Geturðu trúað á persónulegan Guð?

„MAÐUR þarf ekki að trúa á Guð til að vera kristinn . . . Það stendur yfir bylting núna en á 21. öldinni verður kirkjan án Guðs í hefðbundnum skilningi,“ sagði háttsettur, breskur háskólaprestur. Hann talaði fyrir munn hreyfingar sem nefnd er Trúarhafið og að minnsta kosti hundrað breskir prestar aðhyllast. Þessir „kristnu guðleysingjar“ halda því fram að trúarbrögðin séu uppfinning mannanna og Guð sé bara „hugmynd“ eins og einn þeirra komst að orði. Yfirnáttúrlegur Guð samrýmist ekki lengur hugmyndaheimi þeirra.

„Guð er dauður“ var vinsælt slagorð á sjöunda áratugnum. Það endurspeglaði viðhorf þýska heimspekingsins Friedrichs Nietzsche á nítjándu öld og fékk mörgu ungu fólki í hendur afsökun fyrir að gera það sem því sýndist, að stunda frjálsar ástir og nota fíkniefni án nokkurs siðferðilegs aðhalds. En jók slíkt frelsi á lífsfyllingu og hamingju blómabarnanna eins og þau voru kölluð?

Á sama áratug gaf John A. T. Robinson, biskup ensku biskupakirkjunnar, út hina umdeildu bók sína Honest to God. Margir félaga hans tóku hann í karphúsið fyrir að halda því fram að Guð sé „ekki annað en ákveðin vídd í reynsluheimi manna.“ Keith Ward, prófessor í guðfræði, spurði: „Er trú á Guð einhvers konar úrelt hjátrú sem hinir vitru hafa nú kastað fyrir róða?“ Hann svaraði síðan spurningunni: „Ekkert er þýðingarmeira í trúnni nú á dögum en að endurheimta þekkinguna á hinni hefðbundnu guðshugmynd.“

Þjáningar og persónulegur Guð

Mörgum, sem trúa á persónulegan Guð, finnst erfitt að samrýma trú sína þeim harmleikjum og þjáningum sem þeir sjá. Til dæmis voru 16 ung börn skotin til bana ásamt kennara sínum í Dunblane í Skotlandi í mars árið 1996. „Ég skil bara ekki vilja Guðs,“ sagði örvilnuð kona. Sálarkvölin, sem harmleikurinn olli, kom fram á korti sem skilið var eftir ásamt blómum utan við skóla barnanna. Þar stóð bara: „AF HVERJU?“ Dómkirkjupresturinn í Dunblane svaraði spurningunni: „Það getur ekki verið til nein skýring. Við getum ekki svarað því af hverju þetta gerðist.“

Síðar sama ár var vinsæll, ungur prestur við ensku biskupakirkjuna myrtur með hrottalegum hætti. Dagblaðið Church Times sagði að agndofa söfnuðurinn hefði heyrt erkidjáknann í Liverpool tala um að „hamra á dyrnar hjá Guði og spyrja: Af hverju? Af hverju?“ Þessi kennimaður hafði heldur engin huggunarorð fram að færa frá persónulegum Guði.

Hverju eigum við þá að trúa? Það er rökrétt að til sé persónulegur Guð. Það er lykillinn að svörum við hinum áleitnu spurningum hér á undan. Við hvetjum þig til að skoða rökin sem fram koma í greininni á eftir.

[Mynd á blaðsíðu 3]

Á kortinu var spurt: „Af hverju?“

[Rétthafi]

NEWSTEAM No. 278468/Sipa Press