ബൈബി​ളി​ന്റെ വീക്ഷണം

ജീവി​ത​ത്തി​ന്റെ ഉദ്ദേശ്യം എന്താണ്‌?

സമ്പത്തും പ്രശസ്‌തി​യും നേടി​യി​ട്ടുള്ള അനേകർ തങ്ങളുടെ “വിജയം” സന്തുഷ്‌ടി ഉറപ്പു നൽകി​യി​ട്ടില്ല എന്നു കണ്ടെത്തി​യി​രി​ക്കു​ന്നു. അവരുടെ ജീവി​ത​ത്തിൽ എന്തി​ന്റെ​യോ അഭാവം ഉണ്ടായി​രു​ന്നു, എന്തിന്റെ?

നാം ഇവിടെ ആയിരി​ക്കു​ന്ന​തെ​ന്തു​കൊ​ണ്ടെന്ന്‌ ചിന്തി​ക്കാൻ നേരമി​ല്ലാ​തെ​വണ്ണം ജീവിത വരുമാ​ന​ത്തി​ലും തങ്ങൾക്കാ​യി ഒരു പേരു​ണ്ടാ​ക്കു​ന്ന​തി​ലും അത്ര തിര​ക്കോ​ടെ ഏർപ്പെ​ട്ടി​രി​ക്കു​ന്ന​വർക്ക്‌ തങ്ങളുടെ കാത്തി​രുന്ന ലക്ഷ്യം പ്രാപി​ക്കു​മ്പോൾ ഒരു ഞെട്ടൽ അനുഭ​വ​പ്പെ​ടും. പുതു​താ​യി കണ്ടെത്തിയ അന്തസ്സോ​ടെ, ഉൽകൃ​ഷ്ട​മായ ഒരു ഉദ്ദേശ്യ​ത്തി​ന്റെ അഭാവ​മു​ണ്ടെ​ങ്കിൽ ജീവി​ത​ത്തിന്‌ പെട്ടെന്ന്‌ തന്നെ അലക്ഷ്യ​വും ആയാസ​ക​ര​വും ആയിത്തീ​രാൻ കഴിയും. ധനവാ​നായ ശലോ​മോൻ രാജാ​വി​നും ഈ ആശയം ബോദ്ധ്യ​പ്പെ​ട്ടി​രു​ന്നു: “ഞാൻ, ഞാൻ പോലും, . . . ഞാൻ നിവർത്തി​ക്കാൻ കഠിന​മാ​യി പ്രയത്‌നിച്ച സകല കഠിന​ശ്ര​മ​ങ്ങ​ളി​ലേ​ക്കും തിരിഞ്ഞു, എന്നാൽ നോക്കൂ! സകലവും മായയും കാററിൻപി​മ്പെ​യുള്ള പ്രയത്‌ന​വു​മാ​യി​രു​ന്നു, . . . പ്രയോ​ജ​ന​ക​ര​മായ യാതൊ​ന്നു​മി​ല്ലാ​യി​രു​ന്നു.”—സഭാ​പ്ര​സം​ഗി 2:11.

സമർത്ഥ​നും ഊർജ്ജ്വ​സ്വ​ല​നു​മായ ഈ രാജാ​വിന്‌ അഭിമാ​നി​ക്കാൻ വക നൽകിയ പദ്ധതി​ക​ളു​ടെ ഒരംശ​മെ​ങ്കി​ലും സാധി​ക്കാൻ നമുക്ക്‌ സന്തോ​ഷ​മു​ണ്ടാ​യി​രി​ക്കും. (സഭാ​പ്ര​സം​ഗി 2:4-9) എന്നിരു​ന്നാ​ലും, പ്രകട​മാ​യും, നമ്മുടെ വ്യക്തി​പ​ര​മായ വിജയം ഇന്നും “ആകമാന സന്തുഷ്ടി​യോട്‌ ശക്തമായി ബന്ധപ്പെ​ട്ടി​രി​ക്കു​ന്നില്ല” എന്ന്‌ കൊളം​ബിയ സർവ്വക​ലാ​ശാല (യു. എസ്‌. എ.) യിലെ ഗവേഷകർ പറയുന്നു. പിന്നെ എന്ത്‌ സഹായി​ക്കും? അവരുടെ പഠനം കണ്ടെത്തി​യി​രി​ക്കു​ന്നത്‌ പോലെ “ഒരുവനെ നയിക്കുന്ന മൂല്യ​ങ്ങ​ളി​ലുള്ള വിശ്വാ​സം, ജീവി​ത​ത്തിന്‌ അർത്ഥമു​ണ്ടെ​ന്നുള്ള ഒരു വിശ്വാ​സം.” സങ്കടക​ര​മാ​യി, ആളുക​ളി​ല​ധി​ക​വും അത്തരം അർത്ഥത്തി​നാ​യുള്ള അന്വേ​ഷ​ണ​ത്തിൽ നിന്നും പിൻവാ​ങ്ങു​ക​യും പകരം, തങ്ങളുടെ ജീവിതം ഒടുക്കു​ന്ന​തി​നെ​ക്കു​റിച്ച്‌ ചിന്തി​ക്കു​ക​യും ചെയ്യുന്നു.

1987-ലെ സർവ്വെ അനുസ​രിച്ച്‌ ഉന്നത നിലവാ​രം പുലർത്തുന്ന ഓരോ മൂന്ന്‌ അമേരി​ക്കൻ വിദ്യാർത്ഥി​ക​ളിൽ ഒരാൾക്ക്‌ വീതം യഥാർത്ഥ​ത്തിൽ, ആത്‌മ​ഹ​ത്യാ​ചി​ന്തകൾ ഒരു പ്രശ്‌ന​മാ​യി​രു​ന്നി​ട്ടുണ്ട്‌. എന്തു​കൊണ്ട്‌? എന്തു​കൊ​ണ്ടെ​ന്നാൽ പുറമെ വിജയി​ക​ളെന്ന്‌ തോന്നിച്ച ഈ വിദ്യാർത്ഥി​നേ​താ​ക്കൾക്ക്‌ തങ്ങൾ വ്യക്തി​പ​ര​മാ​യി വിലയി​ല്ലാ​ത്തവർ, വിജയം നേടാ​നുള്ള സമ്മർദ്ദ​ത്തിൻകീ​ഴി​ലു​ള്ളവർ, അല്ലെങ്കിൽ ഒററ​പ്പെ​ട്ട​വ​രും ഏകാന്ത​രും ആണെന്ന്‌ അനുഭ​വ​പ്പെട്ടു. അതെ, നമ്മെക്കു​റി​ച്ചു​തന്നെ സന്തോഷം തോന്നു​ന്ന​തിന്‌ നമുക്ക്‌ സ്വയമൂ​ല്യ​ത്തി​ന്റെ ഒരു ബോധം—ഒരു അർത്ഥപൂർണ്ണ​മായ ജീവിതം, ജീവി​ത​ത്തിൽ ഒരു ഉന്നതമായ ലക്ഷ്യം, അല്ലെങ്കിൽ കേവലം ജീവി​ക്കു​ന്ന​തി​നുള്ള ഒരു നല്ല കാരണം—ആവശ്യ​മാണ്‌.

നാമി​വി​ടെ ആയിരി​ക്കു​ന്നത്‌ നല്ല കാരണ​ത്തിന്‌

ജീവൻ യാദൃ​ശ്ചി​ക​മ​ല്ലെ​ന്നു​ള്ള​തി​ന്റെ തെളി​വി​നാ​യി നിങ്ങൾക്ക്‌ ഒരിക്ക​ലും അകലേക്ക്‌ നോ​ക്കേ​ണ്ട​തില്ല. സർവ്വസാ​ധാ​ര​ണ​മായ കാര്യ​ങ്ങ​ളെ​ക്കു​റിച്ച്‌ ആഴമായി ചിന്തി​ക്കുക—ഒരു ഇലയുടെ നിഗൂ​ഢ​മായ രൂപകൽപ്പന, ഒരു ശിശു​വി​ന്റെ ജനനം, ഭയങ്കര​മായ പ്രപഞ്ചം. ഒരു കാരണ​ത്താൽ ആരോ ഇവയെ​ല്ലാം രൂപകൽപ്പന ചെയ്‌തു എന്ന സ്വാഭാ​വി​ക​മായ നിഗമ​ന​ത്തിൽ നിന്നും ഒഴിഞ്ഞു​മാ​റാ​നാ​വില്ല. “അവന്റെ അദൃശ്യ​ഗു​ണങ്ങൾ, അവന്റെ നിത്യ​ശ​ക്തി​യും ദിവ്യ​ത്വ​വും പോലും . . . വ്യക്തമാ​യി കാണ​പ്പെ​ടു​ന്നു.”—റോമർ 1:20.

അതു​കൊണ്ട്‌ ആളുകൾ ചോദി​ക്കും: “നാമി​വി​ടെ ആയിരി​ക്കു​ന്ന​തെ​ന്തു​കൊണ്ട്‌?” എന്ന്‌. കനേഡി​യൻ ഭിഷഗ്വ​ര​നായ വില്യം ഓസ്‌ലർ ഇപ്രകാ​രം പ്രസ്‌താ​വി​ച്ച​പ്പോൾ അതിന്റെ അടിസ്ഥാന ഉത്തരത്തിൽ സ്‌പർശി​ച്ചു: “നാമി​വി​ടെ ആയിരി​ക്കു​ന്നത്‌ ജീവി​ത​ത്തോട്‌ നമ്മാൽ കഴിയു​ന്നത്‌ കൂട്ടു​ന്ന​തി​നു വേണ്ടി​യാണ്‌, നമ്മാൽ കഴിയു​ന്നത്‌ നേടു​ന്ന​തി​നല്ല.” (ഇററാ​ലി​ക്‌സ്‌ ഞങ്ങളു​ടെത്‌.) 25-ഓ അതിൽ കുറവൊ വാക്കു​ക​ളിൽ ഒരു ഉത്തരം നൽകാൻ നിർബ്ബ​ന്ധി​ക്ക​പ്പെ​ട്ട​പ്പോൾ ഒരു ക്രിസ്‌ത്യാ​നി ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു: “നാമി​വി​ടെ ആയിരി​ക്കു​ന്നത്‌ ഭൂമിയെ ഒരു പറുദീസ ആക്കിത്തീർക്കുന്നതിനാണെന്ന്‌a പറയാം എന്നെനിക്ക്‌ തോന്നു​ന്നു.” (ഉൽപ്പത്തി 1:28; 2:8, 15) ഒരു പറുദീസ ആക്കിത്തീർക്കു​ക​യോ? അത്തര​മൊ​രു ഉദ്യമ​ത്തോ​ളം മനുഷ്യ​രായ നാം വരുമോ?

നാം ആരംഭി​ച്ചി​ട്ടേ​യു​ള്ളു!

നാം ചെയ്യാൻ രൂപകൽപ്പന ചെയ്യ​പ്പെ​ട്ടി​രി​ക്കു​ന്ന​തി​ന്റെ കഷ്ടിച്ച്‌ ഉപരി​തലം ഒന്ന്‌ ഉരസാൻ മാത്രമെ നമ്മുടെ ഇപ്പോ​ഴത്തെ ജീവി​ത​കാ​ലം അനുവ​ദി​ക്കു​ന്നു​ള്ളു. നിങ്ങളു​ടെ മസ്‌തി​ഷ്‌ക​ത്തി​ലുള്ള 100 ലക്ഷം കോടി​യോ​ളം വരുന്ന നാഡീ​കോ​ശ​ങ്ങ​ളെ​ക്കു​റി​ച്ചും മററു കോശ​ങ്ങ​ളെ​ക്കു​റി​ച്ചും ചിന്തി​ക്കുക. ഈ കോശ​ങ്ങൾക്ക്‌ പരസ്‌പരം ഉണ്ടാക്കാൻ കഴിയുന്ന ബന്ധങ്ങളു​ടെ എണ്ണം കണക്കാ​ക്ക​പ്പെ​ട്ട​ത​നു​സ​രിച്ച്‌ 10⁸⁰⁰ ആണ്‌. ഈ സംഖ്യ പ്രപഞ്ച​ത്തി​ലെ ആററങ്ങ​ളു​ടെ എണ്ണത്തിന്റെ അതിശ​യി​പ്പി​ക്കുന്ന 10⁷⁰⁰ മടങ്ങാണ്‌! നിങ്ങൾക്ക്‌ വിശാ​ല​മാ​യി യാത്ര ചെയ്യു​ന്ന​തി​നും നിങ്ങൾക്കു താൽപ്പ​ര്യ​മുള്ള വിഷയങ്ങൾ പഠിക്കാൻ നിത്യ​മാ​യി സമയ​മെ​ടു​ക്കു​ന്ന​തി​നും നിങ്ങളു​ടെ അഭീഷ്ട​ത്തി​നൊത്ത പ്രാപ്‌തി​ക​ളും വൈദ​ഗ്‌ദ്‌ധ്യ​ങ്ങ​ളും വികസി​പ്പി​ക്കു​ന്ന​തി​നും സാധി​ക്കു​ന്നു​വെ​ങ്കിൽ എന്തെല്ലാം പഠിക്കാ​നും ചെയ്യാ​നും നിങ്ങൾക്ക്‌ കഴിയു​മെന്ന്‌ സങ്കൽപ്പി​ക്കുക! മാനവ പരി​പോ​ഷ​ണ​ത്തി​നാ​യുള്ള എത്രമാ​ത്രം ലീന സിദ്ധി നമ്മി​ലോ​രോ​രു​ത്ത​രി​ലും ചൂഷണം ചെയ്യ​പ്പെ​ടാ​തെ അടങ്ങി​യി​ട്ടു​ണ്ടാ​കാം?

നിങ്ങളു​ടെ പ്രാപ്‌തി​കൾ വികസി​പ്പി​ക്കാ​നുള്ള അനന്തമായ സമയവും വകകളു​മു​ണ്ടാ​യി​രു​ന്നെ​ങ്കിൽ നിങ്ങൾക്ക്‌ വിരസത ഒഴിവാ​ക്കു​ന്ന​തി​നു കഴിയു​മോ? കഴിയും—ശലോ​മോൻ ഒടുവിൽ ചെയ്‌ത​തു​പോ​ലെ, സ്വയ​പ്ര​സാ​ദനം പെട്ടെ​ന്നു​തന്നെ മടുപ്പു​ള​വാ​ക്കു​ന്നു എന്ന്‌ വിവേ​ക​പൂർവ്വം തിരി​ച്ച​റി​യു​ന്ന​തി​നാൽ!

ശലോ​മോ​ന്റെ പരിഹാ​ര​മാർഗ്ഗം എന്തായി​രു​ന്നു? “നിന്റെ മഹാനായ സ്രഷ്ടാ​വി​നെ ഇപ്പോൾ ഓർക്കുക,” എന്ന്‌ അവൻ ബുദ്ധി​യു​പ​ദേ​ശി​ച്ചു. അല്ലാത്ത​പക്ഷം, “എനിക്ക​തിൽ താൽപ്പ​ര്യ​മില്ല,” എന്ന്‌ നീ പറയുന്ന നാളുകൾ നിശ്ചയ​മാ​യും വരും. സമാന​മാ​യി, യേശു ഇപ്രകാ​രം പറഞ്ഞു: “സ്വീക​രി​ക്കു​ന്ന​തി​ലു​ള്ള​തി​ലേറെ സന്തുഷ്ടി നൽകു​ന്ന​തി​ലുണ്ട്‌.”—സഭാ​പ്ര​സം​ഗി 12:1, 13; പ്രവൃ​ത്തി​കൾ 20:35.

സംതൃ​പ്‌തി​ക്കുള്ള താക്കോൽ

അങ്ങനെ, ജീവി​ത​ത്തിന്‌ രണ്ട്‌ മഹത്തായ മുൻഗ​ണ​നകൾ ഉണ്ടായി​രി​ക്കു​ന്നു എന്ന്‌ യേശു വിശദ​മാ​ക്കി, ഒന്നാമ​ത്തേത്‌ “നിങ്ങളു​ടെ ദൈവ​മായ യഹോ​വയെ ആരാധി​ക്കുക” എന്നതും രണ്ടാമ​ത്തേത്‌ “നിങ്ങളു​ടെ അയൽക്കാ​രനെ നിങ്ങ​ളെ​പ്പോ​ലെ തന്നെ” സ്‌നേ​ഹി​ക്കുക എന്നതും. ജന്തുസ​സ്യ​ജീ​വി​ത​ങ്ങ​ളു​ടെ അന്തരാ​ശ്ര​യ​ത്വ​ത്തെ സംബന്ധിച്ച്‌ നമുക്ക​റി​യാ​വുന്ന സകലതി​നോ​ടും ഇതു യോജി​ക്കു​ന്നു. ഈ താഴ്‌ന്ന ജീവരൂ​പ​ങ്ങ​ളെ​ല്ലാം ഇത്രമാ​ത്രം പരസ്‌പ​രാ​ശ്ര​യ​ത്വ​ത്തി​ലാ​യി​രി​ക്കാൻ നിർമ്മി​ക്ക​പ്പെ​ട്ടി​രി​ക്കു​ന്നു​വെ​ങ്കിൽ, വിശാ​ല​മായ ലീന​പ്രാ​പ്‌തി​ക​ളോ​ടു കൂടി മനുഷ്യ​രായ നാം പരസ്‌പരം സഹകരി​ക്കു​ന്ന​തി​നും ജീവന്റെ ഉറവായ യഹോ​വയെ സേവി​ക്കു​ന്ന​തി​നും നിർമ്മി​ക്ക​പ്പെ​ട്ടി​രി​ക്കു​ന്നു​വെ​ന്നത്‌ യുക്തി​പൂർവ്വ​ക​മല്ലെ?—മത്തായി 22:37-39; സങ്കീർത്തനം 36:9.

അനന്തമായ സ്‌നേ​ഹ​പൂർവ്വ​ക​നേ​ട്ടങ്ങൾ—ആളുക​ളു​മാ​യും ദൈവ​വു​മാ​യും നമ്മുടെ ബന്ധത്തിന്റെ സംയോ​ജനം—നമ്മുടെ ജീവി​ത​ങ്ങളെ എന്നെ​ന്നേ​ക്കും സാർത്ഥ​ക​മാ​ക്കി നിർത്തും. ഈ സന്തോ​ഷ​ക​ര​മായ നൽകലാണ്‌ ഇപ്പോ​ഴും വരുവാ​നി​രി​ക്കുന്ന “പുതിയ ഭൂമി”യിലും ഒരു സംതൃ​പ്‌ത​ജീ​വി​ത​ത്തി​ന്റെ താക്കോൽ.—യെശയ്യാവ്‌ 65:17, 18. (g89 2/8)

[അടിക്കു​റി​പ്പു​കൾ]

[28-ാം പേജിലെ ചതുരം]

നിത്യജീവൻ—അനു​ഗ്ര​ഹ​മോ ശാപമോ?

“നിത്യ​ജീ​വൻ മനുഷ്യ​വർഗ്ഗ​ത്തിന്‌ അനു​ഗ്ര​ഹ​മോ അതോ ശാപമോ?” എന്ന്‌ ഭൗതിക ശാസ്‌ത്ര​ജ്ഞ​നും എഴുത്തു​കാ​ര​നു​മായ ഡോ. റോബർട്ട്‌ ജാസ്‌​ത്രോ​യോട്‌ ചോദി​ക്കു​ക​യു​ണ്ടാ​യി. അദ്ദേഹ​ത്തി​ന്റെ മറുപ​ടി​യോ? “അത്‌ ആകാം​ക്ഷ​യുള്ള മനസ്സും പഠിക്കാ​നുള്ള അനന്തമായ തൃഷ്‌ണ​യും ഉള്ളവർക്ക്‌ ഒരനു​ഗ്ര​ഹ​മാ​യി​രി​ക്കും. എന്നെ​ന്നേ​ക്കും അറിവ്‌ ഉൾക്കൊ​ള്ളാ​നു​ണ്ടെ​ന്നുള്ള ചിന്ത അങ്ങനെ​യു​ള്ള​വർക്ക്‌ ആശ്വാ​സ​ക​ര​മാ​യി​രി​ക്കും. എന്നാൽ, പഠിക്കാ​നു​ള്ള​തെ​ല്ലാം തങ്ങൾ പഠിച്ചി​രി​ക്കു​ന്നു​വെന്ന്‌ തോന്നു​ന്ന​വ​രും അടഞ്ഞ മനസ്സു​ള്ള​വ​രു​മായ മററു​ള്ള​വർക്ക്‌ അതൊരു ഭയങ്കര ശാപമാ​യി​രി​ക്കും. അങ്ങനെ​യു​ള്ള​വർക്ക്‌ തങ്ങളുടെ സമയത്തെ ഉപയോ​ഗി​ക്കാൻ ഒന്നും ഉണ്ടായി​രി​ക്കു​ക​യില്ല.”—“റൈറംസ്‌ അഡ്‌വോ​ക്കെ​ററ്‌,” എസ്‌കോ​ണ്ടി​ടോ, കാലി​ഫോർണിയ, ഫെബ്രു​വരി 19, 1984.

[27-ാം പേജിലെ ചിത്രം]

മാനുഷമസ്‌തിഷ്‌കം നമ്മെ എന്നേക്കും സേവി​ക്കു​ന്ന​തി​നു രൂപകൽപ്പന ചെയ്യ​പ്പെ​ട്ട​താ​യി​രു​ന്നു