“Құдайдың қолынан бәрі келеді”

1980 жылдары “Күзет мұнарасы” жиналысты өткізетін бауырласта ғана болатын, оның өзі қолдан жасалған көшірме еді. Мен ақсақалдардың бірі Генади Гудадзеге барып, журналдарды өзіміз басайық деп ұсындым.

Бұған дейін бауырластар өздері мимеограф жасап, азын-аулақ әдебиеттер басып шығаратын. Әдебиетті үзбей басып тұру үшін, жақсы жұмыс істейтін мимеограф, жазу машинасы, тәжірибелі машинистка, көп трафарет қажет еді. Бірақ баспа құралдарының бәрі, тіпті қағаз да, үкімет тіркеуінен өтетін, әрі бәрін арнайы қауіпсіздік қызметі қадағалайтын.

Мен бір танысымнан қолданыстан алынып тасталған, үкіметтің де қарамағынан шыққан машинка сатып алдым. Ал менің сіңлім машинистка еді, сондықтан бізге көмектесе алатын. Бауырластар жаңа мимеограф жасады, трафареттер алатын жер де тапты. Бәрі орын-орнына орналастырылып, көп ұзамай грузин тілінде алғашқы “Күзет мұнарасы” журналы шықты.

Бірақ жолымызда тағы бір кедергі болды. Бір күні маған Генади келіп: “Бізге трафарет алатын басқа бір жер табу керек”,— деді. Сосын ол бір мемлекеттік мекемеден трафарет көргенін, бірақ полиция қызметкерлері қарап тұрғандықтан сатып ала алмағанын айтты. Енді трафаретті қайдан аламыз? Мен: “Бұл біздің қолымыздан келмейді!”— дей бердім. Генади болса кесіп алғандай: “Олай деуіңді қой. Құдайдың қолынан бәрі келеді!”— деді (Мат. 19:26).

Келесі күні қобалжып әлгі мекемеге бара жатқанда, ойымнан осы сөздер кетпеді. Ехоба мені жылы жүзді бір машинисткаға бағыттады. Ол менің өтінішіме бастықтан рұқсат алып берді. Бастық оның күйеуі болып шықты! Содан трафареттерді үнемі сол жерден алып тұратын болдық. Осы жағдайдан кейін трафареттен еш тапшылық болмады.