Apirila

Erreskatean fedea erakutsi behar dugu Jesusen haragi eta odolari esker bedeinkapenak jasotzeko (Efe. 1:7). «Beste ardi[en]» taldearen parte direnek Jaunaren Afarian ez lukete ogia jan, ezta ardoa edan behar ere (Joan 10:16). Hala ere, Jesu Kristoren haragia eta odolari esker, bedeinkapenak jasotzen dituzte erreskatean fedea erakusten dutelako (Joan 6:53). Bestalde, parte hartzen dutenak itun berriaren partaide dira eta Jainkoaren Erreinuan errege izango dira. Beraz, gantzutuen edo beste ardien taldearen parte garen axola gabe, betirako bizia lortzeko erreskatean fede sendoa izan behar dugu. w24.12 12-13 ¶14, 16

Jaunaren Afarian Jesusek bere apostoluei legamiarik gabeko ogia eskaini zien, eta bere gorputza irudikatzen zuela aipatu zuen. Ondoren, ardoa pasa zien, eta honek «itunaren odola» irudikatzen zuela esan zuen (Mar. 14:22-25; Luk. 22:20; 1 Ko. 11:24). Itun berria «Jainkoaren Erreinuan» egongo zen «Israel [espiritualarekin]» egin zen (Heb. 8:6, 10; 9:15). Jaunaren Afarian, Jesusek esandakoa «artalde txikia[ri]» zuzendu zion. Jesusekin gela hartan zeuden apostolu leialak talde txiki horren lehenengoak izan ziren. Talde hori Jesusekin batera zeruan egongo da. w24.12 11 ¶9-10

Jesusen lagun minetako batek bera traizionatu zuen. Gero, bere aurkariek atxilotu, iraindu eta kalumniatu zuten. Ondoren, Jesus hiltzera kondenatu eta torturatu zuten. Azkenik, soldaduek Jesus exekutatu zuten, zutoinean iltzatuz. Sufrimendu guzti horren aurrean leial iraun zuen bitartean, bazegoen oraindik gehiago sufritu zuen norbait: Jehoba. Jehobak Jesusen sufrimendua geldiarazteko boterea eta gaitasuna zuen, baina ezer ez egitea erabaki zuen. Zergatik? Hitz batean esanda: maitasunarengatik. Jesusen sakrifizioari esker, erabat ziur gaude Jehobak zu asko maite zaituela. Bere Seme maitea sakrifikatzeko eta min izugarria sufritzeko prest egon zen zu bekatu eta heriotzatik salbatzeko (1 Joan 4:9, 10). Horregatik, gutako bakoitzari bekatuaren aurka borrokatzen eta bekatua garaitzen lagundu nahi digu! w24.08 6 ¶13-14

Jehobarentzat bere Semea sufritzen ikustea zein mingarria izango zen pentsatzen dugunean, berak zenbat maite gaituen konturatzen gara. Satanasek honakoa aldarrikatzen du: zailtasunen aurrean, Jehobaren zerbitzari bat bera ere ez dela leial izango. Horregatik, Satanas gezurti huts bat dela frogatzeko, Jehobak Jesus hil arte sufritzen utzi zuen (Job 2:1-5). Pertsonek Jesusen kontura barre egin, soldaduek jipoitu eta bera iltzatu zutela ikusi zuen Jehobak. Hori gutxi balitz, ondoren, Jainkoak bere Seme maitea heriotza mingarri bat sufritzen ikusi zuen (Mat. 27:28-31, 39). Jehobak hori guztia geldiarazteko boterea zuen (Mat. 27:42, 43). Baina hori egin izan balu, ezin izango zuen erreskaterik ordaindu eta gu guztiok ez genuen esperantzarik izango. Beraz, Jehobak bere Semeak azken arnasa bota arte sufritzen utzi zuen. w25.01 22 ¶7

Nisanaren 16​a da, K.o. 33. urtea. Jesusen dizipuluak oso-oso triste daude, beldurrak jota; ez dakite zer egin. Dizipuluetako bi Jerusalem atzean utzi eta Emausera doaz. Gizon bat beraiengana hurbildu eta falta den bidea elkarrekin egiten dute. Bi dizipuluek Jesusi gertatutako gauza tamalgarriak kontatzen dizkiote. Orduan, gizon ezezagun hori bi dizipuluek inoiz ahaztuko ez zituzten gauzei buruz hitz egiten hasten da: «Moises eta profeta guztiekin hasita», Mesiasek zergatik sufritu eta hil behar izan zuen azaltzen die. Gero, Emausera iristean, ezezaguna berpiztutako Jesus dela konturatzen dira (Luk. 24:13-35). Jesusek lurrean 40 egun eman zituen zerura itzuli aurretik, eta denbora horretan hainbat alditan agertu zitzaien bere dizipuluei. Egun horietan, Jesusek triste eta beldurrak jota zeuden dizipuluak animatu zituen. Ondorioz, pozaren pozez, Erreinuari buruzko berri onak predikatzeko eta irakasteko ausardia eta konfiantza berreskuratu zuten. w24.10 12-13 ¶1-3

Haur bat modu naturalean iristen da heldua izatera. Baina kristau helduak izatera iristeko, ahaleginak egin behar dira. Adibidez, Korintoko anai-arrebek berri onak onartu, bataiatu, espiritu santua jaso eta Paulo apostoluak irakatsitakoari probetxua atera zioten (Eg. 18:8-11). Hala ere, bataiatu eta urte batzuetara, askok oraindik heldugabeak izaten jarraitzen zuten (1 Ko. 3:2). Heldutasunera iristeko, lehenik, helduak izateko desira izan behar dugu. «Esperientzia falta» maite dutenek ez dute aurrera egingo, espiritualki haurrak izaten jarraitzea nahiago dutelako (Esa. 1:22, NWT). Batzuk dagoeneko fisikoki helduak diren arren, gurasoengana jotzen jarraitzen dute erabakiak beraien ordez hartu ditzaten. Baina guk ez dugu horrelakoak izan nahi. Horren ordez, norberak bere aurrerapen espiritualaz arduratu behar duela ulertzen dugu. Heldutasunera iristeko lanean ari bazara oraindik, egin otoitz Jehobari eta berak «bai nahi izateko eta bai burutzeko gai» egingo zaitu (Flp. 2:13). w24.04 4 ¶9-10

Jehobak jendea epaitzeari buruz nola sentitzen den azaltzen digu (Eze. 33:11). Jainkoak ez du norbait suntsituko hori egiteko arrazoi on bat ez badu. Bera oso-oso errukitsua da eta ezaugarri hau ahal duen guztietan erakusten du. Zer dakigu berpiztuak izango ez diren pertsonei buruz? Bibliak adibide gutxi batzuk bakarrik aipatzen ditu. Jesusek Judas Iskariote ez dela berpiztua izango esan zuen (Mar. 14:21; ikusi Joan 17:12 ere). Judasek nahita jokatu zuen, Jehoba eta bere Semearen aurka ari zela jakinda (Ikusi Markos 3:29). Era berean, Jesusek bere aurka ibili ziren erlijioburu batzuek ez dutela berpizteko esperantzarik izango esan zuen (Mat. 23:33; ikusi Joan 19:11, NWT). Eta damutzen ez diren apostatak ere ez direla berpiztuak izango ohartarazi zuen Paulo apostoluak (Heb. 6:4-8; 10:29). w24.05 4 ¶10-11

Jehobarengandik gertu mantentzen bagara, Satanasek ezin izango du ezer egin gu betiko kaltetzeko (1 Joan 3:8). Horretaz gain, mundu berrian, Jehobak bere lagun leialak espiritualki babesten jarraituko du, baita heriotzatik ere (Ap. 21:4). Zein ohore handia den Jehobaren dendan bere gonbidatuak izatea! Honi esker, Jehobarekin adiskidetasun estuaz gozatu dezakegu betiko (Eze. 37:27). Zer egin beharko genuke bere gonbidatuak izaten jarraitu nahi badugu? Jar dezagun adibide bat. Norbaitek bere etxera gonbidatzen bazaitu, zuregandik zer espero duen jakin nahiko duzu. Era berean, gonbidatuak izaten jarraitzeko, Jehobak gugandik zer espero duen jakin nahi dugu. Eta bera maite dugunez, gure esku dagoena egingo dugu berak «atsegin duen guztia» egiteko (Kol. 1:10). Gainera, Jehobari errespetu handia izateak bera ofendituko duen ezer ez egiten lagunduko digu. Dudarik gabe, gure nahia berarekin «modestiaz ibiltzea» da (Mik. 6:8, NWT). w24.06 4 ¶8-9

Jehobak bere seme Isaak sakrifizio bezala eskaintzea eskatu zion Abrahami. Ez zegoen Abrahamentzat hori baino agindu mingarriagorik. Hala ere, Jehobari obeditzeko prest egon zen. Baina Abraham bere semea hiltzear zegoela, Jainkoak geldiarazi egin zuen. Eredu horrek gauza garrantzitsu bat irakasten digu: Jehoba bere Seme maitea gizakion alde sakrifizio moduan eskaintzeko prest egongo zela. Zenbat maite gaituen Jehobak! (Has. 22:1-18). Mendeak beranduago, Jehobak israeldarrei Moisesen Legea eman zien. Horren arabera, beraien bekatuak barkatuak izateko, animalien sakrifizioak eskaini behar zituzten (Leb. 4:27-29; 17:11). Sakrifizio horiek Jehobak etorkizunean sakrifizio hobe bat eskainiko zuela erakusten zuten. Horri esker, gizaki guztiak bekatutik erabat askatuak izango ziren. Bestalde, Jainkoak promestutako ondorengotzari buruz idazteko esan zien bere profetei. Ondorengotza horrek, Jainkoaren Seme berezi bat izango zenak, sufritu eta hil egin beharko zuen gizaki guztiak, zu barne, bekatu eta heriotzatik libratzeko! (Is. 53:1-12). w24.08 4 ¶7-8

Biblia irakurtzen duzunean, pentsatu irakurritakoa nola jarri dezakezun praktikan. Biblia irakurtzen ari zarenean, galdetu zeure buruari: «Nola jarri dezaket hau praktikan orain, edo etorkizunean?». Esaterako, imajinatu 1 Tesalonikarrei 5:17, 18 (NWT) irakurri duzula. Bi bertset horiek irakurri ondoren, gelditu eta hausnartu honetan: «Zenbatero egiten dut otoitz? Zein sakonak dira nire otoitzak?». Horretaz gain, zergatik zauden eskertuta ere pentsatu dezakezu. Beharbada, Jehobari hiru gauza zehatzengatik eskerrak eman ahal dizkiozu. Bestalde, Bibliako irakaspenetan pentsatzeko minutu gutxi batzuk erabiltzeak Jainkoaren Hitza ulertzen eta ikasitakoa praktikan jartzen lagunduko dizu. Eta egunero-egunero Biblia pasarte berri batean irakurtzen duzuna praktikan jartzen baduzu, denborarekin, Jehobaren zerbitzari hobea izango zara. w24.09 4-5 ¶9-10

Ematean, jasotzean baino zoriontsuago izateko sortu gintuen Jehobak. Anai-arrebak lagundu ahal ditugunean oso ongi sentitzen gara, baita beraiek esker ona adierazten digutenean ere. Hala ere, besteek esker ona adierazten duten ala ez axola gabe, pozik egon gaitezke zuzen jokatu dugulako. Gainera, ez dugu ahaztu behar, asko eman arren, «Jaunak askoz gehiago eman» ahal digula (2 Kro. 25:9). Hala da, Jehobak guk inoiz eman ahal duguna baino gehiago emango digu beti. Eta ez dago Jehobaren saria baino ezer hoberik! Beraz, izan dezagun gure zeruko Aita eskuzabala imitatzen jarraitzeko determinazioa. w24.09 31 ¶20-21

Jehoba errukitsua da (Sal. 103:13; Is. 49:15). Gainera, enpatia erakusten du. Gu gaizki sentitzen garenean, bera ere horrela sentitzen da (Zak. 2:12 [2:8, NWT]). Bestalde, berarengana gerturatzen eta bere lagunak izaten laguntzen digu (Sal. 25:14; Eg. 17:27). Apala ere bada. Izan ere, «makurtu egiten da, zerutik lurrera begiratzeko. Gizagaixoa hautsetatik altxatzen du» (Sal. 113:6, 7). Ezaugarri eder guzti horiek ikusita, nola ez diogu ba Jehobari aintza eman nahiko! Besteek Jehoba ezagutzea nahi dugu. Askok ez dakite Jehobari buruzko egia. Zergatik? Satanasek beraien adimena itsutu dielako, Jehobari buruz gezur maltzurrak zabalduz (2 Ko. 4:4). Satanasek hurrengoaz konbentzitu du jendea: Jehobak mendekua bilatzen duela, ez dela gizakiez arduratzen eta munduan dagoen ia sufrimendu guztiaren eragilea dela. Baina guk Jainkoari buruzko egia ezagutzen dugu. Besteei Jainkoa benetan nolakoa den ezagutzera emateko aukera dugu. Hori egiteak ere Jehoba goresten du (Is. 43:10). w25.01 3-4 ¶6-7

Nahiz eta Jainkoaren Semea perfektua izan eta mirari harrigarriak egin, Satanasek pertsona batzuk erabili zituen Jesusi buruz gezurrak zabaltzeko. Adibidez, lehen mendeko erlijioburuek honakoa esan zioten jendeari: «deabruen agintaria[k]» eman ziola Jesusi deabruak kanporatzeko boterea (Mar. 3:22). Jesus epaitzen ari zirenean, erlijioburuek Jesus blasfemiaz salatu eta jendea bere heriotza eskatzeko konbentzitu zuten (Mat. 27:20). Beranduago, Jesusen jarraitzaileak berri onak predikatzen hasi zirenean, euren aurkariek «nazioetako jendea aztoratu eta anaien aurka jarri zuten» (Eg. 14:2, 19). Argitalpen honetako 1998​ko abenduaren 1​eko alean, honako azalpena eman zen Eginak 14:2 aipuari buruz: «Judu aurkariek, kristauek predikatzen zuten mezua baztertzeaz gain, difamazio kanpaina bat hasi zuten, nazioetako jendea kristauen aurka jartzen saiatuz». Satanasek gaur egun ere «mundu guztia engainatzen» jarraitzen du. w24.04 11-13 ¶15-16

Jehobak ez du pertsona bat betirako biziko den ala ez erabakiko noiz hil den oinarrituta. Jehoba Epaile perfektua da, eta beti erabaki justuak hartzen ditu (Sal. 33:4, 5). Ondorioz, ziur egon gaitezke «lur osoko Epaileak» zuzena dena egingo duela. Hurrengoa pentsatzea ere arrazoizkoa da: Jehobak ez du pertsona bat betirako biziko den ala ez erabakiko non bizi den oinarrituta. Toki batzuetan, milioika pertsonek ez dute inoiz Erreinuaren mezua ezagutzeko aukerarik izan. Pentsaezina da Jehobak pertsona hauek guztiak automatikoki «ahuntz» bezala epaitzea (Mat. 25:46). Izan ere, Jehoba, lur osoko Epaile zuzena, asko arduratzen da pertsona hauetaz, guk inoiz egin ahalko genukeena baino gehiago. Ez dakigu Jehobak nola gidatuko dituen gertakariak larrialdi handian zehar. Garai horretan ikusitako gertakariek eragina izan dezakete pertsona hauengan. Ondorioz, Jehobak nazioen aurrean bere izena santutuko duenean, baliteke pertsona hauetako batzuek berarengan fedea jartzea (Eze. 38:16). w24.05 12-13 ¶14-15

Jehobaren zerbitzarioi asko gustatzen zaigu elkarri laguntzea (2 Ko. 8:4, NWT). Hala ere, batzuetan, hau egiteko ausardia behar da. Adibidez, gerra bat dagoenean, bertako adindunek badakite anai-arrebek animoa, babesa eta, agian, laguntza espirituala eta materiala behar dutela. Adindunek anai-arrebak maite dituztenez, behar dutena emateko prest daude, baita hau egitea oso arriskutsua denean ere. Egoera arriskutsuetan, garrantzitsua da elkartuta mantentzea. Beraz, zure eremuko sukurtsalak ematen dituen jarraibideak obeditu (Heb. 13:17, NWT). Bestalde, adindunek larrialdietarako prestaketekin lotutako jarraibideak jasotzen dituzte, baita larrialdi bat gertatu ondoren eman beharreko pausoekin lotutakoak ere. Oso garrantzitsua da adindunek jarraibide hauek erregularki berrikustea (1 Ko. 14:33, 40). Ausartak eta, aldi berean, zentzudunak izan (Esa. 22:3). Erabili zentzu ona eta saihestu beharrezkoak ez diren arriskuak. Jehobarengan konfiantza izan. Jehobak anai-arrebei behar dutena modu seguru batean ematen lagundu ahal dizu. w24.07 4 ¶8; 5-6 ¶11

Dabid erregeak Jehoba ezagutzen zuen eta berarengan konfiantza zuen. Saul erregea eta beste batzuk Dabid hil nahian ibili zirenean, berak Jehobari otoitz egin zion laguntza eske. Jainkoak bere etsaiengandik salbatu zuenean, Dabidek esan zuen: «Jehoba bizirik dago!» (Sal. 18:46, NWT). Hitz hauekin, Dabidek ez zuen soilik Jainkoa existitzen dela onartu. Erreferentzia lan baten arabera, Dabidek honakoa azpimarratu zuen aipu honetan: Jehoba egiazko Jainkoa dela eta bere zerbitzariei beti lagunduko diela. Dabidek, bere bizipenei esker, bazekien Jehobak gertatzen zitzaiona ezagutzen zuela eta bera laguntzeko prest zegoela. Honi esker, Dabidek Jehoba zerbitzatzen eta goresten jarraitu ahal izan zuen (Sal. 18:29, 30, 50 [18:28, 29, 49, NWT]). Jehoba Jainko bizia dela konbentzituta egoteak bera gogotsu zerbitzatzen lagundu ahal digu. Horrela, zailtasunen aurrean iraun ahal izango dugu. Gainera, Jainkoaren alde gogor lan egiten jarraitzeko motibatuta sentituko gara. Eta, azkenik, Jehobarengandik gertu mantentzeko determinazioa ere izango dugu. w24.06 20-21 ¶3-4

Zer ikasi dezakegu Paulo apostoluak tesalonikarrei idatzitako hitzetatik? Biblian ikasitakoarekin bat egiten ez duen zerbait edo zurrumurruren bat entzuten dugunean, egia eta gezurra desberdindu behar ditugula. Adibidez, Sobietar Batasunean, behin, gure etsaiek itxuraz egoitza nagusitik bidalitako gutun bat zabaldu zuten anai-arreben artean. Gutunak anai-arrebak erakundetik separatzera eta berri bat sortzera animatzen zituen. Gutunak egiazkoa zela zirudien, baina anai-arrebak ez ziren engainatuak izan. Gutunak zioena ikasi zutenarekin bat ez zetorrela konturatu ziren. Gaur egun ere, egiaren aurkariek Internet eta sare sozialak bezalako gauzak erabiltzen dituzte gu nahasteko eta gure arteko batasuna apurtzeko. Beraz, «zentzu ona arinegi galdu» beharrean, geure burua babestu behar dugu. Nola? Entzun eta irakurtzen duguna dagoeneko ikasitako egiekin bat datorren ala ez ziurtatuz (2 Tes. 2:2, NWT; 1 Joan 4:1). w24.07 12-13 ¶14-15

Hartu dezakegun erabakirik garrantzitsuena Jehobari geure burua eskaintzea eta bere familiaren parte izatea da. Jehobak gu guztiok erabaki hori hartu dezagun nahi du. Zergatik? Bere lagunak izan eta betirako bizi gaitezen nahi duelako (Deu. 30:19, 20; Gal. 6:7, 8). Hala ere, Jehobak ez du inor bera zerbitzatzera behartzen. Pertsona bakoitzari zer egingo duen erabakitzen uzten dio. Baina, orduan, zer gertatzen da kristau bataiatu batek bekatu larri bat egin badu? Damutzen ez bada, kongregaziotik aterea izan behar da (1 Ko. 5:13, NWT). Hala ere, egoera horretan ere, Jehobak bihotz-bihotzez espero du bekatu egin duena berarengana itzultzea. Izan ere, Jehobak arrazoi garrantzitsu batengatik eman zuen erreskatea: damututako bekatariei barkatu ahal izateko. Jehoba oso maitekorra da, eta bekatu larri bat egin dutenei damutzeko eskatzen die (Zak. 1:2-3 [1:3, NWT]; Erm. 2:4; St. 4:8). w24.08 14-15 ¶1-2

Joanek hirugarren gutuna idatzi zuenerako, pertsona batzuk irakaspen faltsuak zabaltzen eta banaketak sortzen ari ziren. Hala ere, beste batzuek, egiaren arabera bizitzen jarraitzen zuten, Jehoba obedituz eta bere aginduen arabera biziz (2 Joan 4, 6). Kristau leial hauek Joan poztu zuten, baita Jehoba ere (Esa. 27:11). Zer ikasten dugu? Leialtasunak poztasunera bideratzen gaituela (1 Joan 5:3). Adibidez, pozik gaude Jehoba pozten dugulako. Nola lortzen dugu hau? Gaizki dagoena saihestuz eta bere aginduak obedituz. Aingeruak ere pozten ditugu (Luk. 15:10). Pozik sentitzen gara, anai-arrebak leial mantentzen direla ikustean ere (2 Tes. 1:4). Satanasen mundua amaitzean, pozik sentituko gara Jehobari leial mantendu garelako. w24.11 12 ¶17-18

Pertsona bati berarengan interes erromantikoa duzula esan aurretik, zenbat denbora hartu beharko zenuke nolakoa den ikusteko? Pauso hau azkarregi ematen baduzu, inpultsiboa zarela eman dezake (Esa. 29:20, NWT). Bestalde, pauso hau emateko denbora gehiegi itxaroten baduzu, erabakiak hartzean zalantza egiten duzula eman dezake, bereziki pertsona horrek berarengan interesa duzula nabaritu badu (Ekl. [Koh.] 11:4). Eta gogoratu hurrengoa: Pertsona horri ezer esan aurretik, ez duzu berarekin ezkonduko zarela argi izan behar. Beste hau, ordea, argi izan beharko zenuke: ezkontzeko prest zaudela eta pertsona hori zuretzat ezkontide egokia izan daitekeela. Eta norbaitek zuregan interesa duela nabaritu baduzu, zer egin dezakezu? Zuk ez baduzu gauza bera sentitzen, saiatu zure ekintzen bidez hau argi uzten. Ez litzateke maitekorra izango pertsona horri harreman bat hasteko aukera duela pentsaraztea hala ez bada (Efe. 4:25). w24.05 23 ¶9-10

Jesusek leialak diren gantzutuak bakarrik hartuko ditu zeruko Erreinuan. Espiritualki erne mantentzen ez diren gantzutuak ez dira «aukeratuak» direnekin batera elkartuak izango (Mat. 24:31). Eta lurrean betirako bizitzeko esperantza dutenek ere erne eta leial mantendu beharko lukete. Jehoba ondo ezagutzen dugunez, ziur gaude berak egiten duen guztia zuzena dela. Beraz, ez dugu kezkatu behar Jehobak azken urteotan pertsona leial batzuk gantzutu izateko aukeratu baditu. Gogoratu dezagun Jesusek, mahastiaren konparaketan, 11. orduan lanean hasi ziren langileei buruz esan zuena (Mat. 20:1-16). Mahastian egunaren amaieran lanean hasi zirenek eta egunaren hasieran lanean hasi zirenek soldata bera jaso zuten. Era berean, leial mantentzen diren gantzutu guztiek jasoko dute zeruko saria, aukeratuak noiz diren inporta gabe. w24.09 24 ¶15-17

Jesusek injustiziei aurre egitearen eredu perfektua jarri zigun. Askok, bere familiakideek barne, gaizki tratatu zuten. Adibidez, bere familiakideek burua galdu zuela esan zioten, erlijioburuek deabruekin elkarlanean aritzea leporatu zioten, eta erromatar soldatuek iseka egin, jipoitu eta hil egin zuten (Mar. 3:21, 22; 14:55; 15:16-20, 35-37). Hala ere, Jesusek injustizia guzti horiek eta gehiago jasan zituen errepresaliarik hartu gabe. Zer ikasi dezakegu bere eredutik? (1 Ped. 2:21-23). Jesusek injustiziei nola aurre egin irakatsi zigun eredu perfektua jarriz. Bazekien noiz isildu eta noiz hitz egin (Mat. 26:62-64). Bere aurka gezurrak esaten zituztenean, isilik mantentzea erabakitzen zuen batzuetan (Mat. 11:19). Hitz egiten zuenean, berriz, ez zituen bere aurkariak iraintzen edo mehatxatzen. w24.11 4-5 ¶9-10

Imajinatu maite duzun norbaiti polita eta praktikoa den opari berezi bat egiten diozula. Zein triste jarriko zinateke pertsona horrek besterik gabe zure oparia gorde eta kasurik egingo ez balio! Alderantziz, pertsona horrek zure oparia erabili eta esker ona erakutsiko balu, izugarrizko poza sentituko zenuke. Era berean, Jehobak bere Semea gure alde eman zuen. Zein pozik jarri behar den Jehoba bere opari baliotsuarengatik eta bere maitasunarengatik esker ona adierazten dugunean! Izan ere, maitasun horrek bultzatuta eskaini zuen erreskatea (Joan 3:16; Erm. 5:7, 8). Hala ere, denborarekin, erreskatearen oparia estimatzeari uzten hasi gaitezke. Hori egitea Jainkoaren oparia gordetzea bezala izango litzateke. Opari hori izateaz pozik gaude, baina nolabait esateko, gure bistatik kendu dugu. Hori gertatu ez dadin, Jehobak eta Jesusek gure alde egin duten guztian erregularki pentsatu behar dugu. w25.01 26 ¶1-2

Adindunak ez du duela gutxi kristau bihurtu den norbait izan behar. Nahiz eta urte askoz bataiatuta egotea beharrezkoa ez izan, kristau heldua izateko denbora behar da. Adindun izan aurretik, Jesusen antzera, anaia apala dela eta edozein eginkizun jasotzeko Jehobaren zain pozik dagoela erakutsi behar du (Mat. 20:23; Flp. 2:5-8). Leiala dela erakusten du, Jehobari eta bere arauei gogor eutsiz, eta bere erakundearen bidez emandako argibideak jarraituz. Biblian argi adierazten da adindunek irakasteko gai izan behar dutela. Esan nahi al du honek hizlari aparta izan behar duzunik? Ez horixe! Baldintzak betetzen dituzten adindun asko, nahiz eta hizlari onenak ez izan, predikazioan eta sendotze bisitetan irakasle onak dira. w24.11 24 ¶14-15

Erabat ulertzen ez duzun Biblia pasarte bat topatzen baduzu, egin ikerketa. Gero, egunean zehar, hausnartu aztertu berri duzun horretan, baita Jehobari, bere Semeari eta beraiek diguten maitasunari buruz ikasitakoan ere (Sal. 119:97, NWT). Ez zaitez desanimatu irakurri edo ikerketa egiten duzun bakoitzean ez baduzu gauza berririk edo interesgarririk topatzen. Nolabait esateko, urrea bilatzen saiatzen den pertsona bezalakoa zara. Askotan, pertsona horrek orduak edota egunak pasa behar ditu urre pipita txikiena ere topatzeko. Hala ere, ez du amore ematen eta pazientziaz bilatzen jarraitzen du, badakielako urre pipita txikiena ere oso baliotsua dela. Biblian aurkitzen dugun harribitxi bakoitza are baliotsuagoa da! (Esa. 8:10). Beraz, jarraitu Biblia irakurtzen eta gauza berriak ikasteko ikerketa egiten (Sal. 1:2). w25.01 24-25 ¶14-15

Jehobak guk honakoa egitea espero du: mintzen gaituztenei barkatzeko prest egotea (Sal. 86:5; Luk. 17:4; Efe. 4:32). Norbaitek esan edo egiten duenarengatik min handia sentitu dezakegu, bereziki lagun on bat edo senide bat bada (Sal. 55:13-15 [55:12-14, NWT]). Batzuetan, sentitzen dugun min emozionala labankada bat jasotzea bezala izan daiteke (Esa. 12:18). Agian, sentitzen dugun mina alde batera uzten saiatzen gara. Baina hori egitea labankada bat jasotzea eta labana zaurian uztea bezala da. Era berean, ezin dugu gure mina alde batera utzi eta besterik gabe desagertzea espero. Norbaitek mintzen gaituenean, gure lehenengo erreakzioa haserretzea izan daiteke. Izan ere, Bibliak haserretzera iritsi gaitezkeela onartzen du. Hala ere, honako abisua ere ematen digu: ez dugula haserre egoten jarraitu behar (Sal. 4:4, NWT; Efe. 4:26). Zergatik? Askotan, haserretzen garenean, zaila da gauzak ondo ateratzea (St. 1:19-20 [1:20, NWT]). Beraz, gogoan izan hurrengoa: haserretzea erreakzio bat da, baina haserre egoten jarraitzea gure erabakia da. w25.02 15 ¶4-6

Konparaketa baten bitartez, Jesusek honakoa azaldu zuen: dirua biltzeak eta, aldi berean, «Jainkoaren begietan aberatsa» ez izateak zentzurik ez duela (Luk. 12:16-21). Izan ere, inork ez daki zer gertatuko den etorkizunean (Esa. 23:4, 5; St. 4:13-15). Gainera, Jesusek bere dizipulu izan nahi duenak bere gauza materialei «uko egite[ko]» prest egon behar duela esan zuen (Luk. 14:33, oh.). Adibidez, lehen mendeko Judeako kristauek euren gauza materialei pozik egin zieten uko (Heb. 10:34). Gaur egun ere, anai-arreba askok euren gauza materialei uko egin behar izan diete alderdi politiko baten alde ez jartzeagatik (Ap. 13:16, 17). Zerk lagundu die hori egiten? Jehobaren hurrengo promesean duten erabateko konfiantzak: «Ez zaitut utziko, ez baztertuko» (Heb. 13:5). Beraz, orain ahal dugun guztia egiten dugu zahartzaroan izango ditugun behar materialak nola asetuko ditugun antolatzeko. Eta, aldi berean, espero gabeko zerbait gertatzen bada ere, guztiz ziur gaude Jehobak zainduko gaituela. w25.03 29-30 ¶13-14

Jehobak ez du espero heldutasunera gure kabuz iristea. Guri laguntzeko prest dauden artzain eta irakasleak eman dizkigu. Hauek «heldutasun beteko pertsona[k]» izatera iristen laguntzen digute, «Kristoren betetasunaren neurriko» izatera iritsi arte (Efe. 4:11-13). Gainera, Jehobak bere espiritu santua ematen digu «Kristoren pentsamendua» izan dezagun (1 Ko. 2:14-16). Are gehiago, Jainkoak lau ebanjelioak inspiratu zituen Jesusek lurrean egon zenean nola pentsatu, hitz egin eta jokatu zuen erakusteko. Beraz, Jesusen pentsaera eta jokaera imitatzen badituzu, zure helburua lortu ahal izango duzu: kristau heldua izatea. Baina heldutasunera iristeko, «Kristori buruzko lehen mailako doktrina[k]», hau da, oinarrizko kristau irakaspenak, atzean utzi behar ditugu. w24.04 4-5 ¶11-12

Egunero-egunero erabakiak hartu behar ditugu. Batzuk errazak dira, esaterako, zer gosalduko dugun edo ohera zein ordutan joango garen erabakitzea. Beste erabaki batzuk, aldiz, zailagoak dira, gure osasunean, zoriontasunean, maite ditugunengan edo Jehobari ematen diogun adorazioan eragina izan dezaketelako. Noski, guretzat eta gure familiarentzat onak diren erabakiak hartu nahi ditugu. Baina guztiaren gainetik, gure erabakiekin Jehoba poztu nahi dugu (Erm. 12:1, 2). Erabaki on bat hartzeko pauso inportante bat datu guztiak ezagutzea da. Zergatik da hori inportantea? Imajinatu osasun arazo larri batengatik medikuarengana jotzen duen paziente bat. Tratamendurik jarriko al lioke medikuak lehenik pazientea aztertu gabe edo berari galderarik egin gabe? Ez, noski! Era berean, zuk ere erabaki hobeak hartuko dituzu egoera baten datu guztiak ezagutzen badituzu. w25.01 14-15 ¶1-3

Zer dakigu Jehobaren errukiari buruz? Nola erakutsi du berak ez duela «inor galtzerik [edo suntsitzerik, NWT] nahi»? (2 Ped. 3:9). Azter dezagun nola erakutsi zien errukia bekatu larriak egin zituzten batzuei. Adibidez, Dabid erregeak bekatu larriak egin zituen; horien artean, adulterioa eta hilketa. Hala ere, Dabid damutu egin zen, eta Jehobak errukia erakutsi eta barkatu egin zion (2 Sam. 12:1-12). Bestalde, Manases erregea oso maltzurra izan zen ia bere bizitza osoan zehar. Muturreko egoera izan arren, Manases damutu zenez, Jehobak errukia erakutsi eta barkatu egin zion (2 Kro. 33:9-16). Zer irakasten digute adibide hauek? Jehobak errukia erakusten duela hau egiteko arrazoiak daudela ikusten duen bakoitzean. Beraz, hauek bezalako pertsonak berpiztuko ditu. Zergatik? Bekatu larriak egin zituztela ohartu eta hauetaz damutu zirelako. w24.05 4-5 ¶12