‏«علاقه ندارم»‏

^۱ معمولاً در برخی مناطق با چنین واکنشی نسبت به پیاممان روبرو می‌شویم.‏ حال،‏ چه چیزی به ما کمک می‌کند تا از بی‌علاقگی مردم دلسرد نشویم؟‏ چگونه می‌توانیم علاقهٔ مردم را نسبت به خبر خوش برانگیزیم؟‏

^۲ حفظ شادی:‏ اگر به یاد آوریم دلیل بی‌علاقگی بسیاری چیست شادی خود را حفظ خواهیم کرد.‏ در جوامعی که تئوری تکامل تعلیم داده می‌شود یا خدانشناسی رواج یافته است اشخاص به ارزش کتاب مقدّس پی نمی‌برند.‏ برخی ممکن است به دلیل ریاکاری مذهبی از دین مأیوس شده باشند.‏ یأس و نومیدی دلیل دیگر بی‌علاقگی بعضی مردم است.‏ (‏ افس۲:‏۱۲‏)‏ برخی نیز به دلیل نگرانی‌های زندگی ‹نمی‌فهمند› کتاب مقدّس چه می‌گوید.‏ —‏ مت ۲۴:‏۳۷-‏۳۹‏.‏

^۳ با وجود واکنش منفی مردم،‏ دانستن این موضوع که سعی و کوشش ما یَهُوَه را جلال می‌دهد باعث شادی ما در خدمت موعظه می‌شود.‏ (‏ ۱ پطر ۴:‏۱۱)‏ به علاوه،‏ صحبت کردن در بارهٔ حقایق کتاب مقدّس حتی با کسانی که برای آن ارزشی قائل نیستند ایمان ما را تقویت می‌کند.‏ مردم محدودهٔ خود را باید از دیدگاه یَهُوَه دید.‏ او دلش برای مردم نِینَوا که ‹نمی‌توانستند راست و چپ خود را تشخیص دهند› بسوخت.‏ (‏ یون ۴:‏۱۱‏)‏ ساکنین محدودهٔ ما به خبر خوش محتاجند!‏ بنابراین،‏ نباید تسلیم بی‌علاقگی ایشان شویم بلکه باید در پی راهی باشیم تا نسبت به پیام کتاب مقدّس علاقه‌مند شوند.‏

^۴ اشاره به مشکلات محلّی:‏ شاید بتوانید در مقدّمهٔ خود به مشکلات محلّی اشاره کنید و نظر صاحبخانه را جویا شوید.‏ به سخنانش گوش کنید،‏ سپس پیام تسلّی‌دهنده‌ای از کتاب مقدّس به او نشان دهید.‏ یکی از شاهدان یَهُوَه بعد از فاجعه‌ای در محل زندگی‌اش احساس خود را نسبت به آن فاجعه برای ساکنین آنجا بیان کرد.‏ آن برادر می‌گوید:‏ «به طور غیرمنتظره،‏ مردم با من صحبت می‌کردند.‏ و از آنجایی که به زندگی روزمره‌شان علاقه نشان دادم گفتگوهای خوبی داشتیم.‏»‏

^۵ پادشاهی خدا تمام مشکلات بشر را حل خواهد کرد.‏ پس سعی کنیم نگرانی صاحبخانه را نسبت به مشکلش تشخیص دهیم.‏ شاید بدین شکل اجازه دهد پیام امیدبخش کتاب مقدّس را برایش توضیح دهیم.‏ در غیر این صورت،‏ ممکن است در فرصتی دیگر به سخن ما گوش دهد.‏ —‏ اعما ۱۷:‏۳۲‏.‏