Þú getur fundið ómetanlega fjársjóði!

„SÉRÐU nokkuð?“ spurði hinn auðugi Englendingur. „Já, stórkostlega hluti,“ svaraði Egyptalandsfræðingurinn. Þetta var árið 1922 og Howard Carter var að kíkja inn í gröf Tútakamons Faraós í Kóngadalnum í Egyptalandi í fyrsta sinn. Hrifningin leynir sér ekki í orðum Carters:

„Þegar augu mín vöndust daufri birtunni stigu hægt og hægt fram úr myrkrinu undarleg dýr, styttur og gull — alls staðar glitti í gull. Eitt augnablik var ég agndofa af undrun — augnablik sem hlýtur að hafa verið eins og heil eilífð fyrir hina sem stóðu hjá mér . . . Okkur hafði aldrei dreymt um neitt þessu líkt; heilt grafhýsi — heilt safn að því er virtist — af munum.“ Carter viðurkenndi að hann hafi ‚fundið fyrir spennu fjársjóðagrafarans.‘

Með þessum fundi komu fram í dagsljósið gífurlegir fjársjóðir sem faldir voru fyrir meira en 3000 árum. En Guð vill að við tökum þátt í langtum mikilvægari fjársjóðaleit. Það er leit að mun eftirsóknarverðari fjársjóðum en gulli, silfri eða gimsteinum. Það er leitin að visku Guðs og einn dýrmætasti fjársjóður hennar er eilíft líf. — Jóhannes 17:3.

Hún kostar áreynslu

Það kostar mikla áreynslu að grafa upp fornar menjar eða fjársjóði. Það er ekkert létt verk að grafa í jörðina úti í óbyggðum eða kafa niður í hættulegt hafdjúp í leit að fólgnum, gröfnum eða sokknum fjársjóði. En sá sem leitar fólginna fjársjóða leggur fúslega á sig slíkt erfiði. Hann er tilbúinn að þola alls konar þrengingar og sigrast á erfiðleikum sem virðast óyfirstíganlegir. En er ekki leitin að visku Guðs þess virði að leggja enn meira á sig?

Við getum fundið ómetanlega fjársjóði ef við leggjum á okkur það sem þarf til að nema Biblíuna og kristin rit sem gerð eru til að hjálpa okkur í leitinni að fjársjóðum viskunnar. Stöðug viðleitni er bráðnauðsynleg. Við yrðum ekki rík ef við byrjuðum að grafa eftir fjársjóði en gæfumst upp eftir fyrstu skóflustunguna. Það verðum við ekki heldur ef við byrjum að grafa eftir andlegum fjársjóðum en gefumst svo upp af því að okkur finnst leitin of erfið. „Sú speki, sem að ofan er,“ er ætluð þeim sem leggja sig fram til að tileinka sér hana. (Jakobsbréfið 3:17) Ættum við ekki að leggja á okkur það erfiði sem þarf til að finna hinn ómetanlega fjársjóð sem viska Guðs er?