توضیح آیههای کتاب مقدّس
میکاه ۶:۸—‹با فروتنی در حضور خدایت سلوک کن›
«یَهُوَه به تو گفته است که چه کارهایی خوب است. او از تو انتظاری ندارد جز این که عادلانه رفتار کنی و وفاداری را دوست داشته باشی، و هنگام راه رفتن با خدایت فروتن باشی!»—میکاه ۶:۸، پاورقی، ترجمهٔ دنیای جدید.
«ای مرد، او تو را از آنچه نیکوست آگاه ساخته است؛ و خداوند از تو چه میطلبد، جز آنکه انصاف را به جای آری و محبت را دوست بداری، و با فروتنی در حضور خدایت سلوک کنی؟»—میکاه ۶:۸، ترجمهٔ هزارهٔ نو.
مفهوم میکاه ۶:۸
میکاه نبی در این آیه توضیح میدهد که خشنود کردن یَهُوَهa خدا کار سختی نیست. (۱یوحنا ۵:۳) او به سه مورد که خدا انتظار دارد ما انجام دهیم اشاره میکند. دو مورد اول دربارهٔ برخورد شخص با دیگران است و سومی در مورد رابطهٔ شخص با خداست.
‹عادلانه رفتار کن.› خدا انتظار دارد که پرستندگانش عادلانه و منصفانه رفتار کنند و اعمال و افکارشان مطابق با معیارهای او باشد. (تَثنیه ۳۲:۴) برای مثال کسانی که معیارهای خدا را در زندگیشان به کار میبرند، سعی میکنند صادق باشند و با مردم از هر پیشینه، نژاد یا جایگاه اجتماعیای منصفانه رفتار کنند.—لاویان ۱۹:۱۵؛ اِشَعْیا ۱:۱۷؛ عبرانیان ۱۳:۱۸.
‹وفاداری را دوست داشته باش.› این عبارت همچنین به این معناست: ‹محبت پایدار را دوست داشته باش.› (میکاه ۶:۸، پاورقی) در زبان عبری کلمهٔ وفاداری فقط به معنی خیانت نکردن نیست. معنی این کلمه فراتر از انجاموظیفه است و مهربانی و رحمت را هم در بر میگیرد. خدا میخواهد که پرستندگانش از ته دل مهربان و رحیم باشند؛ یعنی با رضایت و خوشحالی به دیگران، مخصوصاً نیازمندان کمک کنند. همان طور که کتاب مقدّس میگوید: «دادن از گرفتن شادیبخشتر است.»—اعمال ۲۰:۳۵.
‹هنگام راه رفتن با خدایت فروتن باش.› در کتاب مقدّس عبارت راه رفتن میتواند به معنی دنبال کردن یک مسیر خاص باشد. شخصی که با خدا راه میرود در مسیری قدم برمیدارد که او را خشنود کند. نوح در این مورد نمونهٔ خوبی است. نوح «با خدا راه میرفت،» چون او در چشم خدا درستکار بود و «برخلاف مردم همعصر خود، ثابت کرد که شخصی بیعیب» است. (پیدایش ۶:۹) امروزه ما میتوانیم با قدم برداشتن در مسیری که مطابق تعلیمات کتاب مقدّس است، با خدا راه برویم. برای انجام این کار باید فروتن باشیم، یعنی محدودیتهایمان را بپذیریم و در همه چیز به خدا توکّل کنیم.—یوحنا ۱۷:۳؛ اعمال ۱۷:۲۸؛ مکاشفه ۴:۱۱.
آیات پیرامون میکاه ۶:۸
میکاه در قرن هشتم ق.م در اسرائیل نبی بود. در آن زمان بتپرستی، دزدی و ظلم و ستم فراوان بود. (میکاه ۱:۷؛ ۳:۱-۳، ۹-۱۱؛ ۶:۱۰-۱۲) اکثر اسرائیلیان قوانین شریعت را نادیده میگرفتند و خیلیها فکر میکردند که با انجام رسم و رسومات مذهبی و تقدیم قربانیها میتوانند خدا را خشنود کنند.—امثال ۲۱:۳؛ هوشَع ۶:۶؛ میکاه ۶:۶، ۷.
قرنها بعد عیسی گفت که پدرش از کسانی که محبت، عدالت و رحمت دارند خشنود است؛ نه از کسانی که به ظاهر خداپرست هستند. (مَتّی ۹:۱۳؛ ۲۲:۳۷-۳۹؛ ۲۳:۲۳) عیسی نشان داد که خدا امروزه از پرستندگانش چه انتظاری دارد.
برای اطلاعات بیشتر در مورد کتاب میکاه این ویدیوی کوتاه را تماشا کنید.
a اسم یَهُوَه ترجمهٔ فارسی اسم خدا به زبان عبری است. این اسم عبری شامل این چهار حرف است יהוה (ی ه و ه). در ترجمهٔ هزارهٔ نو بجای این اسم از «خداوند» استفاده شده است. برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد اسم یَهُوَه و این که چرا بعضی از ترجمههای کتاب مقدّس از آن استفاده نمیکنند به مقالهٔ «یَهُوَه کیست؟» رجوع کنید.