Βρίσκοντας Χαρά σ’ Έναν Κόσμο Γεμάτο Δυσχέρειες
«ΧΑΙΡΕΤΕ εν Κυρίω πάντοτε», πρόσταξε ο απόστολος Παύλος. «Πάλιν θέλω ειπεί, Χαίρετε»! (Φιλιππησίους 4:4) Για πολλούς όμως, η χαρά αυτή φαίνεται ασύλληπτη. ‘Πώς μπορείς να είσαι χαρούμενος όταν πρέπει να αντιμετωπίσεις τη φτώχεια, την ανεργία, απειθάρχητους συναδέλφους, ανήθικους πειρασμούς ή πιέσεις στο σχολείο;’ αναρωτιούνται μερικοί.
Θα ήταν παράλογο να περιμένει ο Θεός από το λαό του να βρίσκεται σε μια συνεχή κατάσταση χαράς. Ο ίδιος ο Θεός ενέπνευσε τον Παύλο να προείπει ότι οι καιροί αυτοί θα ήταν «κρίσιμοι καιροί δύσκολοι στο χειρισμό τους». (2 Τιμόθεον 3:1-5, ΜΝΚ) Παρ’ όλα αυτά, η Βίβλος δείχνει σαφώς ότι και στις χειρότερες ακόμη περιστάσεις μπορεί κανείς να έχει τουλάχιστον ένα μέτρο χαράς. Για παράδειγμα, ο Ιησούς «υπέμεινε πάσσαλο βασανισμού» και «την αντιλογία των αμαρτωλών». Ασφαλώς λίγη χαρά υπήρχε όταν ήταν καρφωμένος και πονούσε πάνω σ’ έναν πάσσαλο ή όταν αποδοκιμαζόταν από τα πλήθη. Μάλιστα ο Παύλος λέει ότι οι φρικτοί πόνοι τού Χριστού ήταν τόσο έντονοι που παρακάλεσε τον Θεό «μετά κραυγής δυνατής και δακρύων». Ωστόσο, ο Ιησούς μπόρεσε να το υπομείνει όλο αυτό «υπέρ της χαράς της προκειμένης εις αυτόν».—Εβραίους 12:2, 3, ΜΝΚ· 5:7.
Παρόμοια οι πρώτοι Χριστιανοί υπέμειναν «μέγαν αγώνα παθημάτων, ποτέ μεν θεατριζόμενοι με ονειδισμούς και θλίψεις». Ωστόσο, ο Παύλος λέει ότι αυτοί ‘δέχτηκαν με χαρά την αρπαγή των υπαρχόντων τους’. (Εβραίους 10:32-34) Αλλά πώς ήταν αυτό δυνατό;
Χαρά—Από Έξω ή Από Μέσα;
Η χαρά δεν είναι κάτι εξωτερικό. Είναι μια ιδιότητα της καρδιάς. (Παράβαλε Παροιμίαι 17:22.) Είναι αλήθεια ότι, εξωτερικά πράγματα όπως είναι η οικογένεια, οι φίλοι—ακόμη κι ένα αγαπημένο φαγητό—μπορούν σε περιορισμένο βαθμό να φέρουν ένα αίσθημα χαράς. (Πράξεις 14:16, 17) Και το να αναμένει απλώς κάποιος κάτι καλό μπορεί να του φέρει χαρά! (Παράβαλε Παροιμίαι 10:28.) Ωστόσο, η χαρά που νιώθει κανείς από εξωτερικές περιστάσεις ή υλικά πράγματα μπορεί να είναι σύντομης διάρκειας.
Από την άλλη μεριά, μερικές φορές οι εξωτερικές περιστάσεις δείχνουν να μας κλέβουν την χαρά. Για παράδειγμα, ένας νεαρός που λεγόταν Τζιμ λέει τα εξής για το πόσο τον επηρέαζε η κοσμική του εργασία: «Μισούσα τη δουλειά μου . . . δεν μπορούσα να βλέπω να δαπανιέται η ζωή μου μόνο και μόνο για να προωθηθεί κάποια εταιρία η οποία στην πραγματικότητα δεν έδειχνε να ενδιαφέρεται για μένα σαν άτομο. Επίσης, πολλοί από αυτούς με τους οποίους συνεργαζόμουν ενεργούσαν πισώπλατα, ήταν ανειλικρινή άτομα». Η απόπειρα να δημιουργήσει κανείς τεχνητή χαρά αποδεικνύεται παρόμοια άγονη. Ο Τζιμ θυμάται: «Χρησιμοποίησα κάθε είδους ναρκωτικό από τότε που ήμουν δέκα χρόνων. Αλλά έγινα ένα συγκεχυμένο άτομο. Ήμουν άρρωστος για τη ζωή που ζούσα: ποτό, ναρκωτικά, και παρέες. Η ζωή δεν είχε καμιά σημασία, κανένα σκοπό. Ρωτούσα τον εαυτό μου, ‘Πού μπορώ να βρω κάτι καλύτερο;’»
Η πείρα του Τζιμ σχετικά με αυτό μας θυμίζει την πείρα του Βασιλιά Σολομώντα. Κι αυτός έμαθε πόσο μάταιο είναι να προσπαθεί να βρει χαρά μέσω τρυφηλότητας:
«Εγώ είπα εν τη καρδία μου, Ελθέ τώρα, να σε δοκιμάσω δι’ ευφροσύνης, και εντρύφα εις αγαθά· και ιδού, και τούτο ματαιότης. Είπα περί του γέλωτος, Είναι μωρία· και περί της χαράς, Τι ωφελεί αύτη; Εσκέφθην εν τη καρδία μου να ευφραίνω την σάρκα μου με οίνον, ενώ έτι η καρδία μου ησχολείτο εις την σοφίαν· και να κρατήσω την μωρίαν, εωσού ίδω τι είναι το αγαθόν εις τους υιούς των ανθρώπων, διά να κάμνωσιν αυτό υπό τον ουρανόν πάσας τας ημέρας της ζωής αυτών. Έκαμον πράγματα μεγάλα εις εμαυτόν· ωκοδόμησα εις εμαυτόν οικίας· εφύτευσα δι’ εμαυτόν αμπελώνας. Έκαμον δι’ εμαυτόν κήπους και παραδείσους . . . Και παν ό,τι εζήτησαν οι οφθαλμοί μου δεν ηρνήθην εις αυτούς. . . . Και παρετήρησα εγώ εν πάσι τοις έργοις μου τα οποία έκαμον αι χείραις μου, και εν παντί τω μόχθω τον οποίον εμόχθησα, και ιδού, τα πάντα ματαιότης και θλίψις πνεύματος, και ουδέν όφελος υπό τον ήλιον».—Εκκλησιαστής 2:1-5, 10, 11.
Υπάρχει κανένας τρόπος ζωής που να μην είναι μάταιος, να φέρνει χαρά ακόμη και κάτω από τις πιο φρικτές περιστάσεις;
Η Πηγή της Πραγματικής Χαράς
«Η χαρά του Κυρίου είναι η ισχύς σας», είπε ο Νεεμίας. (Νεεμίας 8:10) Ναι, χαρά πηγάζει από τον Παντοδύναμο Θεό επειδή, από τη μια μεριά αυτός είναι ο Δημιουργός όλων των καλών πραγμάτων που μπορούν να φέρουν αληθινή χαρά. «Ισχύς και αγαλλίασις εν τω τόπω αυτού», λέει η Βίβλος. (1 Χρονικών 16:27) Επομένως, ο πραγματικός τρόπος για ν’ αποκτήσει κανείς χαρά είναι να έχει μια φιλία, μια σχέση με τον ίδιο τον Δημιουργό σαν κι αυτή που απολάμβανε ο Αβραάμ! (Ιακώβου 2:23) Μπορεί μια τέτοια φιλία να φέρει χαρά; Σκεφθείτε τι είπε ο Ψαλμωδός: «Η φιλία σου [του Θεού] είναι καλύτερη από τη ζωή». (Ψαλμός 63:3, Η Βίβλος στη Ζωντανή Αγγλική) Παρεμπιπτόντως λέγεται ότι ο Τζιμ με τον καιρό έφτασε να εκτιμήσει αυτές τις πραγματικότητες. Σήμερα είναι ένας χαρούμενος Χριστιανός.
Πώς μπόρεσε η φιλία με τον Θεό να φέρει χαρά; Από τη μια μεριά, ο Θεός «γίνεται μισθαποδότης εις τους εκζητούντας αυτόν». (Εβραίους 11:6) Όταν υπηρετεί κανείς τον Θεό, δεν χρειάζεται να φοβάται ότι οι προσπάθειές του είναι μάταιες ή ότι θα περάσουν απαρατήρητες. Και οι πιο μικρές πράξεις αφοσίωσης εκτιμούνται βαθιά από αυτόν. (Παράβαλε Μάρκος 12:41-44.) Και όταν ο Ιεχωβά ευλογεί τους πιστούς του φίλους, η ευλογία του «πλουτίζει και λύπη δεν θέλει προστεθή εις αυτήν». (Παροιμίαι 10:22) Πραγματικά, αυτοί που αγαπούν τον Θεό αποβλέπουν στο να απολαύσουν την αμοιβή της αιώνιας ζωής στη Νέα του Τάξη όπου «δικαιοσύνη κατοικεί». (2 Πέτρου 3:13) Αυτή η ελπίδα είναι μια πραγματική αιτία χαράς για τους Χριστιανούς!
Ένα άλλο πράγμα που πρέπει να εξετάσουμε είναι ότι η «χαρά» είναι ένας καρπός του πνεύματος του Θεού. Ωστόσο ο Θεός δίνει γενναιόδωρα το πνεύμα του στους φίλους του που του το ζητάνε. (Γαλάτας 5:22· Λουκάς 11:13) Ποιο είναι το αποτέλεσμα; Ο Ψαλμωδός διακήρυξε, «Μακάριος ο λαός, του οποίου ο Κύριος [Ιεχωβά, ΜΝΚ] είναι ο Θεός αυτού»!—Ψαλμός 144:15.
Διατηρώντας τη Χαρά μας
Παρ’ όλα αυτά, ακόμη και οι χρισμένοι Χριστιανοί στην εποχή του Παύλου ένιωθαν μερικές φορές το ηθικό τους πεσμένο. (1 Θεσσαλονικείς 5:14) Και σήμερα οι πιέσεις και οι εντάσεις της ζωής δημιουργούν ακόμη μεγαλύτερα προβλήματα. Αλλά επειδή η χαρά είναι μια ιδιότητα που κατοικεί βαθιά μέσα στην καρδιά του ατόμου, οι πιέσεις αυτές δεν πρέπει να σας κάνουν να χάσετε τη χαρά σας. Σκεφθείτε, για παράδειγμα, τον Ιησού Χριστό. Προηγουμένως παρατηρήσαμε ότι ‘για τη χαρά που τέθηκε μπροστά του υπέμεινε πάσσαλο βασανισμού’. (Εβραίους 12:2) Μολονότι η προσήλωσή του σε πάσσαλο ήταν προφανώς μια θλιβερή εμπειρία, η σχέση τού Ιησού με τον Πατέρα του ήταν πάρα πολύ ισχυρή ώστε δεν του επέτρεψε να συγκεντρώσει τις σκέψεις του στο να λυπάται τον εαυτό του. Η σκέψη που κυριαρχούσε στη διάνοια του Ιησού ήταν σαφώς ‘η χαρά που είχε τεθεί μπροστά του’: το προνόμιο να διεκδικήσει το όνομα του Ιεχωβά, η προοπτική να σώσει ολόκληρη την ανθρώπινη φυλή από την αμαρτία, η τιμή να υπηρετήσει σαν ο Βασιλιάς της Βασιλείας του Θεού! Ακόμη και στις πιο σκοτεινές στιγμές του, ο Χριστός μπορούσε να κάνει σκέψεις πάνω σ’ αυτά τα πράγματα και να έχει αισθήματα έντονης χαράς!
Παρόμοια, οι πρώτοι Χριστιανοί μπόρεσαν να υπομείνουν διωγμό, δεχόμενοι ακόμη και ‘με χαρά την αρπαγή των υπαρχόντων τους’, όχι επειδή αντλούσαν κάποια μαζοχιστική απόλαυση από τη μιζέρια, αλλά επειδή οι διάνοιές τους ήταν συγκεντρωμένες πάνω στο γιατί έπρεπε να υπομείνουν αυτά τα πράγματα. Μπορούσαν να χαίρονται «ότι υπέρ του ονόματος αυτού ηξιώθησαν να ατιμασθώσι». Μπορούσαν να χαίρονται εξαιτίας της ‘ελπίδας για αιώνια ζωή’ που τέθηκε μπροστά τους.—Πράξεις 5:41· Τίτον 1:2.
Και σήμερα επίσης μπορούμε να διατηρήσουμε τη χαρά μας, ακόμη κι όταν αντιμετωπίζουμε σοβαρά προβλήματα. Αντί να κλεινόμαστε στον εαυτό μας και να σκεφτόμαστε συνέχεια τα προβλήματά μας, μπορούμε να προσπαθήσουμε να θυμούμαστε τις ευλογίες τού να έχουμε μια φιλία με τον Θεό και την υποστήριξη των στοργικών αδελφών μας, γυναικών και αντρών. Συχνά, αυτό είναι αρκετό για να φαίνονται ασήμαντα τα παθήματά μας. Ο Ιησούς τόνισε το ζήτημα με τον εξής τρόπο: «Η γυνή όταν γεννά, λύπην έχει, διότι ήλθεν η ώρα αυτής· αφού όμως γεννήση το παιδίον, δεν ενθυμείται πλέον την θλίψιν, διά την χαράν ότι εγεννήθη άνθρωπος εις τον κόσμον».—Ιωάννης 16:21.
Στη Χριστιανική εκκλησία σήμερα υπάρχουν θαυμάσια παραδείγματα ατόμων που αφήνουν τη χαρά να υπερισχύσει πάνω στα προβλήματά τους. Μια Χριστιανή που λέγεται Έβελυν, για παράδειγμα, υπέφερε πολλές αρρώστιες, ανάμεσα στις οποίες και καρκίνο. Περπατάει με δυσκολία και δείχνει συχνά να πονάει. Ωστόσο παρακολουθεί τακτικά τις συναθροίσεις και έχει συνήθως ένα χαμόγελο που ακτινοβολεί στο πρόσωπό της. Το μυστικό της χαράς της; «Στηρίζομαι στον Ιεχωβά», χαίρεται να λέει. Ναι, αντί να σκέφτεται συνεχώς την άθλια κατάστασή της, κάνει προσπάθεια να συγκεντρώνει το νου της στις αιτίες που έχει για να είναι χαρούμενη. Αυτό της δίνει τη δύναμη να αντιμετωπίσει με επιτυχία τις αρρώστιες της.
Φυσικά, μπορούμε εύκολα να χάσουμε τη χαρά μας. Μερικοί καταβροχθίζονται από μια επιθυμία για υλικά πράγματα ή ψυχαγωγία. Παραμελούν τις Χριστιανικές συναθροίσεις, την προσωπική μελέτη, και την υπηρεσία του αγρού. Αντί να φέρει χαρά στη ζωή του το άτομο που επιθυμεί υλικά πλούτη, ‘διαπερνά τον εαυτό του με πολλές οδύνες’.—1 Τιμόθεον 6:10.
Ένας άλλος τρόπος για να καταστρέψει κάποιος τη χαρά του είναι να επιδιώκει τα ιδιοτελή «έργα της σαρκός». Η πορνεία, η ακαθαρσία ή η χαλαρή διαγωγή μπορεί να φέρουν στιγμιαία απόλαυση, αλλά είναι εκ διαμέτρου αντίθετες με το πνεύμα του Θεού, το οποίο παράγει χαρά. (Γαλάτας 5:19-23) Αυτός που εντρυφά στην αδικοπραγία κινδυνεύει να αποκοπεί από την Πηγή της χαράς—τον Ιεχωβά!
Πόσο καλύτερο, επομένως, είναι να προστατεύει με ζήλο ο Χριστιανός τη χαρά του. Αν για κάποιο λόγο διαπιστώσετε ότι σας λείπει η χαρά, δείτε τι μπορείτε να κάνετε για να την αποκτήσετε πάλι. Ίσως υπάρχει ανάγκη από τη μεριά σας να μελετήσετε περισσότερο και να στοχαστείτε πάνω στη Βίβλο. Μόνο όταν υπενθυμίζουμε διαρκώς στον εαυτό μας την ελπίδα που έχουμε, μπορούμε να ‘χαιρόμαστε στην ελπίδα’ που βρίσκεται μπροστά μας, ακόμη κι όταν υποφέρουμε δυσκολίες. (Ρωμαίους 12:12) Ίσως υπάρχει ανάγκη να έχουμε μεγαλύτερη συμμετοχή στο κήρυγμα των ‘καλών νέων της Βασιλείας’. (Ματθαίος 24:14) Όταν ‘δίνουμε’ μ’ αυτό τον τρόπο σχεδόν αναπόφευκτα αυτό θα φέρει μεγαλύτερο μέτρο χαράς!—Πράξεις 13:48, 52· 20:35.
Ο κόσμος μας που είναι γεμάτος από προβλήματα θα συνεχίσει να μας δημιουργεί ανησυχίες. Αλλά όταν πλησιάζουμε πιο κοντά στον ουράνιο Φίλο μας, μπορούμε να διατηρούμε τη χαρά μας και ν’ αποκτήσουμε είσοδο στη Νέα Τάξη του Θεού όπου θα εξαλειφθεί για πάντα ό,τι στέκεται εμπόδιο στη χαρά!—Αποκάλυψις 21:3, 4.