مسئولیت سنگین والدین
امروزه تربیت فرزندان، بویژه در سنین نوجوانی، کاری بس توانفرسا شده است. روزنامهٔ گَزِت چاپ مونترالِ کانادا ( انگل.) گزارش میکند که «برای نوجوانان» آشنایی با مشروبات الکلی و مواد مخدر «به صورت یک ضابطه» درآمده است. در این گزارش به والدین تأکید شده است که «مسئول بررسی و مشاهدهٔ دقیق تغییرات رفتاری فرزندان نوجوان خود میباشند.»
اما، والدین میباید در پی چه نوع تغییرات رفتاری در فرزندان خود باشند؟ چه نوع تغییراتی احتمالاً ناشی از مشکلات دوران نوجوانی آنهاست؟ طبق تشخیص آکادمی روانپزشکی کودکان و نوجوان آمریکا، از جمله نشانههای هشداردهندهٔ جسمی، عاطفی، و اجتماعی در نوجوانان خستگی مفرط، تغییر شخصیت و خلق و خو، ساعتها خود را در اطاق حبس کردن، رفتارهای ستیزهجویانه، و زیر پا گذاشتن قوانین مدنی میباشند.
والدین چگونه میتوانند فرزندان خود را از گزند اعمال مضر و نتیجهٔ اسفبار آنها در امان بدارند؟ دکتر جفری دِرِوِنسکی از دانشگاه مَک جیل عقیده دارد که ایجاد تبادل آزاد افکار، و احترام متقابل در دورانی که شخصیت کودک در حال تکوین است، تا حد زیادی از بروز مشکلات در سنین بالاتر میکاهد. روزنامهٔ گَزِت اضافه میکند که طبعاً در سنین بلوغ نوعی تمایل به استقلال بیشتر در نوجوان ظاهر میشود، لیکن ایشان همچنان «به راهنمایی، حمایت، سازماندهی، و محبت والدین» نیاز دارند. این اظهارنظر مثلی در کتاب مقدس را به یاد ما میآورد که میگوید: «طفل را در راهی که باید برود تربیت نما، و چون پیر هم شود از آن انحراف نخواهد ورزید.» ( امثال ۲۲:۶) پند کتاب مقدس به والدین این است که برای فرزندان خود نمونه، دوست، معلم، همصحبت و سنگ صبور باشند.—تثنیه ۶:۶، ۷.