۱۶
حکومتی برای برقراری صلح جهانی
آیا حکومتی وجود دارد که توانایی برقراری صلح دائمی را بر روی زمین داشته باشد؟ بتواند امنیت و رهایی از تبهکاری را فراهم کند؟ همچنین توانایی فراهم کردن غذای فراوان و خوب را برای همه داشته باشد؟ و همین طور توانایی پاکسازی محیط زیست و غلبه بر بیماریها را داشته باشد؟
۲ به سابقهٔ بشر در زمینهٔ حکومت توجه کنید — پادشاهیها، دمکراسیها و حکومتهای سوسیالیستی یا کمونیستی. اینها چه به تنهایی و چه با یکدیگر، حتی در مقیاس کوچک توانایی انجام کارهای خوبی را که به آنها اشاره شد ندارند، چه رسد به مقیاس جهانی. با این حال، برای شما جای امیدواری وجود دارد.
خدا حکومتی را در نظر دارد — ملکوت
۳ یَهُوَه خود وعده میدهد که همهٔ احتیاجات ما را برطرف میکند. چگونه میتوانیم از این بابت مطمئن باشیم؟ به خاطر بیاورید که او در ابتدا قصد برقراری بهشتی جهانی را داشت که در آنجا مردم بتوانند از صلح و سعادت برخوردار باشند. (پیدایش ۱:۲۸؛ ۲:۸،۹) در آن وقت در باغ عدن سرکشی روی داد. ولی آیا فکر میکنید که خدا اجازه میداد که مخلوقاتی ناسپاس او را از مقصودش بازدارند؟ مسلماً نه. در واقع، اندکی پس از آنکه آدم و حوا نافرمانی کردند، یَهُوَه آمدن نجاتدهندهای را پیشگویی کرد، ‹ذُریّت›، کسی که برهمزنندگان صلح و آرامش را در آسمان و زمین سرکوب خواهد کرد. (پیدایش ۳:۱۵) ممکن است از خود بپرسید: ‹ولی «حکومت» چگونه وارد صحنه میشود؟› آن «ذریّت»، مسیح بود، سَروَر سلامتی [یا، صلح]، که در مورد او به اشعیای رسول الهام شد تا چنین بنگارد: «[بر] ترقّئ سلطنت و سلامتئ او . . . انتها نخواهد بود.» — اشعیا ۹:۶،۷؛ ۱۱:۱-۵.
۴ بلی، وعدهٔ یَهُوَه حاکی از حکومتی است که عدالت را به اجرا خواهد گذاشت و صلح را با خود خواهد آورد. کتاب مقدس این حکومت را ملکوت خدا میخواند. میلیونها نفر دعا کردهاند: «ای پدر ما . . . ملکوت تو بیاید.» (متی ۶:۹،۱۰) اگر شما نیز چنین دعا کردهاید، پس برای حکومتی واقعی — ملکوت آسمانی — که صلح را بر روی زمین برقرار خواهد کرد دعا کردهاید. (مزمور ۷۲:۱-۸) ولی چه وقت خدا این حکومت را به اجرا خواهد گذاشت؟ او چگونه حکمرانان آن را دارای صلاحیت دیده و انتخاب میکند؟
۵ با گذشت قرنها مقصود خدا آشکار شد. به عنوان مثال، او نشان داد که مسیح از نسل ابراهیم و یعقوب و نیز از سِبْط یهودا خواهد بود. (پیدایش ۲۲:۱۸؛ ۴۹:۱۰) پس از آن یَهُوَه بر اسرائیل ملکوتی برقرار کرد که الگوی نبوی چیزهای آینده بود. اسرائیل یک تئوکراسی (حکومت خدایی) بود. گفته میشد که پادشاه آن بر «کرسئ خداوند» مینشیند. (۱تواریخ ۲۹:۲۳) یَهُوَه صاحباختیار غایی بود؛ قوانین و معیارهای او این ملت را هدایت میکردند. بالاخره، خدا به داوود پادشاه گفت که از خاندان او کسی خواهد آمد که پادشاه دائمی خواهد بود. — مزمور ۸۹:۲۰،۲۱،۲۹.
۶ چنین جزئیات و همین طور اطلاعات دیگر کتاب مقدس در مورد تاریخ اسرائیلیان نیز بااهمیت هستند زیرا به ما نشان میدهند که خدا بنیانی قانونی و مطمئن برای آمدن این ملکوت گذارده است. مطابق این، خدا فرشتهای را گسیل داشت تا به دختری باکره از خاندان داوود بگوید:
«پسری خواهی زائید و او را عیسی خواهی نامید. او بزرگ خواهد بود و به پسر حضرت اعلی مسمّی شود و خداوند خدا تخت پدرش داود را بدو عطا خواهد فرمود. و او بر خاندان یعقوب تا بأبد پادشاهی خواهد کرد و سلطنت او را نهایت نخواهد بود.» — لوقا ۱:۲۸-۳۳.
۷ او همان مسیح پیشگوییشده بود، کسی که خدا به او وعدهٔ بخشیدن حکومت دائمی بر بشر را داده بود. از عیسی به عنوان حاکم چه توقعی میتوانیم داشته باشیم؟ بگذارید کمی سابقهٔ او را بررسی کنیم.
۸ عیسی همیشه بطور کامل خود را وقف خدا و انجام خواست او میکرد. (عبرانیان ۱۰:۹؛ اشعیا ۱۱:۳) یکی از راههایی که به وسیلهٔ آن وفاداری خود را به خدا نشان داد، رد کردن رشوهٔ مالی و شهرت بود، درست بر خلاف بسیاری از حکمرانان بشری. (لوقا ۴:۵-۸) او بدون واهمه حامی حقیقت بود، به همین دلیل از افشای ریاکاری مذهبی خودداری نمیکرد. — یوحنا ۲:۱۳-۱۷؛ مرقس ۷:۱-۱۳.
۹ این واقعیت که مسیح جان خود را برای ما داد، نمایانگر این است که او محبتی فوقالعاده به انسانها داشت. (یوحنا ۱۳:۳۴؛ ۱۵:۱۲، ۱۳) عیسی با ترحم بیماران را شفا داد، مرده را به زندگی بازگرداند و برای محتاجان خوراک فراهم آورد. (لوقا ۷:۱۱-۱۵،۲۲؛ ۹:۱۱-۱۷) او همچنین بر نیروهای طبیعی تسلط داشت و از آن به نفع مردم استفاده میکرد. (متی ۸:۲۳-۲۷) با این وجود خوشرو بود؛ حتی کودکان نیز نزد این مرد ملایم احساس راحتی میکردند. — متی ۱۱:۲۸-۳۰؛ ۱۹:۱۳-۱۵.
۱۰ تصور کنید که چه برکتی خواهد بود که او با این ویژگیها و تواناییهایش حکمران ما باشد! این چشمانداز بزرگی است که پرستندگان یَهُوَه از آن برخوردارند.
حکومت از آسمان
۱۱ هنگامی که یک حکمران رومی از عیسی دربارهٔ پادشاهی وی پرسید، او پاسخ داد: «پادشاهئ من از اینجهان نیست.» (یوحنا ۱۸:۳۶) عیسی در مقابل سیاستهای ملتها بیطرفی کامل را حفظ میکرد، بدین ترتیب سرمشقی برای پیروان خود به جای گذاشت. (یوحنا ۶:۱۵؛ ۲قرنتیان ۵:۲۰) به علاوه، مقصود خدا این نبود که پسرش از مکانی زمینی حکمرانی کند. او باید از آسمان حکمرانی میکرد، از آنجا میتوانست قدرت فوق بشری و عالمگیر خود را اعمال کند.
۱۲ با این نظر، پس از آنکه عیسی با وفاداری به خدا، جان سپرد، پدرش او را به شکل مخلوقی روحی و فناناپذیر به زندگی باز گرداند. (اعمال ۱۰:۳۹-۴۳؛ ۱قرنتیان ۱۵:۴۵) مسیح به پیروان خود ظاهر شد و به آنها اطمینان بخشید که زنده و فعال است. سپس به آسمان رفت. در این باره، پطرس رسول چنین نوشت: «بدست راست خدا است و فرشتگان و قدرتها و قوّات مطیع او شدهاند.» — ۱پطرس ۳:۲۲؛ متی ۲۸:۱۸.
۱۳ از همان هنگام، در سال ۳۳ د.م.، مسیح شروع به حکمرانی بر جماعت مسیحی کرد، و پیروان او با خرسندی سروری او و موقعیت آسمانی وی را پذیرفتند. (کولسیان ۱:۱۳،۱۴) با این حال، مقصود خدا برای عیسی آن نبود که حکمرانی بر دنیای بشری و عالم را از آن زمان آغاز کند.
۱۴ خدا به بشر فرصت داد تا به عین ثمرهٔ حکمرانی خود را مشاهده کند. بنابراین، مسیح میبایست انتظار میکشید تا زمان مقررشده برای حکمرانی ملکوت بر جهان، فرا برسد. پولس رسول نوشت: «او چون یک قربانی برای گناهان گذرانید بدست راست خدا بنشست تا ابدالآباد. و بعد از آن منتظر است تا دشمنانش پایانداز او شوند.» — عبرانیان ۱۰:۱۲،۱۳.
۱۵ ولی اگر عیسی در آسمان و نادیدنی است، پس چگونه بدانیم که چه وقت حکمرانی او آغاز میگردد؟ همانطور که در بخش پیش عنوان شد، عیسی «نشانی» قابل رؤیت ارائه داد تا پیروانش بر روی زمین از فرارسیدن آن هنگام آگاه شوند. (متی ۲۴:۳-۳۱) جنگها، قحطیها، زمینلرزهها، بازداشت و شکنجهٔ مسیحیان و موعظهٔ جهانی بشارت ملکوت که از هنگام جنگ جهانی اول (۱۹۱۴-۱۹۱۸) شاهد آنها بودهایم، گواه این است که در پایان این سیستم چیزها بسر میبریم. این رویدادها همچنین ثابت میکنند که مسیح هماکنون در آسمان حکمرانی میکند، زیرا پس از توصیف نبردی بر ضد شیطان در آسمان، کتاب مقدس چنین میگوید:
«اکنون نجات و قوّت و سلطنتِ خدای ما و قدرت مسیح او ظاهر شد . . . از این جهة ای آسمانها و ساکنان آنها شاد باشید. وای بر زمین و دریا زیرا که ابلیس بنزد شما فرود شده است با خشم عظیم چون میداند که زمانی قلیل دارد.» — مکاشفه ۱۲:۷-۱۲.
۱۶ بنابراین، عیسی مسیح هماکنون مشغول حکمرانی است. این بدان معناست که «زمانی قلیل» به اِعمال قدرت او برای از میان برداشتن همهٔ مخالفان ملکوت، از جمله ابلیس و همهٔ حکومتهای ساخت بشر باقی است. (دانیال ۲:۴۴) پس از آن قادر خواهیم بود که در ملکوتی تئوکراتیک که صلح دائمی را با خود به همراه میآورد، شاد باشیم.
حکمرانان مشترک
۱۷ جنبهٔ مجذوبکنندهٔ دیگر ملکوت، در کتاب مقدس آشکار شده است. دانیال ۷:۱۳،۱۴ به ما توصیفی از دریافت «سلطنت و جلال و ملکوت» توسط پسر خدا ارائه میکند. پس از آن رؤیا میگوید:
«و ملکوت و سلطنت و حشمتِ مملکتی که زیر تمامئ آسمانهاست بقوم مقدّسان حضرت اعلی داده خواهد شد که ملکوت او ملکوت جاودانی است و جمیع ممالکْ او را عبادت و اطاعت خواهند نمود.» — دانیال ۷:۲۷.
بنابراین مقصود خدا این است که عیسی مسیح شرکایی برای حکمرانی داشته باشد. این بدان معناست که برخی از انسانها به آسمان خواهند رفت. هنگامی که عیسی بر روی زمین بود شروع به انتخاب مردان و زنانی کرد که با او در حکومت شرکت کنند. او اظهار داشت که به آسمان خواهد رفت تا برای آنان مکانی را آماده سازد. — یوحنا ۱۴:۱-۳.
۱۸ این موضوع، کمکی است برای روشن ساختن نکتهای برای بسیاری که همهٔ عمر خود به کلیسا رفتهاند، ولی به خوبی آن را درک نکردهاند: از یک طرف کتاب مقدس نشان میدهد که مقصود خدا این است که بشر روی زمین زندگی کند؛ در عین حال، از کسانی نیز صحبت میکند که به آسمان میروند. چگونه چنین چیزی عملی است؟ خدا وعده داده است که برخی انسانها را به آسمان ببرد تا با پسر او در ملکوت آسمان بسر برند. لکن زمین مبدل به بهشتی مملو از انسانهای سعادتمند و صلحجو خواهد شد. — مزمور ۳۷:۲۹؛ اشعیا ۶۵:۱۷،۲۰-۲۵.
۱۹ چند نفر به عنوان اعضای حکومت ملکوت به آسمان خواهند رفت؟ عیسی با اشاره به این مطلب میگوید: «ای گلهٔ کوچک، هیچ نترسید، زیرا خوشی پدر شما در این است که آن پادشاهی را بشما عطا کند.» (لوقا ۱۲:۳۲، ا ش) بلی، تعداد آنان محدود است. مکاشفه نشان میدهد که تعداد کسانی که «از میان مردم خریده شدهاند» تا با «برّه» (عیسی مسیح) حکومت کنند، ۰۰۰,۱۴۴ نفر است. (مکاشفه ۱۴:۱-۵) درک این موضوع دشوار نیست. حتی برخی از حکومتهای بشری نیز یک هیئت منتخب از مردان و زنان دارند که به عنوان بخشی از دولت به پایتخت میروند.
۲۰ ولی خدا تعیین این را که چه کسی به آسمان برود بر عهدهٔ انسانها نگذاشته است. اوست که آنها را انتخاب میکند. (۱پطرس ۲:۴،۵،۹؛ رومیان ۸:۲۸-۳۰؛ ۹:۱۶) هنگامی که خدا پولس رسول را انتخاب کرد، روح خود را بر او ریخت، با این کار به پولس اطمینان داد که جزئی از ‹ملکوت آسمانی› خواهد بود.(۲تیموتاؤس ۴:۱۸) پولس نوشت: «همان روح بر روحهای ما شهادت میدهد که فرزندان خدا هستیم. و هرگاه فرزندانیم وارثان هم هستیم یعنی وَرَثهٔ خدا و همارث با مسیح.» — رومیان ۸:۱۶،۱۷؛ ۲قرنتیان ۱:۲۲؛ ۵:۵.
۲۱ تعداد نسبتاً کمی از پرستندگان خدا برای زندگی در آسمان انتخاب شدهاند، زیرا مقصود خدا برای بشر زندگی سعادتمندانه بر روی زمین بود. عیسی نخستین کسی بود که به آسمان برده شد. (عبرانیان ۶:۱۹،۲۰؛ متی ۱۱:۱۱) از آن پس خدا به انتخاب ۰۰۰,۱۴۴ نفر دیگر پرداخت. هنگامی که این تعداد کامل بشود چه خواهد شد؟
۲۲ پس از آنکه رؤیای تعداد محدود (۰۰۰,۱۴۴ نفر) که با مسیح در آسمان خواهند بود به یوحنای رسول نشان داده شد، «گروهی عظیم که هیچکس ایشانرا نتواند شمرد» به او ظاهر گشت. (مکاشفه ۷:۴،۹،۱۰) آنان در طی پایان نابودکنندهٔ این سیستم چیزها توسط خدا محافظت خواهند شد. آنان چشمانداز شگفتانگیز زندگی جاودانی بر روی زمین را دارند. همین چشمانداز نیز برای مردان با ایمانی همچون نوح، ابراهیم و داوود وجود داشت، کسانی که پیش از آنکه خدا راه زندگی آسمانی را برای ۰۰۰,۱۴۴ نفر باز کند، درگذشتند. — اعمال ۲:۳۴.
چه دلایلی برای اطمینان به حکمرانان وجود دارد؟
۲۳ امروز اغلب مردم چندان اطمینانی به حکمرانان خود ندارند. با این حال، آنانی که در ملکوت خدا حکمرانی خواهند کرد با حکمرانان دنیوی بسیار متفاوت هستند. در طی قرنها خدا کسانی را انتخاب کرده است که ایمان خود را به اثبات رسانیدهاند. تحت هر گونه آزمایش و وسوسه، به آنچه درست و به حق است، پایبند ماندهاند. آنها اطمینان خدا را جلب کردهاند، بنابراین آیا ما نیز نمیتوانیم به آنها اطمینان کنیم؟
۲۴ آنها همچنین قادر هستند که روحیهٔ ما را درک و با ما همدردی کنند، زیرا قبلاً به صورت انسان زندگی کردند. (با عبرانیان ۴:۱۵،۱۶ مقایسه کنید.) آنها میدانند که معنی خستگی، نگرانی و دلسردی چیست. آنها واقفند که برای رسیدن به صبر، مهربانی و بخشندگی بیشتر به چه تلاشی نیاز است. و برخی از آنها زن بودند و به ویژه از احساسات و نیازهای زنان بر روی زمین آگاه هستند. — غلاطیان ۳:۲۸.
۲۵ امروز، میلیونها شاهد یَهُوَه اطمینان خود را به مسیح و شرکای حکومتی او اثبات میکنند، و نشان میدهند که ملکوت تا چه حد برای آنان جنبهٔ حقیقی دارد. آنها با تبعیت وفادارانه از ملکوت خدا این امر را نشان میدهند. (امثال ۱۴:۲۸) آنان قوانین نگاشتهشده در کتاب مقدس را میپذیرند و به دیگران توصیه میکنند، و حقیقتاً باور دارند که مسیحیت بهترین روش زندگی است. آنها در برنامهٔ آموزشی این حکومت شرکت میجویند. کتاب مقدس کتاب درسی اصلی آنان است که همراه با نوشتههای مرجع دیگر مسیحی و مقالاتکمکی دیگر برای مطالعه مورد استفاده قرار میگیرد. در جلسههای جماعت، آنها دربارهٔ ملکوت و زندگی مسیحی مطالب بیشتری فرا میگیرند. و برنامهٔ آموزشی را با تعلیم عمومی و رفتن به خانهها به دیگران منتقل میکنند. — اعمال ۲۰:۲۰.
۲۶ عیسی گفت که یکی از جنبههای نشان «ایّام آخر» این خواهد بود: «باین بشارتِ ملکوت در تمام عالم موعظه خواهد شد تا بر جمیع امّتها شهادتی شود آنگاه انتهاء خواهد رسید.» (متی ۲۴:۱۴) پیش از آنکه عیسی به آسمان برود، بر این موضوع تأکید کرد که شاگردان او باید شرکتی فعالانه در این کار بشارت داشته باشند. — متی ۲۸:۱۹،۲۰؛ اعمال ۱:۸.
۲۷ امروز مسیحیان دریافتهاند که شرکت در این موعظه و کار آموزشی، راه خطیری است برای نمایش محبتشان به خدا و همسایگانشان. (مرقس ۱۲:۲۸-۳۱) زندگی افراد مطرح است، بنابراین مسئولیتی بزرگ است. (اعمال ۲۰:۲۶،۲۷؛ ۱قرنتیان ۹:۱۶) همچنین سرچشمهٔ سعادت و رضایت سرشاری است. (اعمال ۲۰:۳۵) شاهدان یَهُوَه با کمال میل حاضرند که شما را برای آموزش دیگران در زمینهٔ حکومت حاکم خدا یاری کنند.
[سؤالات مقالهٔ مطالعهای]
موضوع بحث: حکومتهای بشری از رسیدن به چه چیزهای مطلوبی عاجز هستند؟ (۱، ۲)
چگونه میتوانیم بدانیم که خدا قصد برقراری حکومتی را دارد که با خود صلح به همراه میآورد؟ (۳، ۴)
خدا چه اقداماتی در جهت تشکیل ملکوت انجام داد؟ (۵، ۶)
چرا میتوانیم مطمئن باشیم که عیسی حکمرانی برجسته خواهد بود؟ (۷-۱۰)
چه دلایلی وجود دارند که نشان میدهند عیسی از زمین حکومت نخواهد کرد؟ (۱۱، ۱۲)
چه گواهی برای زمان آغاز حکمرانی مسیح بر بشر وجود دارد؟ (۱۳-۱۶)
چه کسانی در ملکوت با عیسی حکمرانی خواهند کرد؟ (۱۷، ۱۸)
چه تعدادی به آسمان خواهند رفت، و چرا همهٔ افراد بشر به آنجا نمیروند؟ (۱۹-۲۲)
چه دلایلی برای اطمینان به این حکمرانان مشترک داریم؟ (۲۳، ۲۴)
چگونه میتوانیم پشتیبانی خود را از ملکوت نشان دهیم؟ (۲۵-۲۷)
[کادر در صفحهٔ ۱۵۱]
«شکست در پدید آوردن شالودهای حقیقی برای صلح جهان . . . مستقیماً بر گردن ملتها، بخصوص ملل بزرگ است که از به رسمیت شناختن قدرتی که بتواند به آنها بگوید در عرصهٔ بینالمللی چه بکنند امتناع میورزند.
بنابراین مسئلهٔ اساسی امروز این است — چگونه میتوان قدرتی جهانی پدید آورد که حافظ صلح باشد و اطمینان مردم جهان را پشت سر خود داشته باشد.» — نورمَن کوزینْز، سردبیر «سَتِردِی ریوییو».
[کادر در صفحهٔ ۱۵۹]
واقعبینی در زمینهٔ حکومت
ستِلْویو که در طی سالهای ۱۹۷۰ از فعالین سیاسی اروپای جنوبی بود، میگوید: «سلاح ما چماق، گرز سربی، زنجیر و تپانچه بود». به او در اردوگاههای شبهنظامی سری آموزش داده شده بود که چگونه چماق به دستها و درگیریهای شهری را سازماندهی کند.
ولی پس از چند سال تغییری رخ داد. یکی از شاهدان یَهُوَه برای آموزش کتاب مقدس به خانهٔ ستِلْویو آمد. تأثیر آن چه بود؟ «این آموزش چشمان مرا باز کرد که ببینم ملیتگرایی و اختلافات سیاسی مردم را از یکدیگر جدا میکنند. از روی کتاب مقدس فرا گرفتم که خدا از یک انسان همهٔ ملل را ساخت تا بر روی زمین بسر برند. (اعمال ۱۷:۲۶) فراگیری این مطلب سبب اتحاد میشود. این امر مرا از تنفر نسبت به دیگران تنها به این دلیل که عقاید سیاسی متفاوتی داشتند، رها ساخت.»
این مرد که سابقاً فعال و خشن بود، میافزاید: «همیشه از خود میپرسم: چگونه انسان میتواند مشکلات خود را با سیاستی که خود باعث جداییهاست حل کند؟ برای آنکه انسانها با یکدیگر متحد شوند علل جداییها باید از میان برود. من در بین شاهدان یَهُوَه مشاهده کردهام که چگونه سیاهپوستان و سفیدپوستان در یک آب تعمید میگیرند، پروتستانها و کاتولیکهای سابق در ایرلند دست از تنفر نسبت به یکدیگر برمیدارند، عربها و یهودیان در طی جنگ شش روزه در جلساتشان با یکدیگر ملاقات میکنند. فرا گرفتم که به آنانی که از آنها تنفر داشتم، مهر بورزم.
هیچکس نمیتواند بگوید که ملکوت خدا، که شاهدان یَهُوَه چشم به انتظار آن هستند، رؤیایی واهی است، زیرا که هماکنون جامعهای بینالمللی و متحد تحت حکومت این ملکوت وجود دارد. بکار بستن اصول کتاب مقدس چنان نتایجی به بار آورده است که هیچ گروه مذهبی، سیاسی یا اجتماعیی تاکنون بدانها دست نیافته است.
به کسانی که همچون من در گذشته، در تلاش برای برقراری عدالت، صلح و نظم اجتماعی هستند، میگویم: ‹واقعبین باشید و بپذیرید که انسان از برقراری اینها عاجز مانده است. ولی به شاهدان یَهُوَه نگاه کنید. آیا آنها بر مشکلات مربوط به جنگ، جداییهای سیاسی، تبعیض نژادی، صلح و اتحاد فایق نیامدهاند؟ انسان اگر به انسان اعتماد کند دچار دردسر خواهد شد. شاهدان یَهُوَه از ملکوت خدا تابعیت میکنند و مشکلات اصلی زندگی را حل کردهاند.›»