Sýnirðu þolgæði?
1 „Ég hef enga meiri gleði en þá . . . að börnin mín lifi í sannleikanum.“ (3. Jóh. 4) Það veitti Jóhannesi mikla gleði að sjá andleg börn sín sýna þolgæði. Það hlýtur því að gleðja föður okkur á himnum að sjá milljónir væntanlegra barna sinna ‚lifa í sannleikanum.‘ — Orðskv. 23:15, 16; 27:11.
2 Þótt fólk Guðs í heild sé kostgæfið í kristnu starfi hafa sumir smám saman hægt á sér. Þeir voru atorkusamir er þeir kynntust sannleikanum fyrst en þegar árin liðu féllu þeir í það far að taka sjaldan eða lítinn þátt í því starfi að gera menn að lærisveinum.
3 Sumir hægja á sér vegna veikinda og elli. Það er skiljanlegt en þeir eiga engu að síður hrós skilið fyrir að gera það sem þeir geta. En allir, sem vígst hafa Guði, ættu að spyrja sig hvort þeir séu farnir að einblína svo mikið á eigin hugðarefni að starf Guðsríkis skipi lægri sess í lífi þeirra og hvort þeir hafi orðið ‚hálfvolgir‘ eða hvort þeir ‚kosti enn kapps.‘ (Opinb. 3:15, 16; Lúk. 13:24) Hugleiðum í bæn hvar við stöndum og gerum nauðsynlegar úrbætur. Höfum í huga að Jehóva heitir ‚þeim sem gera hið góða vegsemd, heiðri og friði.‘ — Rómv. 2:10.
4 Hvernig geturðu haldið út? Hvað hjálpaði Jesú að halda út? Páll svarar: „Vegna gleði þeirrar, er beið hans, leið hann þolinmóðlega á krossi, mat smán einskis og hefur nú setst til hægri handar hásæti Guðs.“ (Hebr. 12:1-3) Gleðin sem beið Jesú var miklu þyngri á metunum en þær skammvinnu raunir sem hann mátti þola. Ef við hugsum um þá gleði sem bíður okkar getur það líka verið okkur hjálp til að halda út. (Opinb. 21:4, 7; 22:12) Ef við leitum eftir styrk frá Jehóva með einkanámi, reglulegri samkomusókn og staðfastri bæn getum við þraukað í því verki sem hann hefur falið okkur að vinna.
5 Jehóva gleðst yfir þolgæði hollra þjóna sinna. Gerum hann enn glaðari með því að halda áfram að ‚lifa í sannleikanum.‘