ക്രാക്ക​റേ​റാവ—വീണ്ടും വന്ന വിപത്ത്‌

ഇൻഡോനേഷ്യയിലെ ഉണരുക! ലേഖകൻ

കരീററ ബീച്ച്‌ എത്രയോ പ്രശാന്തം. പ്രക്ഷു​ബ്ധ​മായ ഒരു കഴിഞ്ഞ​കാ​ല​ത്തെ​ക്കു​റി​ച്ചുള്ള യാതൊ​രു സൂചന​യു​മില്ല. ഇൻഡോ​നേ​ഷ്യൻ ദ്വീപു​ക​ളായ ജാവ​യെ​യും സുമാ​ട്ര​യെ​യും വേർതി​രി​ക്കുന്ന സൂൺഡാ കടലി​ടു​ക്കിൽ സ്ഥിതി​ചെ​യ്യുന്ന ജക്കാർത്താ നഗരത്തിൽനി​ന്നും ഏതാണ്ട്‌ 150 കിലോ​മീ​ററർ പടിഞ്ഞാ​റു​മാ​റി കിടക്കുന്ന ഈ ബീച്ച്‌ ജാവയി​ലെ പ്രശാ​ന്ത​മായ ഒരു സുഖവാ​സ​സ്ഥ​ല​മാ​ണെന്നേ എങ്ങനെ നോക്കി​യാ​ലും തോന്നൂ. ജക്കാർത്ത​യി​ലെ ആൾത്തി​ര​ക്കും വാഹന​ഗ​താ​ഗത സ്‌തം​ഭ​ന​വും വളരെ വിദൂ​ര​ത്തി​ലാ​ണെന്നു തോന്നു​ന്നു. അന്തരീക്ഷം ശാന്തം, സ്വസ്ഥം. അവി​ടെ​യുള്ള വീടുകൾ വെള്ളത്തി​ന​ടുത്ത്‌ ധൈര്യ​മാ​യി തലയു​യർത്തി നിൽക്കു​ന്നു.

എന്നാൽ ആ പേര്‌—കരീററ ബീച്ച്‌—പ്രക്ഷു​ബ്ധ​മായ ചരി​ത്ര​ത്തി​ന്റെ നിഗൂ​ഢ​മായ ഒരു സൂചന​യാണ്‌. “കഥ” എന്നർഥ​മുള്ള ഒരു ഇൻഡോ​നേ​ഷ്യൻ പദമാണ്‌ “കരീററ.” ഈ മേഖല​യി​ലെ മററ​നേകം സ്ഥലങ്ങ​ളെ​യും പോലെ ഒട്ടേറെ ദുരന്ത​ക​ഥ​ക​ളു​റ​ങ്ങുന്ന ഒരു സ്ഥലമാണ്‌ കരീററ. അവയെ​ല്ലാം, ഈ മേഖല​യിൽ ഉഗ്രമായ സ്‌ഫോ​ടനം ഉളവാക്കി ലോക​ത്തി​നു ചുററും അതിന്റെ പ്രഭാവം അനുഭ​വ​വേ​ദ്യ​മാ​ക്കിയ ഒരൊററ അത്യാ​പ​ത്തിൽനി​ന്നും ഉദയം ചെയ്യു​ന്ന​താണ്‌.

കരീററ ബീച്ചിൽ നിന്നു​കൊണ്ട്‌ സൂൺഡാ കടലി​ടു​ക്കി​ലെ ശാന്തമായ നീലജ​ല​പ്പ​ര​പ്പി​ന​പ്പു​റ​ത്തേക്കു നോക്കി​യാൽ ഒരു പററം കൊച്ചു ദ്വീപു​കൾ കാണാം. അവയി​ലൊ​ന്നായ അനാക്ക്‌ ക്രാക്ക​ററൗ (ക്രാക്ക​റേ​റാ​വ​യു​ടെ കുട്ടി) ദ്വീപിൽനിന്ന്‌ ഇപ്പോ​ഴും പുക ഉയരു​ന്നുണ്ട്‌. അശുഭ​സൂ​ച​ക​മായ ആ പേര്‌ അതിന്റെ കോപാ​കു​ല​നായ ‘പിതാവാ’യ ക്രാക്ക​റേ​റാവ പർവതത്തെ ഓർമ​യി​ലേക്കു കൊണ്ടു​വ​രു​ന്നു. 1883 ആഗസ്‌ററ്‌ 27-ന്‌ മുഴു ആധുനിക ചരി​ത്ര​ത്തി​ലെ​യും ഏററവും വലിയ അഗ്നിപർവത സ്‌ഫോ​ട​ന​ത്തി​നു​ശേഷം ക്രാക്ക​റേ​റാവ പർവത​ത്തി​ന്റെ ഭൂരി​ഭാ​ഗ​വും സൂൺഡാ കടലി​ടു​ക്കി​ലെ വെള്ളത്തി​ന​ടി​യിൽ അപ്രത്യ​ക്ഷ​മാ​യി.

ഈ ദ്വീപ​സ​മൂ​ഹം സന്ദർശി​ക്കാൻ ഞങ്ങൾ 17 പേരട​ങ്ങുന്ന ഒരു സംഘം കരീററ ബീച്ചിൽനി​ന്നു യാത്ര തിരിച്ചു. കടലി​ടു​ക്കി​നു കുറുകെ 40 കിലോ​മീ​ററർ ദൂരം യാത്ര ചെയ്യാൻ ഞങ്ങൾ ഒരു ബോട്ട്‌ വാടക​യ്‌ക്കെ​ടു​ത്തു. ജാവാ കടൽത്തീ​രം മൂടൽമ​ഞ്ഞിൽ മറഞ്ഞ​പ്പോൾ ക്രാക്ക​റേ​റാ​വ​യു​ടെ പ്രക്ഷു​ബ്ധ​മായ ഭൂതകാ​ല​ത്തെ​ക്കു​റിച്ച്‌ ഞാൻ ഓർമകൾ അയവി​റക്കി.

ക്രാക്ക​റേ​റാ​വ​യു​ടെ പ്രക്ഷു​ബ്ധ​മായ ചരിത്രം

ഇന്നു ക്രാക്ക​റേ​റാവ നാലു ദ്വീപു​കൾ ഉൾപ്പെ​ടുന്ന ഒരു ദ്വീപ​സ​മൂ​ഹ​ത്തി​ന്റെ പേരാണ്‌: റക്കാററ, പാൻജാങ്‌, സേർറ​റൂങ്‌, മധ്യഭാ​ഗ​ത്തുള്ള അനാക്ക്‌ ക്രാക്ക​ററൗ എന്നിവ. റക്കാററ ദീർഘ​കാ​ല​മാ​യി അഗ്നിപർവത സ്‌ഫോ​ട​ന​ങ്ങ​ളു​ടെ കേന്ദ്ര​മാ​യി​രു​ന്നു. സമീപ​ത്തുള്ള കടലിൽനി​ന്നു നൂററാ​ണ്ടു​കൾക്കു മുമ്പു രണ്ട്‌ അഗ്നിപർവത കൊടു​മു​ടി​കൾ കൂടി ഉയർന്നു​വ​ന്ന​പ്പോൾ അതു ഭീമാ​കാ​ര​മാ​യി പൊങ്ങി​വന്നു. കാല​ക്ര​മേണ അവ റക്കാറ​റ​യു​മാ​യി ചേർന്ന്‌ വമ്പൻ ക്രാക്ക​റേ​റാവ പർവത​മാ​യി​ത്തീർന്നു. അനു​ഗ്ര​ഹ​മെന്നു പറയാ​മ​ല്ലോ ഈ പ്രവർത്ത​ന​ങ്ങ​ളെ​ല്ലാം ഈ ദ്വീപിൽ ആരും പാർക്കാ​തി​രി​ക്കാൻ ഇടയാ​ക്കി​യെന്നു തോന്നു​ന്നു.

1680-ൽ മിതമായ അളവി​ലു​ണ്ടായ അഗ്നിപർവത സ്‌ഫോ​ടനം സസ്യങ്ങളെ മുഴുവൻ നശിപ്പി​ച്ച​താ​യി റിപ്പോർട്ടു​ക​ളുണ്ട്‌. എന്നാൽ 1883 ആയപ്പോ​ഴേ​ക്കും തഴച്ചു​വ​ള​രുന്ന ഉഷ്‌ണ​മേ​ഖലാ സസ്യങ്ങൾക്കൊണ്ട്‌ ക്രാക്ക​റേ​റാവ നിറഞ്ഞി​രു​ന്നു. എന്നാൽ 1883 മേയ്‌ 20-ന്‌ കല്ലും ചാരവും പുകയും പുറ​ത്തേക്കു തുപ്പി​ക്കൊണ്ട്‌ സ്‌ഫോ​ട​നങ്ങൾ ഉണ്ടായ​പ്പോൾ തുടർച്ച​യായ ആരവ​ത്തോ​ടെ ഈ ദ്വീപ്‌ വീണ്ടും സജീവ​മാ​യി. ജൂൺ, ജൂലൈ മാസങ്ങ​ളി​ലും പ്രക്ഷു​ബ്ധ​ത​യു​ണ്ടാ​യി. ആഗസ്‌ററ്‌ പകുതി​യാ​യ​പ്പോ​ഴേ​ക്കും മൂന്നു വലിയ അഗ്നിപർവ​ത​ക്കു​ഴി​ക​ളിൽനി​ന്നും പുകയും പൊടി​യും കല്ലും ചാരവും വലിയ അളവിൽ പുറ​ത്തേക്കു വമിച്ചു​കൊ​ണ്ടി​രു​ന്നു. ആ കടലി​ടു​ക്കി​ലൂ​ടെ കടന്നു​പോ​കുന്ന കപ്പലു​കൾക്ക്‌ പൊങ്ങി​ക്കി​ട​ക്കുന്ന അഗ്നിപർവത ലാവാ​ക്കൂ​ന​കൾക്കി​ട​യി​ലൂ​ടെ ചാലിട്ട്‌ നീങ്ങേ​ണ്ടി​വന്നു, അപ്പോൾ കപ്പൽത്ത​ട്ടിൽ ചാരമഴ പെയ്‌തു​കൊ​ണ്ടി​രു​ന്നു.

അതേ ഭാഗത്തു​കൂ​ടി പോയ ഞങ്ങളുടെ ബോട്ടി​ന്റെ ഡെക്കിൽ ചില​പ്പോ​ഴൊ​ക്കെ വന്നു വീണു​കൊ​ണ്ടി​രു​ന്നത്‌ പറക്കൽ മത്സ്യങ്ങ​ളാ​യി​രു​ന്നു. ബോട്ടി​ന്റെ മുകളി​ലൂ​ടെ അപ്പുറം ചാടി​ക്ക​ട​ക്കാൻ കഴിയാ​തെവന്ന മത്സ്യങ്ങ​ളാ​യി​രു​ന്നു അവ. ഈ ശാന്തമായ വെള്ളത്തി​നു​മീ​തെ കനത്ത വിഷാ​ദ​വും നാശവും തളം​കെ​ട്ടി​നിന്ന ഒരു സമയ​ത്തെ​ക്കു​റി​ച്ചു ചിന്തി​ക്കുക പ്രയാ​സ​മാ​യി​രു​ന്നു. എന്നാൽ അത്യാ​പത്ത്‌ പിന്നെ​യും അവശേ​ഷി​ക്കു​ന്നതേ ഉണ്ടായി​രു​ന്നു​ള്ളൂ.

ആഗസ്‌ററ്‌ 26-ന്‌ അന്ത്യം അടുത്തു​വന്നു. ഒന്നിനു പിന്നാലെ ഒന്നായി സ്‌ഫോ​ട​നങ്ങൾ അവിരാ​മം ഹുങ്കാ​ര​ശബ്ദം മുഴക്കി. ഒടുവിൽ ആഗസ്‌ററ്‌ 27-ന്‌ നാലു വലിയ പൊട്ടി​ത്തെ​റി​കൾ—രാവിലെ 5:30-ന്‌, 6:44-ന്‌, 10:02-ന്‌, 10:52-ന്‌—അഗ്നിപർവ​തത്തെ പിടി​ച്ചു​കു​ലു​ക്കി. പരകോ​ടി​യി​ലെ​ത്തിയ മൂന്നാ​മത്തെ സ്‌ഫോ​ടനം ഹിരോ​ഷി​മ​യി​ലെ ആറേറാ​മിക സ്‌ഫോ​ട​ന​ത്തെ​ക്കാ​ളും പിന്നീ​ടു​ണ്ടായ ഏതെങ്കി​ലും സ്‌ഫോ​ട​ന​ങ്ങ​ളെ​ക്കാ​ളും പല മടങ്ങു വലുതാ​യി​രു​ന്നു. വാസ്‌ത​വ​ത്തിൽ, 1,00,000 ഹൈ​ഡ്രജൻ ബോം​ബു​ക​ളു​ടെ ശക്തി അതിനു​ണ്ടാ​യി​രു​ന്നു​വെന്ന്‌ ചിലർ പറയുന്നു. ഓസ്‌​ട്രേ​ലിയ, മ്യാൻമാർ, 5,000 കിലോ​മീ​ററർ അകലെ ഇന്ത്യൻ മഹാസ​മു​ദ്ര​ത്തിൽ കിടക്കുന്ന റോ​ഡ്രി​ഗസ്‌ ദ്വീപ്‌ എന്നിവി​ട​ങ്ങ​ളിൽ അതു കേൾക്കു​ക​യു​ണ്ടാ​യി. അന്തരീ​ക്ഷ​ത്തി​ലു​ള​വായ മർദത​രം​ഗങ്ങൾ ശക്തി കുറഞ്ഞ്‌ ഇല്ലാതാ​യി​ത്തീ​രു​ന്ന​തി​നു മുമ്പ്‌ ഭൂമിയെ ഏഴര പ്രാവ​ശ്യം ചുററി. അങ്ങകലെ ഇംഗ്ലീഷ്‌ ചാനലിൽ കിടന്ന ബോട്ടു​കൾക്കു​പോ​ലും ഭൂകമ്പ​ത്താൽ ഉണ്ടായ സമു​ദ്ര​ത​രം​ഗ​ങ്ങ​ളാൽ കുലു​ക്ക​മ​നു​ഭ​വ​പ്പെട്ടു.

ചാരധൂ​ളി​ക​ളു​ടെ മേഘക്കുട 80 കിലോ​മീ​റ​റ​റോ​ളം ഉയരത്തിൽ പൊങ്ങി വിടർന്നു. രണ്ടര ദിവസ​ത്തോ​ളം ആ മുഴു പ്രദേ​ശ​ത്തെ​യും അന്ധകാരം മൂടി. സൂൺഡാ കടലി​ടുക്ക്‌ ഒഴിവാ​ക്കി യാത്ര ചെയ്യാൻ ലോയ്‌ഡ്‌സ്‌ ഓഫ്‌ ലണ്ടൻ എല്ലാ കപ്പലു​കൾക്കും മുന്നറി​യി​പ്പു നൽകി​യ​താ​യി 1883 ആഗസ്‌ററ്‌ 30-ലെ ദ ന്യൂ​യോർക്ക്‌ ടൈംസ്‌ ഉദ്ധരിച്ചു. അതി​ലെ​യുള്ള നാവി​ക​യാ​ത്ര അപകട​ക​ര​മാ​യി​രു​ന്നു. കാരണം എല്ലാ ലൈറ​റ്‌ഹൗ​സു​ക​ളും “അപ്രത്യ​ക്ഷ​പ്പെ​ട്ടി​രു​ന്നു.” അഗ്നിപർവ​ത​ധൂ​ളീ​പ​ടലം അന്തരീ​ക്ഷ​ത്തിൽ വളരെ ഉയരത്തിൽ എത്തി. വായു​പ്ര​വാ​ഹം അതിനെ ആഴ്‌ച​കൾക്കു​ള്ളിൽ ഗോള​ത്തി​നു ചുററും എത്തിച്ചു. ഒന്നോ രണ്ടോ വർഷ​ത്തേ​ക്കു​ണ്ടാ​യി​രുന്ന ഉജ്ജ്വല​മായ സൂര്യോ​ദ​യങ്ങൾ, അസ്‌ത​മ​യങ്ങൾ, സൂര്യ​ദീ​പ്‌തി​കൾ, ആകാശ​ത്തി​ലെ മററു പ്രതി​ഭാ​സങ്ങൾ തുടങ്ങി​യവ ആയിരു​ന്നു ഒരു പരിണ​ത​ഫലം.

ജീവനാ​ശം

സ്‌ഫോ​ടനം സമു​ദ്ര​ത്തിൽ വലിയ തരംഗങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കി. ററ്‌സു​നാ​മിസ്‌ എന്നു വിളി​ക്ക​പ്പെ​ടുന്ന അവ പുറം​ക​ട​ലിൽ 15 മീററ​റോ​ളം ഉയരത്തിൽ പൊങ്ങി. മെറാക്ക്‌ എന്ന ജാവനീസ്‌ പട്ടണത്തി​ലെ ഒരു ഇടുങ്ങിയ കടലി​ടു​ക്കി​ലേക്ക്‌ അടിച്ചു​ക​യ​റിയ ജലമതിൽ 40 മീററ​റോ​ളം ഉയരത്തിൽ പൊങ്ങി​യ​താ​യി വിശ്വ​സി​ക്ക​പ്പെ​ടു​ന്നു. ആ പട്ടണത്തെ പൂർണ​മാ​യി തകർത്തു​ത​രി​പ്പ​ണ​മാ​ക്കി​ക്കൊണ്ട്‌ അത്‌ ഊററ​മാ​യി വന്നലച്ചു. ജാവയി​ലെ​യും സുമാ​ട്ര​യി​ലെ​യും മററു പല പട്ടണങ്ങ​ളും സമാന​മായ കേടു​പാ​ടു​കൾ അനുഭ​വി​ച്ചു. ററ്‌സു​നാ​മി​സിൽ ഏതാണ്ട്‌ 37,000 പേർ മുങ്ങി​മ​രി​ച്ചു. ഒരു പടക്കപ്പൽ 3 കിലോ​മീ​ററർ കരയിൽമാ​റി പുതഞ്ഞു​പോ​യ​താ​യി കാണ​പ്പെട്ടു!

എന്താണു വാസ്‌ത​വ​ത്തിൽ സംഭവി​ച്ചത്‌? ഭയാന​ക​മായ ക്രാക്ക​റേ​റാവ, ദ്രവശില [magma] നിറഞ്ഞ അതിന്റെ വമ്പൻ ഉള്ളറ കാലി​യാ​ക്കി​ക്കൊണ്ട്‌ ഏതാണ്ട്‌ 20 ഘന കിലോ​മീ​ററർ അവശി​ഷ്ടങ്ങൾ പുറ​ത്തേക്കു തള്ളി. ശൂന്യ​മായ അറ തകർന്ന​ടി​ഞ്ഞ​പ്പോൾ ദ്വീപി​ന്റെ മൂന്നിൽ രണ്ടുഭാ​ഗ​വും സമു​ദ്ര​ത്തി​ലേക്ക്‌ ആണ്ടു​പോ​യി. സമു​ദ്ര​നി​ര​പ്പി​നു​മേൽ 300 മീററർ ഉയർന്നു​നി​ന്നി​രുന്ന ഭൂതലം സമു​ദ്ര​നി​ര​പ്പി​നു താഴേക്ക്‌ 300 മീററർ താണു​പോ​യി. ഏററവും ഉയരം കൂടിയ അഗ്നിപർവത കൊടു​മു​ടി​യായ റാക്കറ​റ​യു​ടെ പാതി മാത്രമേ അവശേ​ഷി​ച്ചു​ള്ളൂ.

പാൻജാങ്‌, സേർറ​റൂങ്‌ എന്നീ ദ്വീപു​ക​ളും റാക്കറ​റ​യു​ടെ അവശേ​ഷിച്ച ഭാഗവും ചൂടുള്ള പാഴായ ചാരം​കൊ​ണ്ടു 30 മീററർ കനത്തിൽ മൂടി​പ്പോ​യി. എല്ലാത്തരം ജീവനും നശിച്ചു എന്നു വിശ്വ​സി​ക്ക​പ്പെ​ടു​ന്നു. ഒമ്പതു മാസത്തി​നു​ശേഷം ഒരു സർവേ നടത്തി​യ​പ്പോൾ ഒരു ചെറിയ ചിലന്തി മാത്രം വല ഉണ്ടാക്കു​ന്ന​താ​യി കണ്ടു. തുടർന്നു​വന്ന വർഷങ്ങ​ളിൽ ക്രാക്ക​റേ​റാവ ഒരു പരീക്ഷ​ണ​ശാല പോ​ലെ​യാ​യി​ത്തീർന്നു. ഈ മൂന്നു ദ്വീപു​ക​ളി​ലേ​ക്കുള്ള ജീവന്റെ മടങ്ങി​വ​ര​വി​നെ​ക്കു​റി​ച്ചു ശാസ്‌ത്രജ്ഞർ തെളിവു നൽകുന്നു. അവി​ടേക്കു ജീവൻ വരാൻ കഴിയു​മാ​യി​രുന്ന ഏററവും അടുത്ത ദ്വീപ്‌ 40 കിലോ​മീ​ററർ അകലെ​യാ​യി​രു​ന്നു.

60-ലധികം വർഷം മുമ്പ്‌ ഈ മൂന്നു ദ്വീപു​ക​ളു​ടെ മധ്യഭാ​ഗ​ത്താ​യി സമു​ദ്ര​ത്തിൽ ഒരു പുതിയ അഗ്നിപർവ​ത​ശി​ഖരം ഉയർന്നു​വന്നു. വർഷങ്ങൾ കടന്നു​പോ​യ​പ്പോൾ ക്രാക്ക​റേ​റാ​വ​യു​ടെ ഈ കുട്ടി (അനാക്ക്‌ ക്രാക്ക​ററൗ) പൊട്ടി​ത്തെ​റിച്ച്‌ വളർന്നു​വന്നു. ഇന്ന്‌ അതിന്‌ ഏതാണ്ട്‌ 200 മീററർ ഉയരവും 2 കിലോ​മീ​ററർ വീതി​യു​മുണ്ട്‌—അതു വളരെ സജീവ​വു​മാണ്‌! കലിതു​ള്ളാൻ പ്രവണ​ത​യുള്ള ഈ കുട്ടി​യെ​യാണ്‌ ഞങ്ങൾ ആദ്യം സന്ദർശി​ച്ചത്‌.

ക്രാക്ക​റേ​റാ​വ​യു​ടെ കുട്ടി​യെ​യും അയൽക്കാ​രെ​യും സന്ദർശി​ക്കു​ന്നു

ഞങ്ങൾ ബോട്ട്‌ അനാക്ക്‌ ക്രാക്ക​റ​റൗ​വി​ന്റെ തീര​ത്തേ​ക്ക​ടു​പ്പി​ച്ചു. ആയാസ​പ്പെട്ട്‌ ഞങ്ങൾ തിളങ്ങുന്ന കറുത്ത മണൽനി​റഞ്ഞ തീരത്തി​റങ്ങി. ദ്വീപി​ന്റെ കിഴക്കേ അററം കാററാ​ടി മരങ്ങൾക്കൊണ്ട്‌ നിബി​ഡ​മാ​യി​രു​ന്നു. ചില മരങ്ങളു​ടെ തായ്‌ത്ത​ടിക്ക്‌ 60 സെൻറി​മീ​റ​റർവരെ വ്യാസ​മു​ണ്ടാ​യി​രു​ന്നു. അമ്പരപ്പി​ക്കും​വി​ധം വൈവി​ധ്യ​മാർന്ന മററു ചെടി​ക​ളും പുഷ്‌പ​ങ്ങ​ളും ഉണ്ടായി​രു​ന്നു. പല വർഗങ്ങ​ളിൽപ്പെട്ട പക്ഷികൾ വൃക്ഷങ്ങൾക്കി​ട​യി​ലൂ​ടെ പറന്നു​ന​ടന്നു. വവ്വാലു​കൾ ഒരു അത്തിവൃ​ക്ഷ​ത്തിൽ തലകീ​ഴാ​യി തൂങ്ങി​ക്കി​ട​ന്നി​രു​ന്നു. നിലത്തെ കുററി​ച്ചെ​ടി​കൾക്കി​ട​യി​ലൂ​ടെ പല്ലിവർഗ​ത്തിൽപ്പെട്ട ജന്തുക്കൾ ഓടി​ന​ടന്നു. ദ്വീപിൽ വൃക്ഷങ്ങൾ നിറഞ്ഞ പ്രദേശം പ്രാണി​ക​ളെ​യും ചിത്ര​ശ​ല​ഭ​ങ്ങ​ളെ​യും കൊണ്ടു നിറഞ്ഞി​രു​ന്നു.

എന്നാൽ അനാക്ക്‌ ക്രാക്ക​റ​റൗ​വി​ന്റെ പുതു​ജൻമം വർഷങ്ങ​ളി​ലു​ട​നീ​ള​മു​ണ്ടായ അനേകം അഗ്നിപർവത സ്‌ഫോ​ട​ന​ങ്ങ​ളാൽ വിഘ്‌ന​പ്പെട്ടു; ഈ ദ്വീപി​ന്റെ അഞ്ചു ശതമാനം ഭാഗത്തേ സസ്യജീ​വ​ജാ​ല​മു​ള്ളൂ. കനത്തിൽ കിടക്കുന്ന കറുത്ത ചാരത്തി​ലൂ​ടെ പ്രയാ​സ​പ്പെട്ട്‌ ഞങ്ങൾ അഗ്നിപർവ​ത​ത്തി​ന്റെ മുകളി​ലേക്കു നടന്നു. തരിശാ​യി​ക്കി​ട​ക്കുന്ന കുന്നിൻചെ​രി​വു​കളെ വിവി​ധ​യി​നം സസ്യല​താ​ദി​കൾ കയ്യടക്കാൻ തുടങ്ങി​യി​രു​ന്നതു ഞങ്ങൾ കണ്ടു. അടുത്ത പൊട്ടി​ത്തെറി താഴേക്കു മടങ്ങാൻ അവയെ നിർബ​ന്ധി​ത​മാ​ക്കു​ന്ന​തു​വരെ അവ മുകളി​ലേക്കു പടർന്നു​ക​യ​റി​ക്കൊ​ണ്ടി​രി​ക്കും.

അഗ്നിപർവ​ത​ത്തി​ന്റെ പാർശ്വ​ത്തി​ലുള്ള വിള്ളലു​ക​ളിൽനിന്ന്‌ ജലബാ​ഷ്‌പം ഇററി​റ​റു​വീ​ണു​കൊ​ണ്ടി​രു​ന്നു. വിള്ളലി​ന്റെ വക്കിൽനിന്ന്‌ അഗ്നിപർവ​ത​ത്തി​ന്റെ കുഴി​യി​ലേക്കു നോക്കി​യ​പ്പോൾ ഈ അഗ്നിമയ ശിശു​വി​ന്റെ പ്രക്ഷുബ്ധത ഞങ്ങൾക്ക്‌ നേരിൽ കാണാൻ കഴിഞ്ഞു. സൂൺഡാ കടലി​ടു​ക്കി​ന്റെ വളരെ ആഴത്തിൽ ടെക്‌റേ​റാ​ണിക്‌ ഫലകങ്ങൾ സാവധാ​നം ഞെരി​ഞ്ഞ​മ​രു​ന്നതു സങ്കൽപ്പി​ക്കുക അത്ര പ്രയാ​സ​മാ​യി​രു​ന്നില്ല. അത്‌ ഈ പ്രദേ​ശത്തെ ലോക​ത്തി​ലെ ഏററവും സജീവ​മായ അഗ്നിപർവ​ത​സ്‌ഫോ​ടന മേഖല​യാ​ക്കി​ത്തീർക്കു​ന്നു.

സമീപ​ത്തു​ള്ള സേർറ​റൂങ്‌, റാക്കററ, പാൻജാങ്‌ എന്നീ ദ്വീപു​ക​ളിൽ വനവത്‌ക​രണം സ്ഥായി​യായ പുരോ​ഗതി വരുത്തി​യി​ട്ടുണ്ട്‌. അനാക്ക്‌ ക്രാക്ക​റ​റൗ​വി​നു ചുററും ഈ ദ്വീപു​കൾ നില​കൊ​ള്ളു​ന്നു. 1883-ലെ മറക്കാ​നാ​വാത്ത പൊട്ടി​ത്തെറി ഉണ്ടായ​തിൽപ്പി​ന്നെ അവ സ്‌ഫോ​ട​ന​വി​മു​ക്ത​മാ​യി​രു​ന്നു. ഒരു നൂററാ​ണ്ടി​ല​ധി​കം കഴിഞ്ഞ​പ്പോൾ അവ സൗഖ്യം പ്രാപിച്ച്‌ ശക്തിയാർജി​ച്ചു. അവ ഇപ്പോൾ ഉഷ്‌ണ​മേ​ഖലാ സസ്യങ്ങ​ളാൽ സമ്പന്നമായ ശാന്തദ്വീ​പു​ക​ളാ​യി മാറി​യി​രി​ക്കു​ന്നു. വാസ്‌ത​വ​ത്തിൽ സ്‌ഫോ​ട​ന​ത്തി​നു​ശേഷം 20 മുതൽ 40 വരെ വർഷങ്ങൾക്കു​ള്ളിൽ ഈ ദ്വീപു​ക​ളിൽ വീണ്ടും വൃക്ഷങ്ങൾ വളരു​ക​യും ഒട്ടനവധി പക്ഷികൾ, പല്ലികൾ, പാമ്പുകൾ, വവ്വാലു​കൾ, പ്രാണി​കൾ തുടങ്ങി​യവ അധിവ​സി​ക്കു​ക​യും ചെയ്‌തു. അപ്പോൾമു​തൽ ജീവന്റെ പുനരാ​വിർഭാ​വം ദ്രുത​ഗ​തി​യിൽ നടന്നി​രി​ക്കു​ന്നു.

ഏതെങ്കി​ലും തരം ജീവരൂ​പങ്ങൾ ക്രാക്ക​റേ​റാ​വ​യു​ടെ ഭയങ്കര​മായ ചൂടി​നെ​യും ചാമ്പൽനി​പാ​ത​ത്തെ​യും അതിജീ​വി​ച്ചോ? ഇല്ലെന്നാ​ണു പല സസ്യശാ​സ്‌ത്ര​ജ്ഞ​രും ജന്തുശാ​സ്‌ത്ര​ജ്ഞ​രും വിശ്വ​സി​ക്കു​ന്നത്‌. എന്നാൽ ഈ നിഗമ​നത്തെ ചിലർ ചോദ്യം ചെയ്യു​ന്നുണ്ട്‌. വിത്തുകൾ വഹിച്ചു​കൊ​ണ്ടു​പോ​കുന്ന പക്ഷിക​ളും സുമാ​ട്ര​യി​ലെ​യും ജാവയി​ലെ​യും അവശി​ഷ്ട​ങ്ങളെ വഹിച്ചു​കൊ​ണ്ടു​പോ​കുന്ന കരകവി​ഞ്ഞൊ​ഴു​കുന്ന നദിക​ളും ജീവനു​ള്ള​വ​യു​ടെ തിരി​ച്ചു​വ​രവ്‌ സാധ്യ​മാ​ക്കി​യ​താ​യി പൊതു​വേ കരുത​പ്പെ​ടു​ന്നു.

ജാവയി​ലേ​ക്കു​ള്ള ഞങ്ങളുടെ മടക്കയാ​ത്ര​യ്‌ക്കാ​യി ഈ ദ്വീപു​വൃ​ത്ത​ങ്ങൾക്കു​ള്ളി​ലെ ശാന്തമായ നീലജ​ല​പ്പ​ര​പ്പിൽനിന്ന്‌ ഞങ്ങളുടെ ബോട്ട്‌ പുറ​പ്പെ​ട്ട​പ്പോൾ സൗഖ്യ​മാ​ക്കാ​നുള്ള നമ്മുടെ ഗ്രഹത്തി​ന്റെ വിശി​ഷ്ട​മായ പ്രാപ്‌തി​യെ​ക്കു​റി​ച്ചു ചിന്തി​ക്കാ​തി​രി​ക്കാൻ എനിക്കാ​യില്ല. സ്വതവേ വിട​പ്പെ​ടു​മ്പോൾ ഭൂമിക്കു സ്വയം പുനര​ധി​വ​സി​ക്കാൻ കഴിയും. പ്രത്യേ​കി​ച്ചും മാനവ​രാ​ശി ഗോള​വ്യാ​പ​ക​മായ അളവിൽ ഇപ്പോൾത്തന്നെ ഈ ഗ്രഹത്തിൽ വിനാശം വിതച്ചു​കൊ​ണ്ടി​രി​ക്കു​ന്ന​തി​ന്റെ കാഴ്‌ച​പ്പാ​ടിൽ അത്‌ എനിക്കു സ്വയം സമാശ്വ​സി​ക്കു​ന്ന​തി​നുള്ള ഒരു വക നൽകി. ക്രാക്ക​റേ​റാ​വ​യു​ടെ അതിഭ​യ​ങ്ക​ര​മായ തകിടം​മ​റി​ക്ക​ലി​നെ പോലും നിസ്സാ​ര​മാ​ക്കുന്ന തരത്തി​ലുള്ള നാശം മനുഷ്യൻ ഇന്നു ചെയ്‌തു​കൊ​ണ്ടി​രി​ക്കു​ക​യാണ്‌. എന്നാൽ അവൻ ആ നാശം നിർത്തു​മ്പോൾ—അവൻ നിർത്തു​ക​തന്നെ ചെയ്യും—ഭൂമി സൗഖ്യം പ്രാപി​ക്കും. സൂൺഡാ കടലി​ടു​ക്കി​ലെ നീലത്തി​ര​മാ​ല​കളെ കീറി​മു​റി​ച്ചു നീങ്ങു​മ്പോൾ, ക്രാക്ക​റേ​റാ​വ​യു​ടെ ചരമത്തി​നു​ശേഷം വീണ്ടും ജീവൻ തുടി​ക്കുന്ന, പച്ചപ്പാർന്ന ദ്വീപു​ക​ളി​ലേക്കു ഞാൻ പിന്തി​രി​ഞ്ഞു​നോ​ക്കി. അതേ, ഭൂമിക്കു സൗഖ്യ​മാ​ക്കാൻ കഴിയും. ഗോള​വ്യാ​പ​ക​മായ ഒരു അളവിൽ അതു സംഭവി​ച്ചു​കാ​ണു​ന്നത്‌ എത്ര വിസ്‌മ​യ​ക​ര​മാ​യി​രി​ക്കും!—യെശയ്യാ​വു 35:1-7; വെളി​പ്പാ​ടു 11:18.

[15-ാം പേജിലെ ചിത്രം]

അകലെ, അനാക്ക്‌ ക്രാക്ക​റ​റൗ