ബൈബി​ളി​ന്റെ വീക്ഷണം

കോപി​ക്കു​ന്നത്‌ എപ്പോ​ഴും തെററാ​ണോ?

“കോപം താത്‌കാ​ലി​ക​മായ ഭ്രാന്താണ്‌.” പ്രാചീന റോമൻ കവിയായ ഹോ​റേ​ഷ്യസ്‌ വികാ​ര​ങ്ങ​ളിൽവച്ച്‌ ഏററവും ശക്തമായ ഒന്നി​നെ​ക്കു​റി​ച്ചുള്ള ഒരു പൊതു വീക്ഷണത്തെ വിളി​ച്ചത്‌ അങ്ങനെ​യാണ്‌. കോപം ഒരുതരം താത്‌കാ​ലിക ഭ്രാന്താ​ണെന്ന്‌ എല്ലാവ​രും സമ്മതി​ക്കാ​തി​രി​ക്കെ, അതു പ്രകൃ​ത്യാ​തന്നെ മോശ​മാ​ണെന്നു പലരും വീക്ഷി​ക്കു​ക​തന്നെ ചെയ്യുന്നു. പൊ.യു. [പൊതു​യു​ഗം] ആറാം നൂററാ​ണ്ടിൽ കത്തോ​ലി​ക്കാ സന്ന്യാ​സി​മാർ “ഏഴു മാരക പാപങ്ങൾ” അടങ്ങിയ വിഖ്യാ​ത​മായ ഒരു പട്ടിക സമാഹ​രി​ച്ചു. കോപം അതിൽ ഉൾപ്പെ​ട്ടി​രു​ന്ന​തിൽ അതിശ​യി​ക്കാ​നില്ല.

അവർക്ക്‌ ഇങ്ങനെ തോന്നി​യത്‌ എന്തു​കൊ​ണ്ടെന്നു മനസ്സി​ലാ​ക്കുക എളുപ്പ​മാണ്‌. “കോപം കളഞ്ഞു ക്രോധം ഉപേക്ഷിക്ക” എന്നു ബൈബിൾ പറയുന്നു. (സങ്കീർത്തനം 37:8) അപ്പോ​സ്‌ത​ല​നായ പൗലോസ്‌ എഫേ​സോ​സി​ലെ സഭയെ ഇങ്ങനെ ഉദ്‌ബോ​ധി​പ്പി​ച്ചു: “എല്ലാ കൈപ്പും കോപ​വും ക്രോ​ധ​വും കൂററാ​ര​വും ദൂഷണ​വും സകലദുർഗ്ഗു​ണ​വു​മാ​യി നിങ്ങളെ വിട്ടു ഒഴിഞ്ഞു​പോ​കട്ടെ.”—എഫെസ്യർ 4:31.

എന്നാൽ, ‘കോപത്തെ സംബന്ധിച്ച ബൈബി​ളി​ന്റെ വീക്ഷണം അത്രയേ ഉള്ളോ?’ എന്നു നിങ്ങൾ അത്ഭുത​പ്പെ​ട്ടേ​ക്കാം. ഈ “അന്ത്യനാ​ളുക”ളിൽ “ഇടപെ​ടാൻ പ്രയാ​സ​മുള്ള ദുർഘ​ട​സ​മ​യങ്ങൾ” ഉണ്ടായി​രി​ക്കു​മെന്നു പൗലോസ്‌ പ്രവചി​ച്ചി​ല്ലേ? (2 തിമൊ​ഥെ​യോസ്‌ 3:1-5, NW) ആളുകൾ ‘ഉഗ്രൻമാ​രും നൻമ​പ്രി​യ​മി​ല്ലാ​ത്ത​വ​രും സ്വാഭാ​വിക പ്രിയ​മി​ല്ലാ​ത്ത​വ​രും’ ആയിരി​ക്കുന്ന ഈ കാലങ്ങ​ളിൽ ജീവി​ച്ചി​രി​ക്കെ നാം അൽപ്പം​പോ​ലും കോപി​ക്കാ​തി​രി​ക്കാൻ ദൈവം യഥാർഥ​ത്തിൽ പ്രതീ​ക്ഷി​ക്കു​ന്നു​ണ്ടോ?

സമനി​ല​യുള്ള ഒരു വീക്ഷണം

ബൈബിൾ ഈ സംഗതി​യെ കൈകാ​ര്യം ചെയ്യു​ന്നത്‌ അത്ര ലളിത​മാ​യി​ട്ടല്ല. ഉദാഹ​ര​ണ​ത്തിന്‌ എഫെസ്യർ 4:26-ലെ പൗലോ​സി​ന്റെ വാക്കുകൾ ശ്രദ്ധി​ക്കുക: “കോപി​ക്കാം; എന്നാൽ, പാപം ചെയ്യരുത്‌.” [പി.ഒ.സി. ബൈബിൾ] കോപം സ്വത​വേ​തന്നെ ഒരു “മാരക പാപ”മാണെ​ങ്കിൽ, അതു നിത്യ​ശിക്ഷ അർഹി​ക്കുന്ന ഒന്നാ​ണെ​ങ്കിൽ, ഈ വാക്യം കുഴപ്പി​ക്കു​ന്ന​താ​യി​രി​ക്കും.

പൗലോസ്‌ സങ്കീർത്തനം 4:4-ൽനിന്ന്‌ ഉദ്ധരി​ക്കു​ക​യാ​യി​രു​ന്നു. അത്‌ ഇപ്രകാ​രം വായി​ക്കു​ന്നു: “നടുങ്ങു​വിൻ; പാപം ചെയ്യാ​തി​രി​പ്പിൻ.” വൈൻസ്‌ എക്‌സ്‌പോ​സി​റ​ററി ഡിക്‌ഷ്‌ണറി ഓഫ്‌ ബിബ്ലിക്കൽ വേഡ്‌സ്‌ പറയും പ്രകാരം “നടുങ്ങു​വിൻ” എന്ന്‌ ഇവിടെ പരിഭാ​ഷ​പ്പെ​ടു​ത്തി​യി​രി​ക്കുന്ന രാഗസ്‌ എന്ന എബ്രായ പദത്തിന്റെ അർഥം “തീവ്ര​മായ വികാ​ര​ത്താൽ വിറയ്‌ക്കുക” എന്നാണ്‌. എന്നാൽ തീവ്ര​മായ ഏതു വികാരം? അതു കോപ​മാ​യി​രു​ന്നോ? സങ്കീർത്തനം 4:4-ന്റെ സെപ്‌റ​റു​വ​ജിൻറ്‌ ഭാഷാ​ന്ത​ര​ത്തിൽ രാഗസ്‌ എന്ന പദത്തെ “കോപി​ച്ചു​കൊ​ള്ളു​വിൻ” എന്നു ഗ്രീക്കിൽ പരിഭാ​ഷ​പ്പെ​ടു​ത്തി​യി​രി​ക്കു​ന്നു. അതുത​ന്നെ​യാ​ണു വ്യക്തമാ​യി പൗലോസ്‌ ഇവിടെ അർഥമാ​ക്കി​യ​തും.

ബൈബിൾ കോപ​ത്തിന്‌ ഒരിടം കൊടു​ക്കു​ന്നത്‌ എന്തു​കൊ​ണ്ടാണ്‌? കാരണം എല്ലാ കോപ​വും തെററല്ല. “മമനു​ഷ്യ​ന്റെ കോപം ഒരിക്ക​ലും അതിൽത്തന്നെ ന്യായ​വും അനുവ​ദി​ക്കാ​വു​ന്ന​തു​മല്ല” എന്ന്‌ ഒരു ബൈബിൾ നിരൂ​പകൻ പറഞ്ഞതു​പോ​ലുള്ള വീക്ഷണം തിരു​വെ​ഴു​ത്തു​പ​രമല്ല. എഫെസ്യർ 4:26-നെക്കു​റി​ച്ചു ബൈബിൾ പണ്ഡിത​നായ ആർ. സി. എച്ച്‌. ലെൻസ്‌കി ശരിയാ​യി​ത്തന്നെ ഇപ്രകാ​രം അഭി​പ്രാ​യ​പ്പെട്ടു: “സകലതരം കോപ​ത്തെ​യും വിലക്കു​ക​യും ഏതു സാഹച​ര്യ​ത്തി​ലും അക്ഷോ​ഭ്യ​മായ ശാന്തത ആവശ്യ​പ്പെ​ടു​ക​യും ചെയ്യുന്ന സദാചാ​ര​സം​ഹിത ക്രിസ്‌തീ​യമല്ല, പിന്നെ​യോ അതു സ്‌റേ​റാ​യി​ക്ക​രു​ടേ​താണ്‌.” സമാന​മാ​യി​ത്തന്നെ പ്രൊ​ഫസർ വില്യം ബാർക്ലേ ഇപ്രകാ​രം അഭി​പ്രാ​യ​പ്പെട്ടു: “ക്രിസ്‌തീയ ജീവി​ത​ത്തിൽ കോപം ഉണ്ടായി​രി​ക്കണം, എന്നാൽ അതു ശരിയാ​യ​തരം കോപ​മാ​യി​രി​ക്കണം.” എന്താണ്‌ “ശരിയാ​യ​തരം കോപം”?

നീതി​പൂർവ​ക​മായ കോപം

കോപം യഹോ​വ​യു​ടെ പ്രമുഖ ഗുണങ്ങ​ളി​ലൊ​ന്നല്ല. എന്നാൽ കോപം തോന്നു​ന്ന​താ​യും അതു പ്രകടി​പ്പി​ക്കു​ന്ന​താ​യും തിരു​വെ​ഴു​ത്തു​ക​ളിൽ യഹോ​വ​യെ​ക്കു​റി​ച്ചു വർണി​ച്ചി​രി​ക്കു​ന്നു. രണ്ടു കാരണ​ങ്ങ​ളാൽ അവിടു​ത്തെ ക്രോധം എപ്പോ​ഴും നീതി​പൂർവ​ക​മാണ്‌. ഒന്ന്‌, ഉചിത​മായ ഒരു കാരണ​മി​ല്ലാ​തെ അവിടുന്ന്‌ ഒരിക്ക​ലും കോപി​ക്കാ​റില്ല. രണ്ട്‌, അവിടുന്ന്‌ കോപം പ്രകടി​പ്പി​ക്കു​മ്പോൾ ഒരിക്ക​ലും നിയ​ന്ത്രണം നഷ്ടപ്പെ​ടാ​റില്ല, മറിച്ച്‌ അതു ന്യായാ​നു​സൃ​ത​വും നീതി​പൂർവ​ക​വു​മായ ഒരു വിധത്തി​ലാണ്‌.—പുറപ്പാ​ടു 34:6; സങ്കീർത്തനം 85:3.

മനഃപൂർവ​മാ​യ അനീതി യഹോ​വയെ പ്രകോ​പി​പ്പി​ക്കു​ന്നു. ഉദാഹ​ര​ണ​ത്തിന്‌, നിരാ​ലം​ബ​രായ സ്‌ത്രീ​ക​ളെ​യും കുട്ടി​ക​ളെ​യും ദ്രോ​ഹി​ച്ചാൽ വീഴ്‌ച​ഭ​വി​ക്കാ​തെ താൻ ‘അവരുടെ നിലവി​ളി കേൾക്കു​മെന്ന്‌’ അവിടുന്ന്‌ ഇസ്രാ​യേ​ല്യ​രോ​ടു പറഞ്ഞു. “എന്റെ കോപം ജ്വലി​ക്കും” എന്ന്‌ അവിടുന്ന്‌ അവർക്കു മുന്നറി​യി​പ്പു കൊടു​ത്തു. (പുറപ്പാ​ടു 22:22-24; താരത​മ്യം ചെയ്യുക: സദൃശ​വാ​ക്യ​ങ്ങൾ 21:13.) തന്റെ പിതാ​വി​നെ​പ്പോ​ലെ യേശു​വി​നും കുട്ടി​ക​ളോട്‌ ആർദ്ര​മായ വികാ​രങ്ങൾ തോന്നി​യി​രു​ന്നു. യേശു​വി​നെ സമീപി​ക്കു​ന്ന​തിൽനി​ന്നു ചില കുട്ടി​കളെ തടയാൻ സദു​ദ്ദേ​ശ്യ​മുള്ള അനുഗാ​മി​കൾ ശ്രമി​ച്ച​പ്പോൾ “യേശു രോഷം പൂണ്ടു.” അവിടുന്ന്‌ കുട്ടി​കളെ തന്റെ കരങ്ങളിൽ എടുക്കു​ക​യും ചെയ്‌തു. (മർക്കൊസ്‌ 10:14-16) “രോഷ​മുള്ള” എന്നതിന്റെ ഗ്രീക്കു​പദം “ശാരീ​രിക വേദനയെ അഥവാ അസ്വസ്ഥ​തയെ” ആണു പരാമർശി​ച്ചത്‌. നിശ്ചയ​മാ​യും തീവ്ര​മായ വികാ​രങ്ങൾ തന്നെ!

വ്യാപാ​രി​ക​ളും പണമി​ട​പാ​ടു​കാ​രും തന്റെ പിതാ​വി​ന്റെ ആരാധ​നാ​ല​യത്തെ “കള്ളൻമാ​രു​ടെ ഗുഹയാ​ക്കി”ത്തീർത്തതു കണ്ടപ്പോൾ യേശു​വി​ന്റെ ഹൃദയം നീതി​നി​ഷ്‌ഠ​മായ രോഷ​ത്താൽ പ്രകോ​പി​ത​മാ​യി. അവിടുന്ന്‌ അവരുടെ മേശകൾ മറിച്ചി​ടു​ക​യും അവരെ അവി​ടെ​നി​ന്നു പുറത്താ​ക്കു​ക​യും ചെയ്‌തു! (മത്തായി 21:12, 13; യോഹ​ന്നാൻ 2:15) സഹായ​മാ​വ​ശ്യ​മുള്ള രോഗി​ക​ളെ​ക്കാ​ള​ധി​ക​മാ​യി അസ്വസ്ഥ​ത​യു​ള​വാ​ക്കുന്ന തങ്ങളുടെ ശബത്തു നിയമ​ങ്ങ​ളോ​ടാ​ണു പരീശൻമാ​രും ശാസ്‌ത്രി​മാ​രും താത്‌പ​ര്യം പ്രകടി​പ്പി​ച്ചത്‌. അപ്പോൾ ‘അവരുടെ മനുഷ്യ​ത്വ​മി​ല്ലായ്‌മ മനസ്സി​ലാ​ക്കി​യ​പ്പോൾ ആഴമായ വേദന തോന്നിയ യേശു തനിക്കു ചുററും നിൽക്കു​ന്ന​വ​രു​ടെ മുഖങ്ങ​ളിൽ കോപ​ത്തോ​ടെ നോക്കി.’—മർക്കോസ്‌ 3:5, ഫിലി​പ്‌സ്‌.

സമാന​മാ​യി, പുരാതന കാലത്തെ വിശ്വ​സ്‌ത​നായ മോശ അവിശ്വസ്‌ത ഇസ്രാ​യേ​ല്യർക്കെ​തി​രെ നീതി​പൂർവ​ക​മാ​യി രോഷം കൊണ്ടു. അതു​കൊണ്ട്‌ മോ​ശൈക ന്യായ​പ്ര​മാ​ണ​ത്തി​ന്റെ ഫലകങ്ങൾ അദ്ദേഹം താഴേ​ക്കെ​റി​ഞ്ഞു. (പുറപ്പാ​ടു 32:19) നീതി​മാ​നായ എസ്രാ എന്ന ശാസ്‌ത്രി വിവാ​ഹത്തെ സംബന്ധിച്ച ദൈവ​നി​യ​മ​ത്തോ​ടുള്ള ഇസ്രാ​യേ​ല്യ​രു​ടെ അനുസ​ര​ണ​ക്കേ​ടിൽ വളരെ കോപി​ഷ്‌ഠ​നാ​യി, തന്റെ അങ്കികൾ കീറു​ക​യും കുറച്ചു മുടി പിഴു​തു​ക​ള​യു​ക​യും ചെയ്‌തു!—എസ്രാ 9:3.

“നന്‌മയെ സ്‌നേ​ഹി​ക്കു”ന്ന എല്ലാവ​രും “തിന്‌മയെ വെറു”ക്കാൻ കഠിന​മാ​യി ശ്രമി​ക്കു​ന്നു. (ആമോസ്‌ 5:15, പി.ഒ.സി. ബൈ.) അതു​കൊണ്ട്‌ പശ്ചാത്താ​പ​മി​ല്ലാ​തെ മനഃപൂർവം ചെയ്യ​പ്പെ​ടുന്ന ക്രൂരത, കാപട്യം, വഞ്ചന, അവിശ്വ​സ്‌തത, അല്ലെങ്കിൽ അനീതി എന്നിവ കാണു​മ്പോൾ ക്രിസ്‌ത്യാ​നി​ക​ളു​ടെ ഹൃദയ​ത്തിൽ നീതി​പൂർവ​ക​മായ കോപം നുരച്ചു​പൊ​ങ്ങി​യേ​ക്കാം.

കോപത്തെ ഉചിത​മാ​യി കൈകാ​ര്യം ചെയ്യൽ

ബൈബിൾ കോപത്തെ തീയോട്‌ ഉപമി​ക്കു​ന്നത്‌ യാദൃ​ശ്ചി​ക​മാ​യല്ല. തീപോ​ലെ​തന്നെ അതിനും അതിന്റെ സ്ഥാനമുണ്ട്‌. എന്നാൽ അതിനു ഭയങ്കര​മാം​വി​ധം വിനാ​ശ​ക​ര​മാ​യി​രി​ക്കാ​നും കഴിയും. യഹോ​വ​യിൽനി​ന്നും യേശു​വിൽനി​ന്നും വ്യത്യ​സ്‌ത​മാ​യി, ശരിയായ കാരണങ്ങൾ കൂടാതെ മനുഷ്യർക്കു കോപം തോന്നു​ന്നു, അല്ലെങ്കിൽ നീതി​ര​ഹി​ത​മായ ഒരു വിധത്തിൽ അവർ അതു പ്രകടി​പ്പി​ക്കു​ന്നു.—ഉല്‌പത്തി 4:4-8; 49:5-7; യോനാ 4:1, 4, 9 കാണുക.

നേരെ മറിച്ച്‌, കോപത്തെ അമർത്തി വയ്‌ക്കു​ന്ന​തും അതില്ല എന്നു നടിക്കു​ന്ന​തും നീതി​പ​രമല്ല. “നിങ്ങൾ ഒരു പ്രകോ​പി​താ​വ​സ്ഥ​യിൽ ആയിരി​ക്കെ സൂര്യൻ അസ്‌ത​മി​ക്കാൻ അനുവ​ദി​ക്കാ​തി​രി​ക്കുക” എന്നു പൗലോസ്‌ ബുദ്ധ്യു​പ​ദേ​ശി​ച്ച​താ​യി ഓർക്കുക. (എഫേസ്യർ 4:26, NW) കോപം പ്രകടി​പ്പി​ക്കാൻ തിരു​വെ​ഴു​ത്തു​പ​ര​മായ വഴിക​ളുണ്ട്‌. ഉദാഹ​ര​ണ​ത്തിന്‌ ‘ഹൃദയ​ത്തിൽ ധ്യാനി​ച്ചു മൗനമാ​യി​രി​ക്കുക,’ നിങ്ങളു​ടെ വികാ​രങ്ങൾ, രഹസ്യങ്ങൾ സൂക്ഷി​ക്കുന്ന പക്വത​യുള്ള ഒരാ​ളോ​ടു തുറന്നു പറയുക അല്ലെങ്കിൽ ദുഷ്‌പ്ര​വർത്തി​ക്കാ​രനെ ശാന്തമാ​യി​ത്തന്നെ നേരി​ടുക തുടങ്ങി​യവ.—സങ്കീർത്തനം 4:4; സദൃശ​വാ​ക്യ​ങ്ങൾ 15:22; മത്തായി 5:23, 24; യാക്കോബ്‌ 5:14.

അതു​കൊണ്ട്‌, കോപി​ക്കു​ന്നത്‌ തീർച്ച​യാ​യും എപ്പോ​ഴും തെററല്ല. യഹോ​വ​യും യേശു​വും കോപി​ച്ചി​ട്ടുണ്ട്‌—അവർ ഇനിയും കോപി​ക്കും! (വെളി​പ്പാ​ടു 19:15) നാം അവരെ അനുക​രി​ക്കു​ന്ന​പക്ഷം കോപി​ക്കു​ന്നത്‌ തെററ​ല്ലാത്ത സാഹച​ര്യ​ങ്ങ​ളെ​യും നാം അഭിമു​ഖീ​ക​രി​ച്ചേ​ക്കാം! ബൈബിൾ ബുദ്ധ്യു​പ​ദേശം പിൻപ​റ​റുക എന്നതാണ്‌ താക്കോൽ. നമ്മുടെ വികാ​ര​ങ്ങൾക്കു സാധു​ത​യുള്ള അടിസ്ഥാ​ന​മു​ണ്ടെ​ന്നും നീതി​നി​ഷ്‌ഠ​വും ക്രിസ്‌തീ​യ​വു​മായ ഒരു വിധത്തി​ലാ​ണു നാം അവ പ്രകട​മാ​ക്കു​ന്ന​തെ​ന്നും ഉറപ്പാ​ക്കുക.

[18-ാം പേജിലെ ചിത്രം]

കയീനും ഹാബേ​ലും