തീപ്പൊ​രി ഉതിർക്കുന്ന ഒരു കഥാപാ​ത്ര​ത്തെ പ​രി​ച​യ​പ്പെ​ടുക

ഇററലിയിലെ ഉണരുക! ലേഖകൻ

ഞാൻ സത്യമാ​യി ഒരു അസാധാ​രണ കഥാപാ​ത്ര​മാ​ണെന്ന്‌ ചില​പ്പോൾ ഞാൻ ചിന്തി​ക്കാ​റുണ്ട്‌—മെലിഞ്ഞ്‌, ഉണങ്ങി ചില​പ്പോൾ തീപ്പൊ​രി ഉയർത്തുന്ന വിധം പ്രക്ഷോ​ഭ​കാ​രി​യാ​യി. എനിക്ക്‌ തീ പിടി​ക്കു​വാൻ ഒരു നിമിഷം മതിയാ​വുന്ന വിധം ചൂടു​പി​ടിച്ച ഒരു സ്വഭാ​വ​ക്കാ​ര​നാ​ണു ഞാൻ. മററു​ള്ള​വർക്ക്‌ ഈ വസ്‌തു​തകൾ അറിയാ​മെ​ന്ന​തി​നാൽ അവർ എന്നെ ഉപയോ​ഗി​ച്ചു മുത​ലെ​ടു​ക്കു​ന്നു. എന്നാൽ ചൂടാ​വാ​നുള്ള എന്റെ ഈ പ്രവണത എന്റെ സ്വഭാ​വ​ത്തി​ന്റെ ഒരു ഭാഗം തന്നെയാണ്‌. യഥാർത്ഥ​ത്തിൽ തീ പിടി​ക്കു​ന്ന​തിൽ ഞാൻ പരാജ​യ​പ്പെ​ട്ടാൽ ജനങ്ങൾ അസ്വസ്ഥ​രാ​കു​വാൻ തുടങ്ങും. എന്നാൽ അപ്പോൾ അതിന്‌ ഒരു കാരണ​മുണ്ട്‌—ഞാൻ ഒരു തീപ്പെ​ട്ടി​ക്കൊ​ള്ളി​യാണ്‌ എന്നതു തന്നെ.

നിങ്ങൾ ഒരു പക്ഷേ ചില​പ്പോൾ എന്നെ വില താഴ്‌ത്തി കാണു​ക​യും ഞാൻ തീ പിടി​ക്കു​ന്ന​തിൽ പരാജ​യ​പ്പെ​ടു​മ്പോ​ഴോ തീപ്പെട്ടി ശൂന്യ​മാ​കു​മ്പോ​ഴോ മാത്രം എന്നെക്കു​റി​ച്ചു ശ്രദ്ധി​ക്കു​ക​യും ചെയ്യാ​റു​ള്ളു എന്നതു സത്യമല്ലേ? എന്നാലും പുരാതന കാലങ്ങ​ളിൽ അവർ ചെയ്‌തി​രു​ന്നതു പോലെ കൂട്ടി​യി​ട്ടി​രി​ക്കുന്ന കരിയി​ലകൾ കത്തിക്കു​വാ​നാ​യി രണ്ടു മരക്കമ്പു​കൾ കൂട്ടി​യു​ര​ച്ചോ അഗ്നിക്കല്ല്‌ ഉരുക്കി​നോട്‌ ഉരുമ്മി​യോ നിങ്ങൾ തീയു​ണ്ടാ​ക്കാൻ ശ്രമി​ക്കു​ന്നത്‌ കാണു​വാൻ എനിക്കാ​ഗ്ര​ഹ​മുണ്ട്‌; ഈ ഉദ്യമ​ത്തിൽ നിങ്ങളു​ടെ വിരലു​കൾക്ക്‌ ക്ഷതം സംഭവി​ക്കാം എന്ന അപകട​മുണ്ട്‌! ഈ രണ്ടു അവസര​ങ്ങ​ളി​ലും നിങ്ങൾ നിസ്സാ​ര​രായ തീപ്പെ​ട്ടി​ക്കൊ​ള്ളി​കൾക്കു നന്ദി പറയും.

തീയു​ണ്ടാ​ക്കാൻ തീപ്പെ​ട്ടി​ക്കൊ​ള്ളി​കൾ കണ്ടുപി​ടി​ക്കു​ന്നു

എന്റെ കുടും​ബ​ച​രി​ത്രം തീ കത്തിക്കാ​നാ​യി ഒരു പ്രാ​യോ​ഗിക മാർഗ്ഗം കണ്ടെത്തു​വാ​നാ​യി​ട്ടുള്ള പരീക്ഷ​ണ​ങ്ങ​ളാൽ നിറഞ്ഞി​രി​ക്കു​ന്നു. 17-ാം നൂററാ​ണ്ടിൽപോ​ലും ജർമ്മൻ കെമി​സ്‌റ​റാ​യി​രുന്ന ഹെന്നിഗ്‌ ബ്രാൻഡ്‌ ഫോസ്‌ഫ​റസ്‌ കണ്ടെത്തി​യ​തി​നു​ശേഷം എളുപ്പ​ത്തിൽ തീ കത്തിക്കാൻ സഹായി​ക്കുന്ന ഒരു ഉപകരണം നിർമ്മി​ക്കു​വാ​നുള്ള സാധ്യ​ത​ക​ളെ​പ്പ​ററി ചിന്തി​ക്കാൻ തുടങ്ങി. ശാസ്‌ത്രജ്ഞർ വിചാ​രി​ച്ച​തി​ലു​മ​ധി​കം സമയം അതി​നെ​ടു​ത്തു.

പത്തൊൻപ​താം നൂററാ​ണ്ടി​ന്റെ ആരംഭ​ത്തിൽ ഫ്രഞ്ചു​കാ​ര​നായ ജീൻ ചാൻസൽ പൊട്ടാ​സി​യം ക്ലോ​റേ​റ​റും പഞ്ചസാ​ര​യും അറബി​പ്പ​ശ​യും ചേർത്തു തീ പിടി​ക്കുന്ന ഒരു കുഴമ്പു​ണ്ടാ​ക്കി. അതു കത്തിക്കാൻ ഇതിൽ അൽപം ഒരു കമ്പിന്റെ അഗ്രത്തിൽ പിടി​പ്പിച്ച്‌ ഗന്ധകവും ചേർത്ത​തി​നു​ശേഷം സൾഫ്യൂ​റിക്ക്‌ ആസിഡിൽ മുക്കി​യെ​ടുത്ത ആസ്‌ബ​സ്‌റേ​റാ​സിൽ മുട്ടി​ക്കു​മാ​യി​രു​ന്നു. ഇതു നിങ്ങളു​ടെ പോക്ക​റ​റിൽ കൊണ്ടു​ന​ട​ക്കാൻ കൃത്യ​മാ​യി പററിയ ഒരു വസ്‌തു​വാ​യി​രു​ന്നില്ല.

ആദ്യത്തെ ഉരച്ചു കത്തിക്കുന്ന തീപ്പെ​ട്ടി​ക്കൊ​ള്ളി അഥവാ “ഉര തീ” എന്നു കരുതാ​വു​ന്നത്‌ 1826-ൽ ഇംഗ്ലീഷ്‌ മരുന്നു വ്യാപാ​രി​യായ ജോൺ വാക്കർ നിർമ്മി​ച്ചു. ഈ കൊള്ളി പിന്നീട്‌ ലൂസിഫർ കൊള്ളി അഥവാ ലൂസിഫർ എന്ന്‌ അറിയ​പ്പെട്ടു. എന്തു​കൊണ്ട്‌ “ലൂസിഫർ”? കാരണം “പ്രകാ​ശ​വാ​ഹകൻ” എന്ന പദത്തിന്റെ ഗ്രീക്കു രൂപത്തി​ന്റെ—ഫോസ്‌ഫ​റസ്‌—ലാററിൻ ഭാഷാ​ന്ത​ര​മാ​ണിത്‌! 2 പത്രോസ്‌ 1:19-ൽ “പ്രകാ​ശ​വാ​ഹകൻ” അഥവാ “പ്രഭാത നക്ഷത്രം” എന്ന പദത്തിന്‌ ഉപയോ​ഗി​ക്ക​പ്പെട്ട ഗ്രീക്കു പദവും ഇതുത​ന്നെ​യാണ്‌. എന്തിന്‌ സ്‌പാ​നിഷ്‌ പോർട്ടു​ഗീസ്‌ തുടങ്ങിയ ചില ഭാഷക​ളിൽ എന്നെ ഇപ്പോ​ഴും ഫോസ്‌ഫ​റോ എന്നു വിളി​ക്കു​ന്നു!

വാക്കർ തന്റെ തീപ്പെ​ട്ടി​ക്കൊ​ള്ളി​ക്കു രൂപം നൽകിയ ഏതാണ്ട്‌ അതേ സമയത്തു തന്നെ, “പ്രൊ​മി​ത്യൻസ്‌” (ഒളിമ്പസ്‌ മലയിൽനിന്ന്‌ അഗ്നി മോഷ്ടി​ച്ചു മനുഷ്യ​നു നൽകിയ ഗ്രീക്ക്‌ ഇതിഹാ​സ​ങ്ങ​ളി​ലെ പ്രൊ​മി​ത്യൂസ്‌ എന്ന ടൈറ​റ​നിൽ നിന്നും) രംഗ​പ്ര​വേശം ചെയ്‌തു. അവ ചാൻസ​ലി​ന്റെ കണ്ടുപി​ടി​ത്ത​ത്തി​നും ആധുനിക തീപ്പെ​ട്ടി​ക്കൊ​ള്ളി​ക്കും മദ്ധ്യത്തിൽ വരുന്ന​വ​യാ​യി​രു​ന്നു. ഇത്‌ പൊട്ടാ​സി​യം ക്ലോ​റേ​ററ്‌, പഞ്ചസാര, പശ ഇവ കൂട്ടി​ച്ചേർത്ത്‌ നേരിയ ഒരു കടലാ​സ്സിൽ പൊതി​ഞ്ഞ​താ​യി​രു​ന്നു. ഒരററത്ത്‌ സൾഫ്യൂ​റിക്‌ ആസിഡ്‌ നിറച്ച ഒരു ചെറിയ സ്‌ഫടിക ക്യാപ്‌സൂൾ ഉണ്ടായി​രി​ക്കും. സ്‌ഫടിക ക്യാപ്‌സൂൾ പൊട്ടു​മ്പോൾ സൾഫ്യൂ​റിക്‌ ആസിഡും തീ പിടി​ക്കുന്ന മിശ്രി​ത​വും കൂടി​ച്ചേ​രു​ക​യും തീ ഉണ്ടാകു​ക​യും ചെയ്‌തു. ചാൾസ്‌ ഡാർവിൻ തെക്കെ അമേരി​ക്ക​യിൽ തന്റെ ബീഗി​ളി​ലെ പര്യട​ന​ത്തി​നി​ടെ പ്രൊ​മി​ത്വ​ന്റെ സ്‌ഫടിക ക്യാപ്‌സൂ​ളിൽ കുത്തി തീയു​ണ്ടാ​ക്കി​ക്കൊണ്ട്‌ ഉറു​ഗ്വേ​യിൽ ഒരു വിസ്‌മയം തന്നെ ഉണ്ടാക്കി. ഇവ ഉരച്ചു കത്തിക്കുന്ന തീപ്പെ​ട്ടി​ക്കൊ​ള്ളി​ക​ളാ​യി​രു​ന്നില്ല മറിച്ച്‌ രാസ പ്രവർത്തക തീക്കൊ​ള്ളി​ക​ളാ​യി​രു​ന്നു.

ഏതാണ്ട്‌ അതെ സമയത്തു​തന്നെ ഒരു ഇററാ​ലി​യൻ കെമി​സ്‌റ​റാ​യി​രുന്ന ഡൊമി​നി​ക്കോ ഗിഗ്ലി​യാ​നോ​യും എന്റെ കുടും​ബ​ത്തിൽ തൽപര​നാ​യി. പല പരീക്ഷ​ണ​ങ്ങൾക്കു​ശേഷം ആൻറി മണി സൾ​ഫൈ​ഡും മററു ചില പദാർത്ഥ​ങ്ങ​ളും കൂട്ടി​ച്ചേർത്ത്‌ ഒരു കമ്പിന്റെ അഗ്രത്തിൽ ഉറപ്പി​ച്ചെ​ടുത്ത്‌ തീ പിടി​ക്കുന്ന മിശ്രി​ത​ത്തിന്‌ അദ്ദേഹം രൂപം നൽകി. ഒരു പരുക്കൻ പ്രതല​ത്തിൽ ഉരച്ച​പ്പോൾ മിശ്രി​ത​ത്തിന്‌ ഉടൻതന്നെ തീ പിടിച്ചു.

ഈ കാലത്തി​നി​ടെ പൊട്ടാ​സി​യം ക്ലോ​റേ​റ​റും വെളുത്ത ഫോസ്‌ഫ​റ​സ്സും മിശ്രി​ത​ത്തി​ന്റെ പ്രധാന ഘടകങ്ങ​ളാ​യി​ത്തീർന്നി​രു​ന്നു; ഇവ രണ്ടും അപകട​കാ​രി​ക​ളും വിഷമ​യ​വു​മാ​യി​രു​ന്നു. പിന്നീട്‌ ഇവക്ക്‌ പകരം ലെഡ്‌ ഡയോ​ക്‌​സൈ​ഡും [അഥവാ ചുവന്ന ഈയവും മാംഗ​നീസ്‌ ഡയോ​ക്‌​സൈ​ഡും ചേർന്നത്‌] ചുവന്ന ഫോസ്‌ഫ​റ​സ്സും കടന്നു വന്നു. ഇത്‌ മിശ്രി​ത​ത്തി​ന്റെ നിർമ്മാ​ണ​ത്തി​ലും ഉപയോ​ഗ​ത്തി​ലും അടങ്ങി​യി​രുന്ന വിഷമ​ത​കളെ ദൂരീ​ക​രി​ക്കു​ക​യും ചെയ്‌തു.

മരത്തടി​ക​ളിൽ നിന്ന്‌ തീപ്പെ​ട്ടി​ക്കൊ​ള്ളി​ക​ളി​ലേക്ക്‌

ഇന്നു ഞാൻ എന്തിനാ​ലാ​ണു നിർമ്മി​ക്ക​പ്പെ​ട്ടി​രി​ക്കു​ന്നത്‌? എന്റെ ചെറിയ മെലിഞ്ഞു ഉണങ്ങിയ ശരീരം ദേവദാ​രു മരത്തിൽ നിന്നോ പൈൻ മരത്തിൽ നിന്നോ പോപ്ലാർ മരത്തിൽ നിന്നോ ഉണ്ടാക്കാം. എന്റെ ശിരസ്സ്‌ പ്രധാ​ന​മാ​യി ഫോസ്‌ഫ​റസ്സ്‌ സൾ​ഫൈ​ഡും ക്ലോ​റേ​റ​റും ഇരുമ്പ്‌ അഥവാ സിങ്ക്‌ ഓക്‌​സൈ​ഡും പൊടി​യാ​ക്കിയ ഗ്ലാസ്സും റബ്ബർ അഥവാ പശയു​മാണ്‌.

തീർച്ച​യാ​യും ഞങ്ങൾ തീപ്പെ​ട്ടി​ക്കൊ​ള്ളി​കൾ തികച്ചും വൈവി​ധ്യ​മാർന്ന ഒരു കുടും​ബ​മാണ്‌. ഞങ്ങൾ വരുന്ന പെട്ടികൾ അതിലു​മ​ധി​കം വൈവി​ധ്യ​മാർന്ന​വ​യാ​യി​രി​ക്കു​ന്നു. ഞാൻ അടുക്ക​ള​ക​ളിൽ ഉപയോ​ഗി​ക്ക​പ്പെ​ടുന്ന സാധാരണ തീപ്പെട്ടി കൊള്ളി​യാണ്‌. എന്നാൽ സെറി​നൊ അഥവാ മെഴുകു തീപ്പെ​ട്ടി​ക്കൊ​ള്ളി​കൾ [ഇററലി​യിൽ ജൻമം കൊണ്ട, മെഴുകു കടലാസ്‌ ചുരു​ട്ടി​യെ​ടു​ത്തു​ണ്ടാ​ക്കുന്ന കോ​ലോ​ടു​കൂ​ടിയ തീപ്പെ​ട്ടി​ക്കൊ​ള്ളി] കൂടെ​യുണ്ട്‌. ഇതും കൂടാതെ സ്വീഡിഷ്‌ തീപ്പെ​ട്ടി​ക്കൊ​ള്ളി​ക​ളു​മുണ്ട്‌ [വളരെ ആധുനി​ക​നായ ഇവന്റെ തലയിൽ ഫോസ്‌ഫ​റസ്സ്‌ ഇല്ലാ​തെ​യാ​ണു നിർമ്മി​ക്ക​പ്പെ​ടു​ന്നത്‌. അവന്റെ പെട്ടി​യിൽ പിടി​പ്പിച്ച ഫോസ്‌ഫ​റസ്സ്‌ പ്രതല​ത്തിൽ ഉരച്ചാൽ മാത്രമെ അതു കത്തു.]

ലളിത​മാ​യി അവതരി​പ്പി​ക്കി​ച്ചാൽ ഞങ്ങളുടെ നിർമ്മാ​ണത്തെ മൂന്നു ഘട്ടങ്ങളാ​യി തിരി​ക്കാം: ആദ്യമാ​യി എന്റെ ശരീര​മാ​യി​രി​ക്കുന്ന തീപ്പെ​ട്ടി​ക്കോ​ലി​ന്റെ നിർമ്മാ​ണം, പിന്നീട്‌ തീ പിടി​ക്കുന്ന മിശ്രി​ത​ത്തി​ന്റെ സംയോ​ജനം; അവസാ​ന​മാ​യി ഈ രണ്ടുഘ​ട​ക​ങ്ങ​ളു​ടെ​യും കൂട്ടി​യി​ണക്കൽ.

ആദ്യത്തെ ഘട്ടമായി തോൽ പൊളി​ച്ചു മാററിയ മരത്തടി​കൾ കനം കുറഞ്ഞ ദശലക്ഷ​ക്ക​ണ​ക്കി​നു തീപ്പെ​ട്ടി​ക്കോ​ലു​ക​ളാ​യി മാററ​പ്പെ​ടു​ന്നു. ഇവയുടെ പരിച്‌ഛേദം സമചതു​ര​ത്തി​ലോ ദീർഘ ചരുര​ത്തി​ലോ ആയിരി​ക്കും. എന്നാൽ ഇതിൽ നിന്നു വ്യത്യ​സ്‌ത​മാ​യി മെഴു​കു​കോ​ലു​കൾ നിർമ്മി​ക്കു​വാൻ പിരിച്ച മെഴുകു കടലാ​സ്സി​ന്റെ ഒരു നീണ്ട ഇഴ ഒരു അച്ചിലൂ​ടെ കടത്തി വലി​ച്ചെ​ടു​ക്കു​ന്നു. അതിനു​ശേഷം ഇത്‌ ഒരു മുറി​ക്കുന്ന ഉപകര​ണ​ത്തിൽ 2.5 സെൻറീ മീററർ നീളത്തിൽ മുറി​ച്ചെ​ടു​ക്കു​ന്നു.

മിശ്രി​തം വ്യത്യസ്‌ത തരം രാസപ​ദാർത്ഥ​ങ്ങ​ളിൽ നിന്ന്‌ ഉണ്ടാക്ക​പ്പെ​ടു​ന്നു. അതിനാൽ തീപ്പെ​ട്ടി​ക്കൊ​ള്ളി​യു​ടെ തല ഒന്ന്‌ മറെറാ​ന്നിൽ നിന്ന്‌ വ്യത്യാ​സ​പ്പെ​ട്ടി​രി​ക്കാം. അവസാ​ന​പടി രണ്ടു ഘടകങ്ങ​ളു​ടെ​യും സംയോ​ജ​ന​മാണ്‌. ഞങ്ങൾ തീപ്പെ​ട്ടി​ക്കോ​ലു​കളെ തല കീഴായി ഒരു ചട്ടത്തിൽ അടുക്കു​ന്നു. പിന്നീട്‌ ഞങ്ങളുടെ തലകളിൽ മിശ്രി​ത​ത്തിൽ മുക്കിയ ഒരു റോള​റാൽ മരുന്നു പിടി​പ്പി​ക്ക​പ്പെ​ടു​ന്നു. അതിനു​ശേഷം ഞങ്ങളെ ഉണങ്ങു​വാൻ അനുവ​ദി​ക്കു​ക​യും പെട്ടി​ക​ളിൽ ആക്കുക​യും ചെയ്യുന്നു. നിങ്ങൾ ഞങ്ങളെ ഉരച്ചു കത്തിക്കുന്ന പരുക്കൻ പ്രതലം ഗ്ലാസ്‌ പൗഡർ കലർത്തിയ വജ്രപ്പശ പെട്ടി​യു​ടെ വശങ്ങളിൽ പിടി​പ്പി​ച്ചി​രി​ക്കു​ന്ന​താണ്‌. ഒരു കാലത്ത്‌ ഈ നിർമ്മാണ പ്രക്രിയ മുഴുവൻ തന്നെ കൈക​ളാ​ലാ​യി​രു​ന്നു; എന്നാൽ ഇപ്പോൾ തീർച്ച​യാ​യും ഇത്‌ യന്ത്രവ​ത്‌ക്ക​രി​ച്ചി​രി​ക്കു​ന്നു. അവർ ഞങ്ങളെ ദശലക്ഷ​ക്ക​ണ​ക്കി​നു വീതം നിർമ്മി​ച്ചി​രി​ക്കു​ന്നു.

ഒരു മുന്നറി​യിപ്പ്‌—കുട്ടി​കൾക്ക്‌ എത്തുവാൻ കഴിയു​ന്ന​ടത്ത്‌ ഞങ്ങളെ ഇടരുത്‌. അവർ വളരെ ജിജ്ഞാ​സു​ക്ക​ളും മുതിർന്ന​വരെ അനുക​രി​ക്കാൻ ഇഷ്ടപ്പെ​ടു​ന്ന​വ​രു​മാണ്‌—എന്റെ തല പെട്ടി​യു​ടെ വശത്ത്‌ ഉരച്ചാൽ അടുത്ത​താ​യി എന്തു സംഭവി​ക്കും എന്ന്‌ നിങ്ങൾക്ക്‌ അറിയാം; എന്റെ ചൂടു​പി​ടിച്ച സ്വഭാവം മൂലം ഒരു ചെറിയ തീ ഒരു വലിയ തീ പിടു​ത്ത​ത്തി​നു കാരണ​മാ​കാം. അതു​കൊണ്ട്‌ ദയവായി സൂക്ഷ്‌മ​ത​യോ​ടെ എന്നോട്‌ ഇടപെ​ടുക! (g90 9/22)