۳ چرا انسانهای خوب درد و رنج میکشند؟
چرا این پرسش مهم است؟
دیدن درد و رنج انسانهای خوب حس عدالتخواهی ما را برمیانگیزد. حتی برخی چنین نتیجهگیری میکنند که اگر افراد خوب و درستکار نیز درد و مصیبت میکشند، پس چرا تلاش کنیم خوب و درستکار باشیم.
نکاتی برای تأمّل
برخی بر این باورند که رنج و مصیبت تقدیر و سرنوشت انسان است. برخی نیز بر این اعتقادند که درد و رنج مجازاتی برای گناهکاران است. برخی نیز میگویند خدا با نازل کردن درد و رنج ایمان درستکاران را آزمایش میکند. با این همه برای بسیاری دلیل درد و رنج انسانهای خوب قابل درک نیست. اما . . .
اگر در زندگیمان سرنوشتمان از پیش تعیین شده است، پس چرا دیگر برای حفظ سلامتی و اتخاذ تصمیمات درست به خود زحمت دهیم؟
اگر خدا مهربان و بامحبت است، آیا بیرحمانه نیست که با نازل کردن درد و مصیبت انسانها را آزمایش کند؟
مطالب بیشتر
چرا خدا جلوی مصیبتهای بشر را نگرفته است؟ این فیلم کوتاه را در سایت jw.org/fa ببینید.
کتاب مقدّس چه میگوید؟
درد و رنج ما تنبیهی از خدا نیست.
بسیاری از مصایب ما ناشی از اتفاق و حادثه است.
«مسابقه از آنِ تیزرُوان نیست و نه جنگ از آنِ نیرومندان و نه نان برای حکیمان، و نه ثروت برای فهیمان و نه نظر لطف برای عالِمان، بلکه در همگی دست زمان و حادثه در کار است.»—جامعه ۹:۱۱.
خمیرهٔ گناهآلودمان نیز یکی از عوامل درد و رنج است.
اغلب کلمهٔ «گناه» در ذهن مردم به معنی انجام عملی بد است. اما در کتاب مقدّس این کلمه همچنین برای توصیف وضعیتی به کار رفته که تمامی انسانها چه خوب و چه بد، آن را به ارث بردهاند.
«براستی که تقصیرکار زاده شدهام، و گناهکار، از زمانی که مادرم به من آبستن شد!»—مزمور ۵۱:۵.
خمیرهٔ گناهآلودی که به ارث بردهایم، تأثیر ویرانگری بر ما داشته است.
این خمیرهٔ گناهآلود رابطهمان با آفریدگار را خدشهدار کرده و از جهات مختلف موجب آسیب رساندن به خودمان، رابطهمان با دیگران، حتی محیط اطرافمان و دیگر آفریدهها نیز شده است. این وضعیت رنج و مصیبتهای بیشماری، هم برای تکتک ما و هم برای کل نسل بشر به بار آورده است.
«وقتی میخواهم آنچه درست است انجام دهم، میل به بدی را در خود میبینم.»—رومیان ۷:۲۱.
«تمام آفرینش تاکنون با هم آه و ناله میکنند و درد میکشند.»—رومیان ۸:۲۲.