آیا جهنّم وجود دارد؟‏

پاسخ کتاب مقدّس

طبق تعالیم کتاب مقدّس،‏ مکانی برای مجازات وجود ندارد که بدکاران بعد از مرگ به آنجا بروند.‏ البته کتاب مقدّس تعلیم می‌دهد که درستکاران و بدکاران بعد از مرگشان به یک جا می‌روند که همان گور یا قبر است.‏ (‏ایّوب ۱۴:‏۱۳؛‏ مزمور ۹:‏۱۷‏)‏ اغلب در کتاب مقدّس منظور از «گور» جایی مجازی است که همهٔ انسان‌ها بعد از مرگشان در آنجا به سر می‌برند.‏ در آیه‌ای دیگر از کتاب مقدّس آمده که آن مکان مثل ‹خانه‌ای است که سرانجام همهٔ زندگان به آنجا می‌روند.‏›—‏ایّوب ۳۰:‏۲۳‏.‏

جالب توجه است که در برخی از ترجمه‌های فارسی کتاب مقدّس،‏ کلمهٔ «هاویه» به جای کلمهٔ گور یا قبر به کار رفته است.‏ طبق لغتنامهٔ دهخدا،‏ واژهٔ هاویه در فارسی به معنی جهنّم یا دوزخ است.‏ بنابراین آیا می‌توان گفت که استفاده از کلمهٔ هاویه ترجمه‌ای دقیق است؟‏ نه،‏ به هیچ وجه،‏ چون طبق ترجمه‌هایی که از کلمهٔ هاویه استفاده می‌کنند،‏ حتی عیسی که هیچ گناهی از او سر نزد،‏ بعد از مرگش به هاویه رفت.‏ (‏اعمال ۲:‏۳۱،‏ ۳۲‏،‏ ترجمهٔ هزارهٔ نو)‏ واضح است که مفهوم این کلمه در زبان اصلی نمی‌تواند جایی مثل جهنّم یا دوزخ باشد،‏ بلکه منظور مکانی مجازی است که همهٔ انسان‌ها بعد از مرگ به آنجا می‌روند.‏ در نتیجه،‏ خیلی دقیق‌تر است که کلمات اصلی کتاب مقدّس یعنی شیول (‏عبری)‏ و هادیس (‏یونانی)‏ به صورت «گور» یا «قبر» ترجمه شوند.‏

آیا قرار است که مرگ بخشی همیشگی از زندگی ما باشد؟‏

نه،‏ طبق تعالیم کتاب مقدّس،‏ کسانی که مرده‌اند،‏ روزی به زندگی باز خواهند گشت.‏ عیسی مسیح با قدرت خدا آن‌ها را رستاخیز خواهد داد.‏ (‏یوحنا ۵:‏۲۸،‏ ۲۹؛‏ اعمال ۲۴:‏۱۵‏)‏ کتاب مقدّس در مکاشفه ۲۰:‏۱۳ در مورد رستاخیز مردگان چنین پیشگویی کرده است:‏ «مرگ و گور هم مردگانی را که در خود داشتند پس دادند.‏» وقتی گور یعنی همان مکان مجازی که همهٔ انسان‌ها بعد از مرگشان به آنجا می‌روند،‏ از مردگان خالی شود،‏ دیگر وجود نخواهد داشت.‏ هیچ کس بار دیگر به آنجا نخواهد رفت،‏ چون ‹مرگ،‏ دیگر وجود نخواهد داشت.‏›—‏مکاشفه ۲۱:‏۳،‏ ۴؛‏ ۲۰:‏۱۴‏.‏

با این حال،‏ همهٔ کسانی که می‌میرند رستاخیر پیدا نخواهند کرد،‏ چون کتاب مقدّس نشان می‌دهد که بعضی از انسان‌ها آنقدر در شرارت غرق هستند که هرگز تغییر نخواهند کرد.‏ (‏عبرانیان ۱۰:‏۲۶،‏ ۲۷‏)‏ وقتی چنین کسانی می‌میرند،‏ به «درّهٔ هِنّوم»‏a می‌روند که سمبول نابودی ابدی است.‏ (‏مَتّی ۵:‏۲۹،‏ ۳۰‏)‏ برای نمونه،‏ عیسی اشاره کرد که عده‌ای از رهبران مذهبی ریاکار که در آن زمان زندگی می‌کردند،‏ به «درّهٔ هِنّوم» انداخته خواهند شد.‏—‏مَتّی ۲۳:‏۲۷-‏۳۳‏.‏