ബൈബി​ളി​ന്റെ വീക്ഷണം

ബൈബിൾ ചിന്താ​സ്വാ​ത​ന്ത്ര്യ​ത്തെ നിരു​ത്സാ​ഹ​പ്പെ​ടു​ത്തു​ന്നു​വോ?

ജർമൻ ഉദ്യോ​ഗ​സ്ഥൻമാർ തീക്കു​ണ്ഡ​ത്തി​ലേക്കു വലി​ച്ചെ​റിഞ്ഞ അമൂല്യ ഗ്രന്ഥങ്ങൾ തിന്നു​തീർത്തു​കൊണ്ട്‌ തീനാ​ളങ്ങൾ ആകാശ​ത്തേ​ക്കു​യർന്നു. ജർമനി​യിൽനി​ന്നുള്ള ഒരു രംഗമോ? അതേ, എന്നാൽ അത്‌ വേണ​മെ​ങ്കിൽ 1199-ലെ ഒരു രംഗവു​മാ​കാ​മാ​യി​രു​ന്നു. ജർമൻഭാ​ഷ​യി​ലുള്ള എല്ലാ ബൈബി​ളും ചുട്ടെ​രി​ക്കാൻ ഒരു റോമൻ കത്തോ​ലി​ക്കാ ആർച്ചു​ബി​ഷപ്പ്‌ കൽപ്പന പുറ​പ്പെ​ടു​വി​ച്ചത്‌ അന്നായി​രു​ന്നു.

വാസ്‌ത​വ​ത്തിൽ, പുസ്‌തകം കത്തിക്കൽ—ചിന്താ​സ്വാ​ത​ന്ത്ര്യ​ത്തി​ന്റെ​യും സംസാ​ര​സ്വാ​ത​ന്ത്ര്യ​ത്തി​ന്റെ​യും മേലുള്ള അടിച്ച​മർത്ത​ലി​ന്റെ ഒരു സാർവ​ത്രിക പ്രതീകം—അനേകം രാജ്യ​ങ്ങ​ളിൽ അനേകം നൂററാ​ണ്ടു​ക​ളിൽ നടന്നി​ട്ടുണ്ട്‌. മിക്ക​പ്പോ​ഴും ഇത്‌ ഇളക്കി​വി​ട്ടി​ട്ടു​ള്ളത്‌ സാമാന്യ ജനത്തിൻമേൽ ചിന്താ​സ്വാ​ത​ന്ത്ര്യ​ത്തി​നുള്ള ഫലത്തെ ഭയപ്പെ​ട്ടി​രുന്ന മതനേ​താ​ക്കൻമാ​രാണ്‌.

തുറന്ന​രീ​തി​യി​ലുള്ള യുക്തി​പ​ര​മായ അന്വേ​ഷ​ണ​ത്തി​നെ​തി​രെ ബൈബിൾ കർക്കശ​മായ നിയ​ന്ത്ര​ണങ്ങൾ വയ്‌ക്കു​ന്നു​വെന്ന്‌ ഇന്നു പലരും ചിന്തി​ക്കു​ന്ന​തിൽ അതിശ​യി​ക്കാ​നില്ല. എന്നാൽ യഥാർഥ​ത്തിൽ ബൈബിൾ അത്തരം നിയ​ന്ത്ര​ണങ്ങൾ വയ്‌ക്കു​ന്നു​ണ്ടോ? ചിന്താ​സ്വാ​ത​ന്ത്ര്യ​ത്തെ നിയ​ന്ത്രി​ക്കാൻ ബൈബിൾ പ്രോ​ത്സാ​ഹി​പ്പി​ക്കു​ന്നു​വോ?

‘പൂർണ​മ​ന​സ്സോ​ടെ യഹോ​വയെ സ്‌നേ​ഹി​ക്കുക’

മനസ്സിന്റെ ഉപയോ​ഗത്തെ ബൈബിൾ നിരു​ത്സാ​ഹ​പ്പെ​ടു​ത്തു​ന്നില്ല. വാസ്‌ത​വ​ത്തിൽ, ‘നമ്മുടെ പൂർണ​മ​ന​സ്സോ​ടെ യഹോ​വയെ സ്‌നേ​ഹി​ക്കാൻ’ നമ്മേ ഓരോ​രു​ത്ത​രെ​യും യേശു പ്രോ​ത്സാ​ഹി​പ്പി​ച്ചു. (മർക്കോസ്‌ 12:30, NW) ആനുകാ​ലിക സംഭവങ്ങൾ (ലൂക്കൊസ്‌ 13:1-5), ജീവശാ​സ്‌ത്രം (മത്തായി 6:26, 28; മർക്കൊസ്‌ 7:18, 19), കൃഷി (മത്തായി 13:31, 32), മനുഷ്യ​പ്ര​കൃ​തി (മത്തായി 5:28; 6:22-24) എന്നിവ​യിൽ വലിയ താത്‌പ​ര്യം യേശു​വി​നു​ണ്ടാ​യി​രു​ന്നു​വെന്ന്‌ അവന്റെ ശുശ്രൂഷ പ്രകട​മാ​ക്കു​ന്നു. ദൈവ​വ​ച​ന​ത്തി​ലെ തത്ത്വങ്ങ​ളും തന്റെ ശ്രോ​താ​ക്ക​ളു​ടെ പശ്ചാത്ത​ല​വും ചിന്താ​രീ​തി​യും അവൻ വ്യക്തമാ​യി മനസ്സി​ലാ​ക്കി​യെന്ന്‌ അവന്റെ ദൃഷ്ടാ​ന്തങ്ങൾ സൂചി​പ്പി​ക്കു​ന്നു. കൂടാതെ ബൈബി​ളി​നെ​യും തന്റെ ശ്രോ​താ​ക്ക​ളെ​യും ഒരേ തട്ടിൽ കൊണ്ടു​വ​രാൻ അവൻ ശ്രദ്ധാ​പൂർവം ചിന്തി​ച്ചി​രു​ന്നു​വെ​ന്നും അവ സൂചി​പ്പി​ക്കു​ന്നു.

തങ്ങളുടെ “ന്യായ​ബോ​ധ​ത്തി​ന്റെ ശക്തി”യാൽ ദൈവ​ത്തി​നു സേവന​മർപ്പി​ക്കാൻ പൗലോസ്‌ എല്ലാ ക്രിസ്‌ത്യാ​നി​ക​ളോ​ടും അഭ്യർഥി​ച്ചു. (റോമർ 12:1, NW) വഴി​തെ​റ​റി​ക്കുന്ന ‘നിശ്വ​സ്‌ത​മൊ​ഴി​കൾ ന്യായ​ബോ​ധ​ത്തിൽനിന്ന്‌ അവരെ കുലു​ക്കി​ക്ക​ള​യാൻ’ അനുവ​ദി​ക്കാ​തി​രി​ക്കു​ന്ന​തി​നു പൗലോസ്‌ തെസ​ലോ​നി​ക്യ​രെ പ്രോ​ത്സാ​ഹി​പ്പി​ച്ചു. (2 തെസ​ലോ​നി​ക്യർ 2:2, NW) അദ്ദേഹ​ത്തിന്‌ ഗ്രീക്കു​ഭാ​ഷ​യെ​യും ഗ്രീക്കു കാവ്യ​ത്തെ​യും (പ്രവൃ​ത്തി​കൾ 17:28; തീത്തൊസ്‌ 1:12) സൈനി​കോ​പ​ക​ര​ണ​ങ്ങ​ളെ​യും നടപടി​ക്ര​മ​ങ്ങ​ളെ​യും (എഫെസ്യർ 6:14-17; 2 കൊരി​ന്ത്യർ 2:14-16) കുറി​ച്ചുള്ള അറിവു​ണ്ടാ​യി​രു​ന്നു. പ്രാ​ദേ​ശിക ആചാര​രീ​തി​കൾ അദ്ദേഹം ശരിക്കും നിരീ​ക്ഷ​ണ​വി​ധേ​യ​മാ​ക്കി​യി​രു​ന്നു.—പ്രവൃ​ത്തി​കൾ 17:22, 23.

യേശു​വും പൗലോ​സും വളരെ​യ​ധി​കം ചിന്താ​സ്വാ​ത​ന്ത്ര്യം ആസ്വദി​ച്ചി​രു​ന്നു. ആയതി​നാൽ ശരിയും തെററും സംബന്ധിച്ച കാര്യ​ത്തിൽ അവർ സമ്പൂർണ അധികാ​രി​ക​ളാ​യി സ്വയം കരുതി​യില്ല. സ്വന്തം ന്യായ​വാ​ദത്തെ അനുകൂ​ലി​ച്ചു​കൊണ്ട്‌ ബൈബി​ളി​നെ തള്ളിക്ക​ള​യു​ന്ന​തി​നു പകരം യേശു തിരു​വെ​ഴു​ത്തു​ക​ളിൽനി​ന്നു കൂടെ​ക്കൂ​ടെ ഉദ്ധരിച്ചു. യേശു​വി​ന്റെ കാര്യ​ത്തിൽ ദൈ​വേ​ഷ്‌ട​മാ​യി​രുന്ന അവന്റെ ബലിമ​ര​ണ​ത്തിൽനി​ന്നു വ്യത്യ​സ്‌ത​മായ ഒരു ഗതി​യെ​ക്കു​റി​ച്ചു പരിചി​ന്തി​ക്കാൻ പത്രോസ്‌ പ്രോ​ത്‌സാ​ഹി​പ്പി​ച്ച​പ്പോ​ഴുള്ള അവന്റെ പെട്ടെ​ന്നുള്ള നിശി​ത​മായ മറുപടി അത്തര​മൊ​രു മാർഗ​ത്തിൽ അവൻ ചിന്തി​ക്കു​ക​പോ​ലും ചെയ്യു​മാ​യി​രു​ന്നി​ല്ലെന്നു പ്രകട​മാ​ക്കു​ന്നു. (മത്തായി 16:22, 23) സമാന​മാ​യി പൗലോസ്‌ കൊരി​ന്ത്യ​രോട്‌ ഇപ്രകാ​രം പറഞ്ഞു: “ഞാൻ നിങ്ങളു​ടെ അടുത്തു വന്നപ്പോൾ പ്രഭാ​ഷ​ണ​ത്തി​ന്റെ​യോ തത്ത്വചി​ന്ത​യു​ടെ​യോ ഏതെങ്കി​ലും തരത്തി​ലുള്ള പ്രകട​ന​വു​മാ​യി​ട്ടല്ല വന്നത്‌, പിന്നെ​യോ ദൈവം ഉറപ്പു​നൽകി​യി​രു​ന്ന​തി​നെ​ക്കു​റി​ച്ചു നിങ്ങ​ളോ​ടു സംസാ​രി​ക്കാ​നാ​ണു വന്നത്‌.” (1 കൊരി​ന്ത്യർ 2:1, ദ ജറൂസ​ലേം ബൈബിൾ) യേശു​വി​നെ​പ്പോ​ലെ​തന്നെ, അദ്ദേഹ​ത്തി​ന്റെ ന്യായ​വാ​ദം തികച്ചും തിരു​വെ​ഴു​ത്തു​ക​ളിൽ അടിസ്ഥാ​ന​പ്പെ​ട്ടി​രു​ന്നു.—പ്രവൃ​ത്തി​കൾ 17:2.

ഒരുവന്റെ മാനസി​ക​പ്രാ​പ്‌തി​കളെ പൂർണ​മാ​യി ഉപയോ​ഗി​ക്കാൻ ബൈബിൾ പ്രോ​ത്സാ​ഹനം നൽകു​ന്നുണ്ട്‌. എന്നാൽ യാതൊ​രു നിയ​ന്ത്ര​ണ​വു​മി​ല്ലാ​തെ ഉപയോ​ഗി​ക്കാ​നല്ല. എന്നിരു​ന്നാ​ലും, നമ്മുടെ ചിന്തയെ ദൈവ​ത്തി​ന്റെ ചിന്ത​യോ​ടു യോജി​പ്പിൽ നിർത്തു​ന്ന​തി​ന്റെ ഉത്തരവാ​ദി​ത്വം ഏൽപ്പി​ച്ചി​രി​ക്കു​ന്നത്‌ ഓരോ ക്രിസ്‌ത്യാ​നി​യു​ടെ​യും മേലാണ്‌, അല്ലാതെ സഭയു​ടെ​മേലല്ല. ധാരാളം എഫേസ്യർ ആത്മവി​ദ്യാ​ചാ​രത്തെ പരസ്യ​മാ​യി തള്ളിക്ക​ള​ഞ്ഞു​കൊണ്ട്‌ ക്രിസ്‌ത്യാ​നി​ക​ളാ​യി​ത്തീർന്ന​പ്പോൾ അവരുടെ പുസ്‌ത​കങ്ങൾ കത്തിച്ചു​ക​ള​യു​ന്ന​തി​ന്റെ ഉത്തരവാ​ദി​ത്വം പൗലോസ്‌ ഏറെറ​ടു​ത്തില്ല. മറിച്ച്‌, “മന്ത്രവാ​ദം നടത്തി​യി​രുന്ന അനേകർ തങ്ങളുടെ ഗ്രന്ഥ​ക്കെ​ട്ടു​കൾ കൊണ്ടു​വന്ന്‌ എല്ലാവ​രും കാൺകെ ചുട്ടു​ക​രി​ച്ചു.” (പ്രവൃ​ത്തി​കൾ 19:19, ഓശാന ബൈബിൾ) തങ്ങളുടെ ഗ്രന്ഥങ്ങൾ ചുട്ടെ​രി​ക്കേ​ണ്ട​തി​ന്റെ ആവശ്യം ഈ ക്രിസ്‌ത്യാ​നി​കൾക്ക്‌ എന്തു​കൊ​ണ്ടാ​ണു തോന്നി​യത്‌?

ആദ്യത്തെ ഉപരോ​ധ​മാർഗം

ഒരു ദൃഷ്ടാന്തം പരിചി​ന്തി​ക്കുക. വിജയ​പ്ര​ദ​മായ ഒരു സൈനിക ഉപരോ​ധ​ത്തിൽ അനേകം തരത്തി​ലുള്ള ഉപരോധ മാർഗ​ങ്ങ​ളുണ്ട്‌. ഇവയിൽ ഏതെങ്കി​ലു​മൊന്ന്‌ അപ്രധാ​ന​മാ​ണെ​ന്നും പോരാ​ടി​നോ​ക്കാ​തെ ഉപേക്ഷി​ച്ചു​ക​ള​യാ​മെ​ന്നും വിജയ​പ്ര​ദ​നായ ഒരു ജനറലും വിചാ​രി​ക്കു​ക​യില്ല. അതു​പോ​ലെ​തന്നെ പാപത്തി​നെ​തി​രെ​യുള്ള ഒരു ക്രിസ്‌ത്യാ​നി​യു​ടെ പോരാ​ട്ട​ത്തിൽ അനവധി ഉപരോ​ധ​മാർഗ​ങ്ങ​ളുണ്ട്‌.

“ഓരോ​രു​ത്തൻ പരീക്ഷി​ക്ക​പ്പെ​ടു​ന്നതു സ്വന്ത​മോ​ഹ​ത്താൽ ആകർഷി​ച്ചു വശീക​രി​ക്ക​പ്പെ​ടു​ക​യാൽ ആകുന്നു. മോഹം ഗർഭം ധരിച്ചു പാപത്തെ പ്രസവി​ക്കു​ന്നു” എന്ന്‌ യാക്കോബ്‌ 1:14, 15 പ്രസ്‌താ​വി​ക്കു​ന്നു. പാപത്തി​ലേ​ക്കുള്ള ആദ്യ പടി മനസ്സിൽ തെററായ ആഗ്രഹം നട്ടുവ​ളർത്തു​ന്ന​താണ്‌. അതു​കൊണ്ട്‌ ഒന്നാമത്തെ ഉപരോ​ധ​മാർഗം ആഗ്രഹം നട്ടുവ​ളർത്തു​ന്ന​തിൽനിന്ന്‌ ഒഴിഞ്ഞി​രി​ക്കുക, അതായത്‌ ഒരുവന്റെ ചിന്തയെ നിയ​ന്ത്രി​ക്കുക എന്നതാണ്‌.

ചിന്തക​ളും പ്രവർത്ത​ന​ങ്ങ​ളും തമ്മിൽ ഈ ബന്ധമു​ള്ള​തു​കൊ​ണ്ടാ​ണു ബൈബിൾ നമുക്ക്‌ ഇങ്ങനെ മുന്നറി​യി​പ്പു നൽകു​ന്നത്‌: “ഭൂമി​യി​ലു​ള്ളതല്ല ഉയരത്തി​ലു​ള്ളതു തന്നേ ചിന്തി​പ്പിൻ.” (കൊ​ലൊ​സ്സ്യർ 3:2) അധാർമി​കത, ആത്മവിദ്യ, അല്ലെങ്കിൽ വിശ്വാ​സ​ത്യാ​ഗം എന്നിവ​യു​ടെ​മേൽ മാനസി​ക​മാ​യി വ്യാപ​രി​ക്കാൻ ക്രിസ്‌ത്യാ​നി​കൾ വിസമ്മ​തി​ക്കു​മ്പോൾ അവർ ഈ തീരു​മാ​ന​മെ​ടു​ക്കു​ന്നത്‌ ആ ആശയങ്ങൾ ബൈബിൾ സത്യങ്ങ​ളെ​ക്കാൾ ശ്രേഷ്‌ഠ​മെന്നു തെളി​യും എന്നു ഭയപ്പെ​ടു​ന്ന​തു​കൊ​ണ്ടല്ല, പിന്നെ​യോ പാപപൂർണ​മായ ഒരു ഗതിയി​ലേക്കു തങ്ങളെ വശീക​രി​ച്ചു​ക​ള​യാൻ യാതൊ​ന്നി​നെ​യും അനുവ​ദി​ക്കാൻ അവർ ആഗ്രഹി​ക്കാ​ത്ത​തു​കൊ​ണ്ടാണ്‌.

‘സകലവും തുറന്നു കിടക്കു​ന്നു’

യഹോ​വ​യോ​ടുള്ള സ്‌നേ​ഹ​വും നമ്മുടെ ചിന്തകളെ കാണാ​നുള്ള അവന്റെ പ്രാപ്‌തി​യോ​ടുള്ള ആദരവു​മാണ്‌ നമ്മുടെ ചിന്തയെ നിയ​ന്ത്രി​ക്കു​ന്ന​തി​നുള്ള പ്രധാ​ന​മായ മറെറാ​രു കാരണം. ചെളി​യോ പൊടി​യോ അലർജി​യുള്ള ഒരു പ്രിയ സ്‌നേ​ഹി​ത​നോ അടുത്ത ബന്ധുവോ നിങ്ങൾക്കു​ള്ള​താ​യി സങ്കൽപ്പി​ക്കുക. അദ്ദേഹത്തെ ക്ഷണിക്ക​ണ​മെ​ങ്കിൽ നിങ്ങളു​ടെ ഭവനത്തിൽ കൂടുതൽ ശുചീ​ക​രണം വരു​ത്തേ​ണ്ട​തുണ്ട്‌ എന്നു വിചാ​രിച്ച്‌ നിങ്ങൾ ആ സ്‌നേ​ഹി​തനെ ക്ഷണിക്കാ​തി​രി​ക്കു​മോ? വസ്‌തു​ക്കൾ വൃത്തി​യു​ള്ള​താ​ക്കാൻ ആവശ്യ​മാ​യി​രി​ക്കുന്ന കൂടുതൽ ശ്രമം നടത്താൻ സ്‌നേഹം നിങ്ങളെ പ്രേരി​പ്പി​ക്കു​ക​യി​ല്ലേ? നമ്മുടെ ആന്തരിക ചിന്തക​ളോ​ടുള്ള യഹോ​വ​യു​ടെ പ്രതി​ക​ര​ണ​സ്വ​ഭാ​വം സങ്കീർത്തനം 44:21-ൽ പ്രകട​മാ​ക്കി​യി​രി​ക്കു​ന്നു: “അവൻ ഹൃദയ​ത്തി​ലെ രഹസ്യ​ങ്ങളെ അറിയു​ന്നു​വ​ല്ലോ.” ആ ചിന്തകൾക്കു നാം കണക്കു ബോധി​പ്പി​ക്കേ​ണ്ട​വ​രാ​ണെന്നു പൗലോസ്‌ പറഞ്ഞു: “അവന്നു മറഞ്ഞി​രി​ക്കുന്ന ഒരു സൃഷ്ടി​യു​മില്ല; സകലവും അവന്റെ കണ്ണിന്നു നഗ്നവും മലർന്ന​തു​മാ​യി കിടക്കു​ന്നു; അവനു​മാ​യി​ട്ടാ​കു​ന്നു നമുക്കു കാര്യ​മു​ള്ളതു.”—എബ്രായർ 4:13; സങ്കീർത്തനം 10:4; സദൃശ​വാ​ക്യ​ങ്ങൾ 6:16, 18.

മനുഷ്യൻ തന്റെ ചിന്തക​ളു​ടെ കാര്യ​ത്തിൽ ദൈവ​ത്തോട്‌ ഉത്തരവാ​ദി​ത്വ​മു​ള്ള​വ​നാ​ണെന്ന്‌ ഇയ്യോബ്‌ അംഗീ​ക​രി​ച്ചു. ‘ഇയ്യോബ്‌ പക്ഷെ എന്റെ പുത്രൻമാർ പാപം ചെയ്‌തു ദൈവത്തെ ഹൃദയം​കൊ​ണ്ടു ത്യജി​ച്ചു​പോ​യി​രി​ക്കും എന്നു പറഞ്ഞു ഹോമ​യാ​ഗ​ങ്ങളെ കഴിച്ചു.’ (ഇയ്യോബ്‌ 1:5) തെററായ ഒരു ഗതി​യെ​ക്കു​റി​ച്ചു ബോധ​പൂർവം ചിന്തി​ക്കു​ന്ന​തി​നെ യഹോവ ഒരു പാപമാ​യി വീക്ഷി​ച്ചേ​ക്കാം.—താരത​മ്യം ചെയ്യുക: പുറപ്പാ​ടു 20:17.

യഥാർഥ ചിന്താ​സ്വാ​ത​ന്ത്ര്യം

“ഏതു വിചാ​ര​ത്തെ​യും ക്രിസ്‌തു​വി​നോ​ടുള്ള അനുസ​ര​ണ​ത്തി​ന്നാ​യി​ട്ടു പിടിച്ചട”ക്കുന്നതി​നെ ഒരു ലാക്കാക്കി വെക്കാൻ ബൈബിൾ ഓരോ ക്രിസ്‌ത്യാ​നി​യെ​യും പ്രോ​ത്സാ​ഹി​പ്പി​ക്കു​ന്നു. (2 കൊരി​ന്ത്യർ 10:5) ഇത്‌ ആർജി​ക്കു​ന്നത്‌ മതനേ​താ​ക്കൻമാർ വയ്‌ക്കുന്ന നിയ​ന്ത്ര​ണ​ങ്ങ​ളാ​ലല്ല, പിന്നെ​യോ ആത്മനി​യ​ന്ത്രണം നട്ടുവ​ളർത്തു​ന്ന​തി​ലൂ​ടെ​യും യഹോ​വ​യോ​ടും അവനെ​യും അവന്റെ തത്ത്വങ്ങ​ളെ​യും സംബന്ധിച്ച ഗ്രാഹ്യ​ത്തോ​ടു​മുള്ള സ്‌നേ​ഹ​ത്തി​ലൂ​ടെ​യു​മാണ്‌. ഈ ലക്ഷ്യം നേടു​ന്ന​തോ​ടൊ​പ്പം യഥാർഥ ചിന്താ​സ്വാ​ത​ന്ത്ര്യ​വും ലഭിക്കു​ന്നു. അതു ദൈവിക നിലവാ​ര​ങ്ങ​ളാൽ മാത്രമേ നിയ​ന്ത്രി​ക്ക​പ്പെ​ടു​ന്നു​ള്ളൂ. നാം ചിന്തക​ളിൽപ്പോ​ലും യഹോ​വയെ പ്രസാ​ദി​പ്പി​ക്കു​ക​യാ​ണെന്ന്‌ അറിയു​ന്ന​തി​ന്റെ സന്തോഷം ആ സ്വാത​ന്ത്ര്യ​ത്തെ പരിപു​ഷ്ടി​പ്പെ​ടു​ത്തും.

[20-ാം പേജിലെ ചിത്ര​ത്തിന്‌ കടപ്പാട്‌]

ബിൽഡർസാൽ ഡോയ്‌ച്ചർ ജെഷി​ക്‌ററ്‌ എന്ന പുസ്‌ത​ക​ത്തിൽനിന്ന്‌