روحالقدس چیست؟
پاسخ کتاب مقدّس
روحالقدس عملکرد قدرت خدا یا به عبارتی دیگر نیروی فعال اوست. (میکاه ۳:۸؛ لوقا ۱:۳۵) خدا برای به انجام رساندن خواست و ارادهٔ خود، از این نیرو یعنی روح خود استفاده میکند.—مزمور ۱۰۴:۳۰؛ ۱۳۹:۷.
در کتاب مقدّس واژهای که به صورت «روح» ترجمه شده، از کلمهٔ عبری رُوآخ و کلمهٔ یونانی پْنویْما برگردانده شده است. این دو کلمه اغلب برای توصیف نیروی فعال خدا یعنی روحالقدس به کار رفته است. (پیدایش ۱:۲) اما همان کلمات در برخی از آیههای کتاب مقدّس معانی دیگری دارد. به مثالهای زیر توجه کنید:
نَفَس.—حَبَقوق ۲:۱۹، ترجمهٔ تفسیری؛ مکاشفه ۱۳:۱۵.
باد.—پیدایش ۸:۱؛ یوحنا ۳:۸.
نیروی حیاتبخش موجودات زنده.—ایّوب ۳۴:۱۴، ۱۵.
شخصیت یا روحیه.—اعداد ۱۴:۲۴.
موجودات روحی منجمله خدا و فرشتگان.—۱پادشاهان ۲۲:۲۱؛ یوحنا ۴:۲۴.
چه نکتهٔ مشترکی بین همهٔ عبارات فوق وجود دارد؟ با این که انسانها نمیتوانند هیچ کدام از آنها را ببینند، تأثیرات آنها قابل روئیت است. به طور مشابه، بنا بر «فرهنگ توضیح لغات عهد جدید»a روح خدا «مثل باد، نامرئی و پرقدرت است.»
همچنین کتاب مقدّس روحالقدس را به «دستها» یا «انگشتان» خدا تشبیه میکند. (مزمور ۸:۳؛ ۱۹:۱؛ لوقا ۱۱:۲۰؛ با مَتّی ۱۲:۲۸ مقایسه شود.) صنعتگران آثار خود را با استفاده از دستها و انگشتانشان به وجود میآورند. مشابهاً توجه کنید که خدا چگونه از روح خود در موارد زیر استفاده کرده است:
خدا کرهٔ زمین، ستارگان و دیگر اجرام آسمانی را از طریق روحش آفرید.—مزمور ۳۳:۶؛ اِشَعْیا ۶۶:۱، ۲.
کتاب مقدّس تحت هدایت روحالقدس به نگارش درآمد.—۲پِطرُس ۱:۲۰، ۲۱.
در ایّام باستان خادمان خدا با کمک روحالقدس معجزاتی انجام دادند و غیورانه موعظه کردند.—لوقا ۴:۱۸؛ اعمال ۱:۸؛ ۱قُرِنتیان ۱۲:۴-۱۱.
کسانی که از خدا اطاعت میکنند، با کمک روحالقدس میتوانند خصوصیات خوبی را که از آن حاصل میشود، از خود نشان دهند.—غَلاطیان ۵:۲۲، ۲۳.
روحالقدس یک شخص نیست
از آنجا که کتاب مقدّس برای اشاره به روحالقدس از واژههایی همچون «دستها،» «انگشتان،» یا «نَفَس» استفاده کرده است، نمیتوان روحالقدس را یک شخص محسوب کرد. (خروج ۱۵:۸، ۱۰) همان طور که دستهای یک صنعتگر نمیتواند بدون ذهن و بدن او کاری انجام دهد، روحالقدس هم بدون هدایت خدا نمیتواند کاری انجام دهد. (لوقا ۱۱:۱۳) به علاوه کتاب مقدّس روح مقدّس خدا را به آب تشبیه میکند. همچنین روحالقدس را به چیزهایی همچون ایمان و شناخت ارتباط میدهد. بنابراین پی میبریم که روحالقدس شخص نیست بلکه تنها یک نیرو است.—اِشَعْیا ۴۴:۳؛ اعمال ۶:۵؛ ۲قُرِنتیان ۶:۶.
در کتاب مقدّس، هم نام خدا یعنی یَهُوَه و هم نام فرستادهٔ او یعنی عیسی آمده است، اما هیچ نامی به روحالقدس نسبت داده نشده است. (اِشَعْیا ۴۲:۸؛ لوقا ۱:۳۱) وقتی یکی از پیروان عیسی به نام استیفان به خاطر ایمانش سنگسار شد، رؤیایی از آسمان دید. جالب توجه است که در آن رؤیا دو نفر در آسمان حضور داشتند، نه سه نفر. به گفتهٔ کلام خدا، ‹استیفان پر از روحالقدس، به آسمان چشم دوخت و جلال خدا و عیسی را که به دست راست خدا ایستاده بود، دید.› (اعمال ۷:۵۵) در این آیه متوجه میشویم که روحالقدس نیروی فعال خداست و استیفان را قادر ساخت تا آن رؤیا را ببیند.
برداشتهایی نادرست در مورد روحالقدس
برداشت نادرست: روحالقدس یک شخص است و مطابق با مَتّی ۲۸:۱۹، ۲۰ بخشی از تثلیث یا خدای سهگانه است.
واقعیت امر: برخی ادعا میکنند که چون پدر، پسر و روحالقدس در مَتّی ۲۸:۱۹، ۲۰ ذکر شدهاند، تعلیم تثلیث درست است و خدا، پسر و روحالقدس با یکدیگر برابرند و بخشی از خدایی سهگانه هستند. اما لطفاً این آیهها را یک بار دیگر بادقت بخوانید. آیا چیزی در آن آیههای دیده میشود که نشان دهد پدر، پسر و روحالقدس یک خدا را تشکیل میدهند و از لحاظ قدرت، مقام و حکمت برابرند؟ نه به هیچ وجه! در واقع، در هیچ جای کتاب مقدّس نمیتوان به آیهای اشاره کرد که بگوید پدر، پسر و روحالقدس یکی هستند.
برداشت نادرست: روحالقدس باید یک شخص باشد، چون گاهی در کتاب مقدّس به روحالقدس شخصیت داده شده است.
واقعیت امر: درست است که گاهی در کتاب مقدّس به روحالقدس شخصیت داده شده، اما این موضوع ثابت نمیکند که روحالقدس یک شخص است. در نوشتههای کتاب مقدّس گاهی به حکمت، مرگ و گناه نیز شخصیت داده شده است. (امثال ۱:۲۰؛ رومیان ۵:۱۷، ۲۱) به عنوان مثال، کتاب مقدّس به «اعمال» و «فرزندانِ» حکمت اشاره میکند و میگوید که گناه میتواند کسی را فریب دهد، بکشد و طمع در او به وجود بیاورد.—مَتّی ۱۱:۱۹؛ لوقا ۷:۳۵، پاورقی؛ رومیان ۷:۸، ۱۱.
مشابهاً وقتی یوحنای رسول سخنان عیسی را به نگارش درآورد، گفت که روحالقدس همچون یاوری است که به کارهای زیادی میپردازد از جمله گواهی دادن، هدایت کردن، گفتگو کردن و جلال دادن. یوحنا برای اشاره به «آن یاور» از ضمیر مذکر «او» استفاده کرد. (یوحنا ۱۶:۷-۱۵) با این حال، باید به یاد داشته باشیم که واژهٔ «یاور» در زبان یونانی اسمی مذکر است و دستورزبان یونانی ایجاب میکند که ضمیر مذکر برای این کلمه به کار رود. قابل توجه است که وقتی یوحنا به خودِ روحالقدس اشاره کرد از اسمی خنثی استفاده کرد که نه مذکر است، نه مؤنث.—یوحنا ۱۴:۱۶، ۱۷.
برداشت نادرست: رسولان عیسی و دیگر مسیحیان همعصر آنها معتقد بودند که روحالقدس یک شخص است.
واقعیت امر: هیچ مدرکی در کتاب مقدّس یا تاریخ قرن اول میلادی برای اثبات این موضوع در دسترس نیست. در «دایرةالمعارف بریتانیکا»b چنین آمده است: «این اعتقاد که روحالقدس یک شخص الٰهی است، در سال ۳۸۱ میلادی در شورای قسطنطنیه وارد مسیحیت شد.» آخرین رسول عیسی بیش از ۲۵۰ سال قبل از برگزاری این شورا جان سپرده بود.
a .تألیف محققی به نام واین An Expository Dictionary of New Testament Words کتاب
b Encyclopædia Britannica