پیران جماعت مطمئنند که یَهُوَه کارهای آن‌ها را می‌بیند و برای آن ارزش قائل است.‏ علاوه بر کار شبانی،‏ تعلیم و موعظه،‏ بسیاری از پیران جماعت از پروژه‌های ساختمان‌سازی و فعالیت‌های امدادرسانی هم پشتیبانی می‌کنند.‏ گروه دیگری از پیران مسئول بازدید از بیماران هستند یا در کمیته‌های رابط بیمارستان خدمت می‌کنند.‏ پیران جماعت که برای این کارها داوطلب می‌شوند،‏ می‌دانند که جماعت بر اساس ترتیبات یَهُوَه سازماندهی شده است.‏ آن‌ها با کمال میل خدمت می‌کنند و اطمینان دارند که یَهُوَه به تلاش‌هایشان پاداش خواهد داد.‏ ‎(‏کول ۳:‏​۲۳،‏ ۲۴)‎‏ همه نمی‌توانند پیر جماعت باشند،‏ ولی همه می‌توانند به یَهُوَه خدمت کنند.‏ وقتی تمام تلاشمان را در خدمت به یَهُوَه انجام دهیم،‏ او قدردان است.‏ اعانات ما برای حمایت از فعالیت جهانی،‏ حتی اگر مبلغ کمی باشد برای یَهُوَه باارزش است.‏ وقتی هم از خطای دیگران چشم‌پوشی می‌کنیم و آن‌ها را می‌بخشیم،‏ یَهُوَه خشنود می‌شود.‏ مطمئن باشید که او برای زحمت‌های شما ارزش قائل است.‏ یَهُوَه شما را دوست دارد و به شما پاداش می‌دهد.‏—‏لو ۲۱:‏​۱-‏۴.‏ ب۲۴/‏۶ ص ۲۳-‏۲۴ ¶۱۲-‏۱۳

تجربهٔ آن مرد جوان نشان می‌دهد که چه اتفاقی ممکن است برای هر پرستندهٔ یَهُوَه بیفتد.‏ شخص ممکن است مرتکب گناهی بزرگ شود و فکر کند که همه چیز «بلافاصله» و به طور غیرمنتظره اتفاق افتاده است.‏ اما اگر در مورد گناهش فکر کند،‏ احتمالاً متوجه می‌شود که قدم‌های ناعاقلانه‌ای که قبلاً برداشته،‏ باعث شد که مرتکب گناه شود.‏ این قدم‌ها می‌تواند شامل معاشرت بد،‏ تفریحات ناسالم،‏ رفتن به جاها و وارد شدن به وب‌سایت‌هایی باشد که برای مسیحیان مناسب نیست.‏ شخصی که گناه می‌کند،‏ شاید مدتی است که از دعا کردن،‏ خواندن کتاب مقدّس و شرکت در جلسات و خدمت موعظه دست کشیده باشد.‏ گناه چنین شخصی مانند گناه آن مرد جوان در کتاب امثال،‏ «بلافاصله» اتفاق نیفتاده است.‏ چه درسی می‌گیریم؟‏ ما نباید فقط از گناه،‏ بلکه باید از قدم‌هایی که منجر به گناه می‌شود دوری کنیم.‏ سلیمان این موضوع را در این گزارش نشان می‌دهد.‏—‏مت ۵:‏​۲۹،‏ ۳۰.‏ ب۲۴/‏۷ ص ۱۶ ¶۱۰-‏۱۱

این گنج کار نجات‌بخش موعظهٔ پادشاهی خداست.‏ ‎(‏۲قر ۴:‏⁠۱)‎‏ ظرف‌های گِلی چیست؟‏ آن‌ها مظهر خادمان خدا هستند که خبر خوش را به مردم می‌رسانند.‏ در روزگار پولُس،‏ بازرگانان از ظرف‌های گِلی برای حمل چیزهای باارزشی مثل غذا،‏ شراب و پول استفاده می‌کردند.‏ به همین شکل یَهُوَه موعظهٔ پیام باارزش پادشاهی خود را به ما سپرده است.‏ با حمایت یَهُوَه می‌توانیم نیروی لازم را داشته باشیم تا همواره پادشاهی خدا را موعظه کنیم.‏ گاهی ممکن است از انسان بترسیم.‏ چگونه می‌توانیم بر این مانع غلبه کنیم؟‏ دعای رسولان را در زمانی که به آن‌ها دستور داده شد که دیگر موعظه نکنند در نظر بگیرید.‏ آن‌ها به جای این که تسلیم ترس شوند،‏ از یَهُوَه خواستند که کمکشان کند تا با ‹شجاعتِ تمام کلامش را اعلام کنند.‏› یَهُوَه بلافاصله به دعای آن‌ها جواب داد.‏ ‎(‏اعما ۴:‏​۱۸،‏ ۲۹،‏ ۳۱)‎‏ اگر بعضی وقت‌ها از انسان بترسیم،‏ می‌توانیم از یَهُوَه بخواهیم که با بیشتر کردن محبتمان به دیگران،‏ بدون ترس به آن‌ها موعظه کنیم.‏ ب۲۴/‏۴ ص ۱۶-‏۱۷ ¶۸-‏۹