کتابخانهٔ آنلاین نشریات شاهدان یَهُوَه
کتابخانهٔ آنلاین
نشریات شاهدان یَهُوَه
فارسی
  • کتاب مقدّس
  • نشریات
  • جلسات
  • وب-‏پاسخ مقاله ۱۸۲
  • روحانیت چیست؟‏ آیا بدون دین می‌توان شخصی روحانی بود؟‏

ویدیویی برای انتخاب شما موجود نیست.

متأسفانه، پخش ویدیو ممکن نیست.

  • روحانیت چیست؟‏ آیا بدون دین می‌توان شخصی روحانی بود؟‏
  • پاسخ کتاب مقدّس به پرسش‌هایی مهم
  • عنوان‌های فرعی
  • مطالب مشابه
  • پاسخ کتاب مقدّس
  • منشأ روحانیت از کجاست؟‏
  • چرا روحانیت اهمیت دارد؟‏
  • چگونه می‌توانم شخصی روحانی باشم؟‏
  • آیا برای روحانی بودن به دین احتیاج دارم؟‏
  • برداشت نادرست در مورد روحانیت
  • در جستجوی روحانیت حقیقی
    برج دیده‌بانی ۲۰۰۷
  • آیا فردی نفسانی هستی یا فردی روحانی؟‏
    خدمت و راه زندگی ما مسیحیان—‏جزوهٔ کار و آموزش—۲۰۱۹
  • از لحاظ روحانی پیشرفت کنید
    برج دیده‌بانی (‏برای مطالعه در جماعات)‏ ۲۰۱۸
  • روحانی بودن به چه معناست؟‏
    برج دیده‌بانی (‏برای مطالعه در جماعات)‏ ۲۰۱۸
لینک‌های بیشتر
پاسخ کتاب مقدّس به پرسش‌هایی مهم
وب-‏پاسخ مقاله ۱۸۲
مردی به آسمان پر ستاره می‌نگرد.‏

روحانیت چیست؟‏ آیا بدون دین می‌توان شخصی روحانی بود؟‏

پاسخ کتاب مقدّس

روحانیت،‏ مطابق کتاب مقدّس به معنی داشتن اشتیاق زیاد برای خشنود کردن خدا و پذیرش افکار اوست.‏ شخص روحانی سعی می‌کند تا هماهنگ با معیارهای خدا و تحت هدایت روح مقدّس او زندگی کند.‏a‏—‏رومیان ۸:‏۵؛‏ اِفِسُسیان ۵:‏۱‏.‏

کتاب مقدّس،‏ اغلب روحانیت را با توصیف اعمال اشخاص غیرروحانی توضیح می‌دهد.‏ برای مثال،‏ برعکسِ انسان روحانی،‏ «انسان نفسانی آنچه از روح خداست نمی‌پذیرد» و تعالیم خدا را نادیده می‌گیرد.‏ (‏۱قُرِنتیان ۲:‏۱۴-‏۱۶‏)‏ همین طور انسان‌های نَفْسانی به جای سخاوتمندی و صلحجویی،‏ درگیر «حسادت و نزاع» هستند.‏ (‏۱قُرِنتیان ۳:‏۱-‏۳‏)‏ به علاوه چنین اشخاصی با سخنان تهمت‌آمیز خود موجب جدایی دوستان نزدیک می‌شوند و طبق کتاب مقدّس «افرادی نَفْسانی هستند که از درک امور روحانی عاجزند.‏»—‏یهودا ۱۹‏،‏ پاورقی‏؛‏ امثال ۱۶:‏۲۸‏.‏b

در این مقاله می‌بینیم که .‏.‏.‏

  • منشأ روحانیت از کجاست؟‏

  • چرا روحانیت اهمیت دارد؟‏

  • چگونه می‌توانم شخصی روحانی باشم؟‏

  • آیا برای روحانی بودن به دین احتیاج دارم؟‏

  • برداشت‌های نادرست در مورد روحانیت

  • آیات کتاب مقدّس در مورد روحانیت

منشأ روحانیت از کجاست؟‏

از آنجا که ما به صورت خدا آفریده شده‌ایم می‌توانیم اشخاصی روحانی باشیم.‏ (‏پیدایش ۱:‏۲۷‏)‏ بنابراین جای تعجب نیست که بیشتر مردم،‏ تا حدّی برای امور معنوی ارزش قائلند و می‌خواهند بیشتر در مورد آن‌ها بدانند.‏

ما این توانایی ذاتی را داریم که خصوصیات یَهُوَهc خدا مانند صلح،‏ رحمت و بی‌طرفی را از خود نشان دهیم.‏ (‏یعقوب ۳:‏۱۷‏)‏ به علاوه،‏ خدا این خصوصیات خوب را در اشخاصی که سعی می‌کنند از فرمان‌های او اطاعت کنند تقویت می‌کند.‏—‏اعمال ۵:‏۳۲‏.‏

چرا روحانیت اهمیت دارد؟‏

روحانیت باعث «حیات و آرامش» می‌شود.‏ (‏رومیان ۸:‏۶‏)‏ «حیات و آرامش» هدایای باارزشی از طرف خدا هستند.‏

  • حیات:‏ خدا وعده می‌دهد که به انسان‌های روحانی حیات ابدی می‌بخشد.‏—‏یوحنا ۱۷:‏۳؛‏ غَلاطیان ۶:‏۸‏.‏

  • آرامش:‏ این آرامش به این معنی است که با خدا در صلح باشیم.‏ کسانی که فقط به فکر نیازهای مادی هستند دشمنان خدا محسوب می‌شوند.‏ (‏رومیان ۸:‏۷‏)‏ خدا به آن‌هایی که تلاش می‌کنند رابطه‌شان را با او قوی کنند ‹آرامشی که فراتر از درک بشر است،‏› می‌بخشد.‏ (‏فیلیپیان ۴:‏۶،‏ ۷‏)‏ این آرامش درونی به آن‌ها سعادت واقعی می‌دهد.‏—‏مَتّی ۵:‏۳‏.‏

چگونه می‌توانم شخصی روحانی باشم؟‏

  • فرامین خدا را بشناسید و از آن اطاعت کنید.‏ با خواندن کتاب مقدّس می‌توانید با افکار خدا که «تحت هدایت روح‌القدس» به نگارش درآمده آشنا بشوید.‏ (‏۲پِطرُس ۱:‏۲۱‏)‏ آنچه یاد می‌گیرید به شما کمک خواهد کرد تا «در روح و راستی» خدا را بپرستید،‏ یعنی با هدایت روح‌القدس و هماهنگ با خواست خدا.‏—‏یوحنا ۴:‏۲۴‏.‏

  • در دعا از خدا کمک بخواهید.‏ (‏لوقا ۱۱:‏۱۳‏)‏ خدا به شما کمک خواهد کرد تا خصوصیاتی را که مختص یک شخص روحانی است،‏ در خود پرورش بدهید.‏ (‏غَلاطیان ۵:‏۲۲،‏ ۲۳‏)‏ همچنین با کمک دعا می‌توانید حکمت به دست آورید و با سختی‌های زندگی کنار آیید.‏—‏یعقوب ۱:‏۵‏.‏

  • با افراد روحانی معاشرت کنید.‏ آن‌ها شما را تشویق می‌کنند تا رابطهٔ خود را با خدا قوی‌تر سازید.‏ (‏رومیان ۱:‏۱۱،‏ ۱۲‏)‏ بر عکس آن،‏ اگر با کسانی که دوست خدا نیستند معاشرت کنید رابطه‌تان با او ضعیف می‌شود.‏—‏یعقوب ۴:‏۴‏.‏

آیا برای روحانی بودن به دین احتیاج دارم؟‏

عضو یک دین بودن خودبه‌خود ما را شخصی روحانی نمی‌سازد.‏ کتاب مقدّس می‌گوید:‏ «اگر کسی بپندارد که متدیّن است،‏ اما مهار زبان خود را محکم به دست نگیرد،‏ دل خود را می‌فریبد و پرستش او بیهوده است.‏»—‏یعقوب ۱:‏۲۶‏،‏ پاورقی‏.‏

با این وجود،‏ کتاب مقدّس نشان می‌دهد که دوستداران خدا او را مطابق خواست خودش می‌پرستند.‏ آن‌ها می‌دانند که فقط «یک روح» وجود دارد،‏ یعنی روح‌القدس.‏ آن روح آن‌ها را متحد می‌سازد تا به عنوان «یک بدن» خدا را پرستش کنند و ‹یگانگی را که از روح است،‏ حفظ کنند.‏›—‏اِفِسُسیان ۴:‏۱-‏۴‏.‏

برداشت نادرست در مورد روحانیت

برداشت نادرست:‏ روحانیت به معنی رسیدن شخص به درجهٔ کمال یا خودکفایی است.‏

واقعیت:‏ کتاب مقدّس می‌گوید که شخص روحانی اجازه می‌دهد طرز فکر خدا زندگی‌اش را شکل بدهد.‏ چنین شخصی با خودکفایی و مستقل از خدا برای خود معیارهای خوب و بد تعیین نمی‌کند.‏ اشخاص روحانی با شناخت یَهُوَه به عنوان آفریدگارشان و زندگی کردن هماهنگ با خواست او به زندگی‌شان مفهوم می‌بخشند.‏—‏مزمور ۱۰۰:‏۳‏.‏

برداشت نادرست:‏ شخص می‌تواند با انکار نفس یا خودزنی به روحانیت برسد.‏

واقعیت:‏ خودآزاری ‹شیوهٔ پرستشی است که شخص به خود تحمیل می‌کند› و کار نَفْسانی است.‏ (‏کولُسیان ۲:‏۱۸،‏ ۲۳‏)‏ کتاب مقدّس پرستش خدا را همراه با شادی توصیف می‌کند نه با درد.‏—‏امثال ۱۰:‏۲۲‏.‏

برداشت نادرست:‏ برقرار کردن ارتباط با ارواح،‏ شخص را روحانی‌تر می‌سازد.‏

واقعیت:‏ عده‌ای بر این باورند که می‌توانند با ارواح مردگان ارتباط برقرار کنند.‏ اما کتاب مقدّس تعلیم می‌دهد که مردگان از چیزی آگاه نیستند.‏ (‏جامعه ۹:‏۵‏)‏ کسی که با ارواح ارتباط برقرار می‌کند در واقع با مخلوقات روحی‌ای که دشمنان خدا هستند ارتباط دارد.‏ خدا از این کار متنفر است؛‏ در نتیجه شخص از خدا دور می‌شود.‏—‏لاویان ۲۰:‏۶؛‏ تَثنیه ۱۸:‏۱۱،‏ ۱۲‏.‏

برداشت نادرست:‏ همهٔ مخلوقات خدا نیاز روحانی دارند.‏

واقعیت:‏ هر چیزی که خدا آفریده باعث جلال او می‌شود.‏ (‏مزمور ۱۴۵:‏۱۰؛‏ رومیان ۱:‏۲۰‏)‏ اما فقط مخلوقات هوشمند خدا نیاز روحانی دارند.‏ حیوانات از روی غریزه عمل می‌کنند و نمی‌توانند دوست خدا شوند.‏ آن‌ها فقط مطابق نیازهای فیزیکی‌شان رفتار می‌کنند.‏ (‏۲پِطرُس ۲:‏۱۲‏)‏ به این دلیل کتاب مقدّس بین طرز فکر و رفتار روحانی و نَفْسانی تفاوت قائل می‌شود.‏—‏یعقوب ۳:‏۱۵؛‏ یهودا ۱۹‏.‏

a در زبان اصلی کتاب مقدّس کلماتی که «روح» ترجمه شده است به معنی «نَفَس» است.‏ هر دو کلمه چیزی را توصیف می‌کند که دیده نمی‌شود اما دارای نیروست.‏ کتاب مقدّس خدا را به عنوان والاترین موجود روحی توصیف می‌کند.‏ دوستداران خدا هدایت خدا و روح‌القدسش را اساس زندگی‌شان می‌سازند.‏

b در کتاب مقدّس جاهایی که در رابطه با انسان‌ها کلمهٔ «نَفْسانی» به کار رفته است،‏ به کسانی اشاره می‌کند که طرز فکر و رفتارشان بر اساس امیال نَفْسانی‌شان است،‏ نه معیارهای خدا.‏

c یَهُوَه اسم خدا است که در کتاب مقدّس آمده است.‏—‏مزمور ۸۳:‏۱۸‏.‏

آیات کتاب مقدّس در مورد روحانیت

مَتّی ۵:‏۳‏:‏ «خوشا به حال کسانی که به نیاز روحانی خود آگاهند.‏»‏

مفهوم آن:‏ آن‌هایی که نیازهای روحانی‌شان را برآورده می‌کنند شاد هستند.‏

غَلاطیان ۵:‏۲۲،‏ ۲۳‏:‏ «ثمرهٔ روح محبت،‏ شادی،‏ آرامش،‏ بردباری،‏ مهربانی،‏ نیکویی،‏ ایمان،‏ ملایمت و خویشتنداری است.‏»‏

مفهوم آن:‏ روحانیت خصوصیات مثبتی را در شخص ایجاد می‌کند.‏

غَلاطیان ۶:‏۸‏:‏ «آن که برای روح می‌کارد،‏ حیات جاودان را از روح درو خواهد کرد.‏»‏

مفهوم آن:‏ خدا به اشخاص روحانی حیات ابدی می‌بخشد.‏

۲تیموتائوس ۳:‏۱۶‏:‏ «کلِ نوشته‌های مقدّس از خدا الهام شده است.‏»‏

مفهوم آن:‏ کتاب مقدّس حاوی افکار خدا و مطالبی است که به شما کمک می‌کند دوست خدا شوید.‏

    نشریات فارسی (‏۱۹۹۳-‏۲۰۲۶)‏
    خروج
    ورود
    • فارسی
    • هم‌رسانی
    • تنظیم سایت
    • Copyright © 2026 Watch Tower Bible and Tract Society of Pennsylvania
    • شرایط استفاده
    • حفظ اطلاعات شخصی
    • تنظیمات مربوط به حریم شخصی
    • JW.ORG
    • ورود
    هم‌رسانی