فصل ۲۵

مشکل خودارضایی چقدر جدی است؟‏

‏«از خودم می‌پرسم آیا عمل خودارضایی در نظر خدا اشتباه است؟‏ آیا خودارضایی روی سلامت جسمانی یا فکری من و یا روی ازدواجم در آینده تأثیر می‌گذاره؟‏» —‏ از زبان دختر پانزده ساله‌ای به نام مِلیسا.‏

اینگونه افکار،‏ باعث نگرانی و آشفتگی خاطر بسیاری از جوانان شده است.‏ چرا؟‏ زیرا عمل خودارضایی در میان مردم کاملاً متداول است.‏ بنا بر گزارشات،‏ تقریباً ۹۷ درصد از پسران و بیش از ۹۰ درصد از دختران زیر سن ۲۱ سال این عمل را انجام می‌دهند.‏ در گذشته،‏ عمل خودارضایی را سبب انواع بیماریها می‌دانستند —‏ از زگیل درآوردن و قرمز شدن پلکها گرفته تا بیماری صرع و اختلال حواس.‏

پزشکان محقق قرن بیستم،‏ دیگر چنین هشدارهایی نمی‌دهند.‏ در واقع،‏ امروزه آنان معتقدند که عمل خودارضایی هیچ یک از بیماریهای جسمانی را موجب نمی‌گردد.‏ دو محقق به نامهای ویلیام مَستِرز و ویرجینیا جانسُن بر این مطلب می‌افزایند:‏ «هیچ مدرک مستند طبی دال بر این امر که هر مقدار عمل خودارضایی باعث بیماری روانی می‌گردد،‏ وجود ندارد.‏» معهذا،‏ اثرات سوء و مضر دیگری وجود دارند!‏ همچنین،‏ بسیاری از جوانان مسیحی در خصوص عمل خودارضایی نگران می‌باشند و در این مورد حق دارند.‏ جوانی می‌نویسد:‏ «وقتی دست به آن کار [خودارضایی] می‌زدم،‏ در برابر یَهُوَه خدا احساس تقصیر می‌کردم.‏ گاهی اوقات خیلی افسرده می‌شدم.‏»‏

لذا،‏ عمل خودارضایی اصلاً چیست؟‏ این مشکل چقدر جدی است و چرا ترک این عادت برای بسیاری از جوانان دشوار است؟‏

چرا جوانان به آسانی جلب این عادت می‌شوند

در عمل خودارضایی،‏ شخص تعمداً خود را تحریک می‌کند تا از لحاظ جنسی احساساتش برانگیخته شود.‏ طی آغاز دوران جوانی،‏ تمایلات جنسی شخص افزایش می‌یابد.‏ در درون بدن،‏ هورمونهایی قوی تولید می‌شود که بر اعضای تناسلی تأثیر می‌گذارد.‏ بدین شکل،‏ فرد جوان متوجه می‌شود که تحریک نمودن این اعضا سبب ایجاد احساساتی توأم با لذت در وی می‌گردد.‏ همچنین،‏ گاهی اوقات امکان دارد که جوان از لحاظ جنسی برانگیخته شود حتی بدون اینکه به مسائل جنسی فکر کند.‏

برای مثال،‏ انواع نگرانیها،‏ ترسها و یا ناامیدیها باعث ایجاد بحرانی عاطفی در پسر جوان می‌شود و این بحران عاطفی می‌تواند بر روی سیستم عصبی حساس وی اثر گذاشته،‏ او را از لحاظ جنسی برانگیزد.‏ انباشته شدن منی ممکن است موجب گردد که وقتی از خواب بیدار می‌شود متوجه شود از لحاظ جنسی برانگیخته شده است.‏ این عامل همچنین احتمالاً سبب خروج منی در هنگام شب می‌گردد که معمولاً با رؤیایی تحریک‌آمیز همراه می‌باشد.‏ بعضی از دختران جوان نیز ممکن است بطور غیرتعمدی تحریک شوند.‏ تمایل جنسی در بسیاری از دختران،‏ اندکی پیش یا بعد از دورهٔ قاعدگی افزایش می‌یابد.‏

بنابراین،‏ چنانچه از لحاظ جنسی برانگیخته شدی ایرادی ندارد و نگران نباش.‏ این،‏ صرفاً واکنش طبیعی بدن یک جوان است.‏ چنین احساسی حتی اگر خیلی هم شدید باشد،‏ با عمل خودارضایی تفاوت دارد چرا که غالباً از روی عمد نیست.‏ علاوه بر این،‏ وقتی بزرگتر شوی از شدت چنین احساسی که اکنون برای تو تازگی دارد،‏ کاسته خواهد شد.‏

لذا کنجکاوی و همچنین تازگی داشتن این احساس برای جوانان،‏ سبب می‌گردد تا عده‌ای از آنان تعمداً با آلات تناسلی خود بازی کنند.‏

‏‹عوامل تحریک‌کننده›‏

کتاب مقدس مرد جوانی را توصیف می‌کند که به زنی بی‌بند و بار برمی‌خورد.‏ آن زن وی را می‌بوسد و می‌گوید:‏ «بیا تا صبح از عشق سیر شویم،‏ و خویشتن را از محبّت خرّم سازیم.‏» سپس چه اتفاقی می‌افتد؟‏ «در ساعت [آن جوان] از عقب او مثل گاوی که به سلّاخ‌خانه می‌رود،‏ روانه شد و مانند احمق به زنجیرهای قصاص.‏» (‏ امثال ۷:‏⁠۷-‏۲۲‏)‏ بدیهی است که برانگیخته شدن شهوت این جوان صرفاً به دلیل فعالیت هورمونی نبود بلکه به دلیل آن چیزی بود که دید و شنید.‏

به همین نحو،‏ مرد جوانی اعتراف می‌کند:‏ ‹کلاً،‏ علت استمناء کردن من چیزهایی بود که ذهنم را با آنها پر می‌کردم.‏ فیلمهای تلویزیونی غیراخلاقی تماشا می‌کردم و بعضی وقتها کانالهایی را می‌گرفتم که فیلم سکسی نشان می‌داد.‏ اینجور صحنه‌ها آنقدر روی آدم تأثیر می‌گذاره که از یاد آدم نمیره.‏ بعداً،‏ وقتی این عوامل تحریک‌کننده دوباره به ذهنم خطور می‌کرد،‏ استمناء می‌کردم.‏›‏

بلی،‏ اغلب آنچه که شخص می‌خواند،‏ تماشا می‌کند،‏ می‌شنود و دربارهٔ آن صحبت یا تفکر می‌کند عامل محرک برای عمل خودارضایی می‌باشد.‏ زن ۲۵ ساله‌ای اعتراف می‌کند:‏ «انگار به هیچ منوال نمی‌تونستم جلوی این عادتم را بگیرم.‏ آخر من داستانهای عشقی هم می‌خوندم و این،‏ به مشکل من می‌افزود.‏»‏

‏«مُسَکن»‏

تجربهٔ این زن جوان،‏ بدون تردید نشانگر دلیل عمده‌ای است که ترک چنین عادتی را بسیار دشوار می‌سازد.‏ وی ادامه می‌دهد و می‌گوید:‏ «معمولاً برای آزاد شدن از فشار عصبی یا نگرانیهام به خودارضایی رو می‌آوردم.‏ لذت زودگذر آن،‏ مثل مشروبی بود که فرد الکلی می‌خوره تا اعصابش آرام بشه.‏»‏

دو محقق به نامهای سوزانه و ایروینگ سارنوف می‌نویسند:‏ «عمل خودارضایی برای بعضی از مردم ممکن است به صورت عادتی درآید که وقتی خود را رانده‌شده و متروک حس می‌کنند و یا در مورد چیزی دلواپس می‌باشند،‏ به آن روی آورند تا تسکین یابند.‏ معهذا،‏ عده‌ای دیگر ممکن است فقط بعضی اوقات به این صورت گوشه‌گیری نمایند یعنی در مواقعی که تحت نهایت فشار عاطفی قرار می‌گیرند.‏» از قرار معلوم،‏ عده‌ای نیز می‌باشند که هر موقع احساس یأس،‏ افسردگی،‏ تنهایی به ایشان دست می‌دهد و یا تحت فشار روحی قرار می‌گیرند،‏ به این عادت متوسل می‌شوند و آن،‏ حالت یک «مُسَکن» را برای ایشان پیدا می‌کند تا بتوانند مشکلات خود را فراموش کنند.‏

کتاب مقدس چه می‌گوید؟‏

جوانی می‌پرسد:‏ «آیا عمل خودارضایی گناهی است که خدا نمی‌بخشد؟‏» در واقع،‏ کتاب مقدس هرگز به عمل خودارضایی اشاره‌ای نکرده است.‏a در دوران کتاب مقدس،‏ این عمل در نقاطی از جهان که زبان یونانی در آنجا رواج داشت کاملاً متداول بود و عبارات یونانی متفاوتی برای توصیف آن وجود داشت لیکن هیچ یک از این عبارات را در کتاب مقدس نمی‌توان مشاهده نمود.‏

عمل خودارضایی صریحاً در کتاب مقدس محکوم نشده است،‏ حال آیا این بدان معنی می‌باشد که این عمل بی‌ضرر است؟‏ خیر،‏ کاملاً برعکس!‏ در کتاب مقدس عمل خودارضایی در ردیف گناهان بزرگی همچون زنا محسوب نشده لیکن مسلماً عادتی ناپاک است.‏ (‏ افسسیان ۴:‏۱۹‏)‏ بنابراین،‏ اصول درون کلام خدا اشاره بر آن دارد که شدیداً با این عادت ناپاک مقابله نمایی تا «سود ببری.‏» —‏ اشعیا ۴۸:‏⁠۱۷‏.‏

برانگیختن «هوی و هوس»‏

کتاب مقدس در خصوص «هوی و هوس» به ما می‌گوید:‏ «پس اعضای خود را که بر زمین است مقتول سازید.‏» (‏ کولسیان ۳:‏⁠۵‏)‏ در اینجا منظور از «هوی و هوس،‏» اشاره به احساسات جنسی طبیعی نیست بلکه اشاره به شهوترانی می‌باشد.‏ «هوی و هوس» باعث می‌گردد که شخص مرتکب آن دسته از اعمال زشتی شود که پولس در رومیان ۱:‏⁠۲۶،‏ ۲۷ توصیف کرده است.‏

امّا آیا شخص با عمل خودارضایی،‏ این تمایلات را «مقتول» نمی‌سازد؟‏ خیر،‏ حتی برعکس.‏ جوانی اقرار می‌کند:‏ «وقتی آدم دست به خودارضایی می‌زنه،‏ در مورد تمایلات اشتباه فکر می‌کنه و این کار،‏ علاقهٔ آدم را به آنها بیشتر می‌کنه.‏» اغلب،‏ سعی شخص بر این است که با خیالبافی غیراخلاقی بر لذت این عمل بیفزاید.‏ (‏ متی ۵:‏⁠۲۷،‏ ۲۸‏)‏ بنابراین،‏ اگر چنین شخصی در موقعیت مناسبی قرار بگیرد،‏ به آسانی در دام فساد اخلاقی گرفتار خواهد شد.‏ جوانی که این مسئله برایش اتفاق افتاده است اعتراف می‌کند:‏ «آن موقع فکر می‌کردم اگر استمناء کنم می‌تونم بدون اینکه با زنی رابطه داشته باشم خودم را راحت کنم.‏ امّا یک خواستهٔ قوی در من به وجود آمد که دست به آن کار بزنم.‏» آن پسر مرتکب زنا شد.‏ در یک مطالعه که در سطح کشور بعمل آمد معلوم شد که اکثر جوانانی که به خودارضایی روی می‌آورند،‏ مرتکب زنا نیز می‌شوند و این موضوع تعجب‌آوری نیست.‏ شمار این دسته از جوانان ۵۰ درصد بیش از جوانانی است که بکارت خود را حفظ کرده‌اند!‏

آلودگی ذهنی و عاطفی

عمل خودارضایی همچنین طرز فکر فاسد و مخربی را در شخص ایجاد می‌کند.‏ (‏ با ۲قرنتیان ۱۱:‏⁠۳ مقایسه شود.‏)‏ شخصی که به خودارضایی متوسل می‌شود غرق در احساسات جسمانی خود می‌گردد —‏ عملی کاملاً خودخواهانه.‏ در نظر چنین شخصی،‏ رابطهٔ جنسی و محبت تبدیل به دو چیز مجزا از یکدیگر می‌شوند و رابطهٔ جنسی،‏ حالت واکنشی به منظور خلاصی از فشار را پیدا می‌کند.‏ امّا مقصود خدا این بود که ارضای تمایل جنسی،‏ از طریق رابطهٔ جنسی انجام گیرد —‏ به شکل ابراز محبت میان مرد و همسر وی.‏ —‏ امثال ۵:‏⁠۱۵-‏۱۹‏.‏

شخصی که به خودارضایی مبادرت می‌ورزد همچنین ممکن است به جنس مخالف صرفاً به دید آلت یا وسیله‌ای برای ارضای تمایلات جنسی بنگرد.‏ بنابراین،‏ عمل خودارضایی چنین طرزفکر غلطی را در شخص بوجود می‌آورد و این طرزفکر،‏ «روح» یا تمایلات درون ذهن شخص را آلوده می‌نماید.‏ در بعضی از موارد،‏ مشکلات ناشی از عمل خودارضایی حتی بعد از ازدواج نیز ادامه یافته‌اند!‏ کلام خدا بدرستی می‌گوید که ‹ای عزیزان .‏ .‏ .‏ خویشتن را از هر نجاست [یا آلودگی] جسم و روح طاهر بسازید.‏› —‏ ۲قرنتیان ۷:‏⁠۱‏.‏

نظری متعادل در مورد تقصیر

بسیاری از جوانان غالباً موفق به ترک این عادت بد می‌شوند.‏ با وجود این،‏ گاهی اوقات باز هم عمل خودارضایی از ایشان سر می‌زند.‏ امّا یَهُوَه خدای بسیار رحیمی است.‏ مزمورنویس می‌گوید:‏ «زیرا تو ای خداوند،‏ نیکو و غفار هستی.‏» (‏ مزمور ۸۶:‏⁠۵‏)‏ وقتی جوانی مسیحی تسلیم عمل خودارضایی می‌شود،‏ معمولاً در دل خود احساس تقصیر می‌کند.‏ لهذا،‏ کتاب مقدس می‌گوید:‏ «خدا از دل ما بزرگتر است و هر چیز را می‌داند.‏» (‏ ۱یوحنا ۳:‏۲۰‏)‏ خدا صرفاً به گناهان ما نمی‌نگرد.‏ خدا بقدری معرفت دارد که می‌تواند با ما همدردی کند و هنگامی که از صمیم قلب طلب مغفرت یا بخشش می‌کنیم به ما گوش فرا می‌دهد.‏ زن جوانی می‌نویسد:‏ «تا حدی احساس تقصیر می‌کنم،‏ امّا چون می‌دونم یَهُوَه چه خدای بامحبتی است و اینکه می‌تونه ببینه توی دل من چی می‌گذره و از همهٔ تلاشها و نیّتهای من با خبره،‏ به خاطر این اگر گاهی اشتباهی از من سر بزنه،‏ زیاد افسرده نمی‌شم.‏» اگر با تمایل نادرست خود مبارزه کنی و از عمل خودارضایی پرهیز نمایی،‏ احتمالاً مرتکب گناه بزرگ زنا نیز نخواهی شد.‏

در شمارهٔ ۱ سپتامبر مجلهٔ برج دیده‌بانی سال ۱۹۵۹ (‏ انگل‍.‏)‏ چنین آمده است:‏ «[شاید] متوجه شوی که از روش پیشین زندگی‌ات عادت بدی در سرت باقی مانده است و اثر آن،‏ عمیق‌تر از آن چیزی است که تصور می‌کردی و در نتیجه،‏ بدفعات لغزش خورده،‏ قصور می‌ورزی.‏ .‏ .‏ .‏ مأیوس نشو.‏ با خود نگو که مرتکب گناهی نابخشودنی شده‌ای.‏ اینگونه استدلالهای منفی،‏ خواست شیطان است.‏ این واقعیت که اکنون از دست خودت آزرده و ناراحت هستی،‏ بخودیِ خود ثابت می‌کند که جای امید باقی است.‏ با جدیّت و کمال فروتنی به خدا روی بیاور و از او بخواه که تو را بخشیده،‏ از آن تقصیر پاک و مبرا نماید و به تو کمک کند.‏ هرگز از انجام این کار خسته نشو.‏ با وجود تکرار یک گناه،‏ همچون فرزندی که در هنگام مشکلات نزد پدر خود می‌رود،‏ نزد یَهُوَه برو و از آنجایی که یَهُوَه خدایی فیّاض است با سخاوتمندی به تو کمک خواهد کرد و چنانچه صادق باشی،‏ او آسودگی وجدان به تو عطا خواهد نمود بطوری که آن را احساس خواهی کرد.‏»‏

چگونه می‌توانی ‹وجدانی آسوده› داشته باشی؟‏

‏[پاورقی]‏

پرسشهایی برای گفتگو

▫عمل خودارضایی چیست و معمولاً چه برداشتهای اشتباهی در مورد آن می‌شود؟‏

▫چرا اغلب تمایلات جنسی بسیار قوی در جوانان بوجود می‌آید؟‏ آیا این مسئله به عقیدهٔ تو ایرادی دارد؟‏

▫چه چیزهایی می‌تواند عامل تحریک‌کننده برای عمل خودارضایی باشد؟‏

▫آیا عمل خودارضایی برای فرد جوان مضر است؟‏

▫به عقیدهٔ تو آیا عمل خودارضایی گناه بزرگی است؟‏ نظر یَهُوَه در مورد جوانی که سعی مبارزه با این عادت را دارد چیست؛‏ حتی اگر این جوان نتواند به آسانی بر آن فائق آید؟‏

‏[نکتهٔ برجسته‌شده در صفحهٔ ۲۰۰]‏

بعضی از اشخاص هنگامی که تحت فشار قرار می‌گیرند،‏ عصبی می‌شوند،‏ احساس تنهایی یا افسردگی می‌کنند،‏ به عمل خودارضایی روی می‌آورند

‏[نکتهٔ برجسته‌شده در صفحهٔ ۲۰۲]‏

‏‹کلاً،‏ علت استمناء کردن من چیزهایی بود که ذهنم را با آنها پر می‌کردم.‏›‏

‏[نکتهٔ برجسته‌شده در صفحهٔ ۲۰۴]‏

‏«وقتی دست به آن کار [خودارضایی] می‌زدم،‏ در برابر یَهُوَه خدا احساس تقصیر می‌کردم»‏

‏[تصویر در صفحهٔ ۱۹۸]‏

با وجود اینکه احتمالاً عمل خودارضایی باعث ایجاد احساس تقصیر فراوان در شخص می‌گردد،‏ چنانچه وی با جدیّت تمام از خدا طلب بخشش کند و برای مقابله با این عادت بسختی بکوشد،‏ می‌تواند از وجدانی آسوده برخوردار باشد

‏[تصویر در صفحهٔ ۲۰۳]‏

معمولاً فیلمهای سکسی سینمایی و تلویزیونی و همچنین مطالب شهوت‌انگیز درون کتابها ‹عوامل تحریک‌کننده› برای عمل خودارضایی می‌باشند