Өліммен бәрі бітпейді!

Бетания Иерусалимнен үш шақырымдай жерде орналасқан шағын ауыл болатын (Жохан 11:18). Иса пайғамбардың өлуіне бірнеше апта қалғанда, мұнда бір қайғылы жағдай орын алды. Исаның жақын досы Елазар аяқ астынан қатты ауырып, қайтыс болды.

Бұл хабарды алғаш естігенде, Иса шәкірттеріне Елазардың ұйықтап жатқанын әрі оны оятуға бара жатқанын айтады (Жохан 11:11). Алайда шәкірттері сөздерінің мағынасын түсінбегендіктен, Иса оларға: “Елазар өлді”,— деп ашық айтты (Жохан 11:14).

Иса Бетанияға келгенде, Елазардың жерленгеніне төрт күн болған еді. Ол марқұмның әпкесі Мартаны жұбатқысы келгенде, Марта оған былай деді: “Ием, осында болғаныңда, бауырым өлмес еді” (Жохан 11:17, 21). Сонда Иса: “Қайта тірілу және өмір — менмін. Маған сенген адам өлсе де, қайта өмір сүреді”,— деп жауап берді (Жохан 11:25).

Айтқандарының бос уәде емес екенін көрсету үшін, Иса қабірге жақындады да, қатты дауыстап: “Елазар, шық!”— деді (Жохан 11:43). Сонда қайтыс болған Елазар қабірден шықты! Бұған айналадағы жұрт қайран қалды.

Осының алдында Иса екі адамды қайта тірілткен болатын. Солардың бірі Жайыр есімді кісінің жас қызы еді. Оны қайта тірілтпес бұрын Иса бұл қыздың да жай ғана ұйықтап жатқанын айтқан (Лұқа 8:52).

Жайырдың қызы мен Елазар қайтыс болғанда Иса өлімді ұйқымен салыстырды. Бұл өте орынды салыстыру болып табылады. Неліктен? Себебі ұйықтап жатқан адам ештеңе білмейді, әрі ұйқы ауру мен қасірет сезінбейтін күйді жақсы сипаттайды (Уағыздаушы 9:5; “Өлімді терең ұйқымен салыстыруға болады” деген қоршауды қараңыз). Исаның алғашқы шәкірттері өлген адамның шын мәнінде қандай күйде болатынын жақсы түсінген. Бұған қатысты бір еңбекте былай делінген: “Исаның ізбасарлары өлімді ұйқыға теңеген, ал моланы сенім танытып қайтыс болғандардың демалатын орны ретінде қарастырған”a (“Encyclopedia of Religion and Ethics”).

Өлген адамдардың қасірет шегіп жатпағанын, қайта, жай ғана молада өлім ұйқысында жатқанын білгеніміз бізге жұбаныш береді. Сонымен біз өлген соң адаммен не болатынына қатысты шындықты білдік, ал бұл бізге өлімнен жан ұшыра қорықпауға көмектеседі.

“АДАМ ӨЛГЕН СОҢ, ҚАЙТАДАН ТІРІЛЕ МЕ?”

Түнде тынығып ұйықтағанды жақсы көргенімізбен, қайсысымыз мәңгілік ұйқыға кеткіміз келер еді? Өлім ұйқысына кеткен адамдар Елазар мен Жайырдың қызы сияқты қайтадан өмір сүреді деп үміттене аламыз ба?

Рубасы Әйүп өлуге шақ қалдым деп ойлағанда: “Адам өлген соң, қайтадан тіріле ме?”— деп сұраған болатын (Әйүп 14:14).

Әйүп сұрағына өзі жауап беріп, Құдіретті Құдайға: “Сен Өзің жаратқан мені қайтадан көргің келген кезіңде шақырып, мен Саған жауап берер едім”,— деген (Әйүп 14:15). Ехоба Құдайдың адал қызметшісін қайта тірілтетін уақытты асыға күтетініне Әйүп сенімді болған. Әйүптің айтқаны жай ғана арман болды ма? Жоқ, мүлдем олай емес.

Исаның адамдарды қайта тірілткені Құдайдың оған өлімнің үстінен билік бергенінің айқын дәлелі болып табылады. Шынында да, Киелі кітапта Исада “өлімнің... кілті” бар екені жазылған (Аян 1:18). Иә, өлімнің үстінен билігі бар Иса Елазарды тірілткені сияқты, болашақта да қайтыс болған жандарды қайта тірілтетін болады.

Киелі кітапта қайта тірілу жайлы жиі айтылады. Ежелде өмір сүрген Даниял пайғамбарға бір періште былай деген: “Сен дүниеден өтіп, тынығасың. Ақыр заманда [“күндердің соңында” ЖД] қайта тіріліп, өзіңе дайындалып қойылған үлесіңді иемденесің!” (Даниял 12:13). Ал Иса пайғамбар қайта тірілудің болатынын мойындамаған яһуди жетекшілеріне, атап айтқанда, саддукейлерге: “Сендер Жазбаларды да, Құдайдың құдіретін де білмегендіктен қателесіп тұрсыңдар”,— деген (Матай 22:23, 29). Құдайдың Пауыл есімді қызметшісі болса: “Мен... Құдайдың әділдерді де, әділетсіздерді де қайта тірілтетініне үміттенемін”,— деп жазған (Елшілердің істері 24:15).

ӨЛГЕН АДАМДАР ҚАШАН ҚАЙТАДАН ӨМІР СҮРЕДІ?

Әділдер де, әділетсіздер де қайта тірілетін уақыт қашан келеді? Періште Құдайдың әділ қызметшісі Даниялға оның “күндердің соңында” қайта тірілетінін айтқан. Марта да ағасы Елазардың “соңғы күні болатын қайта тірілу кезінде тірілетініне” сенімді болған (Жохан 11:24).

Киелі кітапта осы “соңғы күн” Мәсіхтің Патшалығымен байланыстырылады. Пауыл былай деп жазған: “Құдай барлық жауларын аяғына жығып бергенше, ол [Мәсіх] билік жүргізуі тиіс. Жойылатын соңғы жау — өлім” (Қорынттықтарға 1-хат 15:25, 26). Бұл осы Патшалықтың келуін және Құдай еркінің жер бетінде орындалуын сұрап дұға етуімізге келелі себеп болып табыладыb.

Әйүп айтып кеткендей, қайтыс болған адамдарды қайта тірілту — Құдайдың еркі. Сол күн келгенде, өлім түптамырымен жойылады. Сонда ешкім де, ешқашан да “Өліммен бәрі біте ме?” деп сұрамайтын болады.