مزمور

۱۱۹ شاد و سعادتمندند کسانی که در رفتارشان بی‌عیب هستند،‏

و به قوانین یَهُوَه عمل می‌کنند.‏+

۲ شاد و سعادتمندند کسانی که به یادآوری‌های خدا توجه می‌کنند،‏+

و با تمام دلشان به دنبال او هستند.‏+

۳ کار نادرست را پیشهٔ خودشان نمی‌کنند،‏

بلکه در راه‌های خدا قدم برمی‌دارند.‏+

۴ ای خدا،‏ تو فرمان داده‌ای

که با دقت به دستوراتت عمل کنیم.‏+

۵ آرزوی قلبی‌ام این است که وفادار* بمانم،‏+

و همهٔ احکام تو را حفظ کنم!‏

۶ به این شکل،‏ وقتی به تمام فرمان‌های تو فکر می‌کنم،‏

خجالت‌زده و شرمنده نمی‌شوم.‏+

۷ وقتی با داوری‌های عادلانهٔ تو آشنا می‌شوم،‏*

تو را با دلی پاک و بی‌ریا ستایش می‌کنم.‏

۱۱ گفته‌های تو را مثل یک گنج در دلم حفظ می‌کنم +

تا به تو گناه نکنم.‏+

۱۲ ای یَهُوَه،‏ تو شایستهٔ ستایشی؛‏

احکامت را به من بیاموز.‏

۱۳ همهٔ داوری‌های تو را اعلام می‌کنم،‏

داوری‌هایی که از دهان تو صادر شده است.‏

۱۴ یادآوری‌های تو ای خدا،‏+

مرا بیشتر از هر چیز باارزشی شاد می‌کند.‏+

۱۵ من در مورد دستورات تو تعمّق می‌کنم،‏*‏+

و به راه‌های تو چشم می‌دوزم.‏+

۱۷ در حق من که بنده‌ات هستم خوبی کن

تا زنده بمانم و از کلام تو اطاعت کنم.‏+

۱۸ چشمانم را باز کن

تا بتوانم نکته‌های شگفت‌انگیز قوانین تو را ببینم.‏

۲۰ اشتیاق شدیدی که برای دانستن داوری‌های تو دارم،‏

مثل آتشی است که مدام جانم را می‌سوزاند!‏

۲۱ تو اشخاص گستاخ را توبیخ و سرزنش می‌کنی؛‏

آن‌ها به خاطر سرپیچی از فرمان‌های تو لعنت شده‌اند.‏+

۲۲ ننگ و رسوایی را از من دور کن،‏

چون به یادآوری‌های تو توجه کرده‌ام.‏

۲۳ حتی اگر حاکمان با هم بنشینند و به ضدّ من صحبت کنند،‏

من که بندهٔ تو هستم در مورد احکام تو تعمّق می‌کنم.‏*

۲۴ من یادآوری‌های تو را دوست دارم؛‏+

یادآوری‌هایت مشاوران من هستند.‏+

۲۶ سفرهٔ دلم را برایت باز کردم و تو به من جواب دادی.‏

احکامت را به من بیاموز.‏+

۲۷ به من کمک کن تا مفهوم دستورات تو را بفهمم؛‏

آن وقت می‌توانم در مورد کارهای شگفت‌انگیز تو تعمّق کنم.‏*‏+

۲۹ فریب و دروغ را از زندگی‌ام دور کن،‏+

و از روی لطفت،‏ قوانینت را به من یاد بده.‏

۳۲ با اشتیاق از فرمان‌های تو پیروی می‌کنم،‏*

چون تو در دلم جایی برای آن‌ها باز می‌کنی.‏

۳۳ ای یَهُوَه،‏ راه پیروی از احکامت را به من یاد بده؛‏+

آن وقت،‏ تا آخر در آن راه خواهم ماند.‏+

۳۴ به من درک و فهم بده

تا بتوانم قوانین تو را رعایت کنم،‏

و با تمام دل آن‌ها را حفظ کنم.‏

۳۵ مرا هدایت کن تا طبق فرمان‌هایت زندگی کنم،‏+

چون آن‌ها را دوست دارم.‏

۳۶ در دلم این میل را به وجود آور که دنبال یادآوری‌های تو باشم،‏

نه دنبال حرص و طمع.‏*‏+

۳۷ نگذار به چیزهای بی‌ارزش نگاه کنم؛‏*‏+

مرا در راهت هدایت کن تا زنده بمانم.‏

۳۸ به قولی که به بنده‌ات داده‌ای وفا کن

تا دیگران برای تو احترام عمیق قائل شوند.‏*

۳۹ ننگی را که می‌ترسم بر سرم بیاید از من دور کن،‏

چون داوری‌های تو نیکوست!‏+

۴۱ ای یَهُوَه،‏ بگذار طعم محبت پایدارت* را بچشم،‏+

و ببینم که طبق قولت* مرا نجات می‌دهی.‏+

۴۲ آن وقت جواب کسی را که مرا سرزنش می‌کند می‌دهم،‏

چون به کلام تو اعتماد دارم.‏

۴۳ به من کمک کن که همیشه حقیقت را به زبان بیاورم،‏

چون به داوری تو امید بسته‌ام.‏*

۴۴ من همیشه و تا ابد،‏

به قوانین تو عمل می‌کنم!‏+

۴۵ هر جا که بروم در امن و امانم،‏+

چون تلاش می‌کنم به دستورات تو عمل کنم.‏

۴۶ در حضور پادشاهان از یادآوری‌های تو صحبت می‌کنم،‏

و از این کار خجالت نمی‌کشم.‏+

۴۷ من فرمان‌های تو را دوست دارم؛‏

من عاشق آن‌ها هستم!‏+

۴۸ دست‌هایم را به نشانهٔ عشق به فرمان‌هایت،‏ در دعا بلند می‌کنم،‏+

و در مورد احکام تو تعمّق می‌کنم.‏*‏+

۴۹ ای خدا،‏ قولی* را که به بنده‌ات داده‌ای به یاد آور،‏

چون از طریق آن،‏ مرا امیدوار کرده‌ای.‏

۵۰ کلامت در سختی‌ها به من تسلّی و دلگرمی می‌دهد،‏+

چون زندگی‌ام به گفته‌هایت وابسته است.‏

۵۱ اشخاص گستاخ مرا خیلی مسخره می‌کنند،‏

اما من از قوانین تو سرپیچی نمی‌کنم.‏+

۵۲ ای یَهُوَه،‏ من احکام تو را که در زمان‌های قدیم صادر کردی،‏ به یاد دارم،‏+

و این احکام به من تسلّی و دلگرمی می‌دهند.‏+

۵۳ وقتی می‌بینم که شریران قوانین تو را نادیده می‌گیرند،‏+

به‌شدّت خشمگین می‌شوم.‏

۵۴ هر جایی که زندگی کنم،‏

در وصف احکام تو سرود می‌خوانم.‏

۵۵ ای یَهُوَه،‏ شب‌ها به نام تو فکر می‌کنم +

تا بتوانم قوانین تو را حفظ کنم.‏

۵۶ من به این کارها عادت داشته‌ام،‏

چون به دستورات تو عمل کرده‌ام.‏

۵۷ ای یَهُوَه،‏ تو همه چیز من هستی؛‏*‏+

من قول داده‌ام که به کلامت عمل کنم.‏+

۵۸ از ته دل به تو التماس می‌کنم؛‏*‏+

طبق قولت* به من لطف کن.‏+

۵۹ من به شیوهٔ زندگی‌ام فکر کرده‌ام

تا دوباره به یادآوری‌های تو عمل کنم.‏+

۶۰ بدون معطلی و با شتاب،‏

از فرمان‌های تو اطاعت می‌کنم.‏+

۶۱ طناب‌های شریران دور من حلقه زده‌اند،‏

ولی من قوانین تو را فراموش نمی‌کنم.‏+

۶۲ نصف شب بیدار می‌شوم

تا از تو به خاطر داوری‌های عادلانه‌ات تشکر کنم.‏+

۶۳ من دوست همهٔ کسانی هستم که برایت احترام عمیق قائلند،‏*

و به دستورات تو عمل می‌کنند.‏+

۶۴ ای یَهُوَه،‏ زمین سرشار از محبت پایدار توست!‏+

احکامت را به من بیاموز.‏

۶۵ ای یَهُوَه،‏ همان طور که قول داده‌ای،‏

در حق بنده‌ات خوبی کرده‌ای.‏

۶۶ به من قدرت تشخیص و دانش بده،‏+

چون به فرمان‌های تو اعتماد دارم.‏

۶۷ قبلاً به راه خطا می‌رفتم* و دچار مشکلات می‌شدم،‏

اما حالا به گفته‌های تو عمل می‌کنم.‏+

۶۹ اشخاص گستاخ با دروغ‌هایشان مرا بدنام می‌کنند،‏

ولی من با تمام دل از دستوراتت اطاعت می‌کنم.‏

۷۰ آن‌ها سنگدل و بی‌عاطفه‌اند،‏+

اما من قوانین تو را دوست دارم.‏+

۷۱ سختی‌هایی که کشیدم برایم فایده داشت،‏+

چون باعث شد که احکام تو را یاد بگیرم.‏

۷۲ قوانینی که وضع کرده‌ای،‏

برایم بیشتر از هزاران سکهٔ طلا و نقره ارزش دارد.‏+

به من درک و فهم بده

تا فرمان‌های تو را بیاموزم.‏+

۷۴ اشخاص خداترس از دیدن من شاد می‌شوند،‏

چون امیدم به کلام توست.‏+

۷۵ ای یَهُوَه،‏ می‌دانم که داوری‌هایت عادلانه است،‏+

و چون وفادار هستی،‏ مرا تأدیب کرده‌ای.‏+

۷۶ لطفاً همان طور که به بنده‌ات قول دادی،‏

با محبت پایدارت + به من دلگرمی و تسلّی بده.‏

۷۷ به من رحم کن تا زنده بمانم،‏+

چون قوانین تو را دوست دارم.‏+

۷۸ بگذار اشخاص گستاخ سرافکنده شوند،‏

چون بی‌جهت* با من بدرفتاری می‌کنند.‏

۷۹ بگذار اشخاص خداترس دوباره پیش من بیایند،‏

اشخاصی که با یادآوری‌های تو آشنا هستند.‏

۸۰ به من کمک کن که با دلی پاک احکام تو را رعایت کنم +

تا هیچ وقت سرافکنده نشوم.‏+

۸۱ با اشتیاق زیاد منتظرم که مرا نجات دهی،‏+

چون امیدم به کلام توست.‏

۸۲ از بس که منتظر شدم به قولت عمل کنی،‏ چشمانم تار شده است؛‏+

مدام می‌پرسم:‏ «کِی به من تسلّی می‌دهی؟‏»‏+

۸۳ من مثل مَشکی شده‌ام که از دود چروکیده شده است،‏

با این حال،‏ احکام تو را فراموش نمی‌کنم.‏+

۸۵ اشخاص گستاخ که با قوانین تو مخالفند،‏

برایم چاله‌هایی می‌کَنَند.‏

۸۷ نزدیک بود مرا از صفحهٔ روزگار* محو کنند،‏

اما من از دستورات تو سرپیچی نکردم.‏

۸۸ به خاطر محبت پایدارت جانم را حفظ کن

تا بتوانم به یادآوری‌های تو عمل کنم.‏

۸۹ ای یَهُوَه،‏

کلام تو تا ابد در آسمان‌ها باقی می‌ماند!‏+

۹۱ به فرمان توست* که تمام آفریده‌هایت* تا امروز باقی مانده‌اند،‏

چون همهٔ آن‌ها در خدمت تو هستند.‏

۹۲ اگر قوانین تو را دوست نمی‌داشتم،‏

تا الآن در سختی‌هایم از بین رفته بودم!‏+

۹۳ هیچ وقت دستورات تو را فراموش نمی‌کنم،‏

چون تو مرا با آن‌ها زنده نگه داشته‌ای.‏+

۹۴ من به تو تعلّق دارم؛‏ نجاتم بده،‏+

چون تلاش کرده‌ام به دستورات تو عمل کنم.‏+

۹۵ شریران منتظرند تا مرا نابود کنند،‏

ولی من به یادآوری‌های تو خوب توجه می‌کنم.‏

۹۶ من متوجه شده‌ام که برای هر چیزِ کاملی حد و مرزی وجود دارد،‏

ولی فرمان‌های تو حد و مرزی ندارد.‏

۹۸ فرمان‌های تو مرا از دشمنانم داناتر می‌کند،‏+

چون همیشه همراه من است.‏

۹۹ درک و فهم من* از همهٔ معلّمانم بیشتر است،‏+

چون در مورد یادآوری‌های تو تعمّق می‌کنم.‏*

۱۰۰ من از اشخاص پیر و سالخورده فهمیده‌ترم،‏

چون به دستورات تو عمل می‌کنم.‏

۱۰۱ پاهایم را از هر راه بد دور نگه می‌دارم +

تا بتوانم به کلامت پای‌بند بمانم.‏

۱۰۲ از داوری‌های تو سرپیچی نمی‌کنم،‏

چون تو به من تعلیم داده‌ای.‏

۱۰۳ گفته‌های تو چقدر برایم شیرین است؛‏

حتی شیرین‌تر از عسل!‏+

۱۰۵ کلام تو مثل چراغی است که جلوی پایم را روشن می‌کند،‏

و مثل نوری است که بر راهم می‌تابد.‏+

۱۰۶ من قسم خورده‌ام و قول داده‌ام که طبق داوری‌های عادلانه‌ات عمل کنم،‏

و به این قول وفا می‌کنم.‏

۱۰۸ ای یَهُوَه،‏ لطفاً حمد و سپاس مرا که هدیه‌ای داوطلبانه است قبول کن،‏+

و داوری‌هایت را به من یاد بده.‏+

۱۰۹ با این که جانم همیشه در خطر است،‏*

قوانین تو را فراموش نکرده‌ام.‏+

۱۱۰ شریران برایم دام گذاشته‌اند،‏

ولی من از دستورات تو سرپیچی نکرده‌ام.‏+

۱۱۱ یادآوری‌های تو که باعث شادی دلم می‌شود،‏+

تا ابد میراث من است.‏*

۱۱۲ من تصمیم گرفته‌ام* که همیشه مطیع احکام تو باشم،‏

حتی تا پای مرگ!‏

۱۱۳ من از کسانی که با دلی کامل به تو وفادار نیستند* بیزارم،‏+

ولی قوانین تو را دوست دارم.‏+

۱۱۴ خدایا،‏ تو پناهگاه و سپر من هستی،‏+

و من به کلام تو امید بسته‌ام.‏+

۱۱۵ ای بدکاران،‏ از من دور شوید +

تا بتوانم فرمان‌های خدایم را انجام دهم.‏

۱۱۶ ای خدا،‏ همان طور که قول دادی،‏

از من حمایت کن تا زنده بمانم.‏+

نگذار امیدم به یأس و ناامیدی* تبدیل شود.‏+

۱۱۷ از من پشتیبانی کن تا بتوانم نجات پیدا کنم؛‏+

آن وقت همیشه با دقت به احکامت توجه می‌کنم.‏+

۱۱۸ تو همهٔ کسانی را که از احکامت سرپیچی می‌کنند از خودت دور می‌کنی،‏+

چون دروغگو* و فریبکارند.‏

۱۲۰ داوری‌های تو ترس در دلم می‌اندازد؛‏

ترس از تو تمام بدنم را می‌لرزاند.‏

۱۲۲ آسایش و رفاه بنده‌ات را تضمین کن؛‏

نگذار افراد گستاخ به من ظلم کنند.‏

۱۲۳ از بس که منتظر ماندم بیایی و نجاتم دهی،‏

و به قول‌هایت* که قابل اعتمادند عمل کنی،‏ چشمانم تار شد.‏+

۱۲۴ خدایا،‏ با من طبق محبت پایدارت رفتار کن،‏+

و احکامت را به من تعلیم بده.‏+

۱۲۵ من خادم تو هستم؛‏ به من فهم بده +

تا بتوانم یادآوری‌های تو را درک کنم.‏

۱۲۶ ای یَهُوَه،‏ وقت آن رسیده که وارد عمل شوی،‏+

چون مردم قوانین تو را زیر پا گذاشته‌اند.‏

۱۲۷ من فرمان‌هایت را بیشتر از طلا دوست دارم،‏

حتی بیشتر از طلای ناب.‏+

۱۲۸ به همین دلیل،‏ تک‌تک راهنمایی‌هایت* در نظر من درست است،‏+

و از هر راه نادرست* بیزارم.‏+

۱۳۰ توضیح کلامت* نور می‌تاباند؛‏+

نوری که به اشخاص بی‌تجربه درک و فهم می‌دهد.‏+

۱۳۱ آنقدر مشتاق شنیدن فرمان‌های تو هستم +

که دهانم را باز می‌کنم و برایش لَه‌لَه می‌زنم.‏

۱۳۲ به من توجه کن و لطفت را به من نشان بده،‏+

لطفی که همیشه موقع داوری،‏ به کسانی نشان می‌دهی که عاشق نامت هستند.‏+

۱۳۳ با کلامت قدم‌هایم را هدایت کن تا در امنیت راه بروم؛‏

نگذار هیچ شرارتی بر من تسلّط پیدا کند.‏+

۱۳۴ مرا از دست ظالمان نجات بده

تا از دستورات تو اطاعت کنم.‏

۱۳۵ خدایا،‏ نور چهره‌ات را بر بنده‌ات بتابان،‏*‏+

و احکامت را به من یاد بده.‏

۱۳۶ سیل اشک از چشمانم جاریست،‏

چون مردم از قوانین تو اطاعت نمی‌کنند.‏+

۱۳۷ ای یَهُوَه،‏ تو عادلی،‏+

و داوری‌هایت منصفانه است!‏+

۱۳۸ یادآوری‌های تو

عادلانه و کاملاً قابل اعتماد است.‏

۱۳۹ غیرت من مثل آتشی در وجودم شعله‌ور است،‏+

چون دشمنانم کلامت را فراموش کرده‌اند.‏

۱۴۰ گفته‌های تو کاملاً پاک و خالص است،‏+

و بنده‌ات آن‌ها را دوست دارد.‏+

۱۴۱ من حقیر و ناچیزم،‏+

با وجود این،‏ دستورات تو را فراموش نکرده‌ام.‏

۱۴۲ عدالت تو ابدیست،‏+

و قوانین تو راست و درست است.‏+

۱۴۳ با سختی و نگرانی دست و پنجه نرم می‌کنم،‏

با این حال،‏ عشقی را که به فرمان‌هایت دارم از دست نمی‌دهم.‏

۱۴۷ امیدم به کلام توست،‏

پس قبل از طلوع آفتاب بیدار می‌شوم تا به تو التماس کنم که کمکم کنی.‏+

۱۴۸ قبل از هر پاس شب بیدار می‌شوم

تا روی گفته‌های تو تعمّق کنم.‏*‏+

۱۵۰ کسانی که رفتارشان شرم‌آور* است،‏ به من نزدیک می‌شوند؛‏

آن‌ها کسانی هستند که بویی از قوانین تو نبرده‌اند.‏*

۱۵۱ ای یَهُوَه،‏ تو به من نزدیکی،‏+

و همهٔ فرمان‌هایت راست و درست است.‏+

۱۵۲ مدت‌ها پیش با یادآوری‌هایت آشنا شدم،‏

و فهمیدم تو آن‌ها را به ثبت رسانده‌ای که تا ابد پابرجا بمانند.‏+

۱۵۳ خدایا،‏ درد و رنجم را ببین و نجاتم بده،‏+

چون قوانین تو را فراموش نکرده‌ام.‏

۱۵۴ از من* دفاع کن و نجاتم بده؛‏+

به خاطر قولی که به من دادی* جانم را حفظ کن.‏

۱۵۵ نجات،‏ از شریران بسیار دور است،‏

چون نمی‌خواهند از احکام تو اطاعت کنند.‏+

۱۵۷ آزاردهندگان و دشمنانم زیادند؛‏+

با این حال،‏ در اجرای یادآوری‌هایت کوتاهی نکرده‌ام.‏

۱۵۸ با دیدن خیانتکاران احساس نفرت می‌کنم،‏

چون آن‌ها به گفته‌هایت عمل نمی‌کنند.‏+

۱۶۰ کلام تو تماماً حقیقت است،‏+

و داوری‌های عادلانه‌ات جاودانه است.‏

۱۶۱ امیران بدون هیچ دلیلی به من آزار می‌رسانند؛‏+

با این حال،‏ من قلباً به کلام تو احترام می‌گذارم.‏+

۱۶۲ شادی من از گفته‌هایت،‏+

مثل شادی کسی است که گنج بزرگی پیدا می‌کند.‏

۱۶۳ از دروغ و فریب بیزار و متنفرم،‏+

ولی قوانین تو را دوست دارم.‏+

۱۶۴ به خاطر داوری‌های عادلانه‌ات،‏

تو را روزی هفت بار ستایش می‌کنم.‏

۱۶۵ صلح و آرامش کسانی که قوانینت را دوست دارند،‏ فراوان است؛‏+

هیچ چیز نمی‌تواند باعث لغزش آن‌ها شود!‏

۱۶۶ ای یَهُوَه،‏ امیدم به کارهای نجات‌بخش توست،‏

و از فرمان‌هایت اطاعت می‌کنم.‏

۱۶۷ طبق یادآوری‌های تو زندگی می‌کنم،‏

و آن‌ها برایم خیلی عزیزند.‏+

۱۶۸ به دستورات و یادآوری‌هایت عمل می‌کنم،‏

چون می‌دانم که تو از همهٔ کارهای من آگاهی.‏+

۱۷۱ ستایش تو همیشه بر زبانم* جاریست،‏+

چون احکامت را به من تعلیم می‌دهی.‏

۱۷۲ در وصف گفته‌هایت آواز می‌خوانم،‏+

چون تمام فرمان‌هایت عادلانه است.‏

۱۷۳ برای کمک به من آماده باش،‏+

چون خودم تصمیم گرفته‌ام* که از دستوراتت اطاعت کنم.‏+

۱۷۴ ای یَهُوَه،‏ مشتاقم که مرا نجات دهی؛‏

قوانین تو را دوست دارم.‏+

۱۷۵ بگذار زنده بمانم تا بتوانم تو را ستایش کنم!‏+

بگذار داوری‌های تو راهنمای من باشند.‏

۱۷۶ مثل یک گوسفند گمشده،‏ به این طرف و آن طرف می‌روم.‏+

دنبال بنده‌ات بگرد،‏ چون فرمان‌هایت را فراموش نکرده‌ام.‏+