാജ്യമാണ് റഷ്യ, അതുകൊണ്ടുതന്നെ അവിടെ ദൈവരാജ്യത്തിന്റെ സുവാർത്ത പ്രസംഗിക്കുന്ന ആയിരക്കണക്കിനാളുകൾക്കു മാർഗനിർദേശം കൊടുക്കുക എന്നതു വ്യക്തമായും ഒരു ഭാരിച്ച ജോലിയാണ്.—മത്തായി 24:14.
ഒന്നാം നൂററാണ്ടിൽ സുവാർത്ത കേട്ടവരെക്കുറിച്ചു ബൈബിൾ ഇങ്ങനെ പറയുന്നു: “കർത്താവിന്റെ കൈ അവരോടുകൂടെ ഉണ്ടായിരുന്നു; വലിയോരു കൂട്ടം വിശ്വസിച്ചു കർത്താവിങ്കലേക്കു തിരിഞ്ഞു.” (പ്രവൃത്തികൾ 11:21) റഷ്യയിലെ നമ്മുടെ ക്രിസ്തീയ സഹോദരങ്ങൾക്ക് ആ വാക്കുകൾ എത്ര നന്നായി ചേരുന്നുവെന്നു ഞങ്ങൾ കണ്ടിരിക്കുന്നു! ആത്മീയ കൊയ്ത്തിനു വേണ്ടി റഷ്യൻ വയൽ വിളഞ്ഞുനിൽക്കട്ടെ, ജീവനിലേക്കുള്ള പാതയിൽ മററുള്ളവരെ സഹായിക്കാൻ ആ വിലയേറിയ പദവിയിൽ ആയിരങ്ങൾ ഇനിയും ചേരട്ടെ.—സംഭാവന ചെയ്യപ്പെട്ടത്.
[അടിക്കുറിപ്പുകൾ]
വാച്ച്ടവർ ബൈബിൾ ആൻഡ് ട്രാക്ററ് സൊസൈററി ഓഫ് ന്യൂയോർക്ക് പ്രസിദ്ധീകരിച്ചത്.
[24, 25 പേജുകളിലെ ചിത്രങ്ങൾ]
ഏററവും മുകളിൽ: ഞങ്ങൾ താമസിച്ച കുടുംബം. മുകളിലും വലത്തും: പാർക്കിലെ സാക്ഷീകരണം. താഴെ വലത്ത്: സെറോഷയും അവന്റെ എഴുത്തും
[26-ാം പേജിലെ ചിത്രം]
എസ്തോണിയയിലെ ററാലിനിലുള്ള പുതിയ വാച്ച് ടവർ കെട്ടിടസൗകര്യങ്ങൾ