فصل ۳۹
چگونه میتوانم به خدا نزدیک شوم؟
صمیمیّت با خدا؟ بسیاری از مردم چنین میپندارند که خدا وجودی است نامحسوس. آنان خدا را ‹علت [نامتشخص] آغازین› میدانند. از این جهت، ممکن است تصور برقرار نمودن رابطهای صمیمی با خدا موجب واهمه و یا حتی هراس تو گردد.
از سوی دیگر، شاید تجربهای مشابه تجربهٔ دختر جوانی به نام لیندا را داشته باشی. لیندا که والدینی مسیحی دارد، تعریف میکند: «طی دوران [نوجوانیام] بندرت شده بود که حتی یک جلسهٔ مسیحی را از دست بدهم و هرگز پیش نیامده بود که در طول ماه، به موعظه نروم. با این حال، هیچوقت نتونستهام واقعاً رابطهٔ نزدیکی با یَهُوَه برقرار کنم.»
معهذا، آیندهٔ تو در گرو عمل تقرب جستن به خدا میباشد؛ یعنی برقرار نمودن رابطهای صمیمی با او. عیسی مسیح توضیح میدهد: «حیات جاودانی این است که تو را خدای واحِد حقیقی و عیسی مسیح را که فرستادی بشناسند.» ( یوحنا ۱۷:۳) برخورداری از چنین ‹شناختی› صرفاً به معنای قابلیت فراگیری و برشمردن حقایق نیست زیرا حتی اشخاص ملحد و خدانشناس نیز قادر به انجام این کار میباشند. به منظور کسب چنین ‹شناخت› یا معرفتی واجب است که شخص، رابطهای دوستانه و صمیمی با خدا برقرار نماید. ( با یعقوب ۲:۲۳ مقایسه شود.) آری، نزدیک شدن به خدا امکانپذیر است و او حتی از ما دعوت میکند ‹تا او را طلب کنیم و بیابیم› زیرا او «از هیچ یکی از ما دور نیست.» — اعمال ۱۷:۲۷.
چگونه میتوانی خدا را بشناسی؟
آیا تا به حال به تماشای ستارگان دوردست در آسمان پرداختهای و یا صدای امواج دریایی خروشان را شنیدهای؟ آیا تاکنون پیش آمده است که پروانهای زیبا تو را مسحور خود نموده یا ظرافت و لطافت برگ کوچکی تو را به شگفتی واداشته باشد؟ اینگونه اعمال دست خدا تصویری اجمالی از کثرت قدرت، خرد و محبت او را به ما ارائه میکنند. پولس رسول میگوید: «چیزهای نادیدهٔ [خدا] یعنی قوّت سرمدی و الوهیّتش . . . بوسیلهٔ کارهای او فهمیده و دیده میشود.» — رومیان ۱:۱۹، ۲۰.
لذا بر تو واجب است که در مورد خدا بیش از آنچه خلقت افشا مینماید معرفت کسب کنی. به این سبب، خدا کلام مکتوب خویش یعنی کتاب مقدس را در اختیار ما قرار داده است. این کتاب برای ما توضیح میدهد که خدا وجودی بینام و نشان و یا نیرویی نامتشخص نیست بلکه شخصی است واقعی و صاحب نام. مزمورنویس اظهار میکند: «بدانید که یَهُوَه خداست.» ( مزمور ۱۰۰:۳) کتاب مقدس همچنین به تشریح خصوصیات یَهُوَه پرداخته، او را «خدای رحیم و رئوف و دیرخشم و کثیر احسان و وفا» توصیف میکند. ( خروج ۳۴:۶) گزارش مفصل کتاب مقدس در مورد رفتار خدا با انسانها، ما را بر نحوهٔ عملکرد وی واقف میگرداند! بنابراین، خواندن کتاب مقدس عامل بسیار مهمی برای ایجاد نزدیکی و صمیمیّت با خدا میباشد.
دلنشین و لذّتبخش ساختن مطالعهٔ کتاب مقدس
باید اذعان کرد که کتاب مقدس کتاب پرحجمی است. صرفاً قطور بودن کتاب مقدس موجب میگردد که جوانان از خواندن آن بیم داشته باشند. برخی از جوانان نیز شکایت میکنند و میگویند که خواندن کتاب مقدس، کسلکننده است. معهذا، کتاب مقدس وحی خدا به انسان بوده، گذشته و آیندهٔ بشریت را برای ما شرح میدهد. این کتاب برای ما دقیقاً توضیح میدهد که چه باید بکنیم تا بتوانیم برای همیشه در بهشتی زمینی زندگی کنیم. چگونه ممکن است که چنین مطالبی خستهکننده باشند؟ در واقع، باید اذعان کرد که خواندن کتاب مقدس کار آسانی نیست و در آن «بعضی چیزهاست که فهمیدن آنها مشکل است.» ( ۲پطرس ۳:۱۶) با وجود این، خواندن کتاب مقدس لزوماً نباید عمل شاق یا دشواری باشد.
پسر جوانی به نام ماروین روشی عملی برای جالبتر ساختن مطالعهٔ کتاب مقدس را پیشنهاد میکند و میگوید: «من سعی میکنم تمام صحنهها را توی خیال خودم تجسم کنم و خودم را در موقعیت بگذارم.» برای مثال، گزارش کتاب دانیال فصل ۶ را در نظر بگیر. در عوض خواندن انفعالی یا سرسری این قطعه، سعی کن خودت را به جای دانیال نبی بگذاری. تصور کن که تو را در حین دعا و راز و نیاز کردن با خدایت، دستگیر کردهاند — که البته در آن موقع، عصیان و خلافی بسیار جدی قلمداد میشد. اکنون چه مجازاتی در انتظارت میباشد؟ مسلماً مرگ! سربازان پارسی با خشونت فراوان تو را به سوی گور هدایت میکنند — گودالی پر از شیران گرسنه.
مأمورین پادشاه سنگ بزرگ روی گودال را به کناری میغلتانند. شیران درون گودال چنان غرشی سر میدهند که نفس انسان از ترس بند میآید. حالا، توأم با وحشت، سعی میکنی خودت را از دست سربازان پادشاه خلاص کنی. ولی آنان زورشان از تو بیشتر است و تو را بر روی دست بلند نموده، به درون آن گودال مرگ میاندازند و سنگ بزرگ را روی دهنهٔ گودال میغلتانند. بلافاصله در آن تاریکی گودال، پوست مودار موجودی آدمخوار با بدن تو در تماس میآید . . .
آیا خواندن این واقعه کسلکننده است؟ چنین به نظر نمیآید! با این همه، به خاطر داشته باش که کتاب مقدس را به قصد تفریح و سرگرمی نمیخوانی. سعی کن تشخیص دهی و دریابی که گزارش کتاب مقدس اکنون دارد چه مطلبی را در مورد یَهُوَه به تو آموزش میدهد. برای مثال، تجربهٔ دانیال اشاره به این واقعیت دارد که یَهُوَه اجازه میدهد خادمینش با آزمایشهای دشوار روبرو شوند. آیا اینطور نیست؟
همچنین مستعد باش که برنامهٔ مطالعهٔ مرتب و ثابتی داشته باشی. با اختصاص دادن فقط پانزده دقیقه در روز به خواندن کتاب مقدس، قادر خواهی بود در ظرف تقریباً یک سال آن را از ابتدا تا انتها بخوانی! بلی، عاقل باش و ‹وقت را دریاب› و همهٔ آن را مصروف انجام کارهای کم اهمیت تری همچون تماشا کردن تلویزیون، نکن. ( افسسیان ۵:۱۶) بیقین بدان که با مطالعهٔ کتاب مقدس به خدا نزدیکتر خواهی شد. — امثال ۲:۱، ۵.
دعا کردن موجب صمیمیّت میگردد
دختر جوانی به نام لاوِرنی میگوید: «وقتی آدم با کسی حرف نزنه، چه جوری میتونه با او واقعاً رابطهٔ شخصی برقرار کنه.» یَهُوَه که ‹شنوندهٔ دعا› میباشد از ما میخواهد که با او صحبت کنیم. ( مزمور ۶۵:۲) چنانچه با ایمانی راسخ به یَهُوَه دعا کنیم، «هر چه برحسب ارادهٔ او سؤال نماییم، ما را میشنود.» — ۱یوحنا ۵:۱۴.
لیندا ( که قبلاً به او اشاره شد) شخصاً این حقیقت را تجربه کرده است. او زمانی را به خاطر میآورد که مشکلات و فشار روحیاش رو به ازدیاد گذارده بود و به این علت، ‹روزها برای اجابت و رفع مشکلات خود دعا میکرد.› سابقاً لیندا نمیتوانست خود را به یَهُوَه نزدیک حس کند. امّا یَهُوَه او را تقویت کرد به طوری که توانست بر مشکلات خود فائق آید. بعد از این واقعه، لیندا مشاهده کرد که یَهُوَه چقدر به او نزدیک است. جوانی به نام کارِن که به همین نحو به ارزش دعا کردن پی برده است، میگوید: «بعضی وقتها آدم دوست داره احساسات درونیاش را برای کسی بازگو کنه، و چه کسی بهتر از یَهُوَه؟ چونکه یَهُوَه احساسات آدم را میفهمه و تنها کسیه که میتونه واقعاً به آدم کمک کنه.»
امّا آیا دعا صرفاً به منظور تسکین عاطفی انجام میگیرد؟ خیر، رسالهٔ یعقوب ۱:۲-۵ ما را مطمئن میسازد و ترغیب میکند که وقتی در آزمایشها و مشکلات گوناگون گرفتار میشویم، حتماً ‹از خدایی که هر کس را به سخاوت عطا میکند و ملامت نمینماید سؤال بکنیم زیرا که به ما داده خواهد شد.› شاید یَهُوَه به مصائب ما خاتمه ندهد، لیکن یقیناً حکمت لازم به منظور فائق آمدن بر آنها را به ما عطا خواهد نمود! احتمالاً یَهُوَه اصولی را از کتاب مقدس در رابطه با آن مسائل و مشکلات به یادت خواهد آورد. ( با یوحنا ۱۴:۲۶ مقایسه شود.) همچنین ممکن است در حین مطالعهٔ کتاب مقدس و یا شرکت در جلسات مسیحی، موضوعات خاصی را برایت توجیه نماید. در ضمن، به خاطر داشته باش که او هرگز ‹نمیگذارد فوق طاقت خود آزموده شوی، بلکه مفرّی [یا راه نجاتی را] نیز مهیا میسازد.› یَهُوَه هیچوقت تو را ‹ترک نخواهد کرد.› ( ۱قرنتیان ۱۰:۱۳؛ ۲قرنتیان ۴:۹) متعاقب دریافت کمک از جانب یَهُوَه و چیرگی بر مشکلات و مصائب، خواهی دید که چقدر به او نزدیک شدهای!
لذا فقط در مورد مسائل شخصی خود دعا نکن. عیسی در دعای نمونهٔ خویش، اولویّت را به تقدیس نام یَهُوَه و همچنین آمدن ملکوت و انجام ارادهٔ او داد. ( متی ۶:۹-۱۳) «مناجات و سپاسگزاری» نیز قسمت بسیار مهمی از دعا میباشند. — فیلپیان ۴:۶ (انجیل شریف ).
آیا خجالت میکشی که دعا کنی؟ در مورد همین مسئله با یَهُوَه صحبت کن! از او بخواه که به تو کمک کند تا بتوانی حرف دلت را به او بگویی. ‹از دعا کردن خسته نشو› زیرا سرانجام متوجه خواهی شد که میتوانی با یَهُوَه همچون دوستی صمیمی براحتی صحبت کنی. ( رومیان ۱۲:۱۲، ا ش ) دختر جوانی به نام مریم میگوید: «میدونم که هر وقت مشکلی داشته باشم، میتونم از یَهُوَه راهنمایی بخواهم چون او همیشه بهم کمک میکنه.»
انسان نباید با جملاتی ساختگی و یا به شکلی متظاهرانه با یَهُوَه صحبت کند. مزمورنویس میگوید: «دلهای خود را به حضور وی بریزید.» ( مزمور ۶۲:۸) احساسات و نگرانیهای خودت را بیپرده و با صراحت تمام به او بگو. از او بخواه که به تو کمک کند تا بتوانی بر نقاط ضعف خود قالب آیی. همچنین از او بخواه که به اعضای خانوادهات و دیگر مسیحیان برکت بدهد. وقتی اشتباهی از تو سر میزند، از او طلب مغفرت یا بخشش کن. روزانه به موجب برخورداری از نعمت زندگی سپاسگزار باش. چنانچه دعا کردن بخش ثابتی از زندگی تو گردد، رابطهای صمیمی و سعادتمندانه میان تو و یَهُوَه خدا بوجود خواهد آمد.
دوستی خود را با خدا برای عموم اعلان کن
متعاقب برقرار نمودن دوستی با خدا، مشتاق باش تا دیگران را نیز در دستیابی به چنین رابطهٔ ارزشمندی اعانت و یاری کنی؟ در واقع، از کسانی که خواهان صمیمیّت با خدا هستند انتظار میرود که ‹به زبان اعتراف کنند بجهت نجات دیگران.› — رومیان ۱۰:۱۰.
بسیاری از آنان بطور غیررسمی سر صحبت را در مورد اعتقادات خویش با همکلاسیها، همسایهها و خویشاوندان باز میکنند. بعد از مدتی، این اشخاص به جمع شاهدان یَهُوَه ملحق میشوند و به ‹ درِ خانههای مردم › رفته، به موعظهٔ کلام خدا میپردازند. ( اعمال ۵:۴۲) لیکن این فعالیت عمومی در نظر برخی از جوانان کار بسیار دشواری است. جوانی مسیحی میگوید: «فکر میکنم خیلی از جوانها خجالت میکشند از اینکه به در خانهٔ مردم بروند و موعظه کنند. ترس آنها از اینه که دوستانشان به چه چشمی به آنها نگاه خواهند کرد.»
امّا تو در واقع خواهان جلب رضایت چه کسی هستی — رضایت هم سن و سالانت یا رضایت یَهُوَه، دوست آسمانیات؟ آیا صحیح است که اجازه دهی ترس یا خجالت مانع نجات یافتن و یا رستگاریات گردد؟ پولس رسول ما را ترغیب نموده، میگوید: «اعتراف امید را محکم نگاه داریم.» ( عبرانیان ۱۰:۲۳) مطمئناً در آینده متوجه خواهی شد که با داشتن تمرین و آمادگی کافی، لذتی حقیقی از خدمت موعظه عایدت خواهد گشت! — ۱پطرس ۳:۱۵.
زمانی، قدردانی تو از دوست آسمانیات احتمالاً تو را بر آن خواهد داشت که خود را بطور کامل به او وقف کرده، این عمل خود را با تعمید گرفتن در آب ابراز نمایی. ( رومیان ۱۲:۱؛ متی ۲۸:۱۹، ۲۰) پیوستن به صف شاگردان تعمیدیافتهٔ مسیح، امری بسیار جدی است و سهلانگاری در اعلان عمومی آن جایز نیست. برای انجام این کار باید ‹خویشتن را انکار کنی› — یعنی کنار گذاشتن جاهطلبی و اولویّت دادن به انجام ارادهٔ یَهُوَه. ( مرقس ۸:۳۴) همچنین ملزم هستی که به عنوان یکی از اعضای سازمان جهانی شاهدان یَهُوَه، تقبل هویت نمایی.
جوانی به نام رابِرت میگوید: «همیشه به جوانان مردد و دودلی فکر میکنم که جرأت نمیکنند تعمید بگیرند. آنها پیش خودشان میگویند: ‹اگر این قدم آخر را بردارم، دیگه راه برگشتی وجود نداره.› » درست است، برای انسانی که خودش را به خدا وقف کرده است، راه بازگشتی وجود ندارد. ( با جامعه ۵:۴ مقایسه شود.) لیکن، «هر که نیکویی کردن بداند و بعمل نیاورد، او را گناه است» — خواه تعمید یافته باشد، خواه نیافته باشد! ( یعقوب ۴:۱۷) آیا برای دوستی و صمیمیت با خدا ارزش قائل میباشی؟ آیا دلت تو را بر آن میدارد که به او خدمت کنی؟ در آن صورت، اجازه نده که ترس تو را از این کار باز دارد بلکه با شجاعت تمام، خود را دوست خدا اعلان کن!
فواید جاودانی در انتظار دوستان خدا!
چنانچه دوستی با خدا را برگزینی، دنیا به ضدیّت با تو بر خواهد خواست. ( یوحنا ۱۵:۱۹) با اتخاذ این تصمیم، احتمالاً آماج استهزاء و تمسخر مردم قرار خواهی گرفت و با مشکلاتی مواجه خواهی شد و نتیجتاً در معرض وسوسههایی نیز قرار خواهی گرفت. امّا اجازه نده که شخصی یا چیزی موجب گردد در رابطهٔ تو با خدا کدورتی ایجاد شود. یَهُوَه در وعدهٔ حمایت دائم خود از تو میگوید: «تو را هرگز رها نکنم و تو را ترک نخواهم نمود.» — عبرانیان ۱۳:۵.
آیا همین کتاب نشانگر علاقهٔ یَهُوَه و سازمان او به سعادت جاودانهٔ تو نمیباشد؟ اگر چه اشاره به تمام سؤالات و مشکلات و همچنین بحث در مورد آنها در صفحات این کتاب امکانپذیر نبوده، یقیناً اکنون پی بردهای که کتاب مقدس سرچشمهٔ حکمتی لایتناهی است! ( ۲تیموتاؤس ۳:۱۶، ۱۷) بنابراین، چنانچه به دلیل مشکلات زندگی متحیر و سرگردان شدهای، به جستجو در کلام مقدس خدا بپرداز. ( امثال ۲:۴، ۵) اگر والدین خداترسی داری، از منبع دیگری از حکمت و حمایت روحانی برخورداری — به شرطی که سخن دلت را به آنان بگویی.
لذا یک چیز را هرگز فراموش نکن، و آن اینکه یَهُوَه خدا قادر است به تمام پرسشهای تو پاسخ دهد. او «مددکاری [است] که در تنگیها فوراً یافت میشود.» یَهُوَه تو را هدایت خواهد کرد تا بتوانی بر مشکلات زندگی فائق آیی. ( مزمور ۴۶:۱) «پس آفرینندهٔ خود را در روزهای جوانیات بیاد آور.» ( جامعه ۱۲:۱) با این عمل، دل یَهُوَه را خشنود خواهی ساخت. ( امثال ۲۷:۱۱) این است طریق زندگی ابدی در بهشتی جاودانی — پاداشی که خدا برای عزیزان خود محفوظ میدارد.
پرسشهایی برای گفتگو
▫چرا داشتن رابطهای نزدیک و صمیمی با خدا حائز اهمیت است؟
▫کتاب مقدس دربارهٔ خدا چه میگوید؟
▫چگونه میتوان خواندن کتاب مقدس را مفید و لذّتبخش ساخت؟
▫«اعترافِ» ایمان شامل انجام چه کاری میشود؟ آیا دلت تو را به انجام آن سوق داده است؟ دلیل آن چیست؟
▫جلسات مسیحی چه نقشی را در ایجاد نزدیکی و صمیمیّت با خدا ایفا میکنند و چگونه میتوان نهایت استفاده را از آنها برد؟
▫فواید دوستی با خدا را شرح بده؟
[نکتهٔ برجستهشده در صفحهٔ ۳۱۱]
آیا واقعاً میتوانم با خدا رابطهای صمیمی داشته باشم؟
[نکتهٔ برجستهشده در صفحهٔ ۳۱۲]
کتاب مقدس وحی و مکاشفهٔ خدا به انسان است. این کتاب به توصیف گذشته و آیندهٔ بشر میپردازد
[کادر/تصویر در صفحهٔ ۳۱۶، ۳۱۷]
جلسات مسیحی به ما کمک میکنند تا به خدا نزدیک شویم
جوانی اهل نیجریه میگوید: «متوجه شدهام که معاشرت با کسانی که به یَهُوَه محبت دارند، به من کمک میکنه که بتونم رابطهٔ نزدیکم را با او حفظ کنم.» از این رو، شاهدان یَهُوَه در سالنهای ملکوت واقع در محل زندگیشان موجبات چنین معاشرتی را فراهم میآورند. ( عبرانیان ۱۰:۲۳-۲۵) آنیتا ۱۶ سال دارد و میگوید: «دوستان واقعیام را توی سالن ملکوت پیدا کردهام.»
لذا مقصود از گرد هم آمدن در سالنهای ملکوت صرفاً تجمع و معاشرت نبوده بلکه همچنین دریافت آموزش از کتاب مقدس طی پنج جلسهٔ هفتگی میباشد. در این اماکن دامنهٔ وسیعی از موضوعات مورد بحث و بررسی قرار میگیرند؛ موضوعاتی همچون: زندگی خانوادگی، نبوتهای کتاب مقدس، طرز رفتار، اصول عقیدتی و همچنین طریق موعظهٔ مسیحی. در اینگونه جلسات قطعاتی بر روی صحنه به اجرا درمیآیند که علیرغم سادگی، بسیار جالب میباشند. سخنرانیها و گفتگوهای جمعی اغلب با مصاحبه و همچنین با نمایشهای باروح و زندهای ادغام شدهاند. مدرسهٔ خدمت تئوکراتیک از جلسات خاص و برجستهای است که تاکنون به هزاران نفر تعلیم داده است تا سخنگویان قابلی گردند.
آیا شخصاً در جلسات مسیحی شرکت میکنی؟ در آن صورت، سعی کن بیشتر از آنها بهرهبرداری کنی. ( ۱) دروس خود را آماده کن: آنیتا میگوید، «من وقتهای معینی را کنار گذاشتهام و در این وقتها مینشینم کتابهای جلسه را مطالعه میکنم.» این کار به تو کمک میکند تا بتوانی براحتی ( ۲) در پاسخ دادن شرکت کنی: در دوران عیسی، هنگامی که موضوعات روحانی در معبد مورد بحث قرار میگرفتند، او به عنوان یک نوجوان بطور فعال گوش فرا داده، سؤال مطرح میکرد و پاسخ میداد. ( لوقا ۲:۴۶، ۴۷) تو هم میتوانی ‹به دقّت بلیغتر آنچه را میشنوی کاملاً گوش دهی› و با یادداشت برداشتن، حواس خود را بر روی مطالبی که عنوان میشوند متمرکز نگاه داری. ( عبرانیان ۲:۱) وقتی ادارهکنندهٔ برنامه سؤالاتی را مطرح میکند، در پاسخ دادن شرکت کن.
در ضمن، ( ۳) آنچه را که یاد میگیری به اجرا بگذار: نکاتی را که فرا میگیری برای دیگران تعریف کن و خصوصاً آنها را در زندگی خود به اجرا بگذار. بر روی نقاط ضعف خودت کار کن و تغییرات ضروری را در خویشتن ایجاد کن. با رفتار خود نشان بده که حقیقت ‹ در تو که ایماندار هستی عمل میکند.› — ۱تسالونیکیان ۲:۱۳.
به جلسات مسیحی اولویّت بده. چنانچه تکالیف مدرسهات زیاد میباشند، سعی کن قبل از رفتن به جلسه آنها را انجام دهی. جوانی به نام سیامک تعریف میکند: «خیلی دوست دارم بعد از جلسه، تا آخرین دقایق بمونم و با برادرها حرف بزنم. ولی وقتی تکلیف مدرسه دارم، فوراً به خانه میام و تکالیفم را انجام میدم.» معهذا، هر کاری که از دستت برمیآید انجام بده تا بتوانی بطور مرتب در جلسات شرکت کنی. حضور در جلسات مسیحی، امر واجبی است که به رشد روحانی تو کمک خواهد کرد.
[تصویر در صفحهٔ ۳۱۵]
مطالعهٔ کتاب مقدس امری بسیار ضروری در برقرار نمودن دوستی با خدا میباشد
[تصاویر در صفحهٔ ۳۱۸]
«میدونم که هر وقت مشکلی داشته باشم، میتونم از یَهُوَه راهنمایی بخواهم چون او همیشه بهم کمک میکنه»