اِشَعْیا ۴۱:‏۱۰—‏«نترس،‏ چون من با تو هستم»‏

‏«‏پس ترسان مباش زیرا من با تو هستم،‏ و هراسان مباش زیرا من خدای تو هستم.‏ تو را تقویت خواهم کرد و یاری خواهم داد،‏ و به دست راست عدالتِ خویش از تو حمایت خواهم نمود.‏»—‏اِشَعْیا ۴۱:‏۱۰‏،‏ ترجمهٔ هزارهٔ نو.‏

‏«نترس،‏ من با تو هستم!‏ من خدای تو هستم!‏ از هیچ چیز تراسان مباش،‏ من تو را تقویت می‌کنم و به تو کمک خواهم کرد.‏ من از تو حمایت می‌کنم و تو را نجات خواهم داد.‏»—‏اِشَعْیا ۴۱:‏۱۰،‏ مژده برای عصر جدید.‏

مفهوم اِشَعْیا ۴۱:‏۱۰

یَهُوَهa خدا به پرستندگان وفادارش اطمینان می‌دهد که در هر شرایطی که باشند،‏ به آن‌ها کمک می‌کند.‏

‏«من با تو هستم.‏»‏ یَهُوَه به خادمانش می‌گوید نباید بترسند چون تنها نیستند.‏ او می‌بیند که آنان در چه شرایطی هستند و دعاهایشان را می‌شنود،‏ گویی در کنارشان حضور دارد.‏—‏مزمور ۳۴:‏۱۵؛‏ ۱پِطرُس ۳:‏۱۲‏.‏

‏«من خدای تو هستم.‏»‏ یَهُوَه به خادمانش یادآور می‌شود که صرف‌نظر از شرایطشان همچنان خدای آنان است و به این شکل به آنان آرامش می‌بخشد.‏ آنان می‌توانند اطمینان داشته باشند که یَهُوَه تحت هیچ شرایطی کمک و حمایتش را از آنان دریغ نمی‌کند.‏—‏مزمور ۱۱۸:‏۶؛‏ رومیان ۸:‏۳۲؛‏ عبرانیان ۱۳:‏۶‏.‏

‏«من تو را تقویت می‌کنم و کمکت می‌کنم،‏ من با دست راستم که با آن عدالت را اجرا می‌کنم،‏ تو را محکم می‌گیرم.‏»‏ یَهُوَه با استفاده از سه عبارت مختلف که مفهومی مشابه دارند،‏ بر حمایت قطعی خود از خادمانش تأکید می‌کند.‏ او با استفاده از تشبیهی به انسان‌ها نشان می‌دهد که چگونه هنگام نیاز به آنان کمک خواهد کرد.‏ اگر شخصی بیفتد خدا با دست راستش او را بلند خواهد کرد.‏—‏اِشَعْیا ۴۱:‏۱۳‏.‏

یکی از راه‌های اصلی که خدا پرستندگانش را پشتیبانی و تقویت می‌کند از طریق کلامش یعنی کتاب مقدّس است.‏ (‏یوشَع ۱:‏۸؛‏ عبرانیان ۴:‏۱۲‏)‏ به عنوان مثال،‏ در کلام خدا توصیه‌های عملی‌ای برای کنار آمدن با مشکلاتی از قبیل فقر،‏ بیماری یا غم از دست دادن عزیزانمان آمده است.‏ (‏امثال ۲:‏۶،‏ ۷‏)‏ همچنین خدا با استفاده از روح‌القدس،‏ یعنی نیروی فعال خود به پرستندگانش کمک می‌کند تا بتوانند در هنگام رویارویی با سختی‌ها تصمیمات درستی بگیرند.‏—‏اِشَعْیا ۴۰:‏۲۹؛‏ لوقا ۱۱:‏۱۳‏.‏

آیات پیرامون اِشَعْیا ۴۱:‏۱۰

این سخنان برای یهودیان وفاداری که بعداً به بابل تبعید می‌شدند،‏ دلگرم‌کننده بود.‏ یَهُوَه پیشگویی کرده بود که در اواخر دورهٔ اسارت یهودیان،‏ گزارشاتی در مورد فاتحی قدرتمند به گوش اسیران خواهد رسید.‏ طبق این پیشگویی،‏ این فاتح بابل و اقوام اطراف آن را به نابودی خواهد کشید.‏ (‏اِشَعْیا ۴۱:‏۲-‏۴؛‏ ۴۴:‏۱-‏۴‏)‏ اهالی بابِل و اقوام اطراف آن مطمئناً از شنیدن این گزارشات بسیار ترسیدند اما یهودیان ترسی به دل راه ندادند،‏ چون می‌دانستند که یَهُوَه از آنان محافظت خواهد کرد.‏ یَهُوَه سه بار پشت سر هم به آن‌ها اطمینان بخشید و گفت،‏ ‹نترسید.‏›—‏اِشَعْیا ۴۱:‏۵،‏ ۶،‏ ۱۰،‏ ۱۳،‏ ۱۴‏.‏

در حالی که سخنان ذکرشده در اِشَعْیا ۴۱:‏۱۰ در اصل خطاب به یهودیان تبعیدشده در بابِل بود،‏ یَهُوَه این سخنان را در کلامش ثبت کرده است که امروزه پرستندگانش همچنان بدانند که او پشت و پناه آن‌هاست،‏ همان طور که در گذشته برای خادمانش یاور و پشتیبان بوده است.‏—‏اِشَعْیا ۴۰:‏۸؛‏ رومیان ۱۵:‏۴‏.‏